Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 55:10

Θεέ μου, τη ζωή μου εξήγγειλα σε σένα. Έχοντας παρρησία, λέει, και μη επαισχυνόμενος για τη ζωή μου, την εξέθεσα ολόκληρη σε σένα. Εσύ δε, αποδεχόμενος αυτήν, δεν απέρριψες τα δάκρυά μου· αλλά τα έθεσες ενώπιον των οφθαλμών σου, επιβεβαιώνοντας την υπόσχεσή σου που λέει: Ενώ εσύ ακόμη θα μιλάς, εγώ θα πω· Ιδού, είμαι παρών. Γι' αυτό συνέβαινε, καθώς εισακουόμουν, οι εχθροί μου να υποχωρούν προς τα πίσω· εξού και λέω: Σε όποια ημέρα σε επικαλεστώ.

Θα στραφούν οι εχθροί μου προς τα πίσω. Από τα ίδια τα έργα, λέει, το διαπίστωσα και γνώρισα με ακρίβεια ότι η ελπίδα μου δεν είναι μάταιη, αλλά απέκτησα ως βοηθό τον Θεό. Μέσα μου, ω Θεέ, βρίσκονται οι ευχές, τις οποίες θα εκπληρώσω προς αίνον σου. Επειδή, λέει, μας αξίωσες της δικής σου οικονομίας και μας έσωσες, τι άλλο θα σου ανταποδώσουμε, παρά θυσίες αινέσεως;

Γι' αυτό συνέβαινε, όταν εγώ εισακουόμουν, οι εχθροί μου να υποχωρούν προς τα πίσω· εξού και λέγω: Την ημέρα που θα σε επικαλεστώ, θα στραφούν οι εχθροί μου προς τα πίσω. Σύμφωνα δε με τον Σύμμαχο: Μήπως, λέγει, όταν κάνεις την καταμέτρηση, τότε δεν θα αποστραφούν προς τα πίσω οι εχθροί μου; Όταν δηλαδή, κρίνοντας, διακαθαρίσεις τους ανθρώπους διαχωρίζοντας όσους είναι άξιοί σου, και αφού κάνεις την καταμέτρηση εκείνων που πρόκειται να σταθούν στα δεξιά και εκείνων που θα κατευθυνθούν στα αριστερά, τότε, την ώρα ακριβώς που εσύ θα κάνεις αυτήν την καταμέτρηση, θα στραφούν οι εχθροί μου προς τα πίσω.

«Ο Θεός τη ζωή»: Ο πιστός άνθρωπος εμπιστεύεται τα πάντα στον Θεό. «Έθεσες τα δάκρυα»: Διότι ο Θεός ζήτησε τα δάκρυα της μετανοίας από τον λαό, τέτοια που είχαν όταν τους έδινε υποσχέσεις πριν αυτοί παρανομήσουν. «Θα επιστρέψουν»: Τα τέκνα των Ιουδαίων, έχοντας ντροπιαστεί μετά την ανάσταση του Κυρίου. «Σε όποια ημέρα»: Διότι, όταν, έχοντας μετανοήσει, επικαλέστηκαν τον Θεό, τον βρήκαν να τους εισακούει. «Στον Θεό»: Διότι οι δίκαιοι δεν ομιλούν χωρίς τον Θεό. «Θα αινέσω τον λόγο»: Οι πιστοί αναθέτουν και τους λόγους και τα έργα τους στον Κύριο, διότι τα πάντα τα εμπιστεύονται σε Αυτόν. «Ήλπισα»: Διότι οι άγιοι δεν φοβούνται τον φόβο των ανθρώπων, ενδυναμούμενοι από τον φόβο του Θεού. «Μέσα μου, ω Θεέ»: Διότι στον άνθρωπο που ζει σύμφωνα με τον Θεό, η προσευχή αποτελεί διηνεκή θυσία προς τον Θεό. «Διότι έσωσες»: Ο Χριστός, αφού ανέλαβε την ψυχή του Αδάμ. «Τους οφθαλμούς μου»: Εννοεί τον δόλο των ειδώλων. «Για να ευαρεστήσω»: Στο φως των αγγέλων, διότι αυτοί ζουν πάντοτε ως ασώματοι.

ΚΑΘΙΣΜΑ ΟΓΔΟΟ Ψαλμός 55ος. Στο τέλος, υπέρ του λαού που έχει απομακρυνθεί από τα άγια· για τον Δαβίδ ως στηλογραφία, όταν τον συνέλαβαν οι αλλόφυλοι στη Γεθ. «Ελέησέ με, Θεέ, διότι με καταπάτησε άνθρωπος, πολεμώντας με όλη την ημέρα με έθλιψε. Με καταπάτησαν οι εχθροί μου όλη την ημέρα». Και ο Δαβίδ μεν τα έλεγε αυτά υπέρ του λαού, που είχε αιχμαλωτιστεί από τους αλλοφύλους, ταιριάζουν όμως αυτά και σε εκείνον που κυριεύεται και καταπονείται από τα σαρκικά θελήματα. «Διότι είναι πολλοί αυτοί που με πολεμούν από τα ύψη» και είναι επηρμένοι στο φρόνημα. «Δεν θα φοβηθώ» όμως, έχοντας ταπεινό φρόνημα και «ελπίζοντας σε εσένα. Στον Θεό ψάλλοντας τους λόγους μου και έχοντας την ελπίδα μου, δεν θα φοβηθώ, ακόμη κι αν βδελύσσονται τους λόγους μου. Εναντίον μου όλοι οι διαλογισμοί τους είναι για κακό, εφόσον και θα παροικήσουν και θα κρυφτούν παραφυλάγοντας την πτέρνα μου», δηλαδή τα τελευταία μου. Και «όπως ακριβώς αυτοί καρτέρεσαν» εναντίον μου, έτσι και εσύ, «υπέρ του μηδενός», δηλαδή, εύκολα σαν ένας θα τους ανατρέψεις. «Με οργή θα καταβιβάσεις λαούς» που είναι άξιοι οργής, «ω Θεέ. Τη ζωή μου την ανέθεσα σε εσένα, έθεσες τα δάκρυά μου ενώπιόν σου, όπως και στην υπόσχεσή σου». Πλύνε και αποκάθαρέ με. «Θα στραφούν οι εχθροί μου προς τα πίσω, σε όποια ημέρα σε επικαλεστώ» και «θα γνωρίσουν ότι εσύ είσαι ο Θεός μου».