Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 28:4

Φωνή Κυρίου εν ισχύι. Διότι αφαιρεί τις ασθένειες του λαού διά του βαπτίσματος της μετανοίας, βαπτίζοντας δι' αυτού εν ύδατι εις μετάνοιαν. Το «Εν ισχύι» είναι η φωνή που λέει: «Μετανοείτε, διότι έχει πλησιάσει η βασιλεία των ουρανών»· και, «Κάντε καρπούς άξιους της μετανοίας». Ή μήπως η φωνή είναι εν ισχύι, επειδή ο Ιωάννης μαρτυρεί πράγματι στον ισχυρό Κύριο, λέγοντας: «Εγώ βαπτίζω εν ύδατι· εκείνος όμως που έρχεται οπίσω μου είναι ισχυρότερός μου». Η φωνή λοιπόν αυτή έδινε μαρτυρία στην ισχύ. «Φωνή Κυρίου εν μεγαλοπρεπεία»· καθώς ο Ιωάννης εκθέτει τα μεγάλα μυστήρια περί του Ιησού, λέγοντας: «Είδα το Άγιο Πνεύμα να κατεβαίνει ως περιστερά και να παραμένει επάνω του»· και πάλι: «Διότι από το πλήρωμά του όλοι εμείς λάβαμε, και χάρη αντί χάριτος». Διότι είναι υψηλά τα ύδατα και παραστατικά του μεγέθους της δόξας του Μονογενούς. Γι' αυτό λέγεται «Φωνή Κυρίου εν μεγαλοπρεπεία». Μεγαλοπρεπές είναι επίσης και το να λέει: «Κανείς δεν έχει δει ποτέ τον Θεό· ο μονογενής Υιός, ο οποίος ευρίσκεται στους κόλπους του Πατρός, εκείνος τον φανέρωσε». Και φαίνεται να διηγείται μεγαλοπρεπώς πολλά περί του Κυρίου, όταν λέει: «Δεν δύναται ο άνθρωπος να λάβει τίποτε, εάν δεν του έχει δοθεί από τον ουρανό». Μεγαλοπρεπές είναι δε και το, «Εκείνος που έρχεται άνωθεν είναι υπεράνω πάντων».

Και το: «Εκείνος που έλαβε τη μαρτυρία του, επισφράγισε ότι ο Θεός είναι αληθινός». Διότι εκείνος που απέστειλε ο Θεός, τα λόγια του Θεού λαλεί. Και το: «Εκείνος που πιστεύει στον Υιό, έχει ζωή αιώνια»· και όσα παρόμοια με αυτά. Τίποτα, λοιπόν, ταπεινό ούτε μικροπρεπές, αλλά τα πάντα έχουν λεχθεί για τον Κύριο από τον Ιωάννη με μεγαλειώδη τρόπο, αποδιδόμενα καταλλήλως με το επιβαλλόμενο μεγαλείο. Γι' αυτόν τον λόγο, «Φωνή Κυρίου εν μεγαλοπρεπεία».

Ο Θεός της δόξης, λοιπόν, εβρόντησε, ο Κύριος επιβαίνει πάνω σε ύδατα πολλά. Ύδατα είναι και οι άγιοι, διότι ποταμοί ρέουν από την κοιλία τους, δηλαδή η πνευματική διδασκαλία που αρδεύει τις ψυχές όσων ακούν. Και πάλι, λαμβάνουν ύδωρ που αναβλύζει για ζωή αιώνια, το οποίο, σε όσους το έλαβαν ορθά, γίνεται πηγή ύδατος που αναβλύζει για ζωή αιώνια. Πάνω σε τέτοια ύδατα, λοιπόν, επιβαίνει ο Κύριος. Θυμήσου δε και την ιστορία του προφήτη Ηλία, όταν ο ουρανός έκλεισε για τρία έτη και έξι μήνες· όταν, ενώ επικρατούσε αιθρία στην κορυφή του Καρμήλου, άκουσε φωνή πολλών υδάτων· έπειτα ακολούθησε το να υπάρξει βροντή από τα νέφη και να πέσει νερό. Ο Κύριος, λοιπόν, επιβαίνει πάνω σε πολλά ύδατα. Φωνή Κυρίου εν ισχύι. Όπως στον τροχό δημιουργείται η φωνή, έτσι και η φωνή του Κυρίου συνίσταται με ισχύ. Διότι εκείνος που τα μπορεί όλα μέσω του Χριστού που τον ενδυναμώνει, αυτός ακούει τις εντολές του Κυρίου και τις εφαρμόζει. Φωνή Κυρίου, λοιπόν, δεν υπάρχει στην ασθενική και παραλυμένη ψυχή, αλλά σε εκείνη που με ρώμη και ισχύ κατεργάζεται το αγαθό. Φωνή Κυρίου εν μεγαλοπρεπεία. Η μεγαλοπρέπεια είναι αρετή εξόχως μεγάλη. Εκείνος, λοιπόν, που με τον πρέποντα τρόπο εκτελεί τα έργα των μεγάλων πράξεων, αυτός αποκαλείται μεγαλοπρεπής.

Φωνή Κυρίου εν ισχύι. Διότι εκείνος που τα πάντα μπορεί δια του Χριστού που τον ενδυναμώνει, αυτός ακούει τις εντολές του Κυρίου και τις εφαρμόζει. Επομένως, η φωνή του Κυρίου δεν βρίσκεται στην ασθενή και χαλαρωμένη ψυχή, αλλά στη δυνατή, η οποία απεργάζεται με ισχύ το αγαθό. Φωνή Κυρίου εν μεγαλοπρεπεία. Δεν φανερώνεται, λέγει, η φωνή του Κυρίου μόνο δια μέσου όσων έχουμε αναφέρει για τα ύδατα, αλλά και δια μέσου της ισχύος και της μεγαλοπρέπειάς Του, την οποία μπορεί κανείς να κατανοήσει με τα μάτια του όταν θεάται συνολικά τον απέραντο σύμπαντα κόσμο, καθώς και όταν παρατηρεί τα επιμέρους τμήματά του, τα ανεκδιήγητα μεγέθη και τα ανέκφραστα κάλλη, αλλά και την πολυποίκιλη σοφία που διακρίνεται μέσα σε αυτά· τα οποία βεβαίως αποτελούν φανερώσεις της δύναμης και της ισχύος Εκείνου που συνέστησε τα πάντα. Γι' αυτό οι προφητικοί λόγοι αντλούσαν τη θεολογία από τη μεγαλουργία Του. Διότι έχει ειπωθεί από τον Ιερεμία: Ο Κύριος που δημιούργησε τη γη με την ισχύ Του, και τα εξής.

Και τη δόξα του Λιβάνου τη μετέφερε από την παραβολή των ψηλών δέντρων στον ποταμό. Διότι, όπως εκείνος ο Λίβανος έχει ως ικανή αφορμή θαυμασμού τα ίδια τα δέντρα που αναφύει και τρέφει, έτσι και ο Ιορδάνης δοξάζεται επειδή αναγεννά τους ανθρώπους και τους φυτεύει στον παράδεισο του Θεού· και καθώς αυτοί, σύμφωνα με την ψαλμική φωνή, ανθίζουν πάντοτε και στολίζονται με τις αρετές, το μεν φύλλωμά τους δεν θα πέσει ποτέ, τον δε καρπό τους, όταν τον δεχθεί στην κατάλληλη εποχή ο Θεός, θα ευφρανθεί σαν αγαθός καλλιεργητής που αγάλλεται για τα δικά του έργα. Ο δε θεσπέσιος Δαβίδ, προφητεύοντας και τη φωνή, την οποία εξέπεμψε ο Πατέρας από τους ουρανούς προς τον Υιό που βαπτιζόταν, για να οδηγήσει προς το φυσικό αξίωμα της θεότητας τους ακροατές, οι οποίοι μέχρι τότε έβλεπαν την αισθητή και ανθρώπινη ευτέλεια, κατέγραψε τούτο στο βιβλίο: «Φωνή Κυρίου επί των υδάτων, φωνή Κυρίου εν μεγαλοπρεπεία». Αλλά τις μαρτυρίες από τις θείες Γραφές πρέπει να τις σταματήσουμε ως εδώ· διότι ο λόγος θα επεκτεινόταν στο άπειρο, εάν κάποιος επιθυμούσε να επιλέξει την καθεμία ξεχωριστά και να τις παραθέσει σε ένα μόνο βιβλίο.

φωνή Κυρίου: Διότι ενίσχυσε τότε τον Ιωάννη [λέγοντας], ώστε να δυνηθεί να αγγίξει την κεφαλή του Θεού. φωνή εν μεγαλοπρεπεία: Διότι έδειξε τότε τον Υιό (Χριστό) μεγαλοπρεπή, ώστε να γνωρίσουν όλοι ότι είναι Υιός του Θεού. φωνή συντρίβουσα κέδρους: Τους υπερήφανους ως υψηλούς. Διότι, καθώς η φωνή μαρτύρησε τότε για τον Υιό, το ύψος των απίστων συνετρίβη. συντρίψει: Τους δαίμονες, ως υπερήφανους και ως πάντοτε χαίροντες στον Λίβανο. Διότι ο Λίβανος ονομάζεται όρος θυσιών. Τους συνέτριψε δε αυτούς η παρουσία του Χριστού, η οποία έπαυσε τη μανία των ειδώλων. και λεπτυνεί: Διότι ο Μόσχος ήταν είδωλο στον Λίβανο. Όπως λοιπόν οι θυσίες των ειδώλων έγιναν αφανείς, έτσι και οι δαίμονες έγιναν αφανείς, σαν να διασκορπίστηκαν ως κέδροι. και ο αγαπημένος: Ο Χριστός, ως Υιός της μονοειδούς αλήθειας, δηλαδή του Πατέρα της αλήθειας. φωνή διακόπτουσα φλόγα πυρός: Όταν καταμέρισε το πυρ στους αποστόλους ως γλώσσες. Διότι, μερίζοντάς τες στον καθένα, καθιστά αναγκαίο το να διακοπεί [δηλαδή να μεριστεί και να διαχωριστεί]. φωνή συσείσουσα έρημον: Την Εκκλησία δηλαδή. Διότι ήταν έρημος, και την συντάραξε, μεταβάλλοντάς την προς τη θεογνωσία. Διότι καθετί που μεταφέρεται είναι ανάγκη να σειστεί. Και φωνή ονομάζει το κήρυγμα του Λόγου, διότι ήχησε σαν βροντή. θα συσείσει την έρημο Κάδης: Το Κάδης ερμηνεύεται αγίασμα, το οποίο είναι η Εκκλησία. Διότι επιπλέον την συντάραξε, μεταβάλλοντάς την από ακαθαρσία σε αγίασμα δόξας.

Ψαλμός 28ος <Ψαλμός του Δαβίδ· κατά την έξοδο της σκηνής.> «Προσφέρετε στον Κύριο, υιοί του Θεού, προσφέρετε στον Κύριο υιούς κριών· προσφέρετε στον Κύριο δόξα και τιμή και προσκυνήστε τον Κύριο στην άγια αυλή του». Όσοι, λέει, είστε υιοί του Θεού, ή επιθυμείτε διακαώς να γίνετε, «προσφέρετε σε αυτόν δόξα και τιμή» δι' αγαθών έργων, ως άμωμους αμνούς, ως υιούς κριών. «Η φωνή του Κυρίου αντηχεί πάνω στα ύδατα, ο Θεός της δόξης εβρόντησε» με τη φωνή Του προς τον Χριστό, ο οποίος στεκόταν «πάνω σε πολλά ύδατα» και βαπτιζόταν. Τι εβρόντηξε; «Αυτός είναι», έλεγε η φωνή που ακούστηκε σαν βροντή, «ο Υιός μου ο αγαπητός, στον οποίο ευαρεστήθηκα. Η φωνή του Κυρίου ενισχύει» τον Πρόδρομο Ιωάννη για να βαπτίσει τον Κύριο. «Η φωνή του Κυρίου με μεγαλοπρέπεια» προς τον αγαπητό Υιό. «Η φωνή του Κυρίου που συντρίβει τους κέδρους», δηλαδή τους εχθρικούς τυράννους· «θα συντρίψει ο Κύριος τους κέδρους του Λιβάνου και θα τους κατακομματιάσει όπως το μοσχάρι τον Λίβανο». Και σε τι, άραγε, αμάρτησε ο Λίβανος και οι κέδροι του, ώστε να συντριβούν και να κατακομματιαστούν με αυτόν τον τρόπο, αν όχι επειδή ο λόγος γίνεται ασφαλώς για κάποια έμψυχα όντα, υπερόπτες, εχθρούς, που επιτέθηκαν με μανία κατά του αγαπητού; «Και ο αγαπητός», λέει, «ως υιός μονοκερώτων», διότι εξόντωσε αόρατους και ορατούς εχθρούς με το κέρας του Σταυρού. «Η φωνή του Κυρίου που διαχωρίζει τη φλόγα του πυρός» στη βάτο και στο καμίνι· ώστε να μην καταφλέξει η φωτιά τη βάτο στο Σινά, ούτε το καμίνι των Χαλδαίων τους παίδες. «

Άφησε τώρα να εκπληρωθούν οι τύποι και όσα έγιναν παλαιότερα ως σκιές, δηλαδή η πεζοπόρος διάβαση του λαού στην Ερυθρά Θάλασσα δια του Μωυσέως και η στάση των υδάτων του Ιορδάνη δια του Ιησού του Ναυή και πάλι η διάβαση του λαού και της κιβωτού, καθώς και η διάσχιση του Ιορδάνη από τον Ηλία και τον Ελισαίο με τη μηλωτή και γενικά όσα συνέβησαν τότε ως προτυπώσεις. Άφησε τώρα, με τον ερχομό της αλήθειας, να εκπληρωθούν οι τύποι και τα αινίγματα· άφησε τώρα να εκπληρωθούν τα κηρύγματα των προφητών και κυρίως του Δαβίδ. «Φωνή Κυρίου» του Θεού Πατρός, λέγει, προς τον Υιό «επί των υδάτων, ο Θεός της δόξης εβρόντησε, Κύριος επί υδάτων πολλών», θα εκπέμψει βροντερή φωνή, λέγοντας, «αυτός είναι ο υιός μου ο αγαπητός», μέσω της οποίας φωνής θα αγαλλιάσει τώρα το Θαβώρ και το Ερμών. «Φωνή Κυρίου εν ισχύι», δηλαδή <προς> εσένα που φοβάσαι να με βαπτίσεις, «φωνή Κυρίου εν μεγαλοπρεπεία», δηλαδή προς εμένα που τώρα βαπτίζομαι από εσένα. «