Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 33:23

Ο Κύριος θα λυτρώσει τις ψυχές των δούλων Του, και δεν θα σφάλουν όλοι όσοι ελπίζουν σε Αυτόν. Επειδή βρίσκονταν υπό την αιχμαλωσία του εχθρού εκείνοι που πλάστηκαν για να υπηρετούν τον Κύριο, τις ψυχές αυτών θα λυτρώσει με το τίμιο αίμα Του. Γι' αυτό, κανένας από όσους ελπίζουν σε Αυτόν δεν θα εξεταστεί για τα σφάλματά του.

Διότι, όπως ακριβώς χωρίς τα αισθητά οστά δεν θα μπορούσε να σταθεί το ανθρώπινο σώμα, έτσι ούτε η ψυχή του ανθρώπου θα μπορούσε να κατορθώσει κάτι από τα αγαθά, αν δεν έχει τις ενέργειές της εύρωστες και με κανέναν τρόπο συντετριμμένες. (B f. 112) Σε όσους όμως αγαπούν την αμαρτία και την ηδονή και είναι εμπλεγμένοι και συντετριμμένοι στις ταραχές του παρόντος βίου, πώς είναι άραγε τα οστά της ψυχής; Τα οστά όμως των αγίων ο Κύριος τα φυλάσσει, ώστε να μην υποστεί κανένα απολύτως από αυτά καμία συντριβή, είτε από τη σκαιότητα του διαβόλου που τους επιτίθεται, είτε από πονηρούς ανθρώπους που εγείρουν εναντίον τους θορύβους, περιστάσεις και διωγμούς. «Διότι αλίμονο στον κόσμο από τα σκάνδαλα», λέγει ο Σωτήρας, «επειδή είναι ανάγκη να έλθουν τα σκάνδαλα». <Και δεν θα αμαρτήσουν όλοι όσοι ελπίζουν σε αυτόν.> (B f. 112 b, C f. 71 b) Το να μην αμαρτάνει κανείς καθόλου δεν θα ταίριαζε σε κανέναν από τους ανθρώπους πάνω στη γη. Διότι «όλοι σφάλλουμε σε πολλά» και «κανένας δεν είναι καθαρός από ρύπο, ακόμη και αν η ζωή του πάνω στη γη είναι μόνο μία ημέρα». Αυτό έχει τηρηθεί μόνο στον Σωτήρα των πάντων Χριστό. Διότι ήταν Θεός με ανθρώπινη μορφή σαν τη δική μας. Ωστόσο και εμείς θα βρεθούμε έξω από την αμαρτία, αποφεύγοντας τα φορτικά και δυσβάσταχτα αμαρτήματα που οδηγούν στον θάνατο.

Πολλές είναι οι θλίψεις. Διότι γι' αυτούς έχει ειπωθεί: «πλανώμενοι σε ερημιές και βουνά και σπήλαια και στις τρύπες της γης, στερούμενοι, θλιβόμενοι, κακουχούμενοι». Και από όλες: Εννοεί και τους μάρτυρες· διότι αυτοί απέβαλαν κάθε θλίψη, αφού στεφανώθηκαν από τον Θεό. Ο Κύριος φυλάσσει: Είναι φανερό ότι φυλάσσονται από τον Θεό. Ο θάνατος: Των Ιουδαίων· είναι φανερό ότι πέθαναν με τον θάνατο της απιστίας, από τον οποίο δεν υπάρχει τίποτε χειρότερο. Και εκείνοι που μισούν: Εκείνοι που μίσησαν τον πραγματικά δίκαιο και δικαίωσαν τον ασεβή· και αυτοί είναι οι απόγονοι των Ιουδαίων. Θα λυτρώσει: Από τον θάνατο της απιστίας. Και δεν θα αμαρτήσουν: Δεν θα περιπέσουν, δηλαδή, στην ασέβεια της απιστίας, που είναι μεγάλη αμαρτία.

Ερώτηση: Και πώς βλέπουμε ότι συντρίφτηκαν τα οστά πολλών δικαίων; Απόκριση: Διότι από εκείνους τους δικαίους, για τους οποίους γίνεται ο λόγος, κανενός το οστό δεν συντρίφτηκε, ούτε του Χριστού ούτε των αποστόλων, και τα σώματα μυρίων άλλων αγίων δεν φθάρηκαν, αλλά διασώζονται σώα και ολόκληρα και δεν διαψεύδεται το «συντριβήσονται». «Ο θάνατος των αμαρτωλών είναι πονηρός», προδηλώνοντας από εδώ τη μελλοντική τους οδύνη και καταδίκη δικαίως, εξαιτίας του αίσχους της αμαρτίας, «και όσοι μισούν τον δίκαιο» Χριστό τον Κύριο, οι παράνομοι Ιουδαίοι, «θα πλημμελήσουν» ως προς τη θανάτωσή του. «Ο Κύριος όμως θα λυτρώσει τις ψυχές των δούλων του» που πίστεψαν σε αυτόν, «και δεν θα πλημμελήσουν, όλοι όσοι ελπίζουν σε αυτόν», αλλά θα βρουν μαζί του την αιώνια ζωή.