Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 43:14

Μας κατέστησες όνειδος στους γείτονές μας. Όλα όσα έπραξαν εις βάρος του Χριστού τούς έχουν ανταποδοθεί· ονείδισαν, ονειδίστηκαν· χλεύασαν, αντιχλευάστηκαν· κούνησαν τα κεφάλια τους εναντίον του, κούνησαν και άλλοι τα κεφάλια τους εναντίον αυτών.

Πούλησες τον λαό σου χωρίς τίμημα· και μας κατέστησες όνειδος στους γείτονές μας. Διότι η ιστορία δεν αναφέρει ότι αυτά συνέβησαν την εποχή του Δαβίδ· γι' αυτό έχει προγραφεί στον τίτλο «εἰς τὸ τέλος». Και προκειμένου να κατανοηθούν αυτά στο μέλλον με θεϊκή σύνεση, έχει λεχθεί αναγκαστικά «εἰς σύνεσιν». Αντί δε του «τοῖς υἱοῖς Κορὲ», ο Ακύλας και ο Σύμμαχος μετέφρασαν ομόφωνα «τῶν υἱῶν Κορὲ», διδάσκοντας ότι οι προφητείες ανήκουν σε αυτούς· οι οποίοι ομολογούσαν ότι διψούν για τον ίδιο τον Θεό, και ότι έχουν πόθο, λαχτάρα και επιθυμία για την πηγή που βρίσκεται κοντά Του, για την οποία έχει λεχθεί: «Ότι κοντά σου υπάρχει πηγή ζωής, μέσα στο φως σου θα δούμε φως». Γι' αυτό έλεγαν: «Όπως επιποθεί το ελάφι τις πηγές των υδάτων, έτσι επιποθεί η ψυχή μου εσένα, Θεέ μου». Το ελάφι είναι ζώο κερασφόρο· αλλά και καθαρό σύμφωνα με τον νόμο, καθώς επίσης οφιοκτόνο και εξολοθρευτικό όλων των ερπετών, αλλά και από εκείνα που περιτρέχουν τις ερήμους. Τέτοιος ήταν και ο προφητικός χορός, φιλέρημος και αποτραβηγμένος.

Πούλησες τον λαό σου χωρίς αντάλλαγμα, και δεν όρισες υψηλό το τίμημά τους· μας κατέστησες αντικείμενο προπηλακισμού και χλευασμού σε εκείνους που βρίσκονται γύρω μας. Μας έκανες παροιμία ανάμεσα στα έθνη, κούνημα του κεφαλιού ανάμεσα στις φυλές. Όλη την ημέρα η ντροπή μου βρίσκεται απέναντί μου, και η καταισχύνη του προσώπου μου με σκεπάζει εξαιτίας της φωνής εκείνου που ονειδίζει και βλασφημεί, εξαιτίας του προσώπου του εχθρού και του εκδικητή. Όλα αυτά, σύμφωνα με τον Σύμμαχο, ανέφερε διεξοδικά ο προφητικός χορός στην ικεσία του προς τον Θεό, αναλαμβάνοντας στον εαυτό του τα πάθη του λαού. Έχει καταστεί, λοιπόν, σαφής στα προκείμενα η αιτία για την οποία θρηνούσε προηγουμένως.

Διάψαλμα· μεταφορά της προφητείας [στον λαό των Ιουδαίων]. «Τώρα όμως μας απώθησες» Ο λαός των Ιουδαίων κραυγάζει ως απορριφθείς από τον Θεό. «και δεν θα εξέλθεις» Διότι δεν είναι πλέον μαζί τους ο Θεός για να τους βοηθήσει, ούτε στον πόλεμο. «μας έστρεψας πίσω» Διότι στράφηκαν πίσω οι Ιουδαίοι ακολουθώντας τους δαίμονες, ως εκούσιους εχθρούς. «και αυτοί που μας μισούν» Διότι παραδόθηκαν σε διαρπαγή στους εχθρούς εξαιτίας της ασέβειάς τους. «μας παρέδωσες» Για να καταναλωθούν από όλα τα έθνη (τους εχθρούς) και τους δαίμονες. «και ανάμεσα στα έθνη» Διότι σε όλο το πρόσωπο της γης σκορπίστηκαν τα παιδιά των Ιουδαίων. «πούλησες τον λαό» Όταν παραδόθηκαν στους Βαβυλωνίους χωρίς τιμή· διότι δεν τιμήθηκαν από τους Χαλδαίους ως γένος του Θεού. «και δεν υπήρχε πλήθος» Δηλαδή δεν υπήρχε αριθμός στους θρήνους μας. «μας έθεσες ως όνειδος» Διότι τους περιγελούσαν οι πλησιέστεροί τους, επειδή, αν και ήταν γένος του Θεού, βρίσκονται αιχμάλωτοι. «ως περίγελο» Διότι όσοι βρίσκονταν γύρω τους τους χλεύαζαν και τους κορόιδευαν, για το πώς απορρίφθηκαν από τον Θεό τους. «μας έθεσες» Δηλαδή, τα έθνη, λέει, έλεγαν: ας μη γίνουμε έτσι βδελυροί όπως οι Ιουδαίοι. «ως κίνηση της κεφαλής» Διότι όλοι όσοι τους έβλεπαν κουνούσαν τα κεφάλια τους, απορώντας πώς ξέπεσαν από τη δόξα του Θεού οι Ιουδαίοι. «όλη την ημέρα» Διότι έως τον αιώνα δεν θα αφαιρεθεί το όνειδος από αυτούς.

Διότι αποτελεί συνήθειά μας να δίνουμε τα ανάξια και τα ευτελή χωρίς τίμημα· ενώ εκείνα τα οποία εκτιμούμε πολύ, ακόμη και αν τα πουλήσουμε, τα πουλάμε έναντι μεγάλου τιμήματος· εκείνα πάλι που δεν τα υπολογίζουμε πολύ, αυτά τα προσφέρουμε και δωρεάν. Από τους δούλους, για παράδειγμα, όσους είναι αγνώμονες, άλλοι τους πούλησαν στη μισή τιμή, ενώ άλλοι τους παραχώρησαν χωρίς να λάβουν τίποτα. Αν λοιπόν η παραχώρηση σε μικρότερη τιμή φανερώνει την ευτέλεια του πωλουμένου, το να μη λάβει κανείς ούτε καν τίμημα, αλλά να το παραχωρήσει χωρίς τιμή, το φανερώνει πολύ περισσότερο. Αυτό λοιπόν εννοεί: Όπως ακριβώς αν κάποιος άνθρωπος αποχωριζόταν τα υπάρχοντά του χωρίς τίμημα, έτσι και εσύ μας εγκατέλειψες ως ανάξιους και μας περιφρόνησες σφόδρα. Αυτό άλλωστε φανερώνει και στη συνέχεια λέγοντας: «Και δεν υπήρξε κέρδος στα ανταλλάγματά μας»· δηλαδή, στην αγορά μας. Γι' αυτό και ένας άλλος λέει, «Στην εκτίμηση της αξίας μας»· δηλαδή, στην πώλησή μας. Διότι το τίμημα είναι αντάλλαγμα· πολλές φορές δηλαδή παραχωρούμε έναν δούλο και λαμβάνουμε ασήμι ή χρυσάφι. «Μας κατέστησες αντικείμενο ονειδισμού στους γείτονές μας, αντικείμενο εμπαιγμού και χλευασμού σε αυτούς που βρίσκονται ολόγυρά μας». Ένας άλλος προσθέτει: αντικείμενο διαπόμπευσης σε αυτούς που βρίσκονται ολόγυρά μας.

Φώναξα τον υπηρέτη μου, και δεν με υπάκουσε. Με το στόμα μου δεόμουν, και ικέτευα τη γυναίκα μου. «Ελεήστε με, οι φίλοι μου· διότι χέρι Κυρίου είναι αυτό που με άγγιξε.» «Τα σπλάχνα μου έβρασαν, και δεν θα σιωπήσω.» «Κουράστηκα μέσα στον στεναγμό μου, λούζω κάθε νύχτα την κλίνη μου.» «Έως πότε, Κύριε, θα με ξεχνάς εντελώς;» και τα λοιπά. «Με περιέβαλαν ωδίνες θανάτου,» και τα λοιπά. «Η καρδιά μου έγινε σαν κερί που λιώνει.» «Οι θλίψεις της καρδιάς μου πληθύνθηκαν,» και τα λοιπά. «Δεν υπάρχει ίαση στη σάρκα μου,» και τα λοιπά. «Η καρδιά μου ταράχτηκε, με εγκατέλειψε η δύναμή μου.» «Μας κατέστησες όνειδος στους γείτονές μας,» και τα λοιπά. «Μας ταπείνωσες σε τόπο κακό,» και τα λοιπά. «Ταπεινώθηκε στο χώμα η ψυχή μας,» και τα λοιπά. «Λυπήθηκα κατά τη μελέτη μου, και ταράχτηκα,» και τα λοιπά. «Σώσε με, Θεέ, διότι εισήλθαν ύδατα,» και τα λοιπά. «Πληθύνθηκαν περισσότερο από τις τρίχες,» και τα λοιπά. «Αποξενώθηκα από τους αδελφούς,» και τα λοιπά. —«Μου έγινε αφορμή για ονειδισμούς· και έθεσα,» και τα λοιπά. «Φτωχός και πονεμένος είμαι εγώ· η σωτηρία σου.» «Ας μας προφτάσουν γρήγορα οι,» και τα λοιπά. «Γέμισε από κακά η ψυχή μου, και η ζωή μου,» και τα λοιπά. «Λιγόστεψαν και κακοπάθησαν από τη θλίψη,» και τα λοιπά. «Τα οστά του λυπημένου ανθρώπου ξηραίνονται.» «