Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 63:11

Και φοβήθηκε κάθε άνθρωπος. Διότι ποιος δεν θα φοβόταν, βλέποντας την εκ Θεού επισκοπή να εκδηλώνεται εναντίον των ασεβών; Θα ευφρανθεί ο δίκαιος εν Κυρίω και θα ελπίσει σε Αυτόν. Ιδιαιτέρως, όσοι μεριμνούν για τους θείους νόμους, πληρούμενοι από αγαλλίαση, θα καταστήσουν βέβαιη την ελπίδα τους στον Θεό. Και θα επαινεθούν όλοι οι ευθείς στην καρδιά. Και θα καρπωθούν την εύκλεια από τους ανθρώπους εκείνοι που κατευθύνονται προς τον Θεό και δεν ανέχονται να βαδίζουν έξω από την ευθεία οδό.

ΕΙΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ, ΨΑΛΜΟΣ ΤΟΥ ΔΑΥΙΔ ΞΓ´. «Εισάκουσε, Θεέ, την προσευχή μου όταν σε παρακαλώ, από τον φόβο του εχθρού γλίτωσε την ψυχή μου.» Και ο παρών ψαλμός μάς αναπέμπει στο τέλος· στο οποίο τα βραβεία της άνω κλήσεως και τους στεφάνους της δικαιοσύνης θα λάβουν από τον μεγάλο αγωνοθέτη όσοι αγωνίστηκαν τον καλόν αγώνα. Γι' αυτό, τα μεν πρώτα μέρη του ψαλμού εισάγουν εχθρούς και πονηρούς που εξεγείρονται κατά του δικαίου· στο δε τέλος όλου του λόγου, επισφραγίζει τις αγαθές ελπίδες λέγοντας: «Θα ευφρανθεί ο δίκαιος εν Κυρίω και θα ελπίσει σε Αυτόν· και θα επαινεθούν όλοι οι ευθείς στην καρδιά». Τέτοια διδάσκει ότι είναι τα τέλη εκείνων που αγωνίστηκαν υπέρ της ευσέβειας. Πράγματι, ο αθλητής της θεοσέβειας, έχοντας αμέτρητους εχθρούς και πολεμίους της ψυχής του, όχι μόνο ορατούς αλλά και αόρατους, προσφεύγει μόνο στον Θεό και ζητά τη δική Του βοήθεια, σαν να λέει σχεδόν: «Αν ο Θεός είναι υπέρ ημών, ποιος θα είναι εναντίον μας;» Γι' αυτό αφιερώνεται στις προσευχές, επικαλούμενος τον Θεό και λέγοντας: «Εισάκουσε, Θεέ, την προσευχή μου όταν σε παρακαλώ». Εκείνος όμως που δεν είναι τέτοιος, αλλά παρακούει τις εντολές του Θεού, δεν θα μπορούσε να επιδείξει τόση παρρησία· διότι με όποιο μέτρο μετράμε, με το ίδιο θα μετρηθούμε.

Αυτοί λοιπόν, σαν θεατές, συνέχιζαν να δοξάζουν τον Θεό για τη νίκη εκείνου που αναδείχθηκε νικητής. Ο ίδιος δε ο νικητής «θα ευφρανθεί εν Κυρίω και θα ελπίζει σε Αυτόν». Διότι δεν θα υπερηφανευθεί για τον εαυτό του, ούτε θα επαρθεί για τη νίκη του· αλλά θα πληρωθεί από θεία χαρά και ευφροσύνη, επειδή έγινε υπηρέτης και διάκονος του Θεού που χαρίζει τη νίκη. Και καθώς αυτός θα ευφραίνεται, όλοι οι ευθείς στην καρδιά θα επαινεθούν, αφού μέσω του ενός αναδείχθηκαν και αυτοί ως νικητές. Διότι ολόκληρο το τάγμα και το σώμα των αγίων θα τύχει επαίνου· επειδή, όταν δοξάζεται ένα μέλος, συνδοξάζονται όλα τα μέλη, σύμφωνα με τον ιερό Απόστολο.

«Και ανήγγειλαν»: Κατανόησαν δηλαδή τη δύναμη του Θεού <Χριστού>. «Θα ευφρανθεί»: Διότι ευφραίνονται οι άγιοι (δίκαιοι), βλέποντας τον Κύριο, με την ελπίδα των ανταμοιβών. «Και θα επαινεθούν»: Λαμβάνοντας τότε τον έπαινο από τον Θεό.

Ψαλμός 63. Εις το τέλος· Ψαλμός του Δαβίδ. «Εισάκουσε, Θεέ, τη φωνή μου όταν προσεύχομαι σε εσένα· από τον φόβο του εχθρού λύτρωσε την ψυχή μου· σκέπασέ με από τη συνωμοσία των πονηρών». Αυτά τα λόγια ταιριάζουν και στον Δαβίδ και σε όλους εμάς, αλλά αναφέρονται και στη διαμάχη μεταξύ της Εκκλησίας του Θεού και των άθεων τυράννων, προς τους οποίους οι Μάρτυρες του Χριστού έλεγαν ότι «ως βέλη νηπίων λογαριάζουμε τις πληγές μας». Εξασθένησαν δε οι γλώσσες των τυράννων, καθώς δεν μπορούσαν να αντιπαλέψουν τους θεόφθογγους λόγους της Εκκλησίας. «Ταράχθηκαν όλοι όσοι έβλεπαν» την ωμότητά τους, «και φοβήθηκε κάθε» συνετός «άνθρωπος». «Και ανήγγειλαν τα έργα του Θεού και κατανόησαν τις πράξεις του. Θα ευφρανθεί ο δίκαιος εν Κυρίω και θα ελπίσει σε Αυτόν, και θα επαινεθούν όλοι οι ευθείς στην καρδιά». Διότι, όσο κακό είναι η δολιότητα, τόσο καλύτερο είναι η ευθύτητα, «επειδή η ευθύτητα», λέει, «σε αγάπησε».