Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 60:9

Έτσι θα ψάλλω στο όνομά σου εις τους αιώνες. Έτσι, πώς; Ή παραμένοντας ενώπιόν σου στον μέλλοντα αιώνα; Διότι τότε, αφού αξιωθώ εκείνης της μακάριας στάσεως, αδιαλείπτως θα αναπέμπω τους ύμνους. Έτσι, και όχι διαφορετικά δοξολογώντας ο άνθρωπος, δεν θα παύσει εις τον αιώνα να αποδίδει στον Κύριο τις ευχές του. Διότι οι πιστοί δεν παύουν ημέρα με την ημέρα να επιτελούν τα θεία μυστήρια.

Διότι, βεβαίως, επειδή δεν έχει από τη φύση του την ίδια ουσία με τον Θεό, δεν θα ζήσει με όμοιο τρόπο με αυτόν, αλλά συγκρατούμενος από το έλεος του Θεού και από την αλήθειά Του. «Έτσι θα ψάλλω στο όνομά σου εις τον αιώνα του αιώνος, για να αποδίδω τις ευχές μου από ημέρα σε ημέρα.» Καθώς το Άγιο Πνεύμα υπαγόρευσε αυτά στην ψυχή του Δαβίδ, αφού αυτός διδάχθηκε τα λεγόμενα σαν από δάσκαλο, επισφραγίζει τον λόγο με την πίστη, αναφωνώντας και λέγοντας: «Έτσι θα ψάλλω στο όνομά σου εις τον αιώνα του αιώνος·» και δεν λέει απλώς, «Θα ψάλλω στο όνομά σου εις τον αιώνα του αιώνος», αλλά με την προσθήκη της λέξης, «Έτσι». Και πώς έτσι; Σύμφωνα με όσα τον δίδαξε προηγουμένως το Άγιο Πνεύμα, λέγοντας: «Έλεος και αλήθεια θα τον περιφρουρήσουν». Διότι, έτσι, περιφρουρούμενος και διατηρούμενος από το δικό σου έλεος και από τη δική σου αλήθεια, θα ψάλλω στο όνομά σου εις τον αιώνα του αιώνος. Επειδή έχω λάβει το θάρρος ότι θα επιτύχω την αιώνια ζωή και την αθανασία κοντά σε σένα χάρη στο δικό σου έλεος και στη δική σου αλήθεια, και όχι χάρη στις δικές μου αρετές: «Έτσι λοιπόν θα ψάλλω στο όνομά σου εις τον αιώνα του αιώνος, για να αποδίδω τις ευχές μου από ημέρα σε ημέρα»· ή, σύμφωνα με τον Σύμμαχο, «Αποδίδοντας τις ευχές μου κάθε ημέρα». Διότι ουδέποτε θα παύσω να εκπληρώνω τις υποσχέσεις μου, ως οφειλές διαρκείς και σωτήριες για εμένα. Διότι αυτές θα εξακολουθήσω να τις αποδίδω και στον άπειρο αιώνα.

Διάψαλμα: διαχωρισμός του λόγου. «Διότι εσύ, ο Θεός»: Ο Θεός πάντοτε εισακούει τον πιστό κατά Θεόν άνθρωπο. «Έδωσες»: Ώστε να κληρονομούμε τη βασιλεία του Θεού και να ονομαζόμαστε χριστιανοί πάνω στη γη. «Ημέρες επί ημερών»: Διότι από ημέρα σε ημέρα και έως τον αιώνα τα έτη του Χριστού ως βασιλιά δεν θα εκλείψουν. «Έως ημέρας»: Διότι ο Χριστός διαμένει στις γενεές των αιώνων. «Θα διαμείνει»: Ο Υιός ενώπιον του Πατρός ως αχώριστος. «Έλεος και αλήθεια»: Διότι ο Υιός ως Θεός είναι ανελλιπής και στο έλεος και στην αλήθεια. «Έτσι θα ψάλω»: Έτσι και όχι διαφορετικά δοξολογώντας ο άνθρωπος δεν παύει εις τον αιώνα. «Να αποδώσω»: Διότι οι πιστοί δεν παύουν λοιπόν από ημέρα σε ημέρα να επιτελούν τα μυστήρια.

Ψαλμός 60ός. Εις το τέλος, με ύμνους· ψαλμός του Δαβίδ. «Εισάκουσε, Θεέ, τη δέησή μου, πρόσεξε την προσευχή μου. Από τα πέρατα της γης προς εσένα έκραξα, όταν η καρδιά μου κυριεύθηκε από ακηδία· πάνω σε πέτρα με ύψωσες, με οδήγησες, διότι έγινες η ελπίδα μου». Ο ψαλμός είναι πολύ γενικός, ώστε να μπορεί να προσοικειωθεί από κάθε πρόσωπο. Διότι αυτό δηλώνει και το «από τα πέρατα της γης προς εσένα έκραξα», δηλαδή από κάθε τόπο στον οποίο παροικεί ο καθένας. Διότι ο Δαβίδ δεν έκραζε αυτά «από τα πέρατα της γης», αλλά από το μέσον της γης, εκτός αν ίσως τα ανέφερε αυτά εκ μέρους του αιχμάλωτου λαού στη Βαβυλώνα. «Έδωσες κληρονομιά σε όσους φοβούνται το όνομά σου», δηλαδή παραμένει το όνομά σου αιώνιο και ανεξάλειπτο. «Θα προσθέσεις ημέρες στις ημέρες του βασιλιά, τα έτη του μέχρι την ημέρα γενεάς και γενεάς. Παραμένει στον αιώνα ενώπιον του Θεού», δηλαδή ο Υιός μαζί με τον Πατέρα. «Το έλεος και την αλήθειά του ποιος θα τα εκζητήσει;» αντί του κανείς δεν θα τα εξιχνιάσει. «Έτσι θα ψάλλω στο όνομά σου στους αιώνες».

Πώς γίνεται αυτό; Ομολογώντας σε ανεξιχνίαστο και ακατάληπτο. «Για να εκπληρώνω τις ευχές μου μέρα με τη μέρα», δηλαδή, κάθε ημέρα θα σου προσφέρω τις ευχές μου.