Πατερικὲς ἀναφορὲς ἀνὰ βιβλικὸ ἐδάφιο
5 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας
Εἰς τὸ τέλος· ὑπὲρ τῶν υἱῶν Κορὲ ψαλμός.Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου
1–5 από 5
Εἰς τέλος ὑπὲρ τῶν υἱῶν Κορέ. ΨΑΛΜΟΣ Μϛʹ. Ὑπόθεσις. ᾌδεται ὁ ψαλμὸς ἐκ προσώπου τῶν ἁγίων ἀποστόλων παραινούντων τοῖς ἔθνεσιν ἀνασκιρτᾷν διὰ πράξεων ἀγαθῶν ἐπὶ τῇ γενομένῃ νίκῃ κατὰ τῶν ἀλιτηρίων δαιμόνων.
Εις το τέλος, υπέρ των υιών Κορέ. Ψαλμός ΜΣΤ΄. Υπόθεση. Ο ψαλμός ψάλλεται εκ προσώπου των αγίων αποστόλων, οι οποίοι προτρέπουν τα έθνη να αγάλλονται μέσω αγαθών πράξεων για τη νίκη που συντελέστηκε εναντίον των αλιτηρίων δαιμόνων.
Λεπτομέρειες
Καὶ ὁ μὲν Γαβριὴλ κεχαριτωμένην ἁπλῶς καλεῖ, ξένος ὢν αὐτῆς κατὰ τὴν γέννησιν· ὁ δὲ Δαυῒδ ἐκ τοῦ σπέρματος αὐτοῦ τυγχάνουσαν θυγατέρα προσφωνεῖ. Ἀθανάσιος καὶ Κύριλλος. Κλῆσιν ἐθνῶν ὁ ψαλμὸς σημαίνει, ᾀδόμενος ἐκ προσώπου τῶν ἁγίων ἀποστόλων παραινούντων τοῖς ἔθνεσιν ἀνασκιρτᾷν διὰ πράξεων ἀγαθῶν ἐπὶ τῇ γενομένῃ νίκῃ κατὰ τῶν ἀλιτηρίων δαιμόνων. Ἐπιγέγραπται δὲ Ὑπὲρ τῶν υἱῶν Κορέ· οὐχ ὡς ὑπὲρ ἐκείνων πάντως γεγενημένης τῆς ᾠδῆς, ἀλλ᾽ ὡς δι᾽ αὐτῶν ὑπηρετεῖν τεταγμένων τῇ ἀναφορᾷ τῆς ᾠδῆς. Ἔστι δὲ, ὡς εἴρηται, τῶν ἁγίων ἀποστόλων τὸ πρόσωπον, ὡς κεκελευσμένων πάντα μαθητεῦσαι τὰ ἔθνη. Ἐπειδὴ δὲ πλείστων ὅσων αὐτοῖς καὶ μεγάλων ἀγαθῶν προμνήστρια γέγονεν ἡ πίστις· κέκληνται γὰρ δι᾽ αὐτῆς εἰς υἱοθεσίαν Θεοῦ, εἰς μέθεξίν τε ἁγίου Πνεύματος, θείας τε φύσεως γεγόνασι κοινωνοὶ, τά τε ἐξ οὐρανοῦ χαρίσματα πεπλουτήκασι, καὶ τῆς τῶν ἁγίων ἐλπίδος συμμέτοχοι καθεστήκασι· ταύτῃ τοι καὶ μάλα εἰκότως πανηγυρίζειν αὐτοῖς ἐπιτάττουσιν.
Και ο μεν Γαβριήλ την ονομάζει απλώς κεχαριτωμένη, όντας ξένος προς αυτήν ως προς την καταγωγή· ο δε Δαβίδ, επειδή προέρχεται από το σπέρμα του, την προσφωνεί θυγατέρα. Αθανάσιος και Κύριλλος. Ο ψαλμός υποδηλώνει την κλήση των εθνών, ψαλλόμενος εκ προσώπου των αγίων αποστόλων, οι οποίοι προτρέπουν τα έθνη να σκιρτούν από χαρά μέσω αγαθών έργων για τη νίκη που επιτεύχθηκε εναντίον των ολέθριων δαιμόνων. Επιγράφεται δε «Υπέρ των υιών Κορέ»· όχι επειδή η ωδή συντάχθηκε οπωσδήποτε για εκείνους, αλλά επειδή μέσω αυτών είχαν ταχθεί να υπηρετούν στην αναπομπή της ωδής. Λαμβάνουν δε, όπως ελέχθη, το πρόσωπο των αγίων αποστόλων, ως εχόντων λάβει την εντολή να μαθητεύσουν όλα τα έθνη. Επειδή δε η πίστη έγινε για αυτούς πρόξενος πάρα πολλών και μεγάλων αγαθών· διότι μέσω αυτής κλήθηκαν στην υιοθεσία του Θεού και στη μέθεξη του Αγίου Πνεύματος, έγιναν κοινωνοί της θείας φύσεως, εμπλουτίστηκαν με τα εξ ουρανού χαρίσματα, και κατέστησαν συμμέτοχοι της ελπίδας των αγίων· για τον λόγο αυτόν ακριβώς και πολύ δικαιολογημένα τους δίνουν την εντολή να πανηγυρίζουν.
Λεπτομέρειες
ΨΑΛΜΟΣ Μϛʹ. <Εἰς τὸ τέλος, ὑπὲρ τῶν υἱῶν Κορέ.> (A f. 260 b, B f. 178, K f. 92, I f. 250 b, L f. 124) Διακονοῦσί τινες τοῖς υἱοῖς Κορὲ ἱεροψάλται πάντως που, οἳ δὴ καὶ ἀναφέρουσιν τὴν λιτήν. Ἐπιγέγραπται γοῦν ὑπὲρ τῶν υἱῶν Κορὲ, οὐχ ὡς ὑπέρ γε πάντως ἐκείνων γενομένης τῆς ᾠδῆς, ἀλλ᾽ ὡς δι᾽ αὐτῶν ὑπηρετεῖν τεταγμένων τῇ ἀναφορᾷ τῆς ᾠδῆς.
ΨΑΛΜΟΣ ΜΣΤ'. <Εις το τέλος, υπέρ των υιών Κορέ.> (A f. 260 b, B f. 178, K f. 92, I f. 250 b, L f. 124) Κάποιοι ιεροψάλτες διακονούν βεβαίως τους υιούς Κορέ, οι οποίοι ακριβώς αναφέρουν και τη δέηση. Επιγράφεται λοιπόν «υπέρ των υιών Κορέ», όχι επειδή η ωδή συντάχθηκε οπωσδήποτε για χάρη τους, αλλά επειδή μέσω αυτών έχουν οριστεί να υπηρετούν στην αναφορά της ωδής.
Λεπτομέρειες
Εἰς τὸ τέλος· ὑπὲρ τῶν υἱῶν Κόρε ψαλμός Ὁ γὰρ θεὸς ὡς ἀγαθὸς οὐκ ἐβούλετο ἀποβαλέσθαι τὸν Ἰουδαισμόν, ἀλλ’ ἑωρακὼς τὴν σκληροκαρδίαν αὐτῶν, ἀντεισήνεγκε τὰ ἔθνη. Πάντα τὰ ἔθνη Προτροπὴ τῶν ἐθνῶν, ὅπως συμπλακῶσι κρατοῦντες ἀλλήλους καὶ προτρέποντες ἐπὶ τὴν πίστιν. ἀλαλάξατε Ἐν ψαλμοῖς καὶ ὕμνοις ᾄδοντες, [φησίν,] ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν, καθώς φησι ὁ ἀπόστολος. ὅτι κύριος Φοβερὸς ὡς θεὸς ἐκ τῶν κόλπων τοῦ πατρός· βασιλεὺς ὡς πᾶσαν τὴν γῆν δρακὶ κατέχων (κρατῶν). ὑπέταξεν Περὶ τῶν ἀποστόλων ὁ λόγος· αὐτοῖς γὰρ πάντα τὰ ἔθνη καὶ οἱ λαοὶ ὑπετάγησαν διὰ τοῦ κηρύγματος. ἐξελέξατο Τὰ ἔθνη λέγει, ὡς σύσσωμα καὶ συγκληρονόμα γενόμενα κατὰ τὸν ἀπόστολον Παῦλον. τὴν καλλονήν Τὸν λαὸν τὸν πιστόν.
Εις το τέλος· υπέρ των υιών Κορέ ψαλμός. Διότι ο Θεός, ως αγαθός, δεν ήθελε να αποβάλει τον Ιουδαϊσμό, αλλά, επειδή είδε τη σκληροκαρδία τους, εισήγαγε στη θέση του τα έθνη. Πάντα τα έθνη: Προτροπή προς τα έθνη, ώστε να συνδεθούν στενά, κρατώντας το ένα το άλλο και προτρέποντας το ένα το άλλο προς την πίστη. Αλαλάξατε: Ψάλλοντας, λέει, με ψαλμούς και ύμνους στις καρδιές σας, καθώς λέει ο απόστολος. Ότι Κύριος: Φοβερός ως Θεός, προερχόμενος από τους κόλπους του Πατρός· βασιλιάς, καθώς συγκρατεί (κρατά) ολόκληρη τη γη στη χούφτα του. Υπέταξεν: Ο λόγος αναφέρεται στους αποστόλους· διότι σε αυτούς υποτάχθηκαν όλα τα έθνη και οι λαοί μέσω του κηρύγματος. Εξελέξατο: Εννοεί τα έθνη, επειδή έγιναν σύσσωμα και συγκληρονόμα, σύμφωνα με τον απόστολο Παύλο. Την καλλονήν: Τον πιστό λαό.
Λεπτομέρειες
ΕΙΣ ΤΟΝ Μϛʹ ΨΑΛΜΟΝ. Εἰς τὸ τέλος, ὑπὲρ τῶν υἱῶν Κορέ. Ἄλλος δὲ, Τῷ νικοποιῷ τῶν υἱῶν Κορέ. Πάντα τὰ ἔθνη, κροτήσατε χεῖρας. Ἄλλος, Χειρί. Ἀλαλάξατε τῷ Θεῷ ἐν φωνῇ ἀγαλλιάσεως. Ἕτερός φησι, Σημάνατε ἐν φωνῇ εὐφημίας.
Στον ΜΣΤ΄ Ψαλμό. Εις το τέλος, υπέρ των υιών Κορέ. Άλλος δε, στον νικοποιό των υιών Κορέ. Όλα τα έθνη, κροτήστε τα χέρια. Άλλος, με το χέρι. Αλαλάξτε στον Θεό με φωνή αγαλλιάσεως. Έτερος λέγει, σημάνετε με φωνή ευφημίας.
Λεπτομέρειες