Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 36:18

Ο Κύριος γνωρίζει τις οδούς των αμώμων. Αντί του: τις αποδέχεται και τις τιμά. Και η κληρονομιά τους θα παραμείνει εις τον αιώνα. Διότι οι ανταποδόσεις των αγίων είναι άφθαρτες και αιώνιες. Δεν θα καταισχυνθούν σε καιρό πονηρό. Δηλαδή, στους καιρούς των διωγμών, λέει, όταν θα εκλείψουν οι διδάσκαλοι, ο ίδιος ο Κύριος με το δικό Του Πνεύμα θα θρέψει εκείνους που πιστεύουν σε Αυτόν. [Δεν θα καταισχυνθούν σε καιρό πονηρό.

Αλλά αυτό είναι καλύτερο για αυτόν παρά ο πολύς πλούτος του αμαρτωλού. <Διότι οι βραχίονες των αμαρτωλών θα συντριβούν, ο Κύριος όμως στηρίζει τους δικαίους.> (A f. 196, B f. 128) Ότι ο πλούτος είναι χωρίς ανταμοιβή και ολέθριος για όσους αγαπούν την αμαρτία [Κώδ. Β. Ότι βέβαια ανώφελος είναι ο πλούτος για τους φιλαμαρτήμονες, ή για να πούμε το καλύτερο και αληθινό, γίνεται πρόξενος της έσχατης καταδίκης], ενώ η ολιγάρκεια των δικαίων είναι καρποφόρα και αρεστή στον Θεό, αποδεικνύεται από αυτό. Διότι καρπός του πλούτου των ανόμων, λέει, είναι η συντριβή και η αποβολή κάθε ισχύος· επειδή αυτό δηλώνει, νομίζω, η συντριβή των βραχιόνων, ενώ καρπός της αυτάρκειας είναι η υποστήριξη από τον Θεό· διότι συγκρατεί τους δικαίους και τους παρέχει ακλόνητη ευθυμία, και διατηρούν αδιασάλευτη την ευημερία τους, χωρίς τίποτα να μπορεί να την παραλύσει ή να την μεταστρέψει στο αντίθετο. «Διότι το χέρι το υψηλό, ποιος θα το αποστρέψει;» σύμφωνα με τα γεγραμμένα. <Γνωρίζει ο Κύριος τις οδούς των αμώμων.> (A f. 196 b, B f. 128, K f. 76) Σύμφωνα με τις Γραφές ο Κύριος γνωρίζει μόνο τα καλά, και αγνοεί τα κακά, ως ανάξια της γνώσης Του. Γι' αυτό ο Κύριος γνώρισε όσους είναι δικοί Του, και τις οδούς των αμώμων που είναι εξαίρετες· η λέξη «γνωρίζει», εδώ λέγεται αντί του «Αποδέχεται και τιμά», ήτοι αγαπά και καταξιώνει να επιβλέπει. Επειδή, πώς δεν είναι σε όλους ολοφάνερο ότι είδε και τις οδούς των φιλαμαρτημόνων, και δεν Του διαφεύγει απολύτως τίποτα;

Γνωρίζει ο Κύριος τις οδούς των αμέμπτων, και η κληρονομία τους θα παραμείνει στον αιώνα. Δεν θα καταισχυνθούν σε καιρό πονηρό, και σε ημέρες λιμού θα χορτάσουν, διότι οι αμαρτωλοί θα καταστραφούν. Διότι για το δεξιό τάγμα, δηλαδή των δικαίων, ο Θεός όχι μόνο στηρίζει τη ζωή τους, αλλά γνωρίζει με ακρίβεια και τις ημέρες που τους αναμένουν στον μέλλοντα αιώνα, καθώς και την κληρονομιά που έχει ετοιμαστεί για αυτούς, για την οποία έγινε λόγος παραπάνω. Γι' αυτό ουδόλως θα τους βλάψει το σύντομο και λυπηρό διάστημα του παρόντος βίου, ούτε η ένδεια και η φτώχεια για χάρη του Κυρίου. Διότι η καρτερία αποτελεί πεδίο άσκησης της προαιρέσεώς τους, μέσω της οποίας, βαδίζοντας τη στενή και τεθλιμμένη οδό, θα επιτύχουν τα υπεσχημένα αγαθά. Αντί του ρήματος «γνωρίζει», ο Σύμμαχος το απέδωσε ως εξής: «Προγνωρίζει ο Κύριος τις ημέρες των αμέμπτων». Και ένα άλλο μεγάλο αγαθό θα υπάρξει για αυτούς: διότι σε καιρό πονηρό δεν θα καταισχυνθούν, και σε ημέρες λιμού θα χορτάσουν.

«κρεῖσσον» Διότι ο Κύριος αγάπησε εκείνους που πιστεύουν (που πίστεψαν), έστω και αν ήταν λίγοι τότε σε σύγκριση με το πλήθος του ιουδαϊκού λαού· διότι αυτός είναι αληθινά δίκαιος. «ότι βραχίονες» Εννοεί τη δύναμη των Ιουδαίων· διότι συνετρίβησαν, καθώς σήκωσαν τα χέρια τους εναντίον του Θεού (του Χριστού). «υποστηρίζει» Εννοεί τους αποστόλους, επειδή κάποτε βρίσκονταν σε μεγάλη δειλία· αλλά στηρίχθηκαν στην πίστη. Ομοίως και όλοι οι δίκαιοι. «γινώσκει» Εννοεί την κατάσταση των αποστόλων, οι οποίοι δεν είχαν κανένα ψεγάδι στις ψυχές τους. Και οι οδοί τους έγιναν σωτηρία για κάθε πνοή· αυτά τα προγνώριζε ο Κύριος. «και η κληρονομία» Διότι η διδασκαλία τους θα παραμείνει στον αιώνα, γεγονός που αποτελεί αιώνια κληρονομιά. «ου καταισχυνθήσονται» Τον καιρό που παρουσιάζονταν ενώπιον αρχόντων και εξουσιών, μαστιζόμενοι και κακοπαθώντας. Αλλά τότε υψωνόταν η δόξα τους. «και εν ημέραις» Επειδή υπέμεναν σε πείνα και δίψα, όπως φωνάζει ο Παύλος· τρεφόμενοι όμως τότε από τη χάρη του Πνεύματος. «ότι οι αμαρτωλοί» Εννοεί τους δαίμονες· διότι αυτούς πραγματικά αποκαλεί αμαρτωλούς η Γραφή. Και αυτοί χάθηκαν (θα χαθούν) κατά την επιφάνεια του Χριστού. «οι δε εχθροί» Οι εχθροί του Κυρίου είναι οι Ιουδαίοι· διότι, όταν νόμισαν ότι με το ψέμα επικράτησαν (έχουν επικρατήσει) επί του Χριστού και έφτασαν στο ύψος της νίκης, τότε διαλύθηκαν σαν τον καπνό.

«Καλύτερη» είναι η μικρή μερίδα των δικαίων, «παρά ο πολύς πλούτος των αμαρτωλών». Διότι ο πλούτος των αμαρτωλών αποτελεί ύλη για καύση, αφού «ούτε οι θησαυροί θα ωφελήσουν τους ανόμους». «Επειδή οι βραχίονες των αμαρτωλών θα συντριβούν», εφόσον δεν διαθέτουν το ακαταμάχητο όπλο της δικαιοσύνης, ενώ «τους δικαίους τους υποστηρίζει ο Κύριος» χάρη στο ακλόνητο και ισχυρό όπλο της δικαιοσύνης. «Γνωρίζει ο Κύριος τις οδούς» των δικαίων, των «αμώμων» και καθαρών, γι' αυτό «η κληρονομιά τους θα παραμείνει εις τον αιώνα. Δεν θα καταντροπιαστούν σε καιρό πονηρό και σε ημέρα πείνας θα χορτάσουν», δηλαδή επειδή έχουν ως πλούτο τους τον Θεό «που δίνει τροφή σε αυτούς που πεινούν». «Διότι οι αμαρτωλοί μεν θα χαθούν, οι δε εχθροί του Κυρίου, αμέσως μόλις δοξαστούν και υψωθούν θα εξαλειφθούν, χάθηκαν σαν τον καπνό». Και το βλέπουμε αυτό να συμβαίνει στην πράξη χιλιάδες φορές στον παρόντα βίο· και στον βαθμό που κάποιος μεγαλύνεται και δοξάζεται πέρα από την αξία του, αφανίζεται «σαν τον καπνό». «Δανείζεται ο αμαρτωλός και δεν θα ξεπληρώσει», για να επιβαρύνει τάχα ακόμη περισσότερο το φορτίο της αμαρτίας, προσθέτοντας και το φορτίο του δανείου, «ενώ ο δίκαιος σπλαχνίζεται και δίνει».