Ταῦτα μὲν οὖν οἱ ἐπαναστάντες μοι πείσονται· ἐγὼ δὲ τὴν δύναμίν σου τοῦ ἐμοῦ Πατρὸς ᾄσομαι. Λέγεται δὲ ταῦτα ἐκ προσώπου τοῦ Σωτῆρος προφητικῷ πνεύματι, ὡς καὶ ἐν ἑτέροις ἐλέγετο ἐξ αὐτοῦ· Ἀπαγγελῶ τὸ ὄνομά σου τοῖς ἀδελφοῖς μου, ἐν μέσῳ Ἐκκλησίας ὑμνήσω σε. Καὶ ἀγαλλιάσομαι δὲ, φησὶ, τῷ πρωὶ τὸ ἔλεός σου· ὅπερ ὁ Σύμμαχος ἡρμήνευσε· Καὶ ὑμνήσω κατ᾽ ὄρθρον τὸ ἔλεός σου. Σημαίνει δὲ διὰ τούτου προφητικῶς τὴν κατ᾽ ὄρθρον καὶ καθ᾽ ἑκάστην πρωίαν τῆς ἀναστασίμου ἡμέρας καθ᾽ ὅλης τῆς οἰκουμένης ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ αὐτοῦ συντελουμένην λατρείαν. Ἐν μὲν γὰρ τῷ λέγεσθαι, Ἐν μέσῳ Ἐκκλησίας ὑμνήσω σε, ὁ τόπος ἐδηλοῦτο καθ᾽ ὃν ὑμνήσειν τὸν Πατέρα ὁ Χριστὸς ἐπηγγέλλετο· ἐν δὲ τῷ, Καὶ ὑμνήσω κατ᾽ ὄρθρον τὸ ἔλεός σου, ὁ χρόνος παρίσταται, ἐν ᾧ τὸ ἔλεος τὸ πατρικὸν τὸ εἰς πάντα χυθὲν τὰ ἔθνη ὁ Μονογενὴς αὐτοῦ διὰ τοῦ ἰδίου λαοῦ ὑμνεῖ χαίρων καὶ ἀγαλλιώμενος ἐπὶ τούτῳ. Καὶ ταῦτα δὲ πάντα ἀποδώσω σοι, φησίν· ὅτι ἐγενήθης ἀντιλήπτωρ μου καὶ καταφυγή μου ἐν ἡμέρᾳ θλίψεώς μου. Τούτων γὰρ ἁπάντων παρὰ τοῦ Πατρὸς τυχὼν, εἰκότως κατ᾽ ὄρθρον ὑμνήσω τὸν ἔλεόν σου, καί σοι ψαλῶ αὐτὸς ἐγώ· ὅτι γέγονάς μου ἀντιλήπτωρ, καὶ Θεός μου καὶ ἔλεός μου. Οὐδεὶς γὰρ τῶν ὑποβεβηκότων οἷός τε ἦν ἐμοὶ ὀρέγειν χεῖρα ἢ σὺ μόνος ὁ ὑπὲρ μὲ Πατήρ.
Μετάφραση
Αυτά, λοιπόν, θα υποστούν όσοι επαναστάτησαν εναντίον μου· εγώ όμως θα υμνήσω τη δύναμή σου, του δικού μου Πατέρα. Αυτά δε λέγονται εκ προσώπου του Σωτήρος με προφητικό πνεύμα, όπως και σε άλλα χωρία λέγονταν από αυτόν: «Θα αναγγείλω το όνομά σου στους αδελφούς μου, εν μέσω της Εκκλησίας θα σε υμνήσω». Και λέει, «θα αγαλλιάσω το πρωί για το έλεός σου»· πράγμα που ο Σύμμαχος μετέφρασε: «Και θα υμνήσω κατά τον όρθρο το έλεός σου». Με αυτό υποδηλώνει προφητικώς τη λατρεία που τελείται κατά τον όρθρο και κάθε πρωί της αναστάσιμης ημέρας σε όλη την οικουμένη μέσα στην Εκκλησία του. Διότι με τη φράση «Εν μέσω της Εκκλησίας θα σε υμνήσω» δηλωνόταν ο τόπος, στον οποίο ο Χριστός υποσχόταν να υμνήσει τον Πατέρα· ενώ με τη φράση «Και θα υμνήσω κατά τον όρθρο το έλεός σου» παρίσταται ο χρόνος, κατά τον οποίο το πατρικό έλεος, που ξεχύθηκε σε όλα τα έθνη, ο Μονογενής του το υμνεί μέσω του δικού του λαού, χαίροντας και αγαλλιώντας γι' αυτό. Και όλα αυτά θα σου τα ανταποδώσω, λέει· διότι έγινες αντιλήπτοράς μου και καταφυγή μου κατά την ημέρα της θλίψης μου. Επειδή, λοιπόν, έλαβα όλα αυτά από τον Πατέρα, ευλόγως κατά τον όρθρο θα υμνήσω το έλεός σου και θα σου ψάλω εγώ ο ίδιος· διότι έγινες αντιλήπτοράς μου, και Θεός μου και έλεός μου. Διότι κανείς από τους κατώτερους δεν ήταν ικανός να μου απλώσει χέρι βοηθείας, παρά μόνο συ, ο Πατέρας, που είσαι ανώτερός μου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες