Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 60:5

Θα κατοικήσω στο σκήνωμά σου εις τους αιώνας. Από τα αγαθά που έχει ήδη λάβει, αντλεί ελπίδα και για τα μελλοντικά· ότι δηλαδή, όταν βρεθεί στις επουράνιες σκηνές, θα βρίσκεται παντοτινά υπό τη σκέπη Του. Έδωσες κληρονομιά σε αυτούς που φοβούνται το όνομά σου. Και ποια είναι η κληρονομιά παρά η βασιλεία των ουρανών; Διότι, λέει, ελάτε οι ευλογημένοι του Πατέρα μου, κληρονομήστε τη βασιλεία που έχει ετοιμαστεί για εσάς από την καταβολή του κόσμου, και τα εξής· ώστε να κληρονομήσουν τη βασιλεία του Θεού, και να ονομάζονται πάνω στη γη Χριστιανοί.

Αθανάσιος, Κύριλλος. Φέρνοντας στον νου του τα αγαθά που έχει ήδη λάβει, τρέφει ελπίδα και για τα μελλοντικά, ότι δηλαδή, όταν θα βρεθεί στις άνω σκηνές, θα τεθεί διαπαντός υπό τη σκέπη Του. Διότι, όπως ακριβώς εκείνοι που πρόκειται να τελέσουν μια εορτή, έχοντάς την κοντά και προ των πυλών, γεμίζουν από πριν με ευφροσύνη και βλέπουν αυτήν που δεν είναι ακόμη παρούσα ως ήδη παρούσα· έτσι και οι άγιοι, έχοντας αγαθές ελπίδες για τη μέλλουσα ζωή, χαίρονται για αυτήν. Ονομάζει δε «πτέρυγες» τις προνοητικές δυνάμεις του Θεού, υπό τις οποίες σκεπάζεται ο θεοφιλής, χωρίς να αναχωρεί ποτέ από τη σκηνή του Θεού, αλλά κατοικώντας σε αυτήν αιωνίως.

ΨΑΛΜΟΣ Ξ΄. <Με οδήγησες, διότι έγινες η ελπίδα μου, πύργος ισχύος.> (A f. 315, E f. 111 b, F f. 90 b. Κυρίλλου και Αθανασίου.) Επειδή ίδιον γνώρισμα εκείνων που οδηγούν είναι να δείχνουν ποια οδός είναι ασφαλής και να μαρτυρούν ποια είναι σφαλερή και βλαβερή, και αυτό ο Χριστός διαπιστώνεται ότι το έχει κάνει, λέγοντας: «Εγώ είμαι η οδός και η θύρα.» Το δε «πύργος ισχύος», είναι όμοιο σαν να έλεγε: Έγινες τείχος και ασφάλεια, ώστε να μην πάθω τίποτα από τις επιθέσεις των εχθρών. Διότι, όπως ακριβώς όταν επιτίθενται οι πολέμιοι, εκείνοι που διαθέτουν ισχυρό πύργο κερδίζουν τη σωτηρία τους, έτσι και όταν μας πολεμούν οι εχθροί, ο Χριστός γίνεται πύργος εδραίος και ακατάσειστος, και διασώζει εύκολα εκείνους που έχουν εναποθέσει την πεποίθησή τους σε Αυτόν. <Θα παροικήσω στο σκήνωμά σου εις τους αιώνας, θα σκεπαστώ κάτω από τη σκέπη των πτερύγων σου.> (A f. 315. Κυρίλλου και Αθανασίου.) Πνευματικά δε, από τα αγαθά που έχει ήδη λάβει, ελπίζει και για τα μέλλοντα, ότι δηλαδή, αφού βρεθεί στις άνω σκηνές, θα βρίσκεται παντοτινά υπό τη δική Του σκέπη.

Εκείνος, λοιπόν, που είναι εφοδιασμένος με αγαθές ελπίδες και έχει αποκτήσει τον Θεό ως «πύργο ισχύος», ή, σύμφωνα με τον Ακύλα, «πύργο κράτους», ή «πύργο οχυρό», σύμφωνα με τον Σύμμαχο, θα πει: «Θα παροικήσω στο σκήνωμά σου στους αιώνες· θα σκεπαστώ κάτω από τη σκέπη των πτερύγων σου». Διότι, λέει, δεν θα λάβω θάρρος στηριζόμενος στον εαυτό μου, αλλά στη σκέπη των δικών σου πτερύγων. Έτσι συνηθίζει ο Λόγος να ονομάζει τις προνοητικές δυνάμεις του Θεού, κάτω από τις οποίες σκεπάζεται ο θεοφιλής, χωρίς ποτέ να αναχωρεί από τη σκέπη του Θεού, αλλά κατοικώντας αιώνια μέσα σε αυτήν· και απολαμβάνοντας ήδη την Εκκλησία Του και την ευπρέπεια του οίκου Του, ώστε να λέει: «Κύριε, αγάπησα την ευπρέπεια του οίκου σου και τον τόπο του σκηνώματος της δόξας σου»· και, «Ένα ζήτησα από τον Κύριο, αυτό θα επιζητώ, το να κατοικώ στον οίκο του Κυρίου όλες τις ημέρες της ζωής μου, για να θεωρώ την τερπνότητα του Κυρίου και να επισκέπτομαι τον ναό του». Εάν δε υπάρχει και επουράνια σκηνή, την οποία έστησε ο Κύριος και όχι άνθρωπος, την εικόνα της οποίας κατασκεύαζε ο Μωυσής κατόπιν προσταγής, αναφερόμενος σε εκείνη τη σκηνή, θα μπορούσε να πει το: «Θα παροικήσω στο σκήνωμά σου στους αιώνες». Διότι αυτή την υπόσχεση έχει λάβει ο τέλειος, ο οποίος δεν προσβλέπει στα ορατά, αλλά στα αόρατα· διότι τα ορατά είναι πρόσκαιρα, ενώ τα αόρατα είναι αιώνια. «Διότι εσύ, Θεέ, εισάκουσες τις προσευχές μου, έδωσες κληρονομιά σε όσους φοβούνται το όνομά σου».

Εις το τέλος εν ύμνοις τω Δαβίδ. Η προφητεία δηλώνει περί του νέου ύμνου, ο οποίος ψάλλεται στον Χριστό στο τέλος των αιώνων. «Εισάκουσον»: Ο προφήτης (η προφητεία) κραυγάζει προς τον Θεό εκ προσώπου του Αδάμ. «Από των περάτων»: Διότι ο Αδάμ ήταν ριγμένος στη γη εξαιτίας της παράβασης, έχοντας ξεπέσει στο γήινο φρόνημα και κραυγάζοντας. «Εν τω ακηδιάσαι»: Διότι, όταν ο άνθρωπος έφτασε σε απόγνωση, ο Σωτήρας τον ανέλαβε και τον ύψωσε στον βράχο του Γολγοθά πάνω στον σταυρό. «Ωδήγησάς με»: Έχοντας καθοδηγήσει τον άνθρωπο στην οδό του Ευαγγελίου. «Πύργος ισχύος»: Διότι έδωσε στον άνθρωπο την Εκκλησία ως πύργο σωτηρίας, μέσα στον οποίο ο εχθρός δεν μπορεί να αντισταθεί. «Παροικήσω»: Ο άνθρωπος κατοικεί στην Εκκλησία και στο δεσποτικό σώμα μέσω της πίστης. «Σκεπασθήσομαι»: Φτερούγες του Θεού είναι η δικαιοσύνη και η αλήθεια, και με αυτές σκεπάζεται ο πιστός άνθρωπος.