Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 68:1

7 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

Εἰς τὸ τέλος· ὑπὲρ τῶν ἀλλοιωθησομένων· τῷ Δαυΐδ.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–7 από 7

Μέγας Αθανάσιος Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Εἰς τὸ τέλος ὑπὲρ τῶν ἀλλοιωθησομένων, τῷ Δαυΐδ. ΨΑΛΜΟΣ ΞΗʹ. Ὑπόθεσις. Περιέχει ὁ ψαλμὸς προσευχὴν παρὰ τοῦ Σωτῆρος ἐκ προσώπου τῆς ἀνθρωπότητος προσφερομένην, τάς τε αἰτίας δι᾽ ἃς αὐτῷ τὸν ἐπὶ τοῦ σταυροῦ προσήνεγκαν θάνατον. Ἔτι τε αὐτὸ τὸ πάθος διηγεῖται σαφῶς, καὶ τὰς μετὰ τὸ πάθος τοῖς Ἰουδαίοις συμβησομένας συμφοράς· πρὸς δὲ τούτοις καὶ εἰσαγωγὴν τῆς εὐαγγελικῆς πολιτείας, τῆς τε ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ λατρείας τὴν διδασκαλίαν, εἰς ἣν καὶ περιγράφει τὸν ψαλμόν. Ὅτι δὲ πᾶσαν ἣν ηὔξατο ὁ Σωτὴρ προσευχὴν, ἐκ προσώπου τῆς ἀνθρώπου φύσεως ηὔξατο, τοῦτο ἐπισημαίνει ἐπὶ τῷ τέλει τοῦ ψαλμοῦ, καί φησιν, Ὅτι ἐξήκουσε τῶν πενήτων ὁ Κύριος, καὶ τοὺς πεπεδημένους αὐτοῦ οὐκ ἐξουδένωσεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εις το τέλος υπέρ των αλλοιωθησομένων, του Δαβίδ. ΨΑΛΜΟΣ ΞΗ΄. Υπόθεση. Ο ψαλμός περιέχει προσευχή που προσφέρεται από τον Σωτήρα εκ προσώπου της ανθρωπότητας, καθώς και τις αιτίες για τις οποίες του επέφεραν τον θάνατο επί του σταυρού. Ακόμη διηγείται σαφώς το ίδιο το πάθος και τις συμφορές που επρόκειτο να συμβούν στους Ιουδαίους μετά το πάθος· επιπλέον δε αυτών και την εισαγωγή της ευαγγελικής πολιτείας, καθώς και τη διδασκαλία της εν πνεύματι και αληθεία λατρείας, στην οποία και κατακλείει τον ψαλμό. Το ότι δε κάθε προσευχή την οποία ανέπεμψε ο Σωτήρας, την ανέπεμψε εκ προσώπου της ανθρώπινης φύσης, αυτό το επισημαίνει στο τέλος του ψαλμού, και λέγει: Διότι εισάκουσε τους πένητες ο Κύριος και δεν εξουδένωσε τους δεσμίους του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Αθανάσιος Σύνοψις τῆς θείας γραφῆς
Ὁ μὲν αʹ, καὶ βʹ, ἀνεπίγραφοί εἰσιν· ὁ δὲ τρίτος, «Ὁπότε ἀπεδίδρασκεν ἀπὸ προσώπου Ἀβεσαλὼμ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ· ὁ ρμβʹ, Ὅτε ὁ υἱὸς αὐτὸν καταδιώκει· ὁ εʹ, Ὑπὲρ τῆς κληρονομούσης· ὁ ϛʹ, καὶ ιαʹ, Ὑπὲρ τῆς ὀγδόης· ὁ ζʹ, Ὑπὲρ τῶν λόγων Χουσὶ υἱοῦ Ἰεμενῆ· οἱ ηʹ, πʹ, πγʹ, Ὑπὲρ τῶν ληνῶν· ὁ θʹ, Ὑπὲρ τῶν κρυφίων τοῦ υἱοῦ· ὁ μεʹ, Ὑπὲρ τῶν κρυφίων· ὁ ιεʹ, Εἰς στηλογραφίαν· οἱ ιϛʹ, πεʹ, Προσευχή· ὁ ιζʹ, Ὅτε ἐῤῥύσατο αὐτὸν Κύριος ἐκ χειρὸς πάντων τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ· ὁ καʹ, Ὑπὲρ τῆς ἀντιλήψεως τῆς ἑωθινῆς· ὁ κγʹ, Τῆς μιᾶς Σαββάτων· ὁ κϛʹ, Πρὸ τοῦ χρισθῆναι· ὁ κηʹ, Ἐξοδίου σκηνῆς· ὁ κθʹ, Τοῦ ἐγκαινισμοῦ τοῦ οἴκου· ὁ λʹ, Ἐκστάσεως· ὁ λαʹ, Συνέσεως· ὁ λγʹ, Ὁπότε ἠλλοίωσε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐναντίον Ἀβιμέλεχ· ὁ λεʹ, Τῷ δούλῳ Κυρίου τῷ Δαβίδ· ὁ λζʹ, Εἰς ἀνάμνησιν περὶ Σαββάτου· ὁ μδʹ, Ὑπὲρ τῶν ἀλλοιωθησομένων τοῖς υἱοῖς Κορὲ εἰς σύνεσιν ᾨδὴ ὑπὲρ τοῦ ἀγαπητοῦ· ὁ ξηʹ, Ὑπὲρ τῶν ἀλλοιωθησομένων· ὁ οθʹ, Ὑπὲρ τῶν ἀλλοιωθησομένων μαρτύριον ὑπὲρ τοῦ Ἀσσυρίου· ὁ νʹ, Ἐν τῷ ἐλθεῖν πρὸς αὐτὸν Ναθὰν τὸν προφήτην, ἡνίκα εἰσῆλθε πρὸς Βερσαβεέ· ὁ ναʹ, Ἐν τῷ ἐλθεῖν Δωὴκ τὸν Ἰδουμαῖον, καὶ ἀναγγεῖλαι τῷ Σαοὺλ, καὶ εἰπεῖν αὐτῷ, Ἦλθε Δαβὶδ εἰς τὸν οἶκον Ἀβιμελέχ· ὁ νβʹ, Ὑπὲρ Μαελέθ· ὁ νγʹ, Ἐν τῷ ἐλθεῖν τοὺς Ζιφαίους καὶ εἰπεῖν τῷ Σαοὺλ, Οὐ Δαβὶδ κέκρυπται παρ᾽ ἡμῖν;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ο α΄ και ο β΄ είναι ανεπίγραφοι· ο δε τρίτος, «Όταν διέφευγε από το πρόσωπο του Αβεσαλώμ του υιού του»· ο ρμβ΄, «Όταν ο υιός του τον καταδίωκε»· ο ε΄, «Υπέρ της κληρονομούσης»· ο ς΄ και ο ια΄, «Υπέρ της ογδόης»· ο ζ΄, «Υπέρ των λόγων του Χουσί, υιού του Ιεμενή»· οι η΄, π΄ και πγ΄, «Υπέρ των ληνών»· ο θ΄, «Υπέρ των κρυφίων του υιού»· ο με΄, «Υπέρ των κρυφίων»· ο ιε΄, «Εις στηλογραφίαν»· οι ις΄ και πε΄, «Προσευχή»· ο ιζ΄, «Όταν τον έσωσε ο Κύριος από το χέρι όλων των εχθρών του»· ο κα΄, «Υπέρ της εωθινής αντιλήψεως»· ο κγ΄, «Της μιας Σαββάτων»· ο κς΄, «Πριν από το χρίσμα»· ο κη΄, «Εξοδίου σκηνής»· ο κθ΄, «Του εγκαινισμού του οίκου»· ο λ΄, «Εκστάσεως»· ο λα΄, «Συνέσεως»· ο λγ΄, «Όταν αλλοίωσε το πρόσωπό του ενώπιον του Αβιμέλεχ»· ο λε΄, «Στον δούλο του Κυρίου, τον Δαβίδ»· ο λζ΄, «Εις ανάμνηση περί του Σαββάτου»· ο μδ΄, «Υπέρ των αλλοιωθησομένων, στους υιούς Κορέ, εις σύνεσιν, ωδή υπέρ του αγαπητού»· ο ξη΄, «Υπέρ των αλλοιωθησομένων»· ο οθ΄, «Υπέρ των αλλοιωθησομένων, μαρτύριο υπέρ του Ασσυρίου»· ο ν΄, «Όταν ήλθε προς αυτόν ο Ναθάν ο προφήτης, αφού είχε εισέλθει στη Βερσαβεέ»· ο να΄, «Όταν ήλθε ο Δωήκ ο Ιδουμαίος και ανήγγειλε στον Σαούλ και του είπε: Ήλθε ο Δαβίδ στον οίκο του Αβιμελέχ»· ο νβ΄, «Υπέρ Μαελέθ»· ο νγ΄, «Όταν ήλθαν οι Ζιφαίοι και είπαν στον Σαούλ: Δεν κρύβεται ο Δαβίδ σε εμάς;».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
ΨΑΛΜΟΣ ΞΗʹ. <Εἰς τὸ τέλος, ὑπὲρ τῶν ἀλλοιωθησομένων, τῷ Δαβίδ.> (A f. 344 b. B f. 284 b. G f. 50) Περιέχει μέντοι ὁ ψαλμὸς προσευχὴν τοῦ Σωτῆρος ἐκ προσώπου τῆς ἀνθρωπότητος προσφερομένην, τάς τε αἰτίας δι᾽ ἃς αὐτῷ τὸν ἐπὶ σταυροῦ κατεσκεύασαν θάνατον, ἔτι τε αὐτὸ τὸ πάθος διηγεῖται σαφῶς, καὶ τὰς μετὰ τὸ πάθος τοῖς Ἰουδαίοις συμβησομένας συμφοράς· πρὸς δὲ τούτοις καὶ εἰσαγωγὴν τῆς εὐαγγελικῆς πολιτείας, τῆς τε ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ λατρείας διδασκαλίαν, εἰς ἣν καὶ περιγράφει τὸν ψαλμόν. Ὅτι δὲ πᾶσαν ἢν ηὔξατο ὁ Σωτὴρ προσευχὴν, ἐκ προσώπου τῆς ἀνθρώπου φύσεως ηὔξατο, αὐτὸ τοῦτο ἐπισημαίνει ἐπὶ τέλους τοῦ ψαλμοῦ, καί φησιν· «Ὅτι εἰσήκουσε τῶν πενήτων ὁ Κύριος, καὶ τοὺς πεπεδημένους αὐτοῦ οὐκ ἐξουδένωσεν.» Ἐπὶ συντελείᾳ γὰρ τοῦ παρόντος αἰῶνος ἐπέφανεν ἡμῖν Θεὸς Κύριος, καὶ τὴν νοητὴν ἀλλοίωσιν ἠλλοιώθημεν, οὐκ ἐξ ἀγαθῶν πεσόντες ἐπὶ τὰ χείρονα, καθὰ καὶ ἐν τῷ Ἀδὰμ, ἀλλ᾽ ἐκ παντὸς κακοῦ μεθιστάμενοι πρὸς πᾶν ἀγαθόν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΨΑΛΜΟΣ ΞΗ'. <Εις το τέλος, υπέρ των αλλοιωθησομένων, τω Δαβίδ.> (A f. 344 b. B f. 284 b. G f. 50) Ο ψαλμός περιέχει βέβαια προσευχή του Σωτήρος που προσφέρεται εκ μέρους της ανθρωπότητας, και διηγείται σαφώς τις αιτίες για τις οποίες του ετοίμασαν τον σταυρικό θάνατο, και ακόμη το ίδιο το πάθος, καθώς και τις συμφορές που επρόκειτο να συμβούν στους Ιουδαίους μετά το πάθος. Επιπλέον, περιλαμβάνει την εισαγωγή της ευαγγελικής πολιτείας και τη διδασκαλία της εν πνεύματι και αληθεία λατρείας, στην οποία και κατακλείει τον ψαλμό. Το γεγονός δε ότι κάθε προσευχή που ανέπεμψε ο Σωτήρας, την ανέπεμψε εκ μέρους της ανθρώπινης φύσης, αυτό ακριβώς το επισημαίνει στο τέλος του ψαλμού, λέγοντας: «Διότι εισάκουσε τους πένητες ο Κύριος, και τους δεσμώτες του δεν εξουθένωσε». Διότι κατά τη συντέλεια του παρόντος αιώνος εμφανίστηκε σε εμάς ο Κύριος ο Θεός, και υποστήκαμε τη νοητή αλλοίωση, όχι εκπίπτοντας από τα αγαθά στα χειρότερα, όπως συνέβη στον Αδάμ, αλλά μεταβαίνοντας από κάθε κακό προς κάθε αγαθό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
ΕΙΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ, ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΑΛΛΟΙΩΘΗΣΟΜΕΝΩΝ, Τῼ ΔΑΥΙΔ. ΞΗʹ. «Σῶσόν με, ὁ Θεὸς, ὅτι εἰσήλθοσαν ὕδατα ἕως ψυχῆς μου.» Τέτταρές εἰσιν οἱ ἐπιγεγραμμένοι «Ὑπὲρ τῶν ἀλλοιωθησομένων·» δύο μὲν τοῦ Δαυῒδ, ὁ μετὰ χεῖρας καὶ ὁ νθʹ· τῶν δὲ υἱῶν Κορὲ εἷς, ὁ μδʹ, καὶ τοῦ Ἀσὰφ ὁμοίως ὁ οθʹ. Ἐπὶ πάντων δὲ ἀντὶ τοῦ, «Ὑπὲρ τῶν ἀλλοιωθησομένων,» ὁ μὲν Ἀκύλας, «Ἐπὶ κρίνων,» ἐκδέδωκεν· ὁ δὲ Σύμμαχος, «Ὑπὲρ τῶν ἀνθῶν.» Ὁ μὲν οὖν μδʹ τὴν περὶ τοῦ Ἀγαπητοῦ προφητείαν περιεῖχε, τῆς τε ἐξ ἐθνῶν Ἐκκλησίας τὴν ἀπὸ τῶν χειρόνων ἐπὶ τὰ κρείττω ἀλλοίωσιν· ὁ δὲ πεντηκοστὸς ἔνατος ἀποβολὴν τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους καὶ τῶν ἀλλοφύλων ἐθνῶν τὴν ἐπὶ τὰ κάλλιστα μεταβολήν· ὁ δὲ οθʹ αὖθις τὴν τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους ἀπόπτωσιν, καὶ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν τὴν ἐνανθρώπησιν σημαίνει. Εἰκότως οὖν καὶ ὁ μετὰ χεῖρας, «Ὑπὲρ τῶν ἀλλοιωθησομένων,» ἢ, «Ὑπὲρ τῶν ἀνθῶν,» κατὰ τὸν Σύμμαχον, ἢ, «Ἐπὶ κρίνων,» κατὰ τὸν Ἀκύλαν, ἐπιγέγραπται· ἐπειδὴ τὴν ἐπὶ τὸ χεῖρον ἀλλοίωσιν τοῦ ἐκ περιτομῆς λαοῦ καὶ αὐτὸς περιέχει, οὓς, κρίνα καὶ ἄνθη κατὰ καιρὸν ὀφθέντας, ἡ ἐπὶ τὰ χείρω διεδέξατο μεταβολή.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΕΙΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ, ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΑΛΛΟΙΩΘΗΣΟΜΕΝΩΝ, ΤΩ ΔΑΒΙΔ. ΨΑΛΜΟΣ 68ος. «Σώσε με, Θεέ, διότι εισήλθαν ύδατα έως την ψυχή μου.» Τέσσερις είναι οι ψαλμοί που φέρουν την επιγραφή «Υπέρ των αλλοιωθησομένων»· δύο του Δαβίδ, ο προκείμενος και ο 59ος· ένας των υιών Κορέ, ο 44ος, και ομοίως του Ασάφ ο 79ος. Σε όλους αυτούς, αντί του «Υπέρ των αλλοιωθησομένων», ο μεν Ακύλας το απέδωσε ως «Επί κρίνων», ο δε Σύμμαχος «Υπέρ των ανθών». Ο 44ος λοιπόν περιείχε την προφητεία περί του Αγαπητού, καθώς και την αλλοίωση της εξ εθνών Εκκλησίας από τα χειρότερα προς τα καλύτερα· ο πεντηκοστός ένατος την αποβολή του ιουδαϊκού έθνους και τη μεταβολή των αλλόφυλων εθνών προς το άριστο· ο 79ος πάλι υποδηλώνει την έκπτωση του ιουδαϊκού έθνους και την ενανθρώπηση του Σωτήρος μας. Ευλόγως, επομένως, και ο προκείμενος ψαλμός επιγράφεται «Υπέρ των αλλοιωθησομένων», ή «Υπέρ των ανθών» κατά τον Σύμμαχο, ή «Επί κρίνων» κατά τον Ακύλα· επειδή και αυτός περιέχει την προς το χειρότερο αλλοίωση του εκ περιτομής λαού, τους οποίους, ενώ κάποτε φάνηκαν σαν κρίνα και άνθη, τους διαδέχθηκε στη συνέχεια η μεταβολή προς τα χειρότερα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Σκοτισθήτωσαν οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν τοῦ μὴ βλέπειν,» καὶ τὰ ἑξῆς. Καὶ ἐπειδήπερ μακροῖς ὕστερον χρόνοις ταῦτα δι᾽ ἔργων χωρεῖν ἔμελλον, ἀναγκαίως «Εἰς τὸ τέλος» προγέγραπται. Οὔτε δὲ ψαλμός ἐστιν, οὔτε ᾠδὴ, οὔτε ὕμνος, οὔτε τι τοιοῦτον· ἐπεὶ μηδὲ κατάλληλα ἦν τὰ ἐπιλεγόμενα τοιαύτῃ προγραφῇ. Διὸ εἴποις ἂν προφητείαν ἐκ προσώπου τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν διεξιόντος τὰ περὶ αὐτὸν συμβεβηκότα, προαναφώνησίν τε τῶν Ἰουδαίοις ἐπελθόντων μετὰ τὰ κατ᾽ αὐτοὺς τετολμημένα. Ἀρχόμενος δ᾽ οὖν ὁ Σωτὴρ, εὐχὴν ἀναπέμπει πρὸς τὸν Πατέρα λέγων· «Σῶσόν με, ὁ Θεὸς, ὅτι εἰσήλθοσαν ὕδατα ἕως ψυχῆς μου.» Καί μοι δοκεῖ κατὰ λόγον ταῦτα τοῖς ἐν τῷ προλεχθέντι συνῆφθαι ψαλμῷ. Ἐν ἐκείνῳ μὲν γὰρ ἐλέγετο· «Εἶπε Κύριος· Ἐκ Βασὰν ἐπιστρέψω, ἐπιστρέψω ἐκ βυθῶν θαλάσσης·» ἐν τούτῳ δὲ, «Ἦλθον εἰς τὰ βάθη τῆς θαλάσσης, καὶ καταιγὶς κατεπόντισέ με.» Ἔδει γὰρ ἡμᾶς διδαχθῆναι πῶς εἰς τὴν Βασὰν κατῆλθεν ὁ Κύριος, ὅπερ ἐστὶν αἰσχύνη, καὶ πῶς ἔλεγεν, «Ἐπιστρέψω ἐκ βυθῶν θαλάσσης.» Διὸ δὴ ταῦτα αὐτὰ διὰ τῶν προκειμένων παρίστησι· περὶ μὲν τῆς αἰσχύνης προϊὼν καὶ λέγων· «Ὅτι ἕνεκα σοῦ ὑπήνεγκα ὀνειδισμὸν, ἐκάλυψεν ἐντροπὴ τὸ πρόσωπόν μου·» καὶ αὖθις· «Σὺ γινώσκεις τὸν ὀνειδισμόν μου καὶ τὴν αἰσχύνην μου καὶ τὴν ἐντροπήν μου·» περὶ δὲ τοῦ βυθοῦ τῆς θαλάσσης τὸ, «Σῶσόν με, ὁ Θεὸς, ὅτι εἰσήλθοσαν ὕδατα ἕως ψυχῆς μου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Ας σκοτισθούν οι οφθαλμοί τους για να μη βλέπουν», και τα εξής. Και επειδή αυτά επρόκειτο να πραγματοποιηθούν στην πράξη ύστερα από πολλά χρόνια, αναγκαστικά έχει τεθεί ως επιγραφή η φράση «Εις το τέλος». Δεν πρόκειται ούτε για ψαλμό, ούτε για ωδή, ούτε για ύμνο, ούτε για κάτι παρόμοιο· διότι τα όσα ακολουθούν δεν θα ταίριαζαν σε μια τέτοια επιγραφή. Γι' αυτό θα μπορούσες να πεις ότι είναι μια προφητεία από το πρόσωπο του Σωτήρος μας, ο οποίος διηγείται τα όσα του συνέβησαν, και ταυτόχρονα προαναγγελία των δεινών που επήλθαν στους Ιουδαίους μετά τα όσα τόλμησαν να διαπράξουν. Αρχίζοντας, λοιπόν, ο Σωτήρας αναπέμπει προσευχή προς τον Πατέρα λέγοντας: «Σώσε με, Θεέ, διότι εισήλθαν ύδατα έως την ψυχή μου». Και μου φαίνεται λογικό ότι αυτά συνδέονται με τα όσα ειπώθηκαν στον προηγούμενο ψαλμό. Διότι σε εκείνον αναφερόταν: «Είπε ο Κύριος: Από τη Βασάν θα επιστρέψω, θα επιστρέψω από τα βάθη της θάλασσας»· ενώ σε τούτον: «Ήλθα στα βάθη της θάλασσας, και καταιγίδα με καταπόντισε». Έπρεπε δηλαδή να διδαχθούμε πώς ο Κύριος κατέβηκε στη Βασάν, που σημαίνει αισχύνη, και πώς έλεγε: «Θα επιστρέψω από τα βάθη της θάλασσας». Γι' αυτό ακριβώς παριστάνει αυτά τα γεγονότα μέσα από τα προκείμενα λόγια· για την αισχύνη, προχωρώντας και λέγοντας: «Διότι εξαιτίας σου υπέμεινα ονειδισμό, ντροπή κάλυψε το πρόσωπό μου»· και πάλι: «Εσύ γνωρίζεις τον ονειδισμό μου και την αισχύνη μου και την ντροπή μου»· για δε το βάθος της θάλασσας, το: «Σώσε με, Θεέ, διότι εισήλθαν ύδατα έως την ψυχή μου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Ὡσαύτως καὶ ὁ ξηʹ, Ὑπὲρ τῶν ἀλλοιωθησομένων ἐπιγεγραμμένος, τὰ πάθη τοῦ Σωτῆρος καὶ τὴν τοῦ Ἰσραὴλ ἀποβολὴν παρίστησι λέγων· Γενηθήτω ἡ τράπεζα αὐτῶν ἐνώπιον αὐτῶν εἰς παγίδα καὶ εἰς ἀνταπόδοσιν καὶ εἰς σκάνδαλον. Σκοτισθήτωσαν οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν τοῦ μὴ βλέπειν, καὶ τὸν νῶτον αὐτὸν διαπαντὸς σύγκαμψον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ομοίως και ο 68ος (ψαλμός), που επιγράφεται «Υπέρ των αλλοιωθησομένων», παρουσιάζει τα πάθη του Σωτήρος και την αποβολή του Ισραήλ, λέγοντας: Ας γίνει η τράπεζά τους ενώπιόν τους παγίδα και ανταπόδοση και σκάνδαλο. Ας σκοτιστούν οι οφθαλμοί τους ώστε να μη βλέπουν, και τον νώτο τους κύρτωνε διαπαντός.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Σύντομος ἑρμηνεία
Εἰς τὸ τέλος· ὑπὲρ τῶν ἀλλοιωθησομένων τῷ Δαυίδ Ἐπὶ τέλει γὰρ ἠλλοιώθησαν οἱ Ἰουδαῖοι, τουτέστιν μετεβλήθησαν καὶ ἀπὸ φίλων ἐχθροὶ ἐγένοντο. Σῶσόν με Αὕτη (ὧδε) φωνὴ τοῦ Ἀδὰμ φησί· σῶσόν με. τὰ γὰρ ῥεύματα τῆς ἁμαρτίας ἐπλήρωσαν τὴν ψυχήν μου. ἐνεπάγην Καὶ εἰς τὸ βάθος τῆς πλάνης (θαλάσσης) καὶ εἰς τὸν πηλὸν τῆς ἁμαρτίας ἐνέβαλόν με οἱ δαίμονες. ἦλθον εἰς τὰ βάθη Φησὶν ὁ ἄνθρωπος· ἦλθον εἰς τὸν ἄδηλον τῆς βιωτικῆς θαλάσσης τὸν βίον, καὶ συρίσας ὁ δράκων ἐταπείνωσέ με (ἐστεφάνωσέ με)· καταιγὶς γὰρ ἄνεμός ἐστι κακός. ἐκοπίασα Ἐν τῷ κράζειν τὸν ἄνθρωπον ἐν κλαυθμῷ μεγάλῳ πρὸς κύριον ἔγκοπος ἐγένετο· ὁ δὲ λάρυγξ, γευσάμενος τῶν εἰδωλικῶν θυσιῶν, ἐφράγη. ἐξέλιπον Τῇ προσδοκίᾳ τῆς παρουσίας τοῦ Χριστοῦ τηκόμενος (νικώμενος) καὶ ὀδυνώμενος (ὀξυνόμενος) καθ’ ἑκάστην, ἐξέλιπον οἱ ὀφθαλμοί μου, φησὶν ὁ ἄνθρωπος. ἐπληθύνθησαν Φησὶν ὁ Ἀδὰμ διὰ τοὺς δαίμονας, τὸ δὲ ἀληθὲς ὁ Χριστὸς περὶ τῶν Ἰουδαίων [φησίν]· οὐκ ἔδωκα ἀφορμὴν μίσους, ἀλλὰ δωρεὰν ἐμίσησάν με. ἐκραταιώθησαν Τουτέστιν τῷ (τὸ) δοκεῖν ἐνίσχυσαν οἱ Ἰουδαῖοι τότε ἐκδιῶξαι τὸν κύριον, θεὸς δὲ ἀπείραστος κακῶν. ἃ οὐχ ἥρπασα Παρ’ αὐτῶν φησίν· ἃ οὐκ ἔλαβον, ἀπεδίδουν αὐτοῖς. ὁ θεός Ὡς ἄφρων γὰρ ἐλογίσθην αὐτοῖς, μορφὴν δούλου λαβών, ὅλον δὲ τὸ γενόμενον μυστήριον ἐγένετο διὰ τὸν Ἀδάμ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Εις το τέλος· υπέρ των αλλοιωθησομένων τω Δαυίδ» Διότι στο τέλος αλλοιώθηκαν οι Ιουδαίοι, δηλαδή μεταβλήθηκαν και από φίλοι έγιναν εχθροί. «Σώσόν με» Αυτή (εδώ) είναι η φωνή του Αδάμ, λέγει: σώσε με· διότι τα ρεύματα της αμαρτίας πλημμύρισαν την ψυχή μου. «Ενεπάγην» Και στο βάθος της πλάνης (της θάλασσας) και στον πηλό της αμαρτίας με έριξαν οι δαίμονες. «Ήλθον εις τα βάθη» Λέγει ο άνθρωπος: ήλθα στον άδηλο βίο της βιωτικής θάλασσας, και συρίζοντας ο δράκοντας με ταπείνωσε (με στεφάνωσε)· διότι η καταιγίδα είναι κακός άνεμος. «Εκοπίασα» Κράζοντας ο άνθρωπος με μεγάλο κλαυθμό προς τον Κύριο, αποκαμώθηκε· και ο λάρυγγας, αφού γεύθηκε τις ειδωλικές θυσίες, έφραξε. «Εξέλιπον» Λιώνοντας (νικώμενος) και οδυνώμενος (οξυνόμενος) καθημερινά από την προσδοκία της παρουσίας του Χριστού, εξαντλήθηκαν οι οφθαλμοί μου, λέγει ο άνθρωπος. «Επληθύνθησαν» Τα λέγει αυτά ο Αδάμ για τους δαίμονες, αλλά στην πραγματικότητα τα λέγει ο Χριστός για τους Ιουδαίους: δεν έδωσα αφορμή μίσους, αλλά με μίσησαν δωρεάν. «Εκραταιώθησαν» Δηλαδή, φαινομενικά ενισχύθηκαν οι Ιουδαίοι τότε ώστε να εκδιώξουν τον Κύριο, αλλά ο Θεός είναι απείραστος κακών. «Α ουχ ήρπασα» Από αυτούς, λέγει: αυτά που δεν πήρα, τους τα απέδιδα. «Ο Θεός» Διότι θεωρήθηκα άφρων από αυτούς, λαμβάνοντας μορφή δούλου, και όλο το μυστήριο που συντελέστηκε, έγινε για τον Αδάμ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες