Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 67:33

Το πώς δε προσέδραμε η Αιθιοπία στο κήρυγμα, μπορεί κανείς να το διαπιστώσει από τον Αιθίοπα ευνούχο. Τα βασίλεια της γης, ψάλατε στον Θεό. Αυτό φανερώνει ότι και όλα τα άλλα έθνη, μαζί με τους δικούς τους βασιλείς, θα πιστέψουν στον Χριστό.

Όπως δε ακριβώς ήλθαν πρέσβεις από την Αίγυπτο σύμφωνα με την ιστορία, πάλι οι Πράξεις των Αποστόλων το φανερώνουν, στις οποίες αναφέρεται πως κατά την ημέρα της Πεντηκοστής το Άγιο Πνεύμα γέμισε τον οίκο όπου βρίσκονταν οι απόστολοι, και κάθισε πάνω σε όλους τους παρευρισκομένους· μεταξύ των οποίων ήταν Πάρθοι και Μήδοι και Ελαμίτες και αυτοί που κατοικούσαν τη Μεσοποταμία, την Ιουδαία και την Καππαδοκία, τον Πόντο και την Ασία, τη Φρυγία και την Παμφυλία, την Αίγυπτο και τα μέρη της Λιβύης γύρω από την Κυρήνη. Όλοι αυτοί, λοιπόν, αποτελούσαν τρόπον τινά πρέσβεις των εθνών, οι οποίοι αξιώθηκαν την απαρχή του Αγίου Πνεύματος. Αλλά βέβαια, μετά από εκείνους από την Αίγυπτο, και μετά την Αιθιοπία που προηγήθηκε, καλούνται στη συνέχεια οι υπόλοιπες βασιλείες της γης, δηλαδή και τα έθνη που υπάγονται σε αυτές. Γι' αυτό προστίθεται: «Οι βασιλείες της γης, ψάλτε στον Θεό, υμνήστε τον Κύριο». Γεγονότα τα οποία δεν εκπληρώθηκαν με κανέναν άλλον τρόπο, παρά μόνο μέσω της διδασκαλίας του Σωτήρα μας. Δεν υπάρχει, λοιπόν, έθνος, ούτε χώρα, ούτε γένος ανθρώπων, ούτε βασιλεία σε ολόκληρη την οικουμένη, όπου λαοί, έχοντας συγκροτηθεί για τον Θεό, να μην εκπληρώνουν αυτό το πρόσταγμα. Και πάλι εδώ προστάζει να ψάλλουν στον Θεό, και να υμνούν τον Κύριο, όχι όμως στο Τετραγράμματο, αλλά στο όνομα που δηλώνεται με τα πιο κοινά γράμματα.

Μιμήσου, λοιπόν, και εσύ εκείνον που διψά, επειδή έχει ειπωθεί [καθώς έχει λεχθεί] ότι «Μακάριοι οι διψώντες», και, αφού κατανοήσεις ποια και πόσα αγαθά αναβλύζει το Άγιο Πνεύμα, πράξε σύμφωνα με τα λόγια του προφήτη: «Άνοιξε το στόμα σου και είλκυσε πνεύμα», «Άνοιξε διάπλατα το στόμα σου και θα το γεμίσει Εκείνος που έχει την εξουσία των χαρισμάτων». Θέλεις να μάθεις πόσα αγαθά εκχέονται από την πηγή του Πνεύματος; Αφθαρσία της ψυχής, αϊδιότητα της ζωής, βασιλεία των ουρανών, ατελεύτητη ευφροσύνη, χαρά χωρίς τέλος. Επειδή, όμως, βλέποντας τα παρόντα, θεωρώ μικρή τη ζημία από ό,τι λείπει· έχει γεμίσει ο οίκος μου με αγαθά, είναι πλήρεις οι θησαυροί από το χρυσάφι της Αραβίας, και γρήγορα ίσως, μετά από λίγο, θα έρθουν και πρέσβεις από την Αίγυπτο και θα σπεύσουν να απλώσουν τα χέρια τους προς τον Θεό, και τα βασίλεια της γης θα ψάλουν μαζί με εμάς τον επινίκιο ύμνο προς Εκείνον που καλεί τους πάντες στη δική Του βασιλεία, στον Οποίο ανήκει η δόξα και το κράτος στους αιώνες των αιώνων, αμήν.

«Αιθιοπία»: Ως ταπεινοί θα προσέλθουν στον Χριστό <τον Θεό>· διότι η λέξη «Αιθίοπες» ερμηνεύεται ως «ταπεινοί». Αναφέρεται δε στον ευνούχο, επειδή ήταν ο πρώτος από [όλη] τη χώρα που πίστεψε στον Θεό. «Αι βασιλείαι»: Η προφητεία προτρέπει, ώστε και οι βασιλείς, άδοντας και ψάλλοντας, να προσκυνούν τον Θεό. «Ψάλατε τω Θεώ»: Ο προφήτης (η προφητεία) αναφέρεται στην Ανάληψη του Κυρίου από το Όρος των Ελαιών, το οποίο βρίσκεται στα ανατολικά της Ιερουσαλήμ. «Ιδού δώσει»: Φωνή του Χριστού είναι οι απόστολοι· σε αυτούς έδωσε ως φωνή δυνάμεως το ευαγγελικό κήρυγμα (το ευαγγέλιο του κηρύγματος). «Δότε δόξαν»: Οι πιστοί, βλέποντας τις δυνάμεις Του, [έδωσαν δόξα στον Θεό]. «Επί τον Ισραήλ»: Επί τον λαό των εθνών· διότι αυτός είναι ο νοητός Ισραήλ, δηλαδή ο Χριστός· διότι σε αυτόν μεγαλύνθηκε η ευπρέπεια του Θεού. «Και η δύναμις»: Στους αποστόλους· διότι [η Γραφή] τους ονομάζει νεφέλες, επειδή βαστάζουν τις βροχές της χάριτος. «Θαυμαστός ο Θεός»: Διότι στους (επί των) αγίους έγινε θαυμαστή η δύναμη του Χριστού. «Ο Θεός Ισραήλ αυτός δώσει»: Ο Χριστός· διότι το όνομα Ισραήλ ερμηνεύεται ως «ίδιος (είδος) Θεού». «Ο Θεός»: Αυτός ενδυνάμωσε και κραταίωσε τον πιστό λαό. «Ευλογητός»: [Αυτή] είναι η σφραγίδα του λόγου.

Επειδή, λοιπόν, «ο Θεός είναι φως» νοητό, και «ήλιος δικαιοσύνης» και «ανατολή» έχει ονομαστεί στις Γραφές ο Χριστός, πρέπει να αφιερώνουμε σε αυτόν την ανατολή κατά την προσκύνηση· διότι κάθε τι καλό πρέπει να αφιερώνεται στον Θεό, από τον οποίο κάθε αγαθό καθίσταται αγαθό. Αναφέρει δε και ο θείος Δαβίδ: «Τα βασίλεια της γης, υμνήστε τον Θεό, ψάλτε στον Κύριο, ο οποίος επιβαίνει στον ουρανό του ουρανού προς ανατολάς». Επιπλέον, λέει η Γραφή: «Φύτεψε ο Θεός παράδεισο στην Εδέμ προς ανατολάς· εκεί τοποθέτησε τον άνθρωπο, τον οποίο έπλασε», τον οποίο, όταν έγινε παραβάτης, τον εξόρισε από τον παράδεισο της τρυφής και τον εγκατέστησε απέναντι από τον παράδεισο, δηλαδή προς δυσμάς. Επιζητώντας, επομένως, την αρχαία πατρίδα και ατενίζοντας προς αυτήν, προσκυνούμε τον Θεό. Και η Μωσαϊκή σκηνή, επίσης, προς ανατολάς είχε το καταπέτασμα και το ιλαστήριο.