Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 39:14

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

εὐδόκησον, Κύριε, τοῦ ρύσασθαί με· Κύριε, εἰς τὸ βοηθῆσαί μοι πρόσχες.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Τὰ δὲ λοιπὰ τοῖς προειρημένοις ἀκολούθως· Εὐδόκησον, Κύριε, τοῦ ῥύσασθαί με· Κύριε, εἰς τὸ βοηθῆσαί μοι πρόσχες. Καταισχυνθείησαν καὶ ἐντραπείησαν ἅμα οἱ ζητοῦντες τὴν ψυχήν μου τοῦ ἐξᾶραι αὐτήν. Ἀποστραφείησαν εἰς τὰ ὀπίσω καὶ καταισχυνθείησαν οἱ θέλοντές μοι κακά. Κομισάσθωσαν παραχρῆμα αἰσχύνην αὐτῶν οἱ λέγοντές μοι· Εὖγε, εὖγε. Ἔτι καὶ νῦν αἴσθεται πολλῶν περὶ αὐτὸν ἐχθρῶν ἐπικειμένων τῇ αὐτοῦ ψυχῇ, καὶ περὶ τούτων τὴν προκειμένην εὐχὴν ἀναπέμπει.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Τα δε υπόλοιπα είναι σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν: «Ευδόκησε, Κύριε, να με λυτρώσεις· Κύριε, πρόσεξε στο να με βοηθήσεις. Ας καταντροπιαστούν και ας ντροπιαστούν όλοι μαζί εκείνοι που ζητούν την ψυχή μου για να την εξολοθρεύσουν. Ας στραφούν προς τα πίσω και ας καταντροπιαστούν εκείνοι που μου επιθυμούν κακά. Ας λάβουν αμέσως την ντροπή τους εκείνοι που μου λένε: Εύγε, εύγε». Ακόμη και τώρα αισθάνεται πολλούς εχθρούς γύρω του να επιτίθενται εναντίον της ψυχής του, και για τον λόγο αυτόν αναπέμπει την προκείμενη προσευχή.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Σύντομος ἑρμηνεία
ἰδοὺ τὰ χείλη Τουτέστιν ἕως τέλους καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος οὐ σιωπήσω διδάσκων. κύριε, σὺ ἔγνως Ὁ Χριστὸς [φησὶ] πρὸς τὸν πατέρα, ὅτι βουλῇ αὐτοῦ καὶ ἑκουσίᾳ γνώμῃ ἦλθε σῶσαι τὸν ἄνθρωπον. τὴν δικαιοσύνην Οὔτε ἁμαρτωλοῖς οὔτε δικαίοις (οὔτε ἁμαρτωλοὺς οὔτε δικαίους) ἔκρυψα τοῦ ἀναγγεῖλαι τὴν μετάνοιαν. τὴν ἀλήθειάν σου Πᾶσι γὰρ τὸ μυστήριον τῆς ἐμῆς θεότητος ἔδειξα, τοῖς σωζομένοις. οὐκ ἔκρυψα Παντὶ γὰρ τῷ κόσμῳ, καὶ δικαίοις καὶ ἀδίκοις, ἐφανέρωσα τὴν ἀλήθειαν. σὺ δέ, κύριε Φησὶν ὁ υἱὸς πρὸς τὸν πατέρα· [ἐγὼ] ἔδειξα αὐτοῖς, οἰκτείρων τὸν ἄνθρωπον. τὸ ἔλεός σου Οὐδέποτε γὰρ ἐλεῶν ἀργεῖ ὁ θεός. ὅτι περιέσχον Πολλαὶ γὰρ αἱ θλίψεις καὶ τὰ κακά, ἅπερ ἐνενόησεν (ἐπενόησεν) ὁ διάβολος τῷ ἀνθρώπῳ. κατέλαβον Πρὸ Χριστοῦ γὰρ ὁ ἄνθρωπος, ἀφεὶς τὸν φυσικὸν νόμον καὶ προσχωρήσας τοῖς εἰδώλοις, ἐτυφλώθη τῇ διανοίᾳ, καὶ ἀναβλέψαι οὐ συνεχωρεῖτο ὑπὸ τῶν δαιμόνων. ἐπληθύνθησαν Τὰ κακά, ἃ οἱ δαίμονες ἐξεῦρον (ἐξεῦραν) τῷ ἀνθρώπῳ. καὶ ἡ καρδία Ἀπὸ τῆς ἀθυμίας, τῆς περιεσχηκυίας τὸν ἄνθρωπον, οὔτε ἡ καρδία νῆψαι ἰσχύει (ἴσχυεν). εὐδόκησον Τουτέστιν τάχυνον ἐλθεῖν πρὸς ἡμᾶς· τῆς γὰρ σῆς παρουσίας χρῄζει ἡ κτίσις πᾶσα. κύριε Ὁ ἄνθρωπος [λέγει]· μὴ ἀναβάλλου τὴν σωτηρίαν τὴν πρὸς ἡμᾶς, κύριε.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Ιδού τα χείλη»: Δηλαδή, μέχρι τέλους και εις τον αιώνα δεν θα σιωπήσω να διδάσκω. «Κύριε, συ έγνως»: Ο Χριστός λέει προς τον Πατέρα, ότι με τη δική Του βουλή και εκούσια γνώμη ήλθε να σώσει τον άνθρωπο. «Την δικαιοσύνην»: Ούτε σε αμαρτωλούς ούτε σε δικαίους απέκρυψα το να αναγγείλω τη μετάνοια. «Την αλήθειάν σου»: Διότι σε όλους όσους σώζονται φανέρωσα το μυστήριο της δικής μου θεότητας. «Ουκ έκρυψα»: Διότι σε όλο τον κόσμο, και σε δικαίους και σε αδίκους, φανέρωσα την αλήθεια. «Συ δε, Κύριε»: Λέει ο Υιός προς τον Πατέρα: Εγώ τους την έδειξα, σπλαγχνιζόμενος τον άνθρωπο. «Το έλεός σου»: Διότι ο Θεός ποτέ δεν αδρανεί στο να ελεεί. «Ότι περιέσχον»: Διότι πολλές είναι οι θλίψεις και τα δεινά, τα οποία επινόησε ο διάβολος για τον άνθρωπο. «Κατέλαβον»: Διότι πριν από τον Χριστό ο άνθρωπος, έχοντας εγκαταλείψει τον φυσικό νόμο και έχοντας προσχωρήσει στα είδωλα, τυφλώθηκε στη διάνοια, και δεν του επέτρεπαν οι δαίμονες να αναβλέψει. «Επληθύνθησαν»: Τα κακά, τα οποία οι δαίμονες εφηύραν για τον άνθρωπο. «Και η καρδία»: Εξαιτίας της αθυμίας που είχε κυριεύσει τον άνθρωπο, ούτε η καρδιά δεν είχε τη δύναμη να νήψει. «Ευδόκησον»: Δηλαδή, σπεύσε να έλθεις προς εμάς, διότι όλη η κτίση έχει ανάγκη την παρουσία σου. «Κύριε»: Ο άνθρωπος λέει: Μην αναβάλλεις τη σωτηρία μας, Κύριε.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Εἰς τοὺς ψαλμούς
Σὺ δέ, Κύριε, μὴ μακρύνῃς τοὺς οἰκτιρμούς σου ἀπ’ ἐμοῦ· τὸ ἔλεός σου καὶ ἡ ἀλήθειά σου, διὰ παντὸς ἀντιλάβοιντό μου» ἐν τῇ τοῦ δούλου μορφῇ. «Ὅτι περιστοιχήσουσί με κακά» δεινοτάτων ἐχθρῶν «καὶ καταλήψονταί με αἱ ἀνομίαι τοῦ κόσμου, καὶ οὐ δυνήσομαι βλέπειν. Ἐπληθύνθησαν γὰρ ὑπὲρ τὰς τρίχας τῆς κεφαλῆς μου» τὰ τοῦ κόσμου κακά, ἀφ’ ὧν «ἡ καρδία μου ἐγκατέλιπέ με»». Μηδεὶς δὲ τῶν ταῦτα μετιόντων καταμεμφέσθω τὴν μικρὰν ταύτην τῶν στίχων μεταφοράν· οὕτω γὰρ ἀπαιτεῖ τῶν ἐγκειμένων ὁ νοῦς καὶ ὅτι ἵνα σαφεστέρως καὶ εὐληπτοτέρως φωραθῶσι τὰ δύσληπτα. «Εὐδόκησον, Κύριε, τοῦ ῥύσασθαί με· Κύριε, εἰς τὸ βοηθῆσαί μοι πρόσσχες. Καταισχυνθείησαν καὶ ἐντραπείησαν ἅμα οἱ ζητοῦντες τὴν ψυχήν μου τοῦ ἐξᾶραι αὐτήν· ἀποστραφείησαν εἰς τὰ ὀπίσω καὶ καταισχυνθείησαν οἱ θέλοντές μοι κακά». Τοῦτο γὰρ πεπλήρωται τὸ ῥητόν, ὅτε ἦλθον πρὸς αὐτὸν «μετὰ μαχαιρῶν καὶ ξύλων καὶ λαμπάδων καὶ ὅπλων», καὶ ἠρώτησεν αὐτούς· «τίνα ζητεῖτε;» Εἰπόντων δέ, ὅτι «Ἰησοῦν τὸν Ναζωραῖον» καὶ ἀκούσαντες αὐτοῦ, ὅτι· «Ἐγώ εἰμι», αὕτη καὶ μόνη ἡ φωνὴ ἀπετείχισεν αὐτοὺς «εἰς τὰ ὀπίσω», φησί, «καὶ ἔπεσον χαμαί». «Κομισάσθωσαν παραχρῆμα αἰσχύνην αὐτῶν, οἱ λέγοντές μοι εὖγε εὖγε»· καθ’ ὑπόκρισιν καὶ οὐκ ἀληθῶς λέγοντες τό· εὖγε εὖγε. «
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Εσύ όμως, Κύριε, μην απομακρύνεις τους οικτιρμούς σου από εμένα· το έλεός σου και η αλήθειά σου ας με προστατεύουν πάντοτε» με τη μορφή του δούλου. «Διότι με περικύκλωσαν κακά» από φρικτότατους εχθρούς «και με κατέλαβαν οι ανομίες του κόσμου, και δεν θα μπορέσω να δω. Διότι πληθύνθηκαν περισσότερο από τις τρίχες της κεφαλής μου» τα κακά του κόσμου, εξαιτίας των οποίων «η καρδιά μου με εγκατέλειψε»». Κανείς όμως από όσους μελετούν αυτά ας μην κατακρίνει αυτήν τη μικρή παραλλαγή των στίχων· διότι έτσι το απαιτεί το νόημα των γραφομένων, καθώς και για να φανερωθούν τα δυσνόητα πιο ξεκάθαρα και πιο κατανοητά. «Ευδόκησε, Κύριε, να με λυτρώσεις· Κύριε, πρόσεξε στο να με βοηθήσεις. Ας ντροπιαστούν και ας καταντροπιαστούν μαζί εκείνοι που ζητούν την ψυχή μου για να την αφαιρέσουν· ας στραφούν προς τα πίσω και ας ντροπιαστούν όσοι μου θέλουν κακά». Διότι αυτό το ρητό εκπληρώθηκε όταν ήλθαν προς αυτόν «με μαχαίρια και ξύλα και λαμπάδες και όπλα», και τους ρώτησε: «ποιον ζητάτε;» Και όταν εκείνοι απάντησαν «τον Ιησού τον Ναζωραίο», και τον άκουσαν να λέει «Εγώ είμαι», αυτή και μόνο η φωνή τους απώθησε «προς τα πίσω», λέει, «και έπεσαν καταγής». «Ας λάβουν αμέσως την ντροπή τους εκείνοι που μου λένε εύγε, εύγε»· λέγοντας το εύγε, εύγε με υποκρισία και όχι αληθινά. «
Περισσότερα
Λεπτομέρειες