Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 36:14

11 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ρομφαίαν ἐσπάσαντο οἱ ἁμαρτωλοί, ἐνέτειναν τόξον αὐτῶν τοῦ καταβαλεῖν πτωχὸν καὶ πένητα, τοῦ σφάξαι τοὺς εὐθεῖς τῇ καρδίᾳ·

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–11 από 11

Μέγας Αθανάσιος Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Ὁ δὲ Κύριος ἐκγελάσεται αὐτόν. Διαγελᾷ, φησὶ, τὰς κατὰ τοῦ δικαίου ἐπιβουλὰς τοῦ ἁμαρτωλοῦ· εἰδὼς, ὡς ἔστησεν ἡμέραν καθ᾽ ἣν τῷ μὲν ἀποδώσει τὴν αἰώνιον ζωὴν, τῷ δὲ τὴν αἰώνιον κόλασιν. Ῥομφαίαν ἐσπάσαντο οἱ ἁμαρτωλοὶ, ἐνέτειναν τόξον αὐτῶν ... ἡ ῥομφαία αὐτῶν εἰσέλθοι εἰς καρδίαν αὐτῶν. Ταῦτα, φησὶ, πεπόνθασιν οἱ πονηροὶ δαίμονες, ἃ ποιήσειν τοῖς ἁγίοις ἐπεβούλευσαν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ο δε Κύριος θα τον περιγελάσει. Περιγελά, λέει, τις επιβουλές του αμαρτωλού εναντίον του δικαίου, γνωρίζοντας ότι έχει ορίσει ημέρα κατά την οποία στον μεν θα ανταποδώσει την αιώνια ζωή, στον δε την αιώνια κόλαση. Έσυραν ρομφαία οι αμαρτωλοί, τέντωσαν το τόξο τους... η ρομφαία τους ας εισέλθει στην καρδιά τους. Αυτά, λέει, έπαθαν οι πονηροί δαίμονες, τα οποία επιβουλεύτηκαν να κάνουν στους αγίους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Αὐτὸς γάρ ἐστιν ὁ ἁμαρτωλὸς, ὁ βρύχων τοὺς ὀδόντας κατὰ τῶν ἁγίων, ὃς εἰς γέλωτα τέτακται· παίζεται γὰρ παρὰ τῶν δικαίων ἡττώμενος· ἥξει δὴ ἡ ἡμέρα καθ᾽ ἣν εἰς τὸ ἡτοιμασμένον αὐτῷ πῦρ πεμφθήσεται. <Τοῦ καταβαλεῖν πτωχὸν καὶ πένητα.> (B f. 127 b) Σκοπὸς τῷ ἁμαρτωλῷ οὐχ ἵνα τινὰ τῶν ἀδικησάντων αὐτὸν ἀμύνηται, ἢ κατά τι ὅλως προσκεκρουκότων αὐτῷ, καὶ προφάσεις τῷ πολέμῳ δεδωκότων εὐλόγους, ἀλλ᾽ ἵνα καταβάλῃ πτωχὸν καὶ πένητα, καὶ ἀποσφάξει τοὺς εὐθεῖς τῇ καρδίᾳ. Πτωχὸν δὲ καὶ πένητά φησιν, τὸν ἐπιεικῆ καὶ μετριόφρονα καὶ φιλοκομπίας ἀμείνω, καὶ ταπεινὸν τῇ καρδίᾳ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι αυτός είναι ο αμαρτωλός, που τρίζει τα δόντια του εναντίον των αγίων, ο οποίος έχει οριστεί για γέλιο· διότι περιπαίζεται από τους δικαίους, καθώς ηττάται· θα έρθει βέβαια η ημέρα κατά την οποία θα σταλεί στο πυρ που έχει ετοιμαστεί γι' αυτόν. <Για να καταβάλει τον φτωχό και τον πένητα.> (B f. 127 b) Σκοπός του αμαρτωλού δεν είναι να εκδικηθεί κάποιον από αυτούς που τον αδίκησαν, ή που τον έχουν προσβάλει εξ ολοκλήρου σε κάτι, και έχουν δώσει εύλογες αφορμές για πόλεμο, αλλά να καταβάλει τον φτωχό και τον πένητα, και να σφάξει τους ευθείς στην καρδιά. Φτωχό και πένητα ονομάζει τον επιεική και μετριόφρονα και ανώτερο της αλαζονείας, και ταπεινό στην καρδιά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Παρατηρήσεται ὁ ἁμαρτωλὸς τὸν δίκαιον, καὶ βρύξει ἐπ᾽ αὐτὸν τοὺς ὀδόντας αὐτοῦ. Τῶν τε ἀσεβῶν τὰς κατὰ τῶν δικαίων ἐπαναστάσεις, καὶ ἀμφοτέρων τῶν ταγμάτων τὰ τέλη. Μὴ γὰρ ἀρκούμενος, φησὶ, τοῖς ἑαυτοῦ πλημμελήμασιν ὁ ἁμαρτωλὸς, οὐ φέρει βλέπων τὸν δίκαιον θεοσεβοῦντα· ἔλεγχον γὰρ τὸν ἐκείνου βίον τῆς ἑαυτοῦ μοχθηρίας ἡγεῖται· διὸ λέγει· Βαρὺς ἡμῖν ἐστι καὶ βλεπόμενος· ὅθεν ἐπιτηρεῖ ὅπως αὐτὸν καταβάλῃ. Ἀλλ᾽ ὁ μὲν δίκαιος οὐ προσποιεῖται, οὐδὲ γινώσκει τὰ λαθραίως κατ᾽ αὐτοῦ μηχανώμενα· ὁ δὲ παντεπόπτης Κύριος, προορῶν τὴν τοῦ ταῦτα διανοουμένου πτῶσιν, τῶν λογισμῶν αὐτοῦ καταγελᾷ. Καὶ τέως μὲν πλέον οὐδὲν ἢ γελᾷ ἐπ᾽ αὐτῷ μάτην τοιαῦτα λογιζομένῳ· ἐπειδὰν δ᾽ ἐπὶ τὰ ἔργα χωρῇ, ἀκονήσας ἑαυτοῦ τὰ ξίφη ὡς μέχρι θανάτου ἐπιβουλεῦσαι τῷ τὴν διὰ Θεὸν πτωχείαν καὶ πενίαν ἀνειληφότι, καὶ τὴν ἄκραν κατορθοῦντι φιλοσοφίαν, τὸ τηνικαῦτα στρέφει τὴν αὐτῶν ῥομφαίαν κατὰ τῆς αὐτῶν καρδίας ὁ πάλαι καταγελῶν αὐτῶν Κύριος, καὶ τὰ κατὰ τοῦ δικαίου τόξα τῶν ἀσεβῶν συντρίβει. Μετελεύσεται γὰρ αὐτούς· οὐδὲ ἔτι γελῶν ἐφ᾽ οἷς διανοοῦνται, ἀλλὰ τῇ δίκῃ τῇ προσηκούσῃ κατ᾽ αὐτῶν χρώμενος. Ταῦτα δὲ, ὅτι μὴ λόγοι τυγχάνουσιν, ἀλλ᾽ ἔργα ἀληθῆ μαρτυρούμενα ὑπ᾽ αὐτῆς ἐνεργείας, καὶ ἡμῖν αὐτοῖς τοῖς ταῦτα νυνὶ διεξιοῦσιν ἡ πεῖρα τῶν ἔργων ἐπιστώσατο.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Ο αμαρτωλός θα παρατηρεί τον δίκαιο και θα τρίζει τα δόντια του εναντίον του». Εδώ καταδεικνύονται οι επιθέσεις των ασεβών κατά των δικαίων, καθώς και το τέλος αμφοτέρων των ταγμάτων. Διότι, λέγει, μη αρκούμενος στα δικά του παραπτώματα ο αμαρτωλός, δεν αντέχει να βλέπει τον δίκαιο να ζει θεοσεβώς, επειδή θεωρεί τον βίο εκείνου ως έλεγχο της δικής του μοχθηρίας. Γι’ αυτό και λέγει: «Μας είναι βαρύς ακόμη και όταν τον βλέπουμε»· επομένως καραδοκεί πώς να τον καταβάλει. Αλλά ο μεν δίκαιος αδιαφορεί και ούτε καν γνωρίζει όσα μηχανεύονται κρυφά εναντίον του· ο δε παντεπόπτης Κύριος, προβλέποντας την πτώση αυτού που διανοείται αυτά, περιγελά τους λογισμούς του. Και προς το παρόν δεν κάνει τίποτα περισσότερο από το να τον περιγελά, επειδή συλλογίζεται τέτοια μάταια πράγματα. Όταν όμως προχωρήσει στα έργα, έχοντας ακονίσει τα ξίφη του για να επιβουλευθεί μέχρι θανάτου εκείνον που ανέλαβε για τον Θεό τη φτώχεια και την πενία και κατορθώνει την ύψιστη φιλοσοφία, τότε ακριβώς ο Κύριος, ο οποίος προηγουμένως τους περιγελούσε, στρέφει τη ρομφαία τους εναντίον της ίδιας της καρδιάς τους, και συντρίβει τα τόξα των ασεβών που στρέφονται κατά του δικαίου. Διότι θα τους τιμωρήσει· χωρίς πλέον να γελά με όσα διανοούνται, αλλά επιβάλλοντας εναντίον τους την αρμόζουσα δίκη. Το ότι δε αυτά δεν είναι απλώς λόγια, αλλά αληθινά έργα που μαρτυρούνται από την ίδια τους την ενέργεια, μας το επιβεβαίωσε η πείρα των πραγμάτων και σε εμάς τους ίδιους που τώρα τα αναλύουμε.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Ὀφθαλμοῖς γοῦν παρειλήφαμεν, ὡς οἱ ἁμαρτωλοὶ ἐν τοῖς καθ᾽ ἡμῶν διωγμοῖς ῥομφαίαν ἐσπάσαντο κατὰ τῶν δικαίων, καὶ ὡς ἐνέτειναν τὰ τόξα αὐτῶν τοῦ καταβαλεῖν πένητα καὶ πτωχὸν, καὶ τοῦ σφάξαι τοὺς εὐθεῖς τῇ καρδίᾳ, καὶ ὡς ἔπραξαν καὶ κατέβαλον καὶ ἀνεῖλον ποικίλοις τρόποις θανάτων τοὺς κατὰ Θεὸν ἀνδρισαμένους ἁγίους μάρτυρας. Ὥσπερ δὲ ταῦτα ἱστορησάμενοι, οὕτω καὶ τὴν μετελθοῦσαν αὐτοὺς τοῦ Θεοῦ δίκην τεθεάμεθα, τοιαύτην γενομένην, ὡς μὴ ἁμαρτεῖν τὸν φήσαντα ἀληθῶς, τὴν ῥομφαίαν αὐτῶν εἰσεληλυθέναι εἰς τὴν καρδίαν αὐτῶν καὶ τὰ τόξα αὐτῶν συντετρῖφθαι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Με τα μάτια μας, λοιπόν, είδαμε πώς οι αμαρτωλοί, στους διωγμούς εναντίον μας, τράβηξαν ρομφαία κατά των δικαίων, και πώς τέντωσαν τα τόξα τους για να καταβάλουν τον πένητα και τον πτωχό, και για να σφάξουν τους ευθείς στην καρδιά, και πώς έδρασαν και κατέβαλαν και θανάτωσαν με ποικίλους τρόπους θανάτου τους αγίους μάρτυρες που αγωνίστηκαν γενναία κατά Θεόν. Και όπως ακριβώς γίναμε αυτόπτες μάρτυρες αυτών, έτσι έχουμε δει και την κρίση του Θεού που τους βρήκε, η οποία υπήρξε τέτοια, ώστε να μην αστοχεί καθόλου εκείνος που είπε αληθινά, ότι η ρομφαία τους εισήλθε στην ίδια τους την καρδιά και τα τόξα τους συντρίφθηκαν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία
καὶ νῦν οἳ μὲν οὐκ εἰσὶν οἱ θεομισεῖς, ὅτι μηδὲ ἦσαν, ἐς βραχὺ δὲ ταράξαντες καὶ ταραχθέντες, εἶθ᾽ ὑποσχόντες τιμωρίαν οὐ μεμπτὴν τῇ δίκῃ, ἑαυτοὺς καὶ φίλους καὶ οἴκους ἄρδην ἀναστάτους κατέστησαν, ὡς τὰς πάλαι στήλαις ἱεραῖς καταγραφείσας προρρήσεις ἔργοις πιστὰς ὁμολογεῖσθαι, δι᾽ ὧν τά τε ἄλλα ὁ θεῖος ἐπαληθεύει λόγος, ἀτὰρ καὶ τάδε περὶ αὐτῶν ἀποφαινόμενος 〈ῥομφαίαν ἐσπάσαντο οἱ ἁμαρτωλοί, ἐνέτειναν τόξον αὐτῶν τοῦ καταβαλεῖν πτωχὸν καὶ πένητα, τοῦ σφάξαι τοὺς εὐθεῖς τῇ καρδίᾳ· ἡ ῥομφαία αὐτῶν εἰσέλθοι εἰς τὰς καρδίας αὐτῶν καὶ τὰ τόξα αὐτῶν συντριβείη〉 καὶ πάλιν 〈ἀπώλετο τὸ μνημόσυνον αὐτῶν μετ᾽ ἤχου, καὶ τὸ ὄνομα αὐτῶν〉 ἐξήλειπται 〈εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος, ὅτι δὴ καὶ ἐν κακοῖς γενόμενοι ἐκέκραξαν, καὶ οὐκ ἦν ὁ σῴζων· πρὸς κύριον, καὶ οὐκ εἰσήκουσεν αὐτῶν, ἀλλ᾽ οἳ μὲν συνεποδίσθησαν καὶ ἔπεσαν, ἡμεῖς δὲ ἀνέστημεν καὶ ἀνωρθώθημεν〉· καὶ τό γ᾽ ἐν τούτοις προαναφωνοῦν 〈κύριε, ἐν τῇ πόλει σου τὴν εἰκόνα αὐτῶν ἐξουδενώσεις〉 ἀληθὲς ὑπ᾽ ὀφθαλμοῖς πάντων ἀναπέφανται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και τώρα πλέον οι θεομίσητοι αυτοί δεν υπάρχουν, διότι ποτέ δεν υπήρξαν ουσιαστικά, αλλά αφού για λίγο καιρό προκάλεσαν ταραχές και ταράχτηκαν και οι ίδιοι, υπομένοντας στη συνέχεια μια απολύτως δίκαιη τιμωρία, κατέστρεψαν ολοσχερώς τον εαυτό τους, τους φίλους τους και τους οίκους τους, με αποτέλεσμα οι προφητείες που είχαν καταγραφεί παλαιότερα στις ιερές στήλες να επιβεβαιώνονται ως αληθινές από τα ίδια τα γεγονότα. Μέσω αυτών, ο θείος λόγος επαληθεύει και τα υπόλοιπα, διακηρύσσοντας για εκείνους τα εξής: «Οι αμαρτωλοί γύμνωσαν τη ρομφαία, τέντωσαν το τόξο τους για να καταβάλουν τον φτωχό και τον πένητα, για να σφάξουν τους ευθείς στην καρδιά· η ρομφαία τους ας εισέλθει στις δικές τους καρδιές και τα τόξα τους ας συντριβούν». Και πάλι: «Χάθηκε η μνήμη τους με πάταγο, και το όνομά τους» έχει εξαλειφθεί «εις τον αιώνα και εις τον αιώνα του αιώνος, διότι, όταν βρέθηκαν σε συμφορές, έκκραξαν, και δεν υπήρχε κανείς για να τους σώσει· φώναξαν προς τον Κύριο, και δεν τους εισάκουσε, αλλά εκείνοι μεν εμποδίστηκαν και έπεσαν, ενώ εμείς αναστηθήκαμε και ανορθωθήκαμε». Και η προφητεία που περιλαμβάνεται σε αυτά, «Κύριε, μέσα στην πόλη σου θα εξουθενώσεις την εικόνα τους», έχει αποδειχθεί αληθινή μπροστά στα μάτια όλων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Σύντομος ἑρμηνεία
οἱ δὲ πρᾳεῖς Οἱ ἀπόστολοι, πρὸς οὓς ὁ λόγος· γίνεσθε φρόνιμοι, ὡς οἱ ὄφεις, καὶ ἀκέραιοι, ὡς αἱ περιστεραί, καὶ ὅσοι τούτοις ἐξηκολούθησαν, κληρονομοῦσι τὸν παράδεισον· αὕτη γάρ ἐστιν ἡ γῆ τῆς ἐπαγγελίας. καὶ κατατρυφήσουσιν Ἐκεῖ γάρ ἐστιν ἡ εἰρήνη καὶ ἡ τρυφὴ τῶν δικαίων. παρατηρήσεται Ὁ διάβολος τὸν Χριστόν· παρετήρει γὰρ αὐτόν, νομίσας αὐτὸν ἄνθρωπον ψιλὸν εἶναι. καὶ βρύξει Ἐζήτει γὰρ αὐτὸν μασήσασθαι καὶ καταπιεῖν, ὡς ἕνα τῶν ἀνθρώπων. ὁ δὲ κύριος Ὁ Χριστός, ἰδὼν αὐτοῦ τὴν ἀσθένειαν, ἐβδελύξατο αὐτὸν καὶ παρέβλεψεν. ὅτι προβλέπει Προέβλεπε γὰρ ὁ Χριστὸς ὡς θεὸς τὴν ἡμέραν τῆς καταστροφῆς τοῦ διαβόλου. ῥομφαίαν Οἱ δαίμονες κατὰ τοῦ Χριστοῦ Ἰουδαίους ὁπλίζοντες. ἐνέτειναν Οἱ Ἰουδαῖοι τὰς ἑαυτῶν γλώσσας χαλάσαντες κατὰ τοῦ Χριστοῦ, ὡς τόξον ἐκτεταμένον (τόξη ἐντεταμένα). τοῦ καταβαλεῖν Τὸν Χριστόν, ὡς δι’ ἡμᾶς πτωχεύσαντα, καὶ ἑκούσιον πενίαν ἑλόμενον. τοῦ σφάξαι Τὸν Χριστόν· αὐτὸς γὰρ μόνος εὐθὴς πρὸς ἀλήθειαν τῇ καρδίᾳ. λέγει δὲ καὶ τοὺς ἀποστόλους. ἡ ῥομφαία Ῥομφαία ἑρμηνεύεται δύναμις· δύναμις δὲ θεοῦ ὁ σταυρός. αὐτῶν δὲ ὁ σταυρός, ὡς αὐτοὶ αὐτὸν τεκτηνάμενοι. δι’ αὐτοῦ δὲ τὰς καρδίας οἱ Ἰουδαῖοι ἐδιχοτομήθησαν. καὶ τὰ τόξα Αἱ γλῶσσαι αὐτῶν συνετρίβησαν, τουτέστιν ἀπετμήθησαν, κινηθεῖσαι κατὰ τοῦ θεοῦ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Οι δε πράοι»: Οι απόστολοι, προς τους οποίους απευθύνεται ο λόγος: να γίνεστε φρόνιμοι σαν τα φίδια, και ακέραιοι σαν τα περιστέρια, και όσοι τους ακολούθησαν, κληρονομούν τον παράδεισο· διότι αυτή είναι η γη της επαγγελίας. «Και θα κατατρυφήσουν»: Διότι εκεί βρίσκεται η ειρήνη και η τρυφή των δικαίων. «Θα παρατηρήσει»: Ο διάβολος τον Χριστό· διότι τον καιροφυλακτούσε, νομίζοντας ότι είναι ένας απλός άνθρωπος. «Και θα τρίξει τα δόντια»: Διότι ζητούσε να τον μασήσει και να τον καταπιεί, σαν να ήταν ένας από τους ανθρώπους. «Ο δε Κύριος»: Ο Χριστός, βλέποντας την αδυναμία του, τον αποστράφηκε και τον περιφρόνησε. «Διότι προβλέπει»: Διότι ο Χριστός προέβλεπε ως Θεός την ημέρα της καταστροφής του διαβόλου. «Ρομφαία»: Οι δαίμονες που οπλίζουν τους Ιουδαίους κατά του Χριστού. «Τέντωσαν»: Οι Ιουδαίοι που εξαπέλυσαν τις γλώσσες τους εναντίον του Χριστού, σαν τεντωμένο τόξο. «Για να καταβάλουν»: Τον Χριστό, ο οποίος πτώχευσε για εμάς και επέλεξε εκούσια την πενία. «Για να σφάξουν»: Τον Χριστό· διότι αυτός μόνο είναι αληθινά ευθύς στην καρδιά. Εννοεί όμως και τους αποστόλους. «Η ρομφαία»: Η ρομφαία ερμηνεύεται ως δύναμη· και δύναμη του Θεού είναι ο σταυρός. Και ο σταυρός προήλθε από αυτούς, καθώς οι ίδιοι τον κατασκεύασαν. Μέσω αυτού όμως, οι Ιουδαίοι διχοτομήθηκαν στις καρδιές τους. «Και τα τόξα»: Οι γλώσσες τους συντρίφθηκαν, δηλαδή αποκόπηκαν, επειδή κινήθηκαν εναντίον του Θεού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Εἰς τοὺς ψαλμούς
Τί δὲ μετὰ τὴν ἐξολόθρευσιν πείσονται εὐκαίρως πεῖρα διδάξει. «Ἔτι ὀλίγον καὶ οὐ μὴ ὑπάρξῃ ὁ ἁμαρτωλός», ἀντὶ τοῦ οὐ μὴ ζητήσῃ, «καὶ ζητήσεις τὸν τόπον αὐτοῦ καὶ οὐ μὴ εὑρήσεις αὐτόν». Ἐξήνθησε γὰρ ὡσεὶ χόρτος καὶ ὤλετο διὰ τὴν ἁμαρτίαν. «Οἱ δὲ πραεῖς κληρονομήσουσι γῆν καὶ κατατρυφήσουσιν ἐπὶ πλήθει εἰρήνης». Ἐφ’ οἱᾳδήποτουν, φησί, γῇ γενήσονται κληρονόμοι, οὐδεμιᾷ αὐτοὺς ἐκταράξεις ταραχῇ, ὡς ἑλόμενοι πραότητα καὶ εἰρήνην. «Παρατηρήσεται ὁ ἁμαρτωλὸς τὸν δίκαιον καὶ βρύξει ἐπ’ αὐτὸν τοὺς ὀδόντας αὐτοῦ», ὡς λέων κατὰ προβάτου. «Ὁ δὲ Κύριος ἐκγελάσεται», ὡς προβλέπων ἁμαρτωλοῦ μοχθηρίαν «ὅτι ἥξει ἡμέρα» συντριβῆς μοχθηρίας αὐτοῦ. «Ῥομφαίαν ἐσπάσαντο οἱ ἁμαρτωλοὶ καὶ ἐνέτειναν τόξον αὐτῶν, τοῦ καταβαλεῖν πτωχὸν καὶ πένητα καὶ σφάξαι τοὺς εὐθεῖς τῇ καρδίᾳ», ἀλλὰ τοῦτο τῆς ἀδεκάστου δίκης μὴ ἀνεξομένης. «Ἡ ῥομφαία αὐτῶν εἰς τὰς καρδίας αὐτῶν καὶ τὰ τόξα αὐτῶν συντριβείη.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Το τι δε θα πάθουν μετά την εξολόθρευσή τους, θα το διδάξει την κατάλληλη στιγμή η πείρα. «Ακόμη λίγο και δεν θα υπάρχει ο αμαρτωλός», αντί του δεν θα ζητήσει, «και θα αναζητήσεις τον τόπο του και δεν θα τον βρεις». Διότι άνθισε σαν το χορτάρι και χάθηκε εξαιτίας της αμαρτίας. «Οι δε πράοι θα κληρονομήσουν τη γη και θα απολαύσουν αφθονία ειρήνης». Σε οποιαδήποτε γη, λέει, κι αν γίνουν κληρονόμοι, δεν θα τους ταράξει καμία ταραχή, επειδή επέλεξαν την πραότητα και την ειρήνη. «Θα παραμονεύσει ο αμαρτωλός τον δίκαιο και θα τρίξει εναντίον του τα δόντια του», σαν λιοντάρι εναντίον προβάτου. «Ο δε Κύριος θα γελάσει εις βάρος του», καθώς προβλέπει τη μοχθηρία του αμαρτωλού, «επειδή θα έρθει η ημέρα» της συντριβής της μοχθηρίας του. «Ρομφαία τράβηξαν οι αμαρτωλοί και τέντωσαν το τόξο τους, για να καταβάλουν τον φτωχό και τον πένητα και να σφάξουν τους ευθείς στην καρδιά», αλλά αυτό δεν θα το ανεχθεί η αδέκαστη δίκη. «Η ρομφαία τους ας εισέλθει στις δικές τους καρδιές και τα τόξα τους ας συντριβούν».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νικόλαος Μεθώνης Βίος τοῦ ὁσίου Μελετίου τοῦ νέου
οὐ μὴν οὐδὲ τὸν ἀλάθητον ἐλάνθανεν ὀφθαλμόν, οὐδὲ τὴν θείαν δίκην ἐπὶ πολὺ διαφεύγειν ἔμελλεν ἀλλ’ ἐπειδὴ μέχρι παντὸς τὴν τοιαύτην κακίαν ἀνίατος ἔμενε, τῇ ψυχικῇ νόσῳ κατάλληλον καὶ τὴν σωματικὴν κατακρίνεται, καὶ μανίᾳ ληφθεὶς καὶ καθάπερ κύων ἐξυλακτήσας, οὕτω καταστρέφει τὸν βίον· ὁ Στέφανος δὲ τὴν πρὸς βασιλέα στειλάμενος, πόρρωθεν ἐπεχείρει κατατοξεύειν, τόξον ἐντείνων πρᾶγμα πικρόν, τὴν διαβολήν, σκοπὸς δὲ αὐτῷ καταβαλεῖν μὲν τὸν μακαριστὸν διὰ τὴν ἐν πνεύματι πτωχείαν, καὶ πένητα παντὸς ἐπιψόγου καὶ μωμητοῦ ἔργου τε καὶ λόγου καὶ ἐνθυμήματος καὶ τῆς τῶν οὐρανῶν βασιλείας ἄξιον, τὸν τοῦ Θεοῦ τοῦτον ἄνθρωπον, τὴν τῶν ἀδελφῶν προστασίαν ἀφαιρεθέντα, ὡς ἀφελῆ καὶ ἀνίκανον, ἰδιώτην τε καὶ ἀγράμματον, καὶ μοναχῶν καθηγήσεως τὸ παράπαν ἀνεπιστήμονα· ὁ δέ, τούτου γενομένου, συμβαίνειν πάντως ἀκόλουθον ἦν, σφάξαι τοὺς εὐθεῖς τῇ καρδίᾳ τί γὰρ ἦν ἄλλο, τὸ τηλικούτου καθηγητοῦ στερῆσαι τοὺς καλῶς ἐθισθέντας ὑπ’ αὐτοῦ κατευθύνεσθαι;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Όμως, ούτε διέλαθε της προσοχής του αλάνθαστου οφθαλμού ούτε επρόκειτο να αποφύγει για πολύ τη θεία δίκη· αλλά, επειδή παρέμενε μέχρι τέλους ανίατος από αυτή την κακία, καταδικάστηκε σε σωματική νόσο αντίστοιχη της ψυχικής, και αφού καταλήφθηκε από μανία και άρχισε να υλακτεί σαν σκύλος, έτσι τελείωσε τη ζωή του. Ο δε Στέφανος, αφού κατευθύνθηκε προς τον βασιλιά, επιχειρούσε να τον κατατοξεύσει από μακριά, τεντώνοντας ως τόξο ένα πικρό πράγμα, τη διαβολή. Σκοπός του ήταν αφενός να καταβάλει αυτόν τον μακάριο για την εν πνεύματι πτωχεία του, αυτόν τον άνθρωπο του Θεού που ήταν φτωχός από κάθε επιλήψιμο και μεμπτό έργο και λόγο και λογισμό και άξιος της βασιλείας των ουρανών, αφού του αφαιρέσει την προστασία των αδελφών, παρουσιάζοντάς τον ως αφελή και ανίκανο, απλό ιδιώτη και αγράμματο, και εντελώς αδαή ως προς την καθοδήγηση των μοναχών. Και αν αυτό γινόταν, φυσικό επακόλουθο θα ήταν να σφαγιαστούν οι ευθείς στην καρδιά· διότι, τι άλλο σήμαινε το να στερηθούν έναν τέτοιο πνευματικό καθοδηγητή εκείνοι που είχαν καλώς συνηθίσει να κατευθύνονται από αυτόν;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Σωφρόνιος Ἱεροσολύμων Εἰς τοὺς ἁγίους Κῦρον καὶ Ἰωάννην
Πάλιν ὁ δράκων ὁ σκολιὸς τὴν κεφαλὴν τῷ σταυρῷ συνθλασθεὶς τὸ οὐραῖον ἐσάλευεν· καὶ ταύτῃ φοβεῖν τοὺς εὐσεβοῦντας ἐνόμιζεν· πάλιν ὁ νυκτερινὸς σπορεὺς σκότος ἐξ ἑωσφόρου γενόμενος, ἐν σκότῳ σπείρειν τὰ ἴδια προσεπόθει ζιζάνια· πάλιν τὰ πετεινὰ τὰ οὐράνια τὸ παρὰ τὴν ὁδὸν ἐκ τοῦ καλοῦ σπορέως πεσὸν κατεσθίειν ἠβούλοντο· πάλιν ὁ πειράζων τοὺς τοῦ πειρασθέντος Χριστοῦ καὶ νικήσαντος πειράζειν ἐγλίχετο· πάλιν ὁ δράκων ὁ τὴν Εὔαν πλανήσας συρίγματι, καὶ τὸν Ἀδὰμ ποιήσας ἀντίθεον, ὁ τὸν Ἄβελ φονεύσας ὡς δίκαιον, καὶ τὸν Κάϊν ἀδελφοῦ φονέα τευξάμενος, ὁ τὸν πάλαι λαὸν ποιήσας φιλόσαρκον καὶ ἀπολέσθαι παρασκευάσας δι’ ὕδατος, ὁ τὸν Χὰμ τελέσας ἐπάρατον, καὶ τοῖς ἐν Χαλάννῃ τὴν τῶν γλωσσῶν ἐπαρτήσας διαίρεσιν, ὁ τοῖς ἀνθρώποις πληθύνας τὰ εἴδωλα, καὶ Θεοῦ χωρίσας τοῦ κτίσαντος, ὁ τὸν Ἰσραὴλ δείξας ἀχάριστον καὶ τὸν Φαραὼ σκληρὸν καὶ ἀτίθασσον, καὶ τὸν μὲν ἀπολέσθαι ποιήσας εἰς ἔρημον, τὸν δὲ θαλάττης εἰς ἀμείλικτα κύματα, ὁ τοὺς Ἰουδαίους νόμῳ καὶ προφήταις ἀπειθεῖς ἐργασάμενος, καὶ τοῖς τῶν ἐθνῶν ὑποτάξας βδελύγμασιν, ὁ φθονῆσαι Χριστῷ τοῖς Ἑβραίοις ἐνθέμενος, καὶ σταυρῶσαι τὸν σώζειν αὐτοὺς ἀφικόμενον, ὁ τὴν αὐτοῦ συκοφαντεῖν ἀναπείσας ἀνάστασιν, καὶ ταύτης διώκειν καὶ φονεύειν τοὺς κήρυκας, ὁ τούτοις ἅπασιν οὐκ ἀρκούμενος, Κῦρον ὕστερον ἐπολέμει καὶ Ἰωάννην τοὺς μάρτυρας ἐν καιρῷ διωγμῶν ἀναλάμψαντας, καὶ Χριστοῦ στρατιώτας ὑπάρχοντας· ἀλλ’ ἡττᾶτο πρὸς κέντρα λακτίζων ὁ δείλαιος, καὶ ἀνικήτοις συμβάλλων εἰς πόλεμον· ἐσπᾶτο μὲν γὰρ ῥομφαίαν ἀστράπτουσαν, ἀλλ’ οἱ γενναῖοι ταύτην αὐτοῦ τῇ καρδίᾳ ἐνέπησσον, καὶ τόξον ψυχοφθόρον ἐτάνυεν, ἀλλὰ τοῦτο θᾶττον πρὸ τῆς τῶν βελῶν ἀπολύσεως ἅμα βραχίοσι τοῖς τετακῶσιν συνέτριβον· καὶ λάκκον ὤρυττεν, ἀλλ’ ἑαυτῷ τοῦτον καὶ οὐ τοῖς ἀντιπάλοις ὤρυττε μάρτυσι· τέλος δὲ τούτοις ἀποκαμὼν τοῖς συγκρούσμασιν καὶ πάλιν πολεμεῖν μὴ δυνάμενος, τοῖς τότε τιμῶσιν αὐτοῦ τὰ προστάγματα παραδίδωσιν, ἵνα ταῖς τούτων μιαιφόνοις χερσὶν αἰκιζόμενοι, καὶ τὴν τῶν βασάνων βίαν οὐ φέροντες, θυσίας αὐτῷ καὶ σπονδὰς προσενέγκωσιν, καὶ Θεὸν αὐτὸν σὺν τοῖς ἄλλοις κηρύξωσι δαίμοσιν· ἢ ταῦτα ποιεῖν μὴ βουλόμενοι, τῆς παρούσης ζωῆς ὑπομένωσιν στέρησιν· τοῦτο δὲ δράσας ὁ τάλας ἠγνόησεν ὡς τοῖς μὲν ἁγίοις ζωὴν προξενήσειεν κρείττονα, καὶ στεφάνους τέλος οὐκ ἔχοντας, ἑαυτῷ δὲ θάνατον ἧττάν τε μείζονα καὶ πληγὴν αἰσχύνης ἀνάπλεων.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Πάλι ο σκολιός δράκοντας, του οποίου το κεφάλι συνθλίφθηκε από τον σταυρό, κουνούσε την ουρά του· και νόμιζε ότι με αυτήν θα φοβίσει τους ευσεβείς· πάλι ο νυχτερινός σπορέας, που έγινε σκοτάδι από εωσφόρος, επιθυμούσε να σπείρει στο σκοτάδι τα δικά του ζιζάνια· πάλι τα πετεινά του ουρανού ήθελαν να καταβροχθίσουν τον σπόρο του καλού σπορέα που έπεσε παρά την οδό· πάλι ο πειράζων λαχταρούσε να πειράξει εκείνους που ανήκουν στον Χριστό, ο Οποίος πειράχθηκε και νίκησε· πάλι ο δράκοντας που πλάνησε την Εύα με το σφύριγμά του, και έκανε τον Αδάμ αντίθεο, που φόνευσε τον Άβελ επειδή ήταν δίκαιος, και έκανε τον Κάιν αδελφοκτόνο, που έκανε τον παλαιό λαό φιλόσαρκο και τον οδήγησε στην καταστροφή μέσω του νερού, που έκανε τον Χαμ καταραμένο, και επέβαλε στους ανθρώπους στη Χαλάννη τη διαίρεση των γλωσσών, που πλήθυνε τα είδωλα για τους ανθρώπους και τους χώρισε από τον Θεό τον Δημιουργό, που έδειξε τον Ισραήλ αχάριστο και τον Φαραώ σκληρό και ατίθασο, και έκανε τον μεν να χαθεί στην έρημο, και τον δε στα αμείλικτα κύματα της θάλασσας, που έκανε τους Ιουδαίους απειθείς στον νόμο και στους προφήτες, και τους υπέταξε στα βδελύγματα των εθνών, που ενέβαλε στους Εβραίους τον φθόνο για τον Χριστό και τους έκανε να σταυρώσουν Εκείνον που ήρθε για να τους σώσει, που τους έπεισε να συκοφαντήσουν την ανάστασή Του, και να διώκουν και να φονεύουν τους κήρυκές της, που, μη αρκούμενος σε όλα αυτά, αργότερα πολέμησε τον Κύρο και τον Ιωάννη, τους μάρτυρες που έλαμψαν σε καιρό διωγμών και ήταν στρατιώτες του Χριστού· αλλά ηττάτο, κλωτσώντας σε καρφιά, ο δείλαιος, και συμπλεκόμενος σε πόλεμο με ανίκητους. Διότι τραβούσε μεν αστράφτουσα ρομφαία, αλλά οι γενναίοι την έμπηγαν στην καρδιά του, και τέντωνε ψυχοφθόρο τόξο, αλλά αυτοί το συνέτριβαν αμέσως, πριν από την εξαπόλυση των βελών, μαζί με τους βραχίονες που το είχαν τεντώσει. Και έσκαβε λάκκο, αλλά τον έσκαβε για τον εαυτό του και όχι για τους αντίπαλους μάρτυρες· τέλος, έχοντας αποκάμει από αυτές τις συγκρούσεις και μη μπορώντας να πολεμά πλέον, τους παραδίδει σε εκείνους που τιμούσαν τότε τα προστάγματά του, ώστε, βασανιζόμενοι από τα μιαιφόνα χέρια τους και μη υποφέροντας τη βία των βασανιστηρίων, να του προσφέρουν θυσίες και σπονδές, και να τον κηρύξουν θεό μαζί με τους άλλους δαίμονες· ή, αν δεν ήθελαν να το κάνουν αυτό, να υπομείνουν τη στέρηση της παρούσας ζωής. Πράττοντάς το όμως αυτό, ο άθλιος αγνόησε ότι στους μεν αγίους θα προξενούσε ανώτερη ζωή και ατέλειωτα στεφάνια, στον δε εαυτό του θάνατο, μεγαλύτερη ήττα και πλήγμα γεμάτο αισχύνη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεόδωρος ὁ Στουδίτης Κατηχήσεις μεγάλαι
Οὔτε γὰρ ἐσθίει, οὔτε πίνει, οὔτε καθεύδει, ὡς αὐτός που ὁ ἀποστάτης τῷ ἁγίῳ πατρὶ εἴρηκεν· ἀλλ’ ἐν τούτῳ ἡ ἀείζωος ζωὴ αὐτοῦ καὶ ἡ ὀλέθριος κίνησις τοῦ καταβαλεῖν πτωχὸν καὶ πένητα, τοῦ σφάξαι τοὺς εὐθεῖς τῇ καρδίᾳ· ἀλλ’ ἡ ῥομφαῖα αὐτοῦ εἰσέλθοι εἰς καρδίαν αὐτοῦ, καὶ τὰ τόξα αὐτοῦ συντριβείη. Πῶς δέ; ἐὰν τὰ ψαλλόμενα ἐνωτιζώμεθα, ἐὰν ἐν τοῖς προειρημένοις ὅπλοις ἀποτρεπώμεθα αὐτόν. Τοῦτον, ὡς αὐτὸς ὁ ἀλάστωρ ἔφη, συντρίβει ἡ ταπεινοφροσύνη, τοῦτον ἀναιρεῖ ἡ ὑπακοὴ· τοῦτον φυγαδεύει ἡ εὐχὴ· τοῦτον λιμοκτονεῖ ἡ νηστεία· τοῦτον καταβάλλει ἡ φιλαδελφία, καὶ πᾶσα ἡ λοιπὴ τῶν θείων ἀρετῶν ἐργασία.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι ούτε τρώει, ούτε πίνει, ούτε κοιμάται, όπως ακριβώς ο ίδιος ο αποστάτης είπε σε κάποιον άγιο πατέρα· αλλά σε αυτό συνίσταται η αεικίνητη ζωή του και η ολέθρια ενέργειά του: στο να καταβάλει τον φτωχό και τον πένητα, στο να καταστρέψει τους ευθείς στην καρδιά. Όμως η ρομφαία του ας εισέλθει στην καρδιά του, και τα τόξα του ας συντριβούν. Και πώς θα γίνει αυτό; Εάν ακούμε με προσοχή όσα ψάλλονται, εάν τον αποκρούουμε με τα προαναφερθέντα όπλα. Αυτόν, όπως είπε ο ίδιος ο αλάστορας, τον συντρίβει η ταπεινοφροσύνη, αυτόν τον εξολοθρεύει η υπακοή· αυτόν τον τρέπει σε φυγή η προσευχή· αυτόν τον λιμοκτονεί η νηστεία· αυτόν τον καταβάλλει η φιλαδελφία, και κάθε άλλη άσκηση των θείων αρετών.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεόδωρος ὁ Στουδίτης Κατηχητικὸς λόγος ὁ μέγας
Βλέπετε τοιγαροῦν, στρατιῶται Χριστοῦ, πῶς ἐστε περιπεφραγμένοι τὰς ψυχὰς ὑμῶν, εἰ ἔχετε θώρακα εὐπιστίας, εἰ ὑπάρχει ὑμῖν ἀσπὶς ταπεινοφροσύνης, εἰ πάρεστιν ὑπακοῆς δόρυ, εἰ σκέπει ὑμᾶς περικεφαλαία ἐλπίδος σωτηρίου, εἰ ἐπὶ χεῖρας ὑμῶν ἡ μάχαιρα τῆς εὐανδρίας, καὶ πρότερον, εἰ εὐήνιον ὑμῶν τὸ τίμιον σῶμα καὶ εὔδρομον, ὡς ἂν πῶλος εὐτακτῶν, ἀλλὰ μὴ δυσκαθεκτῶν καὶ ἀναχαιτίζων, βάλλοι κάτω τὸν ἐπιβάτην νοῦν, κατὰ πρόσωπον τῶν πολεμίων. ναὶ τοίνυν ἔχετε—ἀνθ’ ὑμῶν ἀνταποκρίνομαι—, ἀλλὰ καὶ σχοίητε ἔτι καὶ ἔτι, τεκνία μου, ὅτι πολλοὶ οἱ πολεμοῦντες ὑμᾶς ἀπὸ ὕψους, ὅτι πεπυρωμένα ἄγαν τὰ βέλη τοῦ πονηροῦ, ὅτι ἡμερονύκτιον οὐδὲ τὴν ἀκαριαίαν ὥραν παραχωρεῖ· οὔτε γὰρ ἐσθίει, οὔτε πίνει, οὔτε καθεύδει, ὡς αὐτός που ὁ ἀποστάτης τῷ ἁγίῳ πατρὶ εἴρηκεν, ἀλλ’ ἐν τούτῳ ἡ ἄζωος ζωὴ αὐτοῦ καὶ ἡ ὀλέθριος κίνησις, τοῦ καταβαλεῖν πτωχὸν καὶ πένητα, τοῦ σφάξαι τοὺς εὐθεῖς τῇ καρδίᾳ. ἀλλ’ ἡ ῥομφαία αὐτοῦ εἰσέλθοι εἰς καρδίαν αὑτοῦ, καὶ τὰ τόξα αὐτοῦ συντριβείη. πῶς δέ; ἐὰν τὰ ψαλλόμενα ἐνωτιζώμεθα, ἐὰν ἐν τοῖς προειρημένοις ὅπλοις ἀποτρεπώμεθα αὐτόν. τοῦτον, ὡς αὐτὸς ὁ ἀλάστωρ ἔφη, συντρίβει ἡ ταπεινοφροσύνη· τοῦτον ἀναιρεῖ ἡ ὑπακοή· τοῦτον φυγαδεύει ἡ εὐχή· τοῦτον λιμοκτονεῖ ἡ νηστεία· τοῦτον κατεάγει ἡ φιλαδελφία καὶ πᾶσα ἡ λοιπὴ τῶν θείων ἀρετῶν ἐργασία.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Βλέπετε λοιπόν, στρατιώτες του Χριστού, πώς είναι περιφραγμένες οι ψυχές σας, εάν έχετε τον θώρακα της πίστης, εάν υπάρχει σε εσάς η ασπίδα της ταπεινοφροσύνης, εάν είναι παρόν το δόρυ της υπακοής, εάν σας σκέπει η περικεφαλαία της σωτήριας ελπίδας, εάν βρίσκεται στα χέρια σας η μάχαιρα της ανδρείας, και πρωτίστως, εάν το τίμιο σώμα σας είναι υπάκουο και ταχύ, ώστε σαν πειθαρχημένο πουλάρι, και όχι ατίθασο και ανυπότακτο, να μη ρίξει κάτω τον αναβάτη νου μπροστά στο πρόσωπο των εχθρών. Ναι, λοιπόν, τα έχετε —απαντώ εγώ αντί για εσάς— αλλά είθε να τα έχετε ολοένα και περισσότερο, παιδιά μου, διότι πολλοί είναι εκείνοι που σας πολεμούν από τα ύψη, διότι τα βέλη του πονηρού είναι εξαιρετικά πυρωμένα, διότι μέρα και νύχτα δεν υποχωρεί ούτε για μια ελάχιστη στιγμή. Διότι ούτε τρώει, ούτε πίνει, ούτε κοιμάται, όπως ακριβώς ο ίδιος ο αποστάτης είπε σε κάποιον άγιο πατέρα, αλλά σε αυτό συνίσταται η άζωη ζωή του και η ολέθρια ενέργειά του, στο να καταβάλει τον φτωχό και τον πένητα, στο να σφάξει εκείνους που έχουν ευθεία καρδιά. Αλλά η ρομφαία του είθε να εισέλθει στην ίδια του την καρδιά, και τα τόξα του να συντριβούν. Και πώς θα γίνει αυτό; Εάν αφουγκραζόμαστε όσα ψάλλονται, εάν τον αποκρούουμε με τα προαναφερθέντα όπλα. Αυτόν, όπως είπε ο ίδιος ο αλάστορας, τον συντρίβει η ταπεινοφροσύνη· αυτόν τον εξοντώνει η υπακοή· αυτόν τον τρέπει σε φυγή η προσευχή· αυτόν τον λιμοκτονεί η νηστεία· αυτόν τον τσακίζει η φιλαδελφία και όλη η υπόλοιπη άσκηση των θείων αρετών.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες