Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 47:15

Ότι αυτός είναι ο Θεός μας εις τον αιώνα. Αναφέρει την αιτία της διανομής. Για τον λόγο αυτόν, διδάξτε και διανείμετε, ώστε να γίνει γνωστό και στις μεταγενέστερες γενεές ότι αυτός που ποίμανε με δικαιοσύνη τον λαό (και εννοεί τον Κύριο), αυτός είναι που πρόκειται να τον ποιμαίνει και στους μελλοντικούς και ατελεύτητους αιώνες.

Ματαίωσε λοιπόν τα σχέδια των αρχόντων αυτών· διότι μας απάλλαξε και μας έσωσε, μας λύτρωσε ενώ ήμασταν αιχμάλωτοι, και αφού μας γλίτωσε από τις τυραννικές παγίδες, μας υπέταξε στον δικό του ζυγό. Διότι ανακεφαλαίωσε τα πάντα εν Χριστώ, και απομάκρυνε τον Σατανά από την εξουσία που είχε πάνω σε όλους. Και δεν θα βρισκόμαστε σε αυτή την κατάσταση μέχρι ένα ορισμένο σημείο, δηλαδή για μετρημένα χρόνια, αλλά η χάρη Του παρατείνεται σε αιώνες μακρούς και απέραντους. «Διότι αυτά που έχει αποφασίσει ο άγιος Θεός», λέει, «ποιος θα τα ματαιώσει;» Επομένως, «η βουλή του Κυρίου μένει στον αιώνα, και οι λογισμοί της καρδιάς του σε γενεά και γενεά.» Διότι δεν θα βρεθούμε πάλι υπό την εξουσία άλλου, αλλά θα μας εξουσιάζει αυτός και μόνος ο Χριστός· διότι θα βασιλεύει στους αιώνες· και, όπως λέει ο Ψαλμωδός, «Αυτός θα μας ποιμάνει στους αιώνες.» <Μακάριο είναι το έθνος του οποίου Κύριος είναι ο Θεός του.> (G f. 68 b) Μακάριος είναι ο λαός που δεν γνωρίζει πια ούτε ονομάζει κανέναν από τους ψευδώνυμους θεούς, αλλά έχει αναγνωρίσει ως Κύριο και Θεό Εκείνον που είναι κατά φύση και αληθινά Θεός, και σε Αυτόν έχει υποτάξει την ψυχή του· όντας έτσι εκλεγμένος, ώστε να γίνει κλήρος και μερίδα του Θεού <Από τον ουρανό επέβλεψε ο Κύριος.> (B f, 102, C f. 68 b) Αυτό, νομίζω, είναι εκείνο που έχει λεχθεί και κάπου αλλού μέσω ενός από τους αγίους προφήτες, σχετικά με εμάς που έχουμε κληθεί εν Χριστώ προς δικαίωση: «και μας επισκέφθηκε ανατολή εξ ύψους.»

Διότι δεν προσδοκούμε να σωθούμε από κανέναν άλλον. Αρκεί λοιπόν μόνο αυτός, επειδή ομολογούμε ότι σε κανέναν άλλον δεν έγκειται η σωτηρία και η ζωή του κόσμου. Αυτός λοιπόν θα μας ποιμάνει στους αιώνες, σύμφωνα με τα λόγια του Ψαλμωδού, και θα υπαγόμαστε σε αυτόν τον αγαπητό, ο οποίος φανερώθηκε μεν κατά τους έσχατους καιρούς, όπως μόλις είπα, με σάρκα, αλλά προϋπήρχε ως Θεός.

Όλα αυτά προστάζονται να τα πράττουν οι φρουροί της Εκκλησίας. Διότι «θα στρατοπεδεύσει άγγελος Κυρίου γύρω από εκείνους που τον φοβούνται, και θα τους σώσει». Για ποια «οχυρώματα» (βάρεις) όμως μιλάει, παρά για εκείνα για τα οποία ελέχθη και παραπάνω: «Ο Θεός στα οχυρώματά της αναγνωρίζεται, όταν την προστατεύει»; Λέγαμε δε ότι ως πόλη νοείται ολόκληρο το θεοσεβές πολίτευμα ανά την οικουμένη, ενώ ως οχυρώματά της οι επιμέρους και κατά τόπους εκκλησίες. Ο παρών λόγος, λοιπόν, προστάζει να διαμοιραστούν αυτές οι επιμέρους εκκλησίες. Διότι θέλει να επιστήσει τον καθένα από τους αγγέλους ξεχωριστά ως φρουρό ορισμένων εκκλησιών. Έπειτα προσθέτει σε αυτά: «Για να τα διηγηθείτε σε άλλη γενεά». Διότι ίδιον των αγγέλων ήταν το να μπορούν να διηγούνται τις αρετές του Θεού σε διάφορες γενεές. Και ότι αυτός είναι ο Θεός, ο Θεός μας στον αιώνα και στον αιώνα του αιώνος· αυτός θα μας ποιμάνει στους αιώνες. Διότι εσείς μεν θα είστε φρουροί και σαν φύλακες του ποιμνίου· ο ποιμένας όμως των θρεμμάτων είναι άλλος. Και ποιος είναι αυτός παρά εκείνος που είπε: «Εγώ είμαι ο ποιμήν ο καλός»;

Διότι η λέξη Σιών ερμηνεύεται ως σκοπιά (που παρατηρεί). «Ας αγαλλιάσουν οι θυγατέρες», δηλαδή οι εκκλησίες. Ας αγαλλιάσουν πάλι για τη μητέρα Σιών· διότι αυτές είναι θυγατέρες της εξομολογήσεως. Διότι η λέξη Ιουδαία ερμηνεύεται ως εξομολόγηση, και μέσα στην εκκλησία εξομολογείται κάθε άνθρωπος. «Ένεκα των κριμάτων». Εξαιτίας των εντολών σου, λέει, Κύριε· διότι κρίματα του Θεού είναι ο νόμος και οι εντολές, και στην εκκλησία θα βρεις να εφαρμόζονται αυτά. «Κυκλώσατε». Οι πιστοί περιβάλετε την εκκλησία, δηλαδή μην αποχωρίζεστε από αυτήν. «Διηγήσασθε». Πύργοι της εκκλησίας είναι οι αρετές, επειδή είναι υψηλές· σε αυτές, λέει, να ασκείστε. «Θέσθε τας καρδίας». Δηλαδή, με όλη σας την καρδιά να εγκαρτερείτε στην προσευχή. «Και καταδιέλεσθε». [Μοιράστε, λέει, τις εκκλησίες και ορίστε για τον εαυτό σας στην καθεμία κλήρους και λαούς.] «Όπως αν διηγήσησθε». Για να διηγηθείτε, λέει, και στους μεταγενέστερους τα θαυμάσια του Θεού και να πιστέψουν (πιστεύσουν). «Ότι ούτος εστιν». Διδάξτε (θα διδάξουν), λέει, ο ένας τον άλλον, ότι δεν υπάρχει άλλος Θεός εκτός από αυτόν. «Αυτός ποιμανεί». Διότι αυτός είναι που τρέφει τον άνθρωπο με τη δική του σάρκα.

«Για να διηγηθείτε σε άλλη γενεά». Άλλος ερμηνευτής λέει: «Σε μεταγενέστερη γενεά». Διότι αυτός είναι ο Θεός μας στους αιώνες των αιώνων. Αυτός θα μας ποιμάνει στους αιώνες. Το γιατί βέβαια δίνει αυτές τις παραγγελίες, το να περιέρχονται δηλαδή την πόλη, να μετρούν τους πύργους, να προσέχουν τα οικοδομήματα, να αναλογίζονται την ομορφιά της, να υπολογίζουν τους περιβόλους και τα τείχη της, να καταμετρούν τις οικίες και τα ανάκτορα, δεν υπάρχει ανάγκη από δική μας ερμηνεία· διότι ο ίδιος ο λόγος διασαφηνίζει τον εαυτό του. Επειδή, αφού είπε αυτά, πρόσθεσε αμέσως και την αιτία. Ποια είναι λοιπόν αυτή; «Για να διηγηθείτε», λέει, «σε άλλη γενεά». Αυτό δε που εννοεί είναι το εξής: Γεμίστε με αγαλλίαση, χαρείτε, σκιρτήστε. Αλλά όχι απλώς, ούτε επιπόλαια, αλλά με ακρίβεια να κατανοήσετε τη δύναμή της. Διότι, επειδή είχε μεταβληθεί σε ερείπιο, επειδή ξεριζώθηκε σύρριζα και το έδαφός της σχεδόν είχε χαθεί, και είχαν απελπιστεί για τη μεταβολή της προς το καλύτερο, ώστε να λένε: «Ξεράθηκαν τα οστά μας, έχουμε χαθεί, έχουμε εξολοθρευτεί», και δεν περίμεναν ότι θα την ανακτήσουν· την ανέκτησαν όμως, και μάλιστα όχι τέτοια όπως την έχασαν, αλλά πολύ καλύτερη και λαμπρότερη, και πιο επιφανή, και μεγαλύτερη, και πιο εύπορη, και πιο δυνατή, και πιο ευρύχωρη στα οικοδομήματα, στα αγαθά, στη δύναμη, στην αφθονία των υπαρχόντων της. «Διότι θα είναι», λέει, «η έσχατη δόξα αυτού του οίκου μεγαλύτερη από την προηγούμενη».

Διότι ο ουρανός και η γη θα παρέλθουν, οι δικοί μου όμως λόγοι δεν πρόκειται να παρέλθουν. Μία φορά ορκίστηκα στην αγιότητά μου. Ζω εγώ, ο οποίος δεν επιθυμώ τον θάνατο του αμαρτωλού. Ακούσατε ότι ο Φιλάνθρωπος ορκίστηκε στον εαυτό του. Γι' αυτό προτρέπω τους πάντες: Ελάτε, τέκνα, ακούστε με· και όσο έχουμε καιρό, ας σπεύσουμε, πριν έλθει η μεγάλη ημέρα του Κυρίου. Ας προσέλθουμε έγκαιρα ενώπιόν του με εξομολόγηση. Ελάτε να προσκυνήσουμε και να προσπέσουμε ενώπιον του Κυρίου που μας δημιούργησε. Διότι αυτός μας δημιούργησε, αυτός ας μας σπλαχνιστεί και ας μας ευλογήσει, ας κάνει να λάμψει το πρόσωπό του επάνω μας και ας μας ελεήσει· διότι αυτός είναι ο Θεός όσων μετανοούν, αυτός μας δέχεται όταν μετανοούμε, αυτός και θα μας ποιμάνει· σε αυτόν ανήκει η δόξα και η ισχύς και κάθε ευχαριστία, στον Πατέρα και στον Υιό και στο Άγιο Πνεύμα, τώρα και πάντοτε, και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

Στρέψτε, λοιπόν, τέκνα μου, τις καρδιές σας στη δύναμή της και εξετάστε τα οχυρά της, για να διηγηθείτε σε άλλη γενεά τα υπολείμματα των αρετών· διότι αυτός είναι ο Θεός μας στον αιώνα και στον αιώνα του αιώνος. Διότι θα σας ποιμάνει, εφόσον ζείτε ενάρετα, τρέφοντάς σας δίπλα σε νερό αναπαύσεως, εγκαθιστώντας σας σε τόπο αθάνατης χλόης και χωρίς να σας στερήσει τίποτα από τα αιώνια αγαθά.