Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 54:19

Αντί του: Δεν θα παύσω να διηγούμαι ότι, επειδή ακριβώς με εισάκουσες, λύτρωσες την ψυχή μου. «Διότι ανάμεσα σε πολλούς ήλθαν σε αντιπαράθεση μαζί μου». Διότι οι πολλοί συγκεντρώνονταν εναντίον μου, θέλοντας να μου αφαιρέσουν τη ζωή. «Διότι δεν υπάρχει για αυτούς αντάλλαγμα». Θα ταπεινωθούν, λέγει, επειδή δεν έχουν ούτε καν αντάλλαγμα για την ψυχή τους. Διότι, έχοντας αρνηθεί άπαξ το τίμιο αίμα του Χριστού, το οποίο ελήφθη ως αντάλλαγμα για τη ζωή του κόσμου, δεν διαθέτουν πλέον κανένα λύτρο.

Ενώ δε εγώ τα βροντοφωνάζω αυτά προς όλους από το πρωί και μέχρι το βράδυ, κηρύττοντας τα σωτήρια τέλη μέσα στο πιο λαμπρό φως της μεσημβρινής ημέρας, θα εισακούσει τη φωνή μου Εκείνος που με αξίωσε αυτής της γνώσης· και δεν θα αφήσει πλέον να ταράσσεται μέσα μου η καρδιά μου, ούτε να με βαραίνει η δειλία του θανάτου. Αφού δε τα απομακρύνει όλα αυτά και τα διασκορπίσει από την ψυχή μου, θα την λυτρώσει εν ειρήνη από εκείνους που θέλουν να την ταράξουν. Γι' αυτό λέω: «Θα λυτρώσει την ψυχή μου εν ειρήνη από εκείνους που με πλησιάζουν· διότι ήταν πολλοί μαζί μου»· αντί του οποίου ο Σύμμαχος απέδωσε: «Διότι σε μεγάλο πλήθος στράφηκαν εναντίον μου». Διότι εκείνοι που ήθελαν να ταράξουν την ψυχή μου ήταν ασήμαντοι, τους οποίους ο Θεός, που υπάρχει προ των αιώνων, θα ταπεινώσει, εισακούοντας την κραυγή μου.

Εγώ όμως τίποτε περισσότερο δεν έκανα, παρά φώναζα προς τον Θεό· και τον είχα ως Πατέρα που με εισακούει. Αλλά ενώ εκείνοι με επιβουλεύονταν, Εκείνος με έσωζε· γι' αυτό δεν θα παύσω το βράδυ, το πρωί και το μεσημέρι να διηγούμαι σε όλους τις αρετές του Πατρός, κηρύσσοντας το σωτήριο Ευαγγέλιο ώστε να γίνει ακουστό σε όλους τους ανθρώπους. Και αφού εισακούσει αυτή μου τη φωνή ο Πατήρ, θα λυτρώσει εν ειρήνη την ψυχή μου από εκείνους που με πλησιάζουν, δηλαδή από εκείνους που με πολεμούν από κοντά και όχι από μακριά· οι οποίοι ήταν πάρα πολλοί. Και αυτούς θα τους ταπεινώσει ο Θεός που προϋπάρχει προ των αιώνων. Διότι ούτε η βραχύβια ευκαιρία που τους δόθηκε πρόκειται να τους παραμείνει, κατά την οποία καυχήθηκαν αλαζονικά και γέμισαν την πόλη τους με ανομία και αντιλογία· αλλά λίαν συντόμως θα ταπεινωθούν, καθώς η οργή του Θεού θα επέλθει εναντίον αυτών και της πόλης τους, ώστε να αφανιστεί και ο διαβόητος ναός που βρίσκεται σε αυτήν, και να καταλυθεί όλη η λατρεία που τελείται σε αυτόν.

Αυτός, λοιπόν, που υπερίσχυσε τόσων πολλών και τέτοιου είδους αντιπάλων με το φτερό που φανερώθηκε στον βίο του σαν περιστέρι, και που μετοίκησε από εκείνους οι οποίοι οργιάζουν μέσα στην κακία προς την έρημο από την πονηρή βλάστηση των ζιζανίων, όπου βρίσκεται η ανάπαυση, κατατροπώνοντας μια ολόκληρη πόλη εναντίων του μαζί με το πλήθος των κατοίκων της, της οποίας κάτοικοι είναι η ανομία και ο κόπος και η αντιλογία και ο τόκος και ο δόλος και ο θάνατος και η κάθοδος των ζωντανών στον Άδη και το χείριστο από όλα τα γένη όσων κατοικούν μόνιμα εκεί, δηλαδή η υποκρισία, η οποία με την επίδειξη δήθεν ομοψυχίας απεργάζεται την επιβουλή· τούτης γίνεται ανώτερος εκείνος που σε όλο τον χρόνο της ζωής του παρατείνει αδιάκοπα την εμπιστοσύνη του προς το Θείο. Διότι, λέγοντας «εσπέρα και πρωί και μεσημέρι», περιλαμβάνει ολόκληρο το μέτρο της ημέρας, κατά το οποίο λέγει εκείνα που ο Θεός καταδέχεται να εισακούσει· λυτρώνοντας ειρηνικά τη ζωή του από όσους τον προσεγγίζουν κατ' αυτόν τον τρόπο κατά μεγάλα στίφη, τους οποίους ονομάζει άνδρες αιμάτων και δολιότητας και τέλειους στην κακία. Έχοντας λοιπόν κατανικήσει τόσους και τέτοιους εχθρούς μέσω της ελπίδας του στον Θεό, πάλι, σαν να λησμόνησε τους κόπους που ήδη διέτρεξε, εγείρεται απέναντι στους ισχυρότερους και μεγαλύτερους από τους ανταγωνιστές του. Διότι, ιδού τι είδους κόπο προσθέτει στον εαυτό του με αυτούς τους αγώνες: «Υπέρ του λαού», λέγει, «εκείνου που έχει απομακρυνθεί από τα άγια».

«Εσύ όμως, άνθρωπε»: Ο λόγος απευθύνεται προς τον Ιούδα· διότι ήταν ομόψυχος ως μαθητής, και ηγεμόνας, επειδή ο ίδιος διαχειριζόταν τα πάντα· και γνωστός, επειδή γνώριζε όλα τα σημεία που έκανε ο Κύριος, και ο Κύριος δεν του έκρυβε τίποτα, ως απόστολο και ως μαθητή. «Ο οποίος μαζί»: Διότι και στο φαγητό και στο ποτό αυτός διακονούσε, εφόσον βαστούσε το γλωσσόκομο και όσα ρίχνονταν σε αυτό. «Στον οίκο»: Δεν ήμουν, λέει, καθημερινά στον ναό, και γιατί δεν με συλλάβατε; «Ας έλθει θάνατος»: Ο λόγος απείλησε τους Ιουδαίους· διότι αυτοί το ζήτησαν λέγοντας: Το αίμα του ας πέσει πάνω μας και στα παιδιά μας. «Επειδή πονηρίες»: [Διότι, ενώ ζούσαν ακόμη, ήταν γεμάτοι από πονηρία.] «Εγώ προς τον Θεό»: Ο Χριστός ως άνθρωπος προσεύχεται εξαιτίας της ενανθρωπήσεως, ώστε να μην θεωρηθεί φαντασία. «Το εσπέρας και το πρωί»: Το εσπέρας έγινε το πάθος, το πρωί η ανάσταση, και το μεσημέρι πάνω στον σταυρό παρέδωσε το πνεύμα· διότι από την έκτη ώρα έπεσε σκοτάδι έως την ενάτη ώρα. «Θα αναγγείλω»: Αυτά τα λέει ο προφήτης: θα διηγηθώ σε όλους τα σχετικά με τον Χριστό και τα ανήγγειλα προαναφωνώντας· και εισακούστηκα, επειδή όλα εκπληρώθηκαν στον καιρό τους. «Θα λυτρώσει»: Για τους εχθρούς, τους νοητούς, τους αισθητούς και τους οικείους, ο προφήτης βοά εκ προσώπου του Χριστού· διότι ο Ιούδας ήταν κοντά.

Ότι σε πολλά, μαζί με τους ανθρώπινους εχθρούς, και οι δαίμονες πολεμούν εναντίον του Χριστού (του Χριστού ως Θεού και ανθρώπου)· διότι βρισκόταν και ο Ιούδας μαζί με τον Χριστό και τους αποστόλους. Θα εισακούσει Εκείνος που υπάρχει προ των αιώνων και τώρα αναστήθηκε εκ νεκρών· διότι αυτός ταπείνωσε και τους αισθητούς και τους νοητούς εχθρούς.

Γι' αυτό, λέει, και ο Πατέρας θα εισακούσει τη φωνή του, χαίροντας με τη διήγηση των μυστηρίων που ειπώθηκαν. «Θα λυτρώσει εν ειρήνη την ψυχή μου.» Είτε από τους στρατιώτες, οι οποίοι περικύκλωσαν τον τάφο του· είτε από τους ψευδομάρτυρες, οι οποίοι συκοφαντώντας τον, τον περιστοίχισαν κατά την ώρα της κρίσεως· είτε από τις δυνάμεις του άδη, οι οποίες βρέθηκαν γύρω του, αφενός εκπλησσόμενες, αφετέρου φρουρώντας τον, ώστε να μην αναγάγει όλη την αιχμαλωσία των νεκρών. «Εξέτεινε το χέρι του κατά την ανταπόδοση.» Αξίζει κανείς να θαυμάσει την ακρίβεια της προφητείας.

Για τους Ζιφαίους και τους μαζί με αυτόν προδότες μου: «ας έλθει θάνατος πάνω τους και ας κατεβούν ζωντανοί στον άδη, διότι υπάρχει πονηρία στις κατοικίες τους, ανάμεσά τους. Εγώ όμως έκραξα προς τον Θεό και ο Κύριος με εισάκουσε». Διότι ο Θεός και ο Κύριος είναι ένας. «Το εσπέρας και το πρωί και το μεσημέρι θα διηγηθώ και θα αναγγείλω, και θα εισακούσει τη φωνή μου» και «θα λυτρώσει εν ειρήνη την ψυχή μου, από τους» πολλούς που δόλια «με πλησιάζουν». «Είθε να με εισακούσει ο Θεός και να τους ταπεινώσει, Αυτός που υπάρχει προ των αιώνων. Διότι δεν υπάρχει γι' αυτούς αντάλλαγμα, επειδή δεν φοβήθηκαν τον Θεό.