Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 63:3

Επειδή λοιπόν όλος ο λαός είχε συγκεντρωθεί, δεν απουσίαζε κανένας Ιουδαίος, ούτε κανένας Έλληνας· αναμειγνυόταν δε μαζί τους και ένα όχι μικρό πλήθος Χριστιανών, εκείνων που ζούσαν χωρίς πνευματική εγρήγορση, οι οποίοι παρακάθονταν σε συνέδριο ματαιότητας και δεν απέφευγαν τις συναθροίσεις των πονηρών, και οι οποίοι και τότε παρίσταντο ως θεατές της ταχύτητας των αλόγων και της επιδεξιότητας των ηνιόχων. Αλλά και οι κύριοι έδωσαν άδεια στους δούλους, και τα παιδιά έτρεχαν από τα σχολεία προς το θέαμα, παρίστατο δε και όλο το λαϊκό και άσημο πλήθος των γυναικών. Το στάδιο ήταν κατάμεστο, και όλοι ήταν ήδη προσηλωμένοι στο θέαμα της άμιλλας των αλόγων. Τότε ακριβώς εκείνος, ο γενναίος και μέγας στην ψυχή, ο μέγας στο φρόνημα, αφού κατέβηκε από ψηλά, από τα όρη, στο θέατρο, δεν πτοήθηκε από τον λαό, δεν αναλογίστηκε σε πόσα εχθρικά χέρια παραδίδει τον εαυτό του. Απεναντίας, με ατρόμητη καρδιά και αγέρωχο φρόνημα, προσπερνώντας αυτούς που κάθονταν ολόγυρα στο στάδιο σαν να ήταν συνεχόμενες πέτρες ή πολλά δέντρα, στάθηκε στο μέσο, επιβεβαιώνοντας τον λόγο της Γραφής, ότι ο δίκαιος έχει θάρρος σαν το λιοντάρι.

Γι' αυτό, ευχαριστώντας για τα παρελθόντα, προσθέτει: «Με σκέπασες από τη συνωμοσία των πονηρών, από το πλήθος όσων εργάζονται την αδικία». Διότι, έχοντας ήδη αποκτήσει πείρα από όσα με βρήκαν, δεν μπορώ ποτέ να τα παραδώσω στη λήθη· και διατηρώντας τα παντοτινά στη μνήμη μου, παραμένω για πάντα ευγνώμων.

Όμως και τώρα αξιώ να τύχω της ίδιας βοήθειας από εσένα. Κατά δε τους λοιπούς ερμηνευτές, μία και η αυτή διατηρείται έγκληση του λόγου, και ένα είναι το νόημα των όσων ειπώθηκαν· γι' αυτό έχει ειπωθεί σύμφωνα με τον Σύμμαχο: «Εισάκουσον, Θεέ, της φωνής μου όταν σου ομιλώ, από τον τρόμο του εχθρού θα περιφράξεις τη ζωή μου· θα με κρύψεις από τις συσκέψεις των κακούργων, από την ταραχή εκείνων που εργάζονται την αδικία.» Διότι όλα έχουν ειπωθεί όχι σαν να πρόκειται για παρελθόντα, αλλά για μελλοντικά γεγονότα, και παρομοίως κατά τους λοιπούς ερμηνευτές. «Οι οποίοι ακόνισαν σαν ρομφαίες τις γλώσσες τους, τέντωσαν το τόξο, πράγμα πικρό, για να κατατοξεύσουν στα κρυφά τον άμωμο. Ξαφνικά θα τον κατατοξεύσουν, και δεν θα φοβηθούν.» Αν και ο Δαβίδ προηγήθηκε χρονικά της σωτηριώδους ελεύσεως, εντούτοις δεν αγνοούσε τα ευαγγελικά διδάγματα, όντας μαθητευμένος από το θείο Πνεύμα· και γνώριζε πάρα πολύ καλά το σωτήριο λόγιο που είπε: «Μη φοβηθείτε από εκείνους που αποκτείνουν το σώμα, αλλά δεν μπορούν να αποκτείνουν την ψυχή·» γι' αυτό δεν αγωνιούσε για το πλήθος της στρατιωτικής παράταξης, ούτε για εκείνους που παρατάσσονταν με πανοπλίες και δόρατα· αλλά αυτούς τους καταφρονούσε, ως εκείνος που κατέβαλε τον τόσο μεγάλο Γολιάθ ακοπίαστα και χωρίς ιδρώτα· εκείνους όμως φοβόταν, τους οποίους υπονοούσε μέσα από τα προκείμενα λόγια, λέγοντας: «Οι οποίοι ακόνισαν σαν ρομφαία τις γλώσσες τους, τέντωσαν το τόξο, πράγμα πικρό.» Βλέπεις τι λογής πανοπλία εχθρών περιγράφει;

Εις το τέλος· ψαλμός του Δαυίδ. Στον προφήτη φανερώθηκαν τα σχετικά με τα μυστήρια των εσχάτων. «Εισάκουσον»· αυτή είναι η φωνή του Αδάμ. «Από φόβου»· από τον διάβολο, λέει, διότι είναι μεγάλος εχθρός, ο οποίος πάντοτε επιτίθεται στον άνθρωπο και τον φοβίζει. «Εσκέπασάς με»· αυτή είναι η φωνή του Χριστού, ως εκ προσώπου του ανθρώπου. Διότι οι Ιουδαίοι συνωμότησαν εναντίον του Χριστού, όπως ακριβώς οι δαίμονες εναντίον του ανθρώπου (του Αδάμ). «Από πλήθους»· του ιουδαϊκού λαού, οι οποίοι διαλογίστηκαν αδικία εναντίον του Χριστού και Θεού. «Οίτινες ηκόνησαν»· εναντίον του Χριστού [και Θεού]· διότι οι Ιουδαίοι εξαπέλυσαν τις γλώσσες τους, φλεγόμενοι από φθόνο.

«Οι εχθροί του Κυρίου, την ίδια στιγμή που δοξάστηκαν και υψώθηκαν.» «Είδα τον ασεβή να υπερυψώνεται και να επαίρεται.» «Κρίνε με, Θεέ, και δίκασε την υπόθεσή μου απέναντι σε έθνος.» «Γιατί καυχάσαι για την κακία, εσύ ο δυνατός στην ανομία; Όλη την ημέρα.» «Τα λόγια τους έγιναν πιο απαλά και από το λάδι, όμως τα ίδια είναι βέλη.» «Αποξενώθηκαν οι αμαρτωλοί από τη μήτρα· πλανήθηκαν.» «Θα ευφρανθεί ο δίκαιος, όταν δει εκδίκηση· τα χέρια, κ.τ.λ.» «Σκέπασέ με από τη συστροφή των πονηρών, από το πλήθος.» «Όπως λιώνει το κερί μπροστά στη φωτιά, έτσι θα αφανιστούν.» «Θα ανταποδώσει σε αυτούς ο Κύριος σύμφωνα με την ανομία τους· και σύμφωνα με, κ.τ.λ.» «Είθε να εκλείψουν οι αμαρτωλοί και οι άνομοι από τη γη.» «Η επιθυμία του αμαρτωλού θα χαθεί.» «Ιδού, όσοι απομακρύνονται από εσένα, θα καταστραφούν.» «Μακριά από τους αμαρτωλούς είναι η σωτηρία, επειδή τα δικαιώματα, κ.τ.λ.» «Όλους τους αμαρτωλούς θα τους εξολοθρεύσει.» «Τα κακά θα καταδιώξουν αυτούς που αμαρτάνουν.» «Οι οδοί των ασεβών θα καταστραφούν.» «Οι οδοί των ασεβών είναι σκοτεινές, και δεν γνωρίζουν πού σκοντάφτουν.» «Κακό γέννημα, που τα δόντια του είναι μαχαίρια, και οι τραπεζίτες του κοπίδια, ώστε να καταβροχθίζει τους ταπεινούς της γης.» «Γρήγορη και περιχαρής γίνεται η καταστροφή των ασεβών.» «Όπου κι αν εισέλθει ο ασεβής, αφανίζεται.» «Τους καρπούς των ασεβών θα τους ανατρέψει ο Κύριος.» «Ο ασεβής κάνει άδικα έργα.» «Το στόμα των ασεβών το σκεπάζει πρόωρο πένθος.» «Η συντριβή των ασεβών είναι η φτώχεια.» «

Τις θύρες των σοφών να επισκέπτεσαι συχνά, των πλουσίων όμως όχι. ΤΙΤΛΟΣ ΙΖ΄. — Περί της συναναστροφής με κακούς ανθρώπους· και ότι πρέπει να αποφεύγουμε τις συναναστροφές με τους μοχθηρούς, καθώς προξενούν καταστροφή. «Σηκώθηκε ο Μωυσής και πήγε προς τον Δαθάν και τον Αβειρώμ, και πορεύτηκαν μαζί του όλοι οι πρεσβύτεροι του Ισραήλ· και μίλησε προς τη συναγωγή λέγοντας: Αποχωριστείτε από τις σκηνές αυτών των σκληρών ανθρώπων, και μην αγγίζετε τίποτα από όσα τους ανήκουν. Και απομακρύνθηκαν από τη συναγωγή του Κορέ, και του Δαθάν, και του Αβειρώμ.» «Να εξαφανίσετε τον πονηρό από ανάμεσά σας.» «Να εξολοθρεύσετε αυτά τα έθνη από μπροστά σας, και δεν θα γίνουν για σας παγίδα, ούτε σκάνδαλα, ούτε καρφιά στις φτέρνες σας, ούτε βέλη στα μάτια σας.» «Είπε ο Σαούλ προς τον Κιναίο: Φύγε, και απομακρύνσου από το μέσο του Αμαληκίτη, για να μην σε αφανίσω μαζί του. Και απομακρύνθηκε ο Κιναίος, και πάταξε ο Σαούλ τον Αμαλήκ.» «Το να απέχει κανείς από τα κακά, είναι επιστήμη.» «Μακάριος ο άνθρωπος που δεν πορεύτηκε σύμφωνα με τη βουλή των ασεβών.» «Δεν κάθισα μαζί με συνέδριο ματαιότητας.» «Σκέπασέ με από τη συσπείρωση εκείνων που πράττουν το κακό.» «Όσοι αγαπάτε τον Κύριο, να μισείτε τα πονηρά.» «Γιε μου, ας μην σε πλανήσουν ασεβείς άνθρωποι, ούτε να πορευτείς στον ίδιο δρόμο μαζί τους. Απομάκρυνε το πόδι σου από τα μονοπάτια τους. Διότι τα πόδια τους τρέχουν προς την κακία.» «Μην ζηλέψεις τους δρόμους των παρανόμων· σε όποιον τόπο κι αν στρατοπεδεύσουν, μην πας εκεί.»

Ψαλμός 63. Εις το τέλος· Ψαλμός του Δαβίδ. «Εισάκουσε, Θεέ, τη φωνή μου όταν προσεύχομαι σε εσένα· από τον φόβο του εχθρού λύτρωσε την ψυχή μου· σκέπασέ με από τη συνωμοσία των πονηρών». Αυτά τα λόγια ταιριάζουν και στον Δαβίδ και σε όλους εμάς, αλλά αναφέρονται και στη διαμάχη μεταξύ της Εκκλησίας του Θεού και των άθεων τυράννων, προς τους οποίους οι Μάρτυρες του Χριστού έλεγαν ότι «ως βέλη νηπίων λογαριάζουμε τις πληγές μας». Εξασθένησαν δε οι γλώσσες των τυράννων, καθώς δεν μπορούσαν να αντιπαλέψουν τους θεόφθογγους λόγους της Εκκλησίας. «Ταράχθηκαν όλοι όσοι έβλεπαν» την ωμότητά τους, «και φοβήθηκε κάθε» συνετός «άνθρωπος». «Και ανήγγειλαν τα έργα του Θεού και κατανόησαν τις πράξεις του. Θα ευφρανθεί ο δίκαιος εν Κυρίω και θα ελπίσει σε Αυτόν, και θα επαινεθούν όλοι οι ευθείς στην καρδιά». Διότι, όσο κακό είναι η δολιότητα, τόσο καλύτερο είναι η ευθύτητα, «επειδή η ευθύτητα», λέει, «σε αγάπησε».