In Psalmum V Homilia IV Εἰς τὸν αὐτὸν ψαλμὸν ἄλλως· 〈Τὰ ῥήματά μου ἐνώτισαι, κύριε, σύνες τῇ κραυγῇ μου.〉 〈Τὰ ῥήματά μου ἐνώτισαι, κύριε,〉 ὁ φέρων τὰ πάντα τῷ ῥήματι τῆς δυνάμεώς σου. 〈Τὰ ῥήματά μου ἐνώτισαι, κύριε,〉 ὁ ῥήματι καὶ λόγῳ πάντα ἐργασάμενος. 〈Τὰ ῥήματά μου ἐνώτισαι, κύριε,〉 οὗ τὸ ῥῆμα μάχαιρα· 〈Καὶ τὴν μάχαιραν τοῦ πνεύματος ὅ ἐστι ῥῆμα θεοῦ.〉 Βλέπε, πῶς λέγεις, ἀδελφέ, τῷ θεῷ· 〈Τὰ ῥήματά μου ἐνώτισαι, κύριε;〉 Εἶτα· 〈Σύνες τῇ κραυγῇ μου, πρόσχες τῇ φωνῇ τῆς δεήσεώς μου.〉 Πρῶτον γὰρ τὰ ῥήματά σου ἐρευνᾷ ὁ κύριος, ἅπερ δι᾽ ὅλου λαλεῖς, εἰ μὴ αἰσχρολογίας ἢ βλασφημίας ἢ ἐπιορκίας εἰσὶ ῥήματα, εἰ μὴ λοιδορίας καὶ καταλαλιᾶς καὶ συκοφαντίας εἰσὶ ῥήματα, εἰ μή εἰσιν καταποντισμοῦ ῥήματα τῇ συκοφαντίᾳ καταποντίζειν δυνάμενα τὸν συκοφαντούμενον—〈Ἠγάπησας ῥήματα καταποντισμοῦ, γλώσσῃ δολίᾳ〉—εἰ μή εἰσιν ἀνομίας ῥήματα· 〈Τὰ ῥήματα τοῦ στόματος αὐτοῦ ἀνομία.〉 Εἰ γὰρ ῥήματος ἀργοῦ λόγον ἀπαιτούμεθα, καθὼς λέγει· 〈Πᾶν ῥῆμα ἀργὸν ὃ ἐὰν λαλήσωσιν οἱ ἄνθρωποι, ἀποδώσουσι λόγον,〉 πόσῳ μᾶλλον ὅταν ῥήματα κακοποιὰ προφέρῃς, ἐπὶ βλάβῃ καὶ ἀπωλείᾳ τῆς ἑαυτοῦ ψυχῆς ταῦτα γίνονται;
Μετάφραση
Ομιλία 4 στον Ψαλμό 5. Στον ίδιο ψαλμό, με άλλο τρόπο: «Τα λόγια μου άκουσε, Κύριε, εννόησε την κραυγή μου.» «Τα λόγια μου άκουσε, Κύριε», εσύ που βαστάζεις τα πάντα με τον λόγο της δυνάμεώς σου. «Τα λόγια μου άκουσε, Κύριε», εσύ που δημιούργησες τα πάντα με ρήμα και λόγο. «Τα λόγια μου άκουσε, Κύριε», του οποίου ο λόγος είναι μάχαιρα: «Και τη μάχαιρα του Πνεύματος, που είναι ο λόγος του Θεού.» Πρόσεχε, αδελφέ, πώς λες στον Θεό: «Τα λόγια μου άκουσε, Κύριε;» Έπειτα: «Εννόησε την κραυγή μου, πρόσεξε τη φωνή της δεήσεώς μου.» Διότι πρώτα ο Κύριος ερευνά τα λόγια σου, αυτά που μιλάς διαρκώς, μήπως είναι λόγια αισχρολογίας ή βλασφημίας ή επιορκίας, μήπως είναι λόγια λοιδορίας, καταλαλιάς και συκοφαντίας, μήπως είναι λόγια καταποντισμού που με τη συκοφαντία μπορούν να καταποντίσουν τον συκοφαντούμενο —«Αγάπησες λόγια καταποντισμού, με γλώσσα δόλια»— μήπως είναι λόγια ανομίας: «Τα λόγια του στόματός του είναι ανομία.» Διότι, αν για έναν αργό λόγο μας ζητείται ευθύνη, όπως λέει: «Κάθε αργό λόγο που θα πουν οι άνθρωποι, θα δώσουν λόγο γι' αυτόν», πόσο μάλλον όταν προφέρεις κακοποιά λόγια, τα οποία γίνονται προς βλάβη και απώλεια της δικής σου ψυχής;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες