Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 47:8

Με βίαιο άνεμο θα συντρίψεις τα πλοία της Θαρσείς. Με τα πλοία της Θαρσείς, ως πολύτιμα και βαρυφορτωμένα, παρομοιάζει τους βασιλείς. Και ως βίαιο άνεμο, με τον οποίο τους συνέτριψε, να εννοήσεις κάποιες δυνάμεις μέσω των οποίων καταπολέμησε τους εχθρούς των αποστόλων. Όπως ακούσαμε, έτσι και είδαμε. Τη σωτηρία που μας υποσχέθηκες, λέει, ω Δέσποτα, αυτήν την είδαμε στην πράξη. Στην πόλη του Κυρίου των δυνάμεων, στην πόλη του Θεού μας. Υποδηλώνει το πού είδαν την υπόσχεση να εκπληρώνεται. Και πού αλλού παρά στην Εκκλησία, η οποία είναι η πόλη του Θεού; Ο Θεός τη θεμελίωσε στον αιώνα. Αυτό είναι παρόμοιο με εκείνο που ειπώθηκε από τον Κύριο: Εγώ πάνω στην πέτρα θα οικοδομήσω την Εκκλησία μου.

Διότι η υπερβολική ισχύς του Σωτήρος προκάλεσε σε αυτούς θαυμασμό και κατάπληξη. Έπειτα ταράχθηκαν, επειδή είχαν καταστεί εχθροί του Θεού, και βρέθηκαν σαν σε ωδίνες. Όσο για το αμέσως επόμενο χωρίο, αν το προσέξεις θα το κατανοήσεις, πως «πλοία της Θαρσείς» ονομάζονταν εκείνα που έφερναν μεγάλο πλούτο στον Σολομώντα, όπως γνωρίζουμε από την ιστορία των Βασιλειών. Γι' αυτό και τώρα, μέσω των πλοίων της Θαρσείς που συντρίβονται, φανέρωσε την απώλεια του πλούτου και της δυναστείας των προαναφερθέντων βασιλέων. Ως «βίαιο πνεύμα» εξάλλου να εννοήσεις ορισμένες νοερές δυνάμεις, μέσω των οποίων καταπολέμησε τους εχθρούς των αποστόλων.

Είπε δε κάπου και ο θεσπέσιος Δαβίδ ότι στην πλατιά και ευρύχωρη θάλασσα διαπορεύονται πλοία, και μάλιστα και ο δράκοντας που πλάστηκε για να εμπαίζεται· εννοώντας ως πλοία τους μεταφορείς των ιερών κηρυγμάτων, και ως δράκοντα τον Σατανά που τους παραμονεύει, τον οποίο και νίκησαν οι άγιοι που χρημάτισαν πλοία, επειδή ο Χριστός τους παρείχε την επαρκή για τη σωτηρία τους βοήθεια. Τα δε υπόλοιπα είναι όμοια με το πρώτο. «Θα συντρίψεις τα πλοία της Θαρσείς». Θαρσείς της θάλασσας: λέγεται ότι είναι μέρος της Αιθιοπίας. Και η πόλη Ταρσός, από τον Ιωνά ονομάζεται Θαρσείς. «Καθώς ακούσαμε, έτσι και είδαμε, στην πόλη του Κυρίου των δυνάμεων, στην πόλη του Θεού μας». Συγκεντρώθηκαν βέβαια για να πολεμήσουν οι εχθροί της Εκκλησίας· βλέποντας όμως το ακαταμάχητο εκείνης που πολεμούσαν, έμειναν έκπληκτοι, και αφού σταμάτησαν να πολεμούν και να χτυπούν, φωνάζουν: «Καθώς ακούσαμε, έτσι και είδαμε»· διότι μη θέλοντας να δεχτούμε τις προφητείες για αυτήν, είδαμε με τα ίδια μας τα μάτια την αλήθεια τους. Και πώς θα μπορούσαν να πουν, «Στην πόλη του Θεού μας», αν δεν είχαν γίνει πιστοί; Διότι εκείνοι που ομολογούν ότι αυτός είναι ταυτόχρονα Θεός και Κύριος των δυνάμεων, σημαίνουν οπωσδήποτε ότι έχουν εδραιωμένη την πίστη μέσα τους. Και πού είδαν την επαγγελία να εκπληρώνεται, παρά στην Εκκλησία, η οποία είναι η πόλη του Θεού;

Πού θα είναι τότε η απάνθρωπη υπερηφάνεια που τα πάντα σιχαίνεται, και που θεωρεί τον εαυτό της ότι είναι κάτι; Πού θα είναι τότε η κενή και μάταιη δόξα των ανθρώπων; Πού η λαγνεία και η ακολασία; Πού η δυναστεία και η τυραννία; Πού θα είναι τότε ο βασιλιάς; Πού ο άρχοντας; Πού ο ηγεμόνας; Πού οι έχοντες την εξουσία; Πού αυτοί που καυχιούνται για το πλήθος του πλούτου τους, και δεν ελεούν τους φτωχούς, και καταφρονούν τον Θεό; Πού τα θέατρα και τα κυνήγια; Πού θα είναι τότε αυτοί που μετεωρίζονται, που υποκρίνονται και ζουν αμέριμνα; Πού τα μαλακά ενδύματα, και τα μαλακά και απαλά στρώματα; Πού τα υψηλά οικοδομήματα και το πλάτος των στοών; Πού αυτοί που έζησαν χωρίς φόβο; Τότε, όταν τα δουν, θα εκπλαγούν και θα φρίξουν, και καταπληγμένοι θα ολολύξουν, ταραγμένοι θα κλονιστούν· τρόμος θα τους κυριεύσει και πόνοι σαν της γυναίκας που γεννά, και από βίαιο πνεύμα θα συντριβούν και θα αφανιστούν. Πού θα είναι τότε η σοφία των σοφών; Πού η ευγλωττία των ρητόρων και τα μάταια πανουργήματά τους; Αλίμονο, αλίμονο! Ταράχθηκαν, κλονίστηκαν σαν τον μεθυσμένο, και όλη η σοφία τους καταποντίστηκε. Πού είναι ο σοφός; Πού ο γραμματέας; Πού ο συζητητής του αιώνα τούτου;

Διότι σχετικά με τη δική μας ψυχή η Γραφή λέει: «Θα εξέλθει το πνεύμα του και θα επιστρέψει στη γη του». Και για την ίδια την ψυχή λέει πάλι: «Αυτός που πλάθει το πνεύμα του ανθρώπου μέσα του». Σχετικά δε με τους αγγέλους λέει στους ψαλμούς: «Αυτός που κάνει τους αγγέλους του πνεύματα [και τους λειτουργούς του φλόγα πυρός]». Για τον άνεμο δε λέει: «Με βίαιο πνεύμα θα συντρίψεις τα πλοία της Θαρσείς». Και, «όπως στο δάσος σαλεύεται το δέντρο από το πνεύμα». Και, «φωτιά, χαλάζι, χιόνι, κρύσταλλος, πνεύμα καταιγίδας». Σχετικά δε με την καλή διδασκαλία ο ίδιος ο Κύριος λέει: «Τα λόγια που εγώ σας έχω μιλήσει είναι πνεύμα και ζωή», που σημαίνει ότι είναι πνευματικά. Το δε Άγιο Πνεύμα δεν λαλείται μέσω της γλώσσας, αλλά είναι ζωντανό, παρέχοντας το να λαλεί κανείς με σοφία, ενώ το ίδιο λαλεί και ομιλεί.

Τότε μόλις είδαν, θαύμασαν έτσι, ταράχθηκαν, κλονίστηκαν, τους κατέλαβε τρόμος! Εκεί υπέφεραν πόνους σαν της γυναίκας που γεννά. Με βίαιο άνεμο θα συντριβούν τότε. Πού είναι τότε η σοφία των σοφών; Πού τα μάταια πανουργήματά τους; Αλίμονο! Ταράχθηκαν, κλονίστηκαν σαν τον μεθυσμένο, και όλη η σοφία τους καταποντίστηκε. Πού είναι τότε ο σοφός; Πού ο γραμματέας; Πού ο συζητητής αυτού του μάταιου αιώνα;

Πού θα είναι τότε η δυναστεία και η τυραννία; Πού ο άρχοντας; Πού ο ηγεμόνας; Πού οι κατέχοντες τις εξουσίες; Εκείνοι που υπερηφανεύονται για το πλήθος του πλούτου τους και καταφρονούν τον Θεό; Τότε, όταν τα δουν, θα εκπλαγούν τόσο πολύ και θα τους κυριεύσει τρόμος. Εκεί θα νιώσουν πόνους σαν της γυναίκας που γεννά· με βίαιο πνεύμα θα συντριβούν. Και πού θα είναι τότε η σοφία των σοφών; Πού τα μάταια πανουργήματά τους; Αλίμονο, αλίμονό τους! Ταράχθηκαν, κλονίστηκαν σαν τον μεθυσμένο, και όλη η σοφία τους καταποντίστηκε. Πού είναι τότε ο σοφός; Πού ο γραμματέας; Πού ο συζητητής τούτου του μάταιου αιώνα; Χάθηκε κάθε σοφία, αδελφέ μου.

Τα επόμενα προστίθενται εκ μέρους αυτών των ιδίων, μέσω των οποίων λέγεται: «ποιοι είναι αυτοί που πετούν σαν νεφέλες και σαν περιστέρια με τα μικρά τους προς εμένα;». Και αυτό θα το κατανοήσουμε στρέφοντας την προσοχή μας στη φωνή του Παύλου, η οποία διδάσκει ότι «εμείς που ζούμε και απομένουμε κατά την παρουσία του Χριστού θα αρπαγούμε μέσα σε νεφέλες σε προϋπάντηση του Κυρίου στον αέρα· και έτσι θα είμαστε πάντοτε μαζί με τον Κύριο», έχοντας δηλαδή ενωθεί και συγκαταλεχθεί στη χορεία εκείνων από τον παλαιότερο λαό που έχουν διαπρέψει στην αρετή. Γι' αυτό, θαυμάζοντας τη χάρη του Χριστού που εκχύθηκε στους ανθρώπους και το πλήθος αυτών που σώζονται από τα έθνη, καθώς και το πέταγμά τους προς τους ουρανούς μετά την έξοδό τους από τη ζωή, λένε: «ποιοι είναι αυτοί που πετούν σαν νεφέλες και σαν περιστέρια με τα μικρά τους προς εμένα; εμένα περίμεναν οι νήσοι»· διότι με τον όρο «νήσους» ο λόγος πολλές φορές και στα προηγούμενα υπονοούσε τις εκκλησίες. Επειδή, λοιπόν, τις υποσχέσεις που είχαν δοθεί στους πατέρες τις προσδοκούσαν οι εκκλησίες του Θεού μελετώντας τις προφητείες, δικαιολογημένα λέει: «εμένα περίμεναν οι νήσοι», αλλά «και τα πλοία της Θαρσείς πρώτα, για να φέρουν τα τέκνα σου»· ως «πλοία της Θαρσείς» υπονοεί τα σώματα, με τα οποία διέπλευσαν οι ψυχές κατά τον θνητό βίο. Η Θαρσείς, εξάλλου, ήταν χώρα αλλοφύλων· γι' αυτό, σχετικά με τους αλλόφυλους απίστους έχει ειπωθεί κάπου: «με βίαιο άνεμο θα συντρίψεις τα πλοία της Θαρσείς».

Διότι κοιλοπονούσαν σύμφωνα με αυτό που έχει λεχθεί: «Ιδού, κοιλοπόνησε αδικία, συνέλαβε πόνο και γέννησε ανομία. Λάκκο έσκαψε και τον εκβάθυνε, και θα πέσει στον βόθρο που ο ίδιος κατασκεύασε. Θα επιστρέψει ο πόνος του στο κεφάλι του, και στην κορυφή του κεφαλιού του η αδικία του θα καταβεί». Αυτά, καθώς εκπληρώνονταν μέσα από τα γεγονότα, εμείς τα είδαμε με τα ίδια μας τα μάτια· πράγματα τα οποία είναι φυσικό για τους μεταγενέστερούς μας να φανούν απίστευτα και να μην τα πιστέψουν ούτε καν ακούγοντάς τα. Όλοι λοιπόν εκείνοι που στην εποχή μας κατέστησαν πολέμιοι της Εκκλησίας του Θεού, άρχοντες του αιώνος τούτου και τύραννοι, βασανίστηκαν από θεόσταλτες μάστιγες· άλλοι μεν υπέστησαν σήψη του σώματος, ώστε, ενώ βρίσκονταν ακόμη εν ζωή, να αναβλύζουν από αυτούς σκουλήκια με ανυπόφορη δυσοσμία· άλλοι δε, ενώ ζούσαν ακόμη, τυφλώθηκαν, με αποτέλεσμα να αποκτήσουν συναίσθηση της θεόσταλτης μάστιγας που τους βρήκε, να ανακαλέσουν τις πράξεις τους και να ομολογήσουν ότι ο Θεός της Εκκλησίας είναι μέγας, αληθινός και ο μόνος Κύριος· και να προστάξουν με πολλή σπουδή την ανανέωση και την ανοικοδόμηση της πόλης του Θεού, την οποία προηγουμένως οι ίδιοι πολεμούσαν. Και όσον αφορά το επόμενο χωρίο: «Με βίαιο άνεμο θα συντρίψεις τα πλοία της Θαρσείς»· ή κατά τον Ακύλα: «Με άνεμο καύσωνα συντρίβεις τα πλοία της Θαρσείς»· ή κατά τον Σύμμαχο: «Με βίαιο άνεμο θα καταστρέψεις τα πλοία της Θαρσείς»· θα το κατανοήσεις εάν προσέξεις ότι τα πλοία της Θαρσείς ελέγετο πως έφερναν κάποτε μεγάλο πλούτο στον Σολομώντα, σύμφωνα με την ιστορία που αναφέρεται στα βιβλία των Βασιλειών.

Οι οποίοι, λέει, αφού είδαν, θαύμασαν με αυτόν τον τρόπο· και διηγείται την αιτία του θαυμασμού, επειδή όσοι κατοικούσαν προηγουμένως ανάξια αυτήν την πόλη, όταν αποτελούσε τα πλευρά του βορρά, ταράχθηκαν και κλονίστηκαν, και τους κατέλαβε τρόμος, και όχι μόνο τρόμος, αλλά και πόνοι που έμοιαζαν με τις ωδίνες γυναίκας που γεννά. Όλα αυτά, λέει, συνέβησαν εναντίον τους εξαιτίας του βίαιου πνεύματος, το οποίο συντρίβει τα πλοία της αποστασίας που πλέουν κακώς στη θάλασσα του βίου. Διότι αναφέρει: «Με βίαιο πνεύμα θα συντρίψεις τα πλοία της Θαρσείς». Όποιος δε διατηρεί στη μνήμη του την ιστορία των Πράξεων δεν αγνοεί τη βίαιη πνοή που φανερώθηκε στους μαθητές στο υπερώο. Και όποιος έχει προσέξει την προφητεία του Ιωνά γνωρίζει οπωσδήποτε ότι εκείνος που αποστατεί από τον Θεό αναζητά πλοίο που ταξιδεύει προς τη Θαρσείς. Έπειτα, σαν να επιμερίζεται ο λόγος σε δύο πρόσωπα, στα μεν προηγούμενα αναλαμβάνει το πρόσωπο εκείνου που προφητεύει, στα δε επόμενα εκφράζει τις φωνές εκείνων που αποδέχθηκαν τον λόγο. Διότι λέει, συμφωνώντας με την αλήθεια των προηγουμένων σαν να είχε διδαχθεί τα λεγόμενα από κάποιον άλλον, ότι: «Όπως ακούσαμε, έτσι και είδαμε, στην πόλη του Κυρίου των δυνάμεων, στην πόλη του Θεού μας». Γι' αυτό και παρουσιάζει εκείνους, που αντίκρισαν με πνευματική αγαλλίαση όσα είχαν ακούσει, να προτρέπουν ο ένας τον άλλον. Και η προτροπή ήταν η εξής: «Κυκλώστε τη Σιών και περιβάλετέ την· διηγηθείτε τα στους πύργους της».

Η λέξη «θαρσείς» είναι πολύσημη στη γραφική χρήση και δεν απαντάται πάντοτε με το ίδιο νόημα, αλλά πολλές φορές η σημασία της λαμβάνεται είτε προς το κατακριτέο είτε προς το θείο και μακάριο. Για παράδειγμα, όταν ο προφήτης Ιωνάς φεύγει από το πρόσωπο του Θεού, αναζητά πλοίο που να κατευθύνεται προς τη Θαρσείς. Επίσης, ο μέγας Δαβίδ αναφέρει ότι τα πλοία της Θαρσείς συντρίβονται από βίαιο πνεύμα, εννοώντας, κατά τη γνώμη μου, ως βίαιο πνεύμα εκείνο που εμφανίστηκε στους μαθητές, όταν ήταν συγκεντρωμένοι στο υπερώο. Αυτό, αρχικά μεν έγινε αντιληπτό μέσω της ακοής ως ορμητική βίαιη πνοή, ενώ στη συνέχεια φανερώθηκε και στους οφθαλμούς, λαμβάνοντας σχήμα γλωσσών και προσομοιάζοντας στην εκλαμπτική φύση του πυρός, μέσω του οποίου συντρίβεται η κακία που επιπολάζει με πολυσχιδή τρόπο στην ανθρώπινη φύση, την οποία ο προφήτης ονόμασε «πλοία της Θαρσείς». Σε αυτές τις περιπτώσεις, λοιπόν, μέσω αυτού του ονόματος υποδηλώνονται τα χειρότερα. Αντιθέτως, ο μέγας Ιεζεκιήλ, περιγράφοντας την οπτασία της θεοφάνειας που του συνέβη κάποτε, επισημαίνει με αυτήν τη λέξη τη μορφή ενός από τα θεία θεάματα, λέγοντας: «Και το είδος τους ήταν ως είδος θαρσείς». Αναφέρουν μάλιστα εκείνοι που εξέτασαν με ακρίβεια τις σημασίες των εβραϊκών λέξεων, ότι μέσω αυτής της λέξης στην προφητεία υποδηλώνεται το αχρωμάτιστο, το νοητό και το ασώματο.

«Τρόμος κατέλαβε». Διότι πόνοι τους έπιασαν σαν της γυναίκας που γεννά από τον φόβο, τα έθνη, όταν άκουσαν τα μεγαλεία τα οποία έπραττε ο Χριστός. «Εν πνεύματι». Με το πνεύμα του στόματός του ο Χριστός συνέτριψε τα πλοία, τα μεγάλα και ισχυρά, δηλαδή εκείνους που αιχμαλώτισε η αμαρτία για να κολυμπούν στη βιοτική θάλασσα, αυτούς τους κατήργησε. «Καθάπερ ηκούσαμεν». Τα έθνη, λέει: όπως ακούσαμε τα μεγαλεία του Θεού, έτσι και τα παραλάβαμε από τους αποστόλους. «Εν πόλει». Στην Εκκλησία. Διότι είναι πόλη, καθώς μέσα σε αυτήν τελούνται οι θεσμοί του βασιλέως Χριστού. Αποκαλεί δε και την Ιερουσαλήμ πόλη του Θεού. «Ο Θεός εθεμελίωσεν». Πάνω στην πέτρα, ώστε να παραμένει ασάλευτη η Εκκλησία.

Πού τότε η αναιδής και αναίσχυντη παρρησία, πού τότε ο καλλωπισμός των ενδυμάτων; Πού τότε η πραγματικά ακάθαρτη και μιαρή ηδονή της αμαρτίας; Πού τότε αυτοί που θεωρούν ηδονή τον βόρβορο των αρρένων; Πού τότε αυτοί που πίνουν το κρασί τους με τύμπανα και μουσικές; Πού τότε η καταφρόνηση όσων ζουν χωρίς φόβο; Πού τότε η τρυφή και η σπατάλη; Διότι όλα παρήλθαν και διαλύθηκαν σαν αραιός αέρας. Πού τότε η φιλαργυρία και η φιλοκτημοσύνη, και η ασπλαχνία που προέρχεται από αυτές; Πού τότε η απάνθρωπη υπερηφάνεια, που τα πάντα βδελύσσεται και νομίζει πως η ίδια είναι κάτι το σπουδαίο; Πού τότε η καινοφανής και μάταιη ανθρώπινη προκοπή και δόξα; Πού τότε η δυναστεία και η τυραννία; Πού τότε ο βασιλιάς, πού ο άρχοντας, πού ο ηγούμενος; Πού αυτοί που βρίσκονται στις εξουσίες, που επαίρονται για το πλήθος του πλούτου τους και καταφρονούν τον Θεό; Τότε, βλέποντάς τα έτσι, εξεπλάγησαν, τρόμος τους κατέλαβε· εκεί δοκίμασαν ωδίνες σαν της γυναίκας που γεννά, με βίαιο άνεμο θα συντριβούν. Πού τότε η σοφία των σοφών; Πού τα μάταια πανουργήματά τους; Αλίμονο σε αυτούς! Ταράχθηκαν, κλονίστηκαν σαν τον μεθυσμένο, και όλη η σοφία τους καταποντίστηκε. Πού τότε ο σοφός; Πού τότε ο γραμματέας; Πού ο συζητητής τούτου του μάταιου αιώνα; Αδελφέ μου, αναλογίσου τι είδους άνθρωποι οφείλουμε να είμαστε, εμείς που πρόκειται να δώσουμε λόγο για όσα πράξαμε, είτε μεγάλα είτε μικρά· διότι ακόμη και για έναν αργό και ανώφελο λόγο θα δώσουμε απολογία στον δίκαιο Κριτή.

Διότι, ιδού, οι βασιλείς της γης συγκεντρώθηκαν, διήλθαν όλοι μαζί. Άλλος λέει: Ιδού, οι βασιλείς παρατάχθηκαν. Αυτοί, βλέποντάς τα έτσι, θαύμασαν, ταράχτηκαν, συγκλονίστηκαν, τρόμος τους κυρίευσε. Εκεί υπήρξαν ωδίνες σαν της επιτόκου, με πνεύμα βίαιο. Άλλος λέει: Μέσω βίαιου ανέμου.

Άλλος: Καύσωνος. Θα συντρίψεις τα πλοία της Θαρσείς. Άλλος: Θα καταθραύσεις. Ο δε Εβραίος λέει: Θαρσείς. Εδώ διηγείται πόλεμο σκληρό και οργανωμένο από παντού, και νίκη λαμπρότερη. Διότι, επειδή είπε ότι την προστατεύει και επιδεικνύει πολλή πρόνοια, δείχνει στη συνέχεια και πώς την προστάτευε.

Διότι η λέξη «πνεύμα» δηλώνει πολλά, όπως, για παράδειγμα, την ψυχή μας, καθώς ακριβώς λέει και ο Παύλος: «Παραδώστε τον άνθρωπο αυτόν στον σατανά, ώστε να σωθεί το πνεύμα»· σημαίνει και τον άνεμο, όπως λέει ο προφήτης: «Με βίαιο πνεύμα θα τους συντρίψεις». Ονομάζεται, επίσης, έτσι και το πνευματικό χάρισμα: «Διότι το ίδιο το Πνεύμα», λέει, «συμμαρτυρεί στο δικό μας πνεύμα», και πάλι: «Θα προσευχηθώ με το πνεύμα, θα προσευχηθώ όμως και με τον νου». Έτσι ονομάζεται και ο θυμός. Διότι και ο Ησαΐας λέει: «Μήπως δεν ήσουν εσύ που σχεδίαζες με το σκληρό σου πνεύμα να τους εξοντώσεις;». Ονομάζεται πνεύμα και η βοήθεια από τον Θεό: «Διότι πνεύμα προ του προσώπου μας είναι ο Χριστός ο Κύριος». Όλα αυτά, λοιπόν, θα είναι για εμάς ο Θεός, σύμφωνα με εκείνους, και από τόσα στοιχεία θα συντίθεται.

Ψαλμός μζ΄. Ψαλμός ωδής στους υιούς Κορέ· για τη δεύτερη ημέρα της εβδομάδας. «Μέγας είναι ο Κύριος και πάρα πολύ αινετός», αλλά κανείς δεν γνωρίζει πόσο μεγάλος ή αινετός, δηλαδή ένδοξος και υψηλός, είναι «στην πόλη του Θεού μας, στο άγιο όρος του». Διότι σε εκείνο το όρος και σε εκείνον τον λαό ο Θεός έγινε για πρώτη φορά γνωστός μέσω των προφητών «ευρύνοντας», δηλαδή, πλαταίνοντας «τα αγαλλιάματα όλης της γης». Διότι, αφού από εκεί εξήλθε η αρχή της θεογνωσίας, απλώθηκε ευρέως σε ολόκληρη τη γη. «Όρη Σιών, οι πλευρές του βορρά», δηλαδή και οι βόρειες πλευρές εκείνου του όρους ονομάζονται Σιών. Και δεν ονομάζονται Σιών όλα τα βόρεια μέρη του κόσμου, αλλά εκείνα όπου βρίσκεται «η πόλη του μεγάλου Βασιλιά», για τον οποίο οι προφήτες έλεγαν ότι έρχεται καθήμενος επί πώλου. «Ο Θεός στα ανάκτορά της γίνεται γνωστός», δηλαδή στους προμαχώνες της, «όταν την προστατεύει» αποτρέποντας τους πολεμίους. «Διότι, ιδού, οι βασιλιάδες της γης συγκεντρώθηκαν και ήλθαν μαζί», για να κυριεύσουν την πόλη, «βλέποντας όμως έτσι» ότι προστατεύεται από τον Θεό, «ταράχθηκαν· σαλεύθηκαν, τους κατέλαβε τρόμος», όπως ακριβώς «οι ωδίνες εκείνης που τίκτει» ή όπως «με βίαιο άνεμο συντρίβει τα πλοία της Θαρσίς», της χώρας προς την οποία κατευθυνόταν ο Ιωνάς κατά τη φυγή του. «Όπως ακούσαμε, έτσι και είδαμε στην πόλη του Κυρίου των δυνάμεων, στην πόλη του Θεού μας».