Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 7:18

Κάτι παρόμοιο βλέπουμε να λέει και ο Παροιμιαστής: «Εκείνος που σκάβει λάκκο για τον πλησίον του, θα πέσει ο ίδιος μέσα σε αυτόν»· και αυτό αποτελεί δείγμα της φιλανθρωπίας του Θεού, το να προσδώσει στην επιβουλή τέτοια φύση, ώστε να στρέφεται εναντίον εκείνων που την απεργάζονται. Από αυτό καταλάμπει ιδιαίτερα η πάνσοφη πρόνοια του Θεού, και στους πονηρούς παρέχεται μεγάλος σωφρονισμός, ενώ σε αυτούς που διαφεύγουν χαρά. <Θα εξομολογηθώ στον Κύριο σύμφωνα με τη δικαιοσύνη του, θα ψάλω στο όνομα του Κυρίου του Υψίστου.> (A f. 51 b, B f. 30, E f. 13 b) Αυτή είναι η φωνή και εκείνων που έχουν σωθεί εν Χριστώ, καθώς ο Σατανάς έχει καταργηθεί, ο θάνατος και η αμαρτία έχουν αναιρεθεί, και έχει ήδη αναγνωριστεί ο αληθινός Υιός του Θεού. Το δε «Εξομολογήσομαι», λέει, τίθεται αντί του «με ωδή θα αναπέμψω την ευχαριστία σύμφωνα με την ενυπάρχουσα σε αυτόν (κώδ. Ε: σε εμένα) δικαιοσύνη», δηλαδή σύμφωνα με το μέγεθος της δίκαιης κρίσης που άσκησε, διασώζοντας την ανθρωπότητα που είχε αρπαγεί τόσο από τον Σατανά όσο και από τις πονηρές δυνάμεις που ήταν μαζί του.

Θα δοξολογήσω τον Κύριο σύμφωνα με τη δικαιοσύνη Του, θα ψάλω στο όνομα του Κυρίου του Υψίστου. Επειδή δε ο ίδιος δεν επιβουλεύτηκε κανέναν, ούτε έσκαψε λάκκο, αλλά παραβλέπει αυτούς που τον αδικούν, ενώ οι ασεβείς καταστρέφονται κατά την κρίση, «Θα δοξολογήσω», λέει, «τον Κύριο σύμφωνα με τη δικαιοσύνη Του»· προβάλλοντας τα δικά του δίκαια όπως σε δικαστήριο· «και θα ψάλω στο όνομα του Κυρίου του Υψίστου»· έχοντας την πεποίθηση ότι θα καταξιωθεί να βρεθεί στον χορό εκείνων που σώζονται από Αυτόν.

και όχι οργή. Διότι αναμένει πάντοτε την επιστροφή του αμαρτωλού. εάν δεν επιστρέψετε. Δηλαδή σπεύσατε προς εμένα· διαφορετικά, η ακονισμένη ρομφαία περιμένει όσους απειθούν. το τόξο — και σε αυτό. Το τόξο, δηλαδή η απειλή του Θεού, είναι έτοιμο και το βέλος τοποθετημένο, δηλαδή η απόφαση για τους αμαρτωλούς, και λέει: Επιστρέψτε σε εμένα ή θα στείλω τον θάνατο. τα βέλη αυτού. Η γέεννα προφανώς καπνίζεται πάντοτε, προετοιμασμένη για την υποδοχή των ασεβών. ιδού κοιλοπόνεσε. Ο Ιούδας σαν σε γαστέρα συνέλαβε την άδικη σκέψη, και γεννά την ανομία και πούλησε τον Δεσπότη για αργύρια. λάκκο έσκαψε. Εννοεί τον δεσποτικό τάφο, τον οποίο έσκαψαν ο Ιούδας (οι Ιουδαίοι) και ο διάβολος για τον Σωτήρα, όπως νόμιζαν· αλλά αυτός ανασκάφηκε, αφού ανοίχθηκε με την ανάσταση του Χριστού. και θα πέσει μέσα. Διότι μέσω του λάκκου, δηλαδή του μνήματος, το οποίο ετοίμασε για τον Σωτήρα ο διάβολος, όπως νόμιζε, μέσω αυτού συνελήφθη και καταργήθηκε. θα επιστρέψει. Διότι ο Ιούδας, αφού μεταμελήθηκε και επέστρεψε, απαγχονίστηκε, βάζοντας το σχοινί γύρω από το κεφάλι του· άλλωστε και η αμαρτία, την οποία διέπραξε εναντίον του Διδασκάλου, κατέβηκε στο κεφάλι του με πόνο (οδυνηρά). θα εξομολογηθώ. Ο προφήτης, εκπληττόμενος από το μυστήριο, εξομολογείται στον Θεό και δοξάζει τη δύναμή Του. και θα ψάλω. Σε Αυτόν, λέει, θα αποδώσω τη δόξα μέσω της ωδής, στο έντιμο και φοβερό όνομα.

ΙΕ΄. Διότι, για να κατανοήσεις ότι η απόφαση προερχόταν άνωθεν, άκουσε πώς το παρουσίασε ο ίδιος. Αφού είπε «Στο κεφάλι του θα καταβεί η αδικία του», λέει στη συνέχεια: «Θα δοξολογήσω τον Κύριο κατά τη δικαιοσύνη Του, και θα ψάλω στο όνομα του Κυρίου του Υψίστου». Θα Τον ευχαριστήσει, λέει, όχι επειδή χαίρεται με τις σφαγές των άλλων, αλλά επειδή αποδέχεται την απόφαση του Θεού. Και ποιος μπορεί να Τον ευχαριστήσει αντάξια προς τη δικαιοσύνη Του; Και ποιος θα Τον υμνήσει όπως ακριβώς είναι; Κανείς. Τι σημαίνει «Κατά τη δικαιοσύνη Του»; Αντί για το «εξαιτίας της δικαιοσύνης Του». «Και θα ψάλω στον Κύριο τον Ύψιστο». Διότι δικά Του είναι τα νικητήρια βραβεία, δικά Του τα τρόπαια, όχι δικά μου. Όπως ακριβώς στους πολέμους, όταν νικήσει ο βασιλιάς, στήνουν χορούς και τραγουδούν, απευθύνοντας σε εκείνον τους επαίνους, έτσι θα πράξω κι εγώ, λέει. Γι' αυτό δεν είπε «Εξομολογούμαι» (δηλαδή Τον δοξολογώ τώρα), αλλά «Εξομολογήσομαι» (θα Τον δοξολογήσω), φανερώνοντας ότι ούτε μετά την απόκτηση των αγαθών λησμονεί τον Θεό, ούτε γίνεται πιο ράθυμος, αλλά διατηρεί τη νήψη και την εγρήγορση. Αυτό γίνεται όχι επειδή ο Θεός έχει ανάγκη από κάτι τέτοιο, αλλά επειδή για εμάς είναι τούτο χρήσιμο και ωφέλιμο. Διότι, όπως ακριβώς δέχτηκε τις θυσίες, όχι επειδή είχε ανάγκη από θυσίες (αφού λέει, «Εάν πεινάσω, δεν πρόκειται να το πω σε σένα»), αλλά για να παρακινήσει τους ανθρώπους να Τον τιμούν, έτσι δέχεται και τους ύμνους, όχι επειδή έχει ανάγκη τον δικό μας έπαινο, αλλά επειδή επιθυμεί τη σωτηρία μας. Διότι για τον Θεό είναι εξαιρετικά επιθυμητή η δική μας πρόοδος στην αρετή.

«Θα δοξολογήσω τον Κύριο σύμφωνα με τη δικαιοσύνη Του και θα ψάλω στο όνομα του Κυρίου του Υψίστου», δηλαδή, θα ευχαριστήσω για όλα αυτά και θα ανυμνήσω το όνομα του Κυρίου του Υψίστου.