Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 26:10

13 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ὅτι ὁ πατήρ μου καὶ ἡ μήτηρ μου ἐγκατέλιπόν με, ὁ δὲ Κύριος προσελάβετό με.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–13 από 13

Μέγας Αθανάσιος Εἰς τὸν ἐκ γενετῆς τυφλόν
ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΕΚ ΓΕΝΕΤΗΣ ΤΥΦΛΟΝ Πολυσπούδαστόν ἐστι πᾶσιν ἀνθρώποις τὸ τῶν γονέων γλύκασμα, γνήσιον, ποθητὸν, παντὸς χρυσίου τιμιώτερον. Οὐκ ἔστιν ἐν τῷ παρόντι βίῳ γονεῦσιν ἀντισταθμιζόμενον κτῆμα. Χρυσὸς πολλάκις ἀπόλλυται· γονέων δὲ φίλτρον οὐ μαραίνεται. Ἄργυρος πολλάκις ἰοῦται· τῶν δὲ γεννησάντων αἱ ὠδῖνες οὐ μειοῦνται. Μαργαρῖται πολλάκις διαφθείρονται· γονέων δὲ δάκρυα τῷ Κυρίῳ παρίστανται. Διὸ καὶ τῶν γονέων τὸ τίμιον ἡ θεία Γραφὴ γνωρίζουσα, παραινεῖ τοῖς τέκνοις βοῶσα· «Ὁ κακολογῶν πατέρα ἢ μητέρα, θανάτῳ τελευτάτω.» Ἔστι δὲ πάντως εἰπεῖν τινα· Καὶ εἰ περισπούδαστόν ἐστι τὸ τῶν γονέων γλύκασμα, τίνος ἕνεκεν ὁ Δαβὶδ τοὺς γονεῖς διαβάλλων ἔλεγεν· «Ὁ Πατήρ μου καὶ ἡ μήτηρ μου ἐγκατέλιπόν με· ὁ δὲ Κύριος προσελάβετό με;» Τί λέγεις, ὦ φίλε, πρὸς τὰ παρόντα; Παντὸς κτίσματος τιμιώτερον τὸ τῶν γονέων γλύκασμα· μὴ γὰρ ὡς πρὸς τὸν δημιουργὸν τῶν ἁπάντων Θεόν· οὐκ ἔστι κτίσμα κτίστῃ συγκριθῆναι δυνάμενον. Εἰ μὲν ἦν ὁ Δαβὶδ εἰρηκώς· «Ὁ πατήρ μου καὶ ἡ μήτηρ μου ἐγκατέλιπόν με.» ἀντελάβετο δέ μου ὁ δεῖνα, ὁ γείτων, ἢ ὁ συγγενὴς, ἢ ὁ φίλος, ὡς ὑπεναντίον διεβεβαίου· εἰ δὲ καὶ τῶν γονέων τὸν Κύριον εὐσπλαγχνότερον ἀπεφήνατο, καὶ τοὺς γονεῖς οὐκ ἐνύβρισε, καὶ τὸν Θεὸν ἐδόξασεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ομιλία του εν αγίοις πατρός ημών Αθανασίου εις τον εκ γενετής τυφλόν. Περιζήτητη είναι σε όλους τους ανθρώπους η γλυκύτητα των γονέων, γνήσια, ποθητή, πολυτιμότερη από κάθε χρυσάφι. Δεν υπάρχει στον παρόντα βίο απόκτημα που να αντισταθμίζει την αξία των γονέων. Ο χρυσός πολλές φορές χάνεται· η στοργή όμως των γονέων δεν μαραίνεται. Ο άργυρος πολλές φορές σκουριάζει· οι ωδίνες όμως εκείνων που μας γέννησαν δεν μειώνονται. Τα μαργαριτάρια πολλές φορές φθείρονται· τα δάκρυα όμως των γονέων παρίστανται ενώπιον του Κυρίου. Γι' αυτό και η θεία Γραφή, αναγνωρίζοντας την αξία των γονέων, παραινεί τα τέκνα βροντοφωνάζοντας: «Όποιος κακολογεί τον πατέρα ή τη μητέρα του, ας τιμωρείται με θάνατο». Μπορεί όμως οπωσδήποτε να αναρωτηθεί κάποιος: Και αν είναι τόσο επιθυμητή η γλυκύτητα των γονέων, για ποιο λόγο ο Δαβίδ, επικρίνοντας τους γονείς του, έλεγε: «Ο πατέρας μου και η μητέρα μου με εγκατέλειψαν, ο Κύριος όμως με προσέλαβε»; Τι έχεις να πεις, φίλε μου, γι' αυτά; Πολυτιμότερη από κάθε κτίσμα είναι η γλυκύτητα των γονέων· όχι όμως και σε σύγκριση με τον Θεό, τον Δημιουργό των πάντων· διότι δεν υπάρχει κτίσμα που να μπορεί να συγκριθεί με τον Κτίστη. Εάν μεν είχε πει ο Δαβίδ: «Ο πατέρας μου και η μητέρα μου με εγκατέλειψαν», αλλά με ανέλαβε ο δείνα, ο γείτονας, ή ο συγγενής, ή ο φίλος, τότε θα υποστήριζε κάτι το εχθρικό εις βάρος τους· εφόσον όμως διακήρυξε ότι ο Κύριος είναι πιο εύσπλαγχνος και από τους γονείς, ούτε τους γονείς εξύβρισε, και τον Θεό δόξασε.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Αθανάσιος Εἰς τὸν ἐκ γενετῆς τυφλόν
Τίνος δὲ χάριν ὁ Δαβὶδ προσήκατο τὰς συλλαβὰς, λέγων· «Ὁ Πατήρ μου καὶ ἡ μήτηρ μου ἐγκατέλιπόν με· ὁ δὲ Κύριος ἀντελάβετό με;» Ἴστε πάντες σαφῶς, ὅσα τε φιλόλογοι, πῶς ὁ τῶν ἁπάντων Θεὸς βουλόμενος τὸν Σαοὺλ, ὡς φαῦλον, τῆς βασιλείας διαδέξασθαι, καὶ τὸν Δαβὶδ, ὡς φίλον, εἰς τὴν βασιλείαν προσήκασθαι, ἀποστέλλει τὸν ἑαυτοῦ διάκονον Σαμουὴλ εἰς τὸν οἶκον τῶν γονέων τοῦ Δαβὶδ, ἐπιφερόμενον τὸ κέρας τῆς χειροτονίας, λέγων πρὸς τὸν Σαμουὴλ ὁ Κύριος· Πορευθεὶς εἰς τὸν οἶκον Ἰεσσαὶ, χρῖσόν μοι ἕνα τῶν υἱῶν αὐτοῦ εἰς βασιλέα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Για ποιο λόγο, λοιπόν, ο Δαβίδ χρησιμοποίησε αυτά τα λόγια, λέγοντας: «Ο πατέρας μου και η μητέρα μου με εγκατέλειψαν, ο δε Κύριος με ανέλαβε;» Γνωρίζετε όλοι με σαφήνεια, όσοι είστε φιλομαθείς, πώς ο Θεός των πάντων, θέλοντας να αντικαταστήσει από τη βασιλεία τον Σαούλ, ως φαύλο, και να προσλάβει στη βασιλεία τον Δαβίδ, ως φίλο του, αποστέλλει τον υπηρέτη του Σαμουήλ στον οίκο των γονέων του Δαβίδ, φέροντας μαζί του το κέρας της χειροτονίας, λέγοντας ο Κύριος προς τον Σαμουήλ: «Πήγαινε στον οίκο του Ιεσσαί, και χρίσε για μένα έναν από τους υιούς του ως βασιλιά».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Αθανάσιος Εἰς τὸν ἐκ γενετῆς τυφλόν
Τοιγαροῦν ταύτην τῶν γονέων τὴν λοιδορίαν ὁ Δαβὶδ κατανοήσας, καὶ τὴν τοῦ Κυρίου παράδοξον εὐεργεσίαν θείᾳ Γραφῇ παραδιδοὺς, ἐβόα· «Ὁ πατήρ μου καὶ ἡ μήτηρ μου ἐγκατέλιπόν με· ὁ δὲ Κύριος προσελάβετό με.» Ταύτην τοίνυν τὴν τοῦ προφήτου Δαβὶδ εὐχάριστον φωνὴν, εὐκαίρως καὶ ὁ ἐκ γενετῆς τυφλὸς ἀναβλέψας, ἐρεῖ μεγαλοφώνως καὶ αὐτός· «Ὁ πατήρ μου καὶ ἡ μήτηρ μου ἐγκατέλιπόν με· ὁ δὲ Κύριος προσελάβετό με.» Ἴστε πάντες σαφῶς, πῶς καὶ οὗτος ὑπὸ μὲν τῶν γονέων διεπτύσθη, ὑπὸ δὲ τοῦ Θεοῦ οὐκ ἐγκατελείφθη. Ὅπως δὲ τὸ χρέως ἀποδωσώμεθα, καὶ μικρὸν ἀναψύξωμεν, ἵνα καὶ πάλιν πιστευθῶμεν ὀφειλήματα· φέρε τοίνυν ἐπὶ τὸν ἐκ γενετῆς τυφλὸν εὐκαίρως παραγάγωμεν. Ἤκουες, ἀγαπητὲ, τῇ προτέρᾳ τοῦ εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου βοῶντος· «Καὶ παράγων, φησὶν, ὁ Ἰησοῦς, εἶδεν ἄνθρωπον τυφλὸν ἐκ γενετῆς καθήμενον· καὶ ἐπηρώτησαν αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, λέγοντες· Ῥαββὶ, τίς ἥμαρτεν, οὗτος ἢ οἱ γονεῖς αὐτοῦ, ἵνα τυφλὸς γεννηθῇ;» Ὁ δὲ Κύριος πρὸς αὐτούς· «Οὐδὲ οὗτος ἥμαρτεν, οὐδὲ οἱ γονεῖς αὐτοῦ· ἀλλ᾽ ἵνα φανερωθῇ τὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ ἐν αὐτῷ. Ταῦτα εἰπὼν ὁ Κύριος, ἔπτυσε χαμαὶ, καὶ ἐποίησε πηλὸν ἐκ τοῦ πτύσματος, καὶ ἐπέχρισε τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ τυφλοῦ.» Καὶ ἀπέστειλεν αὐτὸν εἰς τὸν Σιλωάμ· καὶ ἀπελθὼν ἐνίψατο· καὶ νιψάμενος ἀνέβλεψε· καὶ ἀναβλέψας ἐπίστευσε τῷ ἀποστείλαντι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επομένως, έχοντας κατανοήσει ο Δαβίδ αυτήν την περιφρόνηση εκ μέρους των γονέων, και παραδίδοντας τη θαυμαστή ευεργεσία του Κυρίου στη θεία Γραφή, αναφωνούσε: «Ο πατέρας μου και η μητέρα μου με εγκατέλειψαν· ο Κύριος όμως με προσέλαβε». Αυτήν ακριβώς τη γεμάτη ευγνωμοσύνη φωνή του προφήτη Δαβίδ, πολύ εύστοχα και ο εκ γενετής τυφλός, όταν ανέβλεψε, θα την πει μεγαλόφωνα και ο ίδιος: «Ο πατέρας μου και η μητέρα μου με εγκατέλειψαν· ο Κύριος όμως με προσέλαβε». Γνωρίζετε όλοι σαφώς, πώς και αυτός αφενός περιφρονήθηκε από τους γονείς του, αφετέρου όμως δεν εγκαταλείφθηκε από τον Θεό. Για να αποπληρώσουμε όμως το χρέος μας και να αναπαυθούμε για λίγο, ώστε να μας εμπιστευθούν και πάλι οφειλές, εμπρός λοιπόν ας στραφούμε επίκαιρα στον εκ γενετής τυφλό. Άκουσες, αγαπητέ, προηγουμένως τον ευαγγελιστή Ιωάννη να βροντοφωνάζει: «Και καθώς περνούσε, λέει, ο Ιησούς, είδε έναν άνθρωπο εκ γενετής τυφλό να κάθεται· και τον ρώτησαν οι μαθητές του, λέγοντας: Ραββί, ποιος αμάρτησε, αυτός ή οι γονείς του, ώστε να γεννηθεί τυφλός;» Ο δε Κύριος τους απάντησε: «Ούτε αυτός αμάρτησε ούτε οι γονείς του· αλλά αυτό συνέβη για να φανερωθούν τα έργα του Θεού σε αυτόν. Αφού είπε αυτά ο Κύριος, έφτυσε χάμω, έφτιαξε πηλό από το σάλιο, και έχρισε τα μάτια του τυφλού». Και τον έστειλε στον Σιλωάμ· και αφού πήγε, νίφτηκε· και αφού νίφτηκε, ανέβλεψε· και αφού ανέβλεψε, πίστεψε σε Εκείνον που τον απέστειλε.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Αθανάσιος Εἰς τὸν ἐκ γενετῆς τυφλόν
Ὁμολογῶ καὶ τὸν θεραπεύσαντά με, γνωρίζω δὲ καὶ τοὺς γεννήσαντάς με· εἰ γὰρ καὶ ἠρνήσαντό με οἱ γονεῖς μου, καὶ οὕτως οὐ διστάζω. Οἶδα, οἶδα σαφῶς βοῶντα τὸν Δαβίδ· «Ὁ πατήρ μου καὶ ἡ μήτηρ μου ἐγκατέλιπόν με, ὁ δὲ Κύριος προσελάβετό μου.» Οἱ δὲ Φαρισαῖοι δριμυχθέντες ἔλεγον αὐτῷ· Τί λέγεις, ματαιόφρον, τῷ Δαβὶδ ἑαυτὸν συγκρίνεις; καὶ τὸν υἱὸν τοῦ τέκτονος Κύριον ὁμολογεῖς, τὸν μὴ ἔχοντα ποῦ τὴν κεφαλὴν κλῖναι; Κείσθω, ὅτι ἀνέβλεψας· τὸν Θεὸν ὑμνολόγει. Τί τούτῳ εὐχαριστεῖς; Οὐκ ἔστιν οὗτος ἐκ τοῦ Θεοῦ· εἰ ἦν ἐκ τοῦ Θεοῦ, οὐκ ἂν ἔλυεν τὸ σάββατον. «Δὸς δόξαν τῷ Θεῷ· ἡμεῖς γὰρ οἴδαμεν, ὅτι ὁ ἄνθρωπος οὗτος ἁμαρτωλός ἐστιν.» Ὁ δὲ ἀναβλέψας, ἀκούσας ὅτι ἁμαρτωλὸν τὸν Κύριον λέγουσι, τὴν ψυχὴν εἰλιγγιάσας, καὶ τὰς ἀκοὰς ἐπισχὼν, ἀνταποκρίνεται πρὸς τοὺς Φαρισαίους λέγων· Τί λέγετε; Ἁμαρτωλός ἐστιν, ὁ τῶν ἐμῶν ὀφθαλμῶν φωτοδότης; Τί τῇ πικρίᾳ μέλι προσμιγνύετε;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ομολογώ και εκείνον που με θεράπευσε, γνωρίζω δε και αυτούς που με γέννησαν· διότι, και αν ακόμη με αρνήθηκαν οι γονείς μου, εγώ και πάλι δεν διστάζω. Γνωρίζω, γνωρίζω σαφώς τον Δαβίδ που αναφωνεί: «Ο πατέρας μου και η μητέρα μου με εγκατέλειψαν, ο δε Κύριος με προσέλαβε.» Οι δε Φαρισαίοι, γεμάτοι οργή, του έλεγαν: Τι λες, ματαιόφρονα; Συγκρίνεις τον εαυτό σου με τον Δαβίδ; Και ομολογείς ως Κύριο τον γιο του τέκτονα, αυτόν που δεν έχει πού να γείρει το κεφάλι του; Έστω ότι ανέβλεψες· τον Θεό να υμνολογείς. Γιατί ευχαριστείς αυτόν; Αυτός δεν είναι από τον Θεό· εάν ήταν από τον Θεό, δεν θα κατέλυε το Σάββατο. «Δώσε δόξα στον Θεό· διότι εμείς γνωρίζουμε ότι ο άνθρωπος αυτός είναι αμαρτωλός.» Εκείνος όμως που ανέβλεψε, ακούγοντας ότι αποκαλούν τον Κύριο αμαρτωλό, ένιωσε ίλιγγο στην ψυχή και, φράζοντας τα αυτιά του, ανταπάντησε στους Φαρισαίους λέγοντας: Τι λέτε; Είναι αμαρτωλός ο φωτοδότης των ματιών μου; Γιατί αναμειγνύετε μέλι στην πικρία;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς δώδεκα προφήτας
καὶ γοῦν καὶ ὁ μακάριος Δαυεὶδ, ὡς ἐκ προσώπου τῶν τοῦτο κατορθωκότων ψάλλει που καί φησιν ὅτι “Ὁ πατήρ μου καὶ ἡ μήτηρ μου ἐγκατ- ”έλιπόν με, ὁ δὲ Κύριος προσελάβετό με.” <Ἐπάξει καύσωνα ἄνεμον Κύριος ἐκ τῆς ἐρήμου ἐπ᾽ αὐτὸν, καὶ ἀναξηρανεῖ τὰς φλέβας αὐτοῦ, ἐξερημώσει τὰς πηγὰς αὐτοῦ· αὐτὸς καταξηρανεῖ τὴν γῆν αὐτοῦ καὶ πάντα τὰ σκεύη τὰ ἐπιθυμητὰ αὐτοῦ.> Μεθίστησι μὲν τὸν λόγον ἐπ᾽ αὐτὸ τὸ τοῦ θανάτου πρόσωπον, ἀνέμῳ δὲ νότῳ καὶ καύσωνι παρεικάζει Χριστὸν, ὃν καὶ ἐκ τῆς ἐρήμου φησὶν ἐπενεχθήσεσθαι κατὰ καιρούς. χρὴ δὲ εἰδέναι, καὶ πρό γε τῶν ἄλλων, ἐκεῖνο, ὅτι τῶν Ἰουδαίων ἡ χώρα πλατεῖαν καὶ ἀκατάληπτον ἔρημον ἔχει, κειμένην ἐν μέρεσι τοῖς νοτιωτάτοις, κἂν εἰ συνέβη ποτὲ τὸν ἐκεῖθεν ἄνεμον κατενεχθῆναι ῥαγδαίως, περιδεεῖς ἦσαν οὐ μετρίως, αὐαινομένης τῆς χώρας. δοκεῖ δέ τισι καὶ αὐτὰς τῶν ὑδάτων τὰς ἐν τῇ γῇ φλέβας ὀκνηροτέρας ποιεῖσθαι τὰς χορηγίας, καὶ ταῖς τοῦ βιαίου καὶ πυρώδους πνεύματος προσβολαῖς ἀνακόπτεσθαι. οὐκοῦν ἐξ ὧν ἴσασι καὶ πεπείρανται, ποιεῖται τοὺς λόγους.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και βέβαια, και ο μακάριος Δαβίδ, ως εκ προσώπου εκείνων που το κατόρθωσαν αυτό, ψάλλει κάπου και λέει ότι «Ο πατέρας μου και η μητέρα μου με εγκατέλειψαν, ο Κύριος όμως με προσέλαβε». <Θα φέρει ο Κύριος εναντίον του καυτό άνεμο από την έρημο, και θα ξηράνει τις φλέβες του, θα ερημώσει τις πηγές του· αυτός θα καταξηράνει τη γη του και όλα τα επιθυμητά του σκεύη.> Μεταφέρει λοιπόν τον λόγο στο ίδιο το πρόσωπο του θανάτου, και παρομοιάζει τον Χριστό με νότιο και καυτό άνεμο, για τον οποίο λέει ότι θα επιφερθεί από την έρημο στους κατάλληλους καιρούς. Πρέπει δε να γνωρίζουμε, πριν από όλα τα άλλα, και τούτο: ότι η χώρα των Ιουδαίων έχει μια πλατιά και απέραντη έρημο, η οποία βρίσκεται στα νοτιότατα μέρη, και αν συνέβαινε ποτέ ο άνεμος από εκεί να πνεύσει ραγδαία, φοβούνταν υπερβολικά, καθώς η χώρα ξηραινόταν. Μάλιστα φαίνεται σε κάποιους ότι και αυτές οι ίδιες οι φλέβες των υδάτων μέσα στη γη καθιστούν πιο οκνηρές τις παροχές τους, και ανακόπτονται από τις προσβολές αυτού του βίαιου και πυρώδους ανέμου. Επομένως, διατυπώνει τους λόγους με βάση αυτά που γνωρίζουν και έχουν δοκιμάσει.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς δώδεκα προφήτας
Πλὴν ὅτι τῆς ἔν γε τούτοις ἡμῖν ῥᾳθυμίας ὁ τρόπος οὐχ εἷς ἂν νοοῖτο καὶ ὁ αὐτὸς, ἀλλὰ διττὸς καὶ διάφορος. οἱ μὲν γὰρ τοῖς τῆς φιλοστοργίας προσκρούουσι νόμοις, ἀνοσίως τοῖς γεγεννηκόσι ἐπιφυόμενοι, οἱ δὲ τοῦτο δρῶσι καὶ Θεὸν εὐφραίνοντες καὶ τὰς ἰδίας ψυχὰς ἀνασώζοντες. καὶ γοῦν ἔφασκεν ὁ Σωτήρ “Δοκεῖτε ὅτι εἰρήνην παρεγενόμην δοῦναι ”ἐν τῇ γῇ; οὐχὶ, λέγω ὑμῖν, ἀλλ᾽ ἢ διαμερισμόν. ἔσονται “γὰρ ἀπὸ τοῦ νῦν πέντε ἐν ἑνὶ οἴκῳ διαμεμερισμένοι, τρεῖς ”ἐπὶ δυσὶ καὶ δύο ἐπὶ τρισί. διαμερισθήσονται πατὴρ ἐπὶ “υἱῷ καὶ υἱὸς ἐπὶ πατρὶ, μητὴρ ἐπὶ τὴν θυγατέρα καὶ θυ- ”γάτηρ ἐπὶ τὴν μητέρα, πενθερὰ ἐπὶ τὴν νύμφην αὐτῆς “καὶ νύμφη ἐπὶ τὴν πενθεράν.” ψήφῳ δὴ οὖν ὀρθῇ στεφανώσομεν τὴν οὕτω λαμπρὰν ἀφιλοστοργίαν. προσοικειοῖ γὰρ τῷ Θεῷ, κἂν εἰ τῆς κατὰ σάρκα συγγενείας ἀποτέμοι τινὰς, ὥστε καὶ ἀναμελῳδεῖν εὖ μάλα τὸ διὰ φωνῆς τοῦ “Δαυείδ Ὅτι ὁ πατήρ μου καὶ ἡ μήτηρ μου ἐγκατέλειπόν ”με, ὁ δὲ Κύριος προσελάβετό με.” <Ἐγὼ δὲ ἐπὶ τὸν Κύριον ἐπιβλέψομαι, ὑπομενῶ ἐπὶ τῷ Θεῷ τῷ Σωτῆρί μου, εἰσακούσεταί μου ὁ Θεός μου.> Ἁρμόσειεν ἂν, καὶ μάλα εἰκότως, ταυτὶ μετανοούσῃ τε τῇ Σιὼν, καὶ τῶν τῆς αἰχμαλωσίας πόνων ὡς ἔσται κατὰ καιροὺς προαναθρούσῃ τὸ πέρας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Πλην όμως, ο τρόπος της ραθυμίας μας ως προς αυτά δεν νοείται ως ένας και ο αυτός, αλλά διττός και διαφορετικός. Διότι άλλοι μεν προσκρούουν στους νόμους της φιλοστοργίας, επιτιθέμενοι ανόσια στους γεννήτορές τους, άλλοι δε το πράττουν αυτό, ευφραίνοντας τον Θεό και σώζοντας τις δικές τους ψυχές. Γι' αυτό ακριβώς έλεγε ο Σωτήρας: «Νομίζετε ότι ήρθα να φέρω ειρήνη στη γη; Όχι, σας λέω, αλλά διαχωρισμό. Διότι από τώρα και στο εξής πέντε σε ένα σπίτι θα είναι διαχωρισμένοι, τρεις εναντίον δύο και δύο εναντίον τριών. Θα διαχωριστούν πατέρας εναντίον γιου και γιος εναντίον πατέρα, μητέρα εναντίον κόρης και κόρη εναντίον μητέρας, πεθερά εναντίον της νύφης της και νύφη εναντίον της πεθεράς». Με ορθή λοιπόν κρίση θα στεφανώσουμε μια τόσο λαμπρή έλλειψη φιλοστοργίας. Διότι οικειώνει τον άνθρωπο με τον Θεό, έστω κι αν τον αποκόπτει από ορισμένους κατά σάρκα συγγενείς, ώστε να μπορεί κάλλιστα να ψάλλει τα λόγια του Δαβίδ: «Επειδή ο πατέρας μου και η μητέρα μου με εγκατέλειψαν, ο Κύριος όμως με προσέλαβε». «Εγώ όμως θα στρέψω το βλέμμα μου προς τον Κύριο, θα προσμείνω με ελπίδα τον Θεό τον Σωτήρα μου, και ο Θεός μου θα με εισακούσει». Αυτά θα ταίριαζαν, και μάλιστα πολύ εύλογα, στη Σιών που μετανοεί και που προβλέπει ότι με τον καιρό θα επέλθει το τέλος των πόνων της αιχμαλωσίας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐφραίμ ὁ Σύρος Εἰς τὸ Πρόσεχε σεαυτῷ
Ἐὰν καταλάβῃ σε σωματικὴ ἀρρωστία, μὴ ὀλιγοψύχει, ἀλλ᾽ εὐχαρίστως φέρε· λέγει γὰρ ὁ Ἀπόστολος· ὅταν ἀσθενῶ, τότε δυνατός εἰμι. Καὶ ἐν ἑτέρῳ λέγει· μακάριος ἄνθρωπος, ὃν ἂν παιδεύσῃς, Κύριε, καὶ ἐκ τοῦ νόμου σου διδάξῃς αὐτόν. Ἐπιρρίψωμεν οὖν τὴν μέριμναν ἑαυτῶν, ἀγαπητέ, πρὸς τὸν Κύριον, ὅτι αὐτῷ μέλει ὑπὲρ ἡμῶν. Περὶ δὲ τῆς διατροφῆς ἑαυτῶν οἱ ἰσχύοντες ἐργασώμεθα, καὶ ἐν τῷ καταλαβεῖν ἡμᾶς ἀδυναμίαν, ἐὰν ὑπερίδωσιν ἡμᾶς οἱ προεστῶτες, ὅπερ ἀπείη, ὁ Θεὸς ἀπροσδοκήτως ἀποστέλλει ἡμῖν ἀντίληψιν· γέγραπται γάρ· ὁ πατήρ μου καὶ ἡ μήτηρ μου ἐγκατέλιπόν με, ὁ δὲ Κύριος προσελάβετό μου. Μόνον ἐν καθαρᾷ συνειδήσει λατρεύσωμεν αὐτῷ, καὶ τὰς καρδίας τῶν ἀφηγουμένων ἡμῶν αὐτὸς κατευθυνεῖ πρὸς ἡμᾶς, καὶ ἡμᾶς ἀξιώσει τοῦ μακαρισμοῦ αὐτοῦ. Μὴ οὖν θλίβου περὶ τοῦ κόπου, πολλοὶ γὰρ καὶ μηδὲν ἐργασάμενοι ὑπὸ τῆς ἀκηδίας ὠχλήθησαν. Μάθε τοιγαροῦν ἐργάτης, ἵνα μὴ μάθῃς προσαίτης. Μὴ οὖν ὀλιγώρει ἐργαζόμενος, διότι γέγραπται· ὁ Κύριος ἐγγύς, καὶ τοῖς κοπιῶσι κατὰ Θεὸν μισθὸν πολὺν ἀποδώσει· μηδὲν μεριμνᾶτε· ἀλλ᾽ ὑπόμεινον τὸν Κύριον, ὅπως ἀξιωθῇς τῆς ἀναπαύσεως τῶν δικαίων· ἐν ἐκείνῃ γὰρ τῇ ἀναπαύσει οὐ κόπος ὑπάρχει, οὐκ ἀκηδία, οὐ μέριμνα, οὐ λύπη, οὐκ ἀσθένεια, οὐκ ἐπιθυμία κακή, οὐδέ τι τῶν ὁμοίων· ἀλλὰ χαρὰ καὶ εἰρήνη καὶ ἀγαλλίασις ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εάν σε καταλάβει σωματική αρρώστια, μην ολιγοψυχείς, αλλά να την υπομένεις με ευχαριστία. Διότι λέγει ο Απόστολος: όταν ασθενώ, τότε είμαι δυνατός. Και σε άλλο σημείο λέγει: μακάριος ο άνθρωπος τον οποίο εσύ, Κύριε, παιδαγωγείς, και τον διδάσκεις από τον νόμο σου. Ας αποθέσουμε λοιπόν τη μέριμνά μας, αγαπητέ, στον Κύριο, διότι αυτός φροντίζει για εμάς. Όσον αφορά τη διατροφή μας, όσοι έχουμε τις δυνάμεις ας εργαζόμαστε, και όταν μας καταλάβει αδυναμία, εάν μας παραβλέψουν οι προεστώτες, πράγμα που μακάρι να μη συμβεί, ο Θεός θα μας στείλει απροσδόκητα βοήθεια. Διότι είναι γραμμένο: ο πατέρας μου και η μητέρα μου με εγκατέλειψαν, ο Κύριος όμως με προσέλαβε. Αρκεί μόνο να τον λατρεύουμε με καθαρή συνείδηση, και αυτός θα κατευθύνει τις καρδιές των προϊσταμένων μας προς εμάς, και θα μας αξιώσει του μακαρισμού του. Μη θλίβεσαι λοιπόν για τον κόπο, διότι πολλοί, αν και δεν εργάστηκαν καθόλου, ενοχλήθηκαν από την ακηδία. Μάθε λοιπόν να είσαι εργάτης, για να μη μάθεις να είσαι επαίτης. Μην αμελείς λοιπόν όταν εργάζεσαι, διότι είναι γραμμένο: ο Κύριος είναι κοντά, και σε όσους κοπιάζουν κατά Θεόν θα αποδώσει μεγάλο μισθό. Μη μεριμνάτε για τίποτε. Αλλά υπόμεινε τον Κύριο, για να αξιωθείς την ανάπαυση των δικαίων. Διότι σε εκείνη την ανάπαυση δεν υπάρχει κόπος, ούτε ακηδία, ούτε μέριμνα, ούτε λύπη, ούτε ασθένεια, ούτε κακή επιθυμία, ούτε τίποτε παρόμοιο, αλλά χαρά και ειρήνη και αγαλλίαση εν Αγίω Πνεύματι.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος ὁ Ναζιανζηνός Ἐπιστολαί
ΦΙΛΑΓΡΙΩΙ Ἐρωτᾷς πῶς τὰ ἡμέτερα. Καὶ λίαν πικρῶς. Βασίλειον οὐκ ἔχω, Καισάριον οὐκ ἔχω, τὸν πνευματικὸν ἀδελφὸν καὶ τὸν σωματικόν. 〈Ὁ πατήρ μου καὶ ἡ μητήρ μου ἐγκατέλιπόν με〉, μετὰ τοῦ Δαυῒδ φθέγξομαι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΦΙΛΑΓΡΙΟ Ερωτάς πώς έχουν τα δικά μας. Και είναι πάρα πολύ πικρά. Δεν έχω τον Βασίλειο, δεν έχω τον Καισάριο, τον πνευματικό αδελφό και τον κατά σάρκα. «Ο πατέρας μου και η μητέρα μου με εγκατέλειψαν», θα αναφωνήσω μαζί με τον Δαβίδ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Σύντομος ἑρμηνεία
τὸ πρόσωπόν σου Πρόσωπον γὰρ πρὸς πρόσωπον ἐσώθη ὁ ἄνθρωπος διὰ τῆς ἐνανθρωπήσεως. μὴ ἀποστρέψῃς Τουτέστιν μὴ παρίδῃς τὸ σὸν πλάσμα, ἀλλ’ ἐπίσκεψαι ὡς συμπαθής, ὡς ἐλεήμων. μὴ ἐκκλίνῃς Τουτέστιν εἰ καὶ πάλιν ἁμαρτήσει (ἁμάρτῃ) ὁ ἄνθρωπος, ὡς σάρκινος, καὶ εἰς ὀργήν σε κινήσει, ἀλλ’ αὐτὸς μὴ ἀποστραφῇς αὐτόν, ὡς ἀγαθός. βοηθός μου Τουτέστι μὴ ἀφέλῃς ἀπ’ ἐμοῦ τὴν δόξαν, ἣν δέδωκάς μοι· μὴ ἀποστραφῇς με μισήσας [τὸ γὰρ μὴ ἀποσκορακίσῃς με ἀποστραφῆναί ἐστι]. καὶ μὴ ὑπερίδῃς Μὴ παραβλέψῃς με ὡς ἀχρεῖον. ὅτι ὁ πατήρ μου Οὔτε γὰρ πατέρα [σαρκικὸν] οὔτε μητέρα εἶχεν ὁ Ἀδάμ, ὡς οὔτε πατέρα ἔσχεν ὁ κύριος κάτω οὔτε ἄνω μητέρα. αὐτὸς δὲ προσελάβετο τὸν Ἀδάμ. ὁ δὲ κύριος [Τουτέστιν ἀνελάβετό με]. νομοθέτησόν με Τουτέστιν κανόνισόν με, φησὶν ὁ ἄνθρωπος, τῷ εὐαγγελικῷ νόμῳ τῆς χάριτος. καὶ ὁδήγησόν με Μήτε δεξιᾷ μήτε ἀριστερᾷ ἐκκλίνειν, ἀλλὰ ὁδὸν ἐλευθέραν (ὁδῷ ἐλευθέρᾳ) προσκομμάτων ὁδεύειν. μὴ παραδῷς με Μὴ πάλιν ἕνεκεν τῶν δαιμόνων προσχωρήσω τοῖς εἰδώλοις· ἐχθροὶ γὰρ χαλεποὶ τοῦ ἀνθρώπου οἱ δαίμονες. ὅτι ἐπανέστησαν Ὁ λαὸς τῶν Ἰουδαίων, τῷ Χριστῷ λέγοντες· οὗτος εἶπεν, ὅτι υἱὸς θεοῦ εἰμι, ἐκείνου μὲν ἀληθεύοντος, ἐκείνων (αὐτῶν) δὲ ψευδομένων. καὶ ἐψεύσατο Ἡ ἄδικος συναγωγὴ λέγουσα· οὐκ ἔχομεν βασιλέα, εἰ μὴ καίσαρα. πιστεύσω Οἱ γὰρ δίκαιοι δι’ ὅλου εἰς ἐκείνην τὴν γῆν σπεύδουσιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Το πρόσωπόν σου». Διότι πρόσωπο με πρόσωπο σώθηκε ο άνθρωπος μέσω της ενανθρωπήσεως. «Μην αποστρέψεις». Δηλαδή, μην παραβλέψεις το πλάσμα σου, αλλά επισκέψου το ως συμπαθής, ως ελεήμων. «Μην εκκλίνεις». Δηλαδή, αν και πάλι αμαρτήσει ο άνθρωπος, ως σάρκινος, και σε κινήσει σε οργή, εσύ μην τον αποστραφείς, ως αγαθός. «Βοηθός μου». Δηλαδή, μην αφαιρέσεις από εμένα τη δόξα, την οποία μου έδωσες· μην με αποστραφείς μισώντας με [διότι το να μην με αποδιώξεις σημαίνει να μην με αποστραφείς]. «Και μην υπερίδεις». Μην με παραβλέψεις ως άχρηστο. «Διότι ο πατέρας μου». Επειδή ούτε [σαρκικό] πατέρα ούτε μητέρα είχε ο Αδάμ, όπως ούτε ο Κύριος είχε πατέρα κάτω στη γη ούτε μητέρα πάνω στον ουρανό. Αλλά αυτός προσέλαβε τον Αδάμ. Και ο Κύριος [Δηλαδή με ανέλαβε]. «Νομοθέτησέ με». Δηλαδή, κανόνισέ με, λέει ο άνθρωπος, με τον ευαγγελικό νόμο της χάριτος. «Και οδήγησέ με». Ώστε να μην παρεκκλίνω ούτε δεξιά ούτε αριστερά, αλλά να πορεύομαι σε οδό ελεύθερη από προσκόμματα. «Μην με παραδώσεις». Για να μην προσχωρήσω πάλι στα είδωλα εξαιτίας των δαιμόνων· διότι οι δαίμονες είναι σκληροί εχθροί του ανθρώπου. «Διότι επαναστάτησαν». Ο λαός των Ιουδαίων, λέγοντας ενάντια στον Χριστό: αυτός είπε ότι είμαι Υιός του Θεού, ενώ εκείνος έλεγε την αλήθεια, εκείνοι όμως (αυτοί) έλεγαν ψέματα. «Και ψεύστηκε». Η άδικη συναγωγή λέγοντας: δεν έχουμε βασιλιά, παρά μόνο τον Καίσαρα. «Θα πιστέψω». Διότι οι δίκαιοι εξ ολοκλήρου προς εκείνη τη γη σπεύδουν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής Ἀπορίαι εἰς Ἰωάννην
Θεωρία εἰς τό, Ὁ πατήρ μου καὶ ἡ μήτηρ μου ἐγκατέλιπόν με Οὕτω πάλιν, ὁ πατήρ μου καὶ ἡ μήτηρ μου ἐγκατέλιπόν με, ὁ δὲ Κύριος προσελάβετό με, φάσκων, τὴν τοῦ κατὰ φύσιν τῆς σαρκὸς περὶ γένεσιν καὶ φθορὰν νόμου, καθ’ ὃν πάντες διὰ τὴν παράβασιν καὶ γεννώμεθα καὶ συνιστάμεθα, καὶ τῆς τιθηνούσης ἡμᾶς μητρὸς δίκην αἰσθήσεως ἀπόλειψίν τε καὶ ἀποφυγὴν ἀναγκαίαν εἶναι τοῖς τῶν ἀφθάρτων ἐπιθυμηταῖς ἐπικεκρυμμένως, οἶμαι, διηγόρευε· δι’ ὧν ὁ μὲν ὁρώμενος κόσμος ἀφίεται καὶ ἀφίησιν, ὁ δὲ Κύριος προσλαμβάνεται, καὶ τῷ πνευματικῷ υἱοθετῶν νόμῳ τοὺς ἀξίους, καὶ τοῖς ἀξίοις πατροθετούμενος, δι’ ἀρετῆς καὶ γνώσεως ὅλον ἑαυτὸν ὅλοις αὐτοῖς καθ’ ὁμοίωσιν ὡς ἀγαθὸς ἐνδίδωσιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Θεωρία στο «Ο πατέρας μου και η μητέρα μου με εγκατέλειψαν» Έτσι πάλι, λέγοντας «ο πατέρας μου και η μητέρα μου με εγκατέλειψαν, ο δε Κύριος με προσέλαβε», νομίζω πως διακήρυττε συγκεκαλυμμένα ότι, για όσους επιθυμούν τα άφθαρτα, είναι αναγκαία η εγκατάλειψη και η αποφυγή του κατά φύση νόμου της σάρκας ως προς τη γένεση και τη φθορά (σύμφωνα με τον οποίο όλοι μας εξαιτίας της παράβασης γεννιόμαστε και συγκροτούμαστε), καθώς και της αίσθησης που μας ανατρέφει σαν μητέρα. Διότι μέσω αυτών, ο μεν ορατός κόσμος εγκαταλείπεται και εγκαταλείπει, ο δε Κύριος μας προσλαμβάνει, και υιοθετώντας με τον πνευματικό νόμο τους άξιους και γινόμενος πατέρας για αυτούς, προσφέρει, ως αγαθός, ολόκληρο τον εαυτό Του εξολοκλήρου σε αυτούς καθ' ομοίωση, μέσω της αρετής και της γνώσης.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Εἰς τοὺς ψαλμούς
Ἐκύκλωσα καὶ ἔθυσα ἐν τῇ σκηνῇ αὐτοῦ» τῇ νοητῇ ἅμα καὶ τῇ αἰσθητῇ, οὐ ζωοθύτου θυσίας προσαγωγήν, ἀλλὰ «θυσίαν αἰνέσεως καὶ ἀλαλαγμοῦ», ᾄδων καὶ ψάλλων μου τῷ Κυρίῳ λέγων· «Εἰσάκουσον, Κύριε, φωνῆς μου, ἧς ἐκέκραξα· ἐλέησόν με καὶ εἰσάκουσόν μου.» Ὅτι εἶπεν ἡ καρδία μου «Κύριον ζητήσω». «Ἐξεζήτησέ σε τὸ πρόσωπόν μου καὶ τὸ πρόσωπόν σου, Κύριε, ζητήσω». Διό· «Μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπ’ ἐμοῦ καὶ μὴ ἐκκλίνῃς ἐν ὀργῇ ἀπὸ τοῦ δούλου σου· βοηθός μου γενοῦ, μὴ ἀποσκορακίσῃς με», ἤτοι, μὴ ἀποδιώξῃς με, «καὶ μὴ ἐγκαταλίπῃς με ὁ Θεὸς ὁ σωτήρ μου». «Ὅτι ὁ πατήρ μου καὶ ἡ μήτηρ μου ἐγκατέλιπόν με», σὺ δέ, Κύριε, γενοῦ μετ’ ἐμοῦ. «Νομοθέτησόν με, Κύριε, ἐν τῇ ὁδῷ σου καὶ ὁδήγησόν με ἐν τρίβῳ εὐθείᾳ». Ὅρα πῶς γενικώτατος ὁ ψαλμὸς οὗτός ἐστι, παντὸς προσώπου διατεινομένου προσφεύγειν Θεῷ· οὕτω γὰρ τὰ τῶν προφητῶν ἀποφθέγματα, οὐ πρὸς ἑαυτοὺς ἁπλῶς, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸ κοινῇ συμφέρον τὴν δύναμιν ἔχουσιν. «Ἕνεκα τῶν ἐχθρῶν μου», ἵνα μὴ κατορχήσωνταί μοι. «Μὴ παραδῷς με εἰς ψυχὰς θλιβόντων με, ὅτι ἐπανέστησάν μοι μάρτυρες ἄδικοι καὶ ἐψεύσατο ἡ ἀδικία ἑαυτῇ». Τοῦτο καὶ εἰς Δαβὶδ καὶ εἰς Χριστὸν καὶ εἰς πολλοὺς μέχρι τοῦ νῦν συκοφαντουμένους τελεῖται τὸ ῥῆμα· ὅμως ἐψεύσατο ἡ ἀδικία ἑαυτήν, ὡς πομφόλυξ ῥᾷον ἠφανισμένη. Ἐγὼ δέ· «Πιστεύω τοῦ ἰδεῖν τὰ ἀγαθὰ Κυρίου ἐν γῇ ζώντων.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Περικύκλωσα και προσέφερα θυσία στη σκηνή του», τη νοητή αλλά και την αισθητή, όχι προσφέροντας θυσία ζώων, αλλά «θυσία αινέσεως και αλαλαγμού», υμνώντας και ψάλλοντας στον Κύριό μου, λέγοντας: «Εισάκουσε, Κύριε, τη φωνή μου, με την οποία έκραξα· ελέησέ με και εισάκουσέ με.» Διότι η καρδιά μου είπε «Τον Κύριο θα αναζητήσω». «Σε αναζήτησε το πρόσωπό μου και το πρόσωπό σου, Κύριε, θα αναζητήσω». Γι' αυτό: «Μην αποστρέψεις το πρόσωπό σου από εμένα και μην απομακρυνθείς με οργή από τον δούλο σου· γίνε βοηθός μου, μην με απορρίψεις», δηλαδή, μην με αποδιώξεις, «και μην με εγκαταλείψεις, Θεέ, ο σωτήρας μου». «Διότι ο πατέρας μου και η μητέρα μου με εγκατέλειψαν», εσύ όμως, Κύριε, στάσου στο πλευρό μου. «Δίδαξέ με, Κύριε, τον νόμο της οδού σου και οδήγησέ με σε ευθεία πορεία». Δες πόσο καθολικός είναι αυτός ο ψαλμός, για κάθε πρόσωπο που αγωνίζεται να προσφύγει στον Θεό· διότι κατ' αυτόν τον τρόπο τα λόγια των προφητών έχουν ισχύ όχι απλώς για τους ίδιους, αλλά και για το κοινό όφελος. «Εξαιτίας των εχθρών μου», για να μην με χλευάσουν. «Μην με παραδώσεις στις ψυχές εκείνων που με θλίβουν, διότι στράφηκαν εναντίον μου άδικοι μάρτυρες και η αδικία διέψευσε τον εαυτό της». Αυτός ο λόγος εκπληρώνεται και στον Δαβίδ και στον Χριστό και σε πολλούς που συκοφαντούνται μέχρι σήμερα· ωστόσο η αδικία διέψευσε τον εαυτό της, εξαφανιζόμενη πανεύκολα σαν φούσκα. Εγώ όμως: «Πιστεύω ότι θα δω τα αγαθά του Κυρίου στη γη των ζώντων.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος Κατηχήσεις
Λόγος ΚΒʹ. Ἀδελφοὶ καὶ πατέρες, καλὸν ἡμᾶς ἀνακηρύττειν εἰς πάντας τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ καὶ γνωρίζειν τοῖς πλησίον ἡμῶν τὴν πρὸς ἡμᾶς αὐτοῦ εὐσπλαγχνίαν καὶ ἄφατον ἀγαθότητα. «Ἐγὼ οὖν, ὡς ὁρᾶτε, οὐκ ἐνήστευσα, οὐκ ἠγρύπνησα, οὐκ ἐχαμεύνησα, ἐταπεινώθην δὲ καὶ ἔσωσέ με συντόμως ὁ Κύριος», φησὶν ὁ θεῖος Δαυίδ. Πολλῷ δὲ συντομώτερον εἰπεῖν· «Μόνον ἐπίστευσα καὶ προσελάβετό με ὁ Κύριος.» Πολλὰ γὰρ τὰ ἐμποδίζοντα ἡμᾶς πρὸς τὸ ταπείνωσιν κτήσασθαι, πίστιν δὲ εὑρεῖν οὐδὲν τὸ κωλῦόν ἐστιν. Εἰ γὰρ ἀπὸ ψυχῆς θελήσομεν, καὶ ἡ πίστις εὐθέως ἐνήργησε, δῶρον γάρ ἐστι τοῦ Δεσπότου αὐτὴ καὶ φυσικὸν πλεονέκτημα, εἰ καὶ τῷ αὐτεξουσίῳ τῆς ἡμῶν προαιρέσεως καὶ αὐτὴ ὑπόκειται, καὶ γὰρ καὶ Σκύθαι καὶ βάρβαροι ἀλλήλων τοῖς λόγοις πιστεύουσιν. Ἀλλ’ ἵνα πραγματικῶς δείξω ὑμῖν τὴν τῆς ἐνδιαθέτου πίστεως ἐνέργειαν, ἀκούσατε καὶ διήγησιν ὑμῖν διηγήσομαι πρὸς βεβαίωσιν τῶν εἰρημένων, ἣν ἐξ ἀληθινοῦ ἀκήκοα στόματος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Λόγος ΚΒ'. Αδελφοί και πατέρες, είναι καλό να διακηρύττουμε σε όλους το έλεος του Θεού και να γνωστοποιούμε στους πλησίον μας την ευσπλαχνία Του προς εμάς και την άφατη αγαθότητά Του. «Εγώ λοιπόν, όπως βλέπετε, δεν νήστεψα, δεν αγρύπνησα, δεν κοιμήθηκα κατάχαμα, αλλά ταπεινώθηκα και ο Κύριος με έσωσε σύντομα», λέει ο θείος Δαβίδ. Ή για να το πω πολύ πιο σύντομα: «Μόνο πίστεψα και με προσέλαβε ο Κύριος». Διότι πολλά είναι αυτά που μας εμποδίζουν στο να αποκτήσουμε ταπείνωση, αλλά στο να βρούμε την πίστη δεν υπάρχει απολύτως κανένα εμπόδιο. Διότι αν το θελήσουμε μέσα από την ψυχή μας, η πίστη αμέσως ενεργεί, επειδή είναι δώρο του Δεσπότη και φυσικό πλεονέκτημα, έστω κι αν υπόκειται και αυτή στο αυτεξούσιο της δικής μας προαίρεσης, διότι ακόμη και οι Σκύθες και οι βάρβαροι πιστεύουν στα λόγια ο ένας του άλλου. Αλλά για να σας δείξω έμπρακτα την ενέργεια της εσωτερικής πίστης, ακούστε και θα σας διηγηθώ μια ιστορία προς βεβαίωση των λεγομένων, την οποία άκουσα από αληθινό στόμα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεόδωρος ὁ Στουδίτης Κατηχήσεις μεγάλαι
Ὁ πατήρ μου, φησὶ, καὶ ἡ μήτηρ μου ἐγκατάλιπέ με, ἀλλ’ ὁ κύριος προσελάβετό μου. Αὐτὸς οὖν ὁ θεὸς καὶ πατὴρ ἡμῶν καὶ μήτηρ καὶ ἀδελφός. Ἄξιοι γίνεσθε· καὶ σὺν αὐτῷ ἡτοίμασται ὑμῖν ἡ ἀπόλαυσις τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν καλῶς διατελοῦσι τὸν βίον, ἐν αὐτῶ Χριστῷ τῷ θεῶ ἡμῶν· ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος σὺν τῷ Πατρὶ καὶ τῷ ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ο πατέρας μου, λέει, και η μητέρα μου με εγκατέλειψαν, αλλά ο Κύριος με πήρε υπό την προστασία Του. Αυτός λοιπόν ο Θεός είναι και πατέρας μας και μητέρα και αδελφός. Γίνετε άξιοι· και μαζί Του έχει ετοιμαστεί για εσάς η απόλαυση των αιώνιων αγαθών, εφόσον διέλθετε θεάρεστα τον βίο, εν αυτώ τω Χριστώ τω Θεώ ημών· στον οποίο ανήκει η δόξα και το κράτος μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες