Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 70:11

Ας καταισχυνθούν και ας εκλείψουν εκείνοι που διαβάλλουν την ψυχή μου. Διότι, λέει, όταν εκείνοι επιτίθενται, επειδή δόθηκε η εντύπωση ότι έχω εγκαταλειφθεί από εσένα, εάν εσύ με βοηθήσεις, αυτοί θα αποτραπούν με ντροπή, καθώς θα διαπιστώσουν ότι οι διαβολές που έκαναν εναντίον της ψυχής μου ήταν μάταιες. Και ποιες είναι αυτές οι διαβολές, παρά εκείνες που λένε: «Ο Θεός τον εγκατέλειψε»;

Έπειτα, επειδή μνημόνευσε το δικό του πάθος, κάνει ακολούθως μνεία και σε εκείνους που προκάλεσαν το πάθος, λέγοντας: «Διότι μίλησαν οι εχθροί μου για εμένα, και εκείνοι που παραμονεύουν την ψυχή μου»· ή σύμφωνα με τον Σύμμαχο, «Και εκείνοι που επιτηρούν την ψυχή μου, βουλεύτηκαν όλοι μαζί, λέγοντας: Ο Θεός τον εγκατέλειψε· καταδιώξτε και συλλάβετέ τον, διότι δεν υπάρχει κάποιος για να τον σώσει». Διότι αυτά έλεγαν οι αρχιερείς και εκείνοι που ήταν μαζί τους κατά τον καιρό του πάθους, κουνώντας τα κεφάλια τους και λέγοντας: «Αυτός που καταλύει τον ναό και σε τρεις ημέρες τον εγείρει, άλλους έσωσε, τον εαυτό του δεν μπορεί να τον σώσει. Αν είναι βασιλιάς του Ισραήλ, ας κατεβεί τώρα από τον σταυρό, και θα πιστέψουμε σε αυτόν». «Θεέ μου, μην απομακρυνθείς από εμένα· Θεέ μου, πρόσεξε και σπεύσε προς βοήθειά μου». Οι μεν προαναφερθέντες εχθροί μου έλεγαν: «Ο Θεός τον εγκατέλειψε»· εγώ όμως ικετεύω και παρακαλώ εσένα, τον Θεό μου, να παρίστασαι πάντοτε κοντά μου, και να μη στέκεσαι μακριά μου, αλλά να προστρέξεις στη βοήθειά μου. Διότι, αποκτώντας εσένα ως βοηθό, γνωρίζω ότι θα δω όλους τους εχθρούς μου να καταντροπιάζονται. Το δε «ας ντροπιαστούν», σύμφωνα με τη συνήθεια της Θείας Γραφής, και εδώ έχει ειπωθεί αντί του «θα ντροπιαστούν»· και το «ας εκλείψουν», αντί του «θα εκλείψουν εκείνοι που διαβάλλουν την ψυχή μου»· ή σύμφωνα με τον Σύμμαχο, «εκείνοι που εναντιώνονται στην ψυχή μου».

«Σε σένα». Διότι σε ποιον καυχάται και μεγαλύνεται ο άνθρωπος; Όχι στον Θεό; Διότι αυτόν ακατάπαυστα υμνεί. «Σαν τέρας». Ο Χριστός λέει· διότι δεν πίστευαν οι Ιουδαίοι ότι ο Θεός κρύβεται σε άνθρωπο. Διότι για αυτόν έχει ειπωθεί: και θα είναι σημείο αντιλεγόμενο. «Και συ βοηθός». Ο Χριστός είναι βοηθός του ανθρώπου. «Ας γεμίσει». Όταν ο Χριστός εμφύσησε στους αποστόλους, λέγοντας: λάβετε Πνεύμα Άγιο, τότε το στόμα των πιστών γέμισε με την αίνεση του Χριστού. «Για να υμνήσω». Διότι οι πιστοί δεν παύουν πλέον να υμνούν. «Όλη την ημέρα». Διότι σε όλον τον αιώνα δεν παύει η κτίση (δεν παύουν οι πιστοί) να μεγαλύνει (να μεγαλύνουν) τη δόξα του Θεού. «Μην απορρίψεις». Μην επιτρέψεις σε μένα, λέει ο άνθρωπος, να φτάσω στον θάνατο της αμαρτίας. «Όταν εκλείψει». Λέει ο άνθρωπος: Κύριε, όταν περιπέσω στην αμαρτία μου και εκλείψει η δύναμη της ψυχής μου, μην με παραβλέψεις. «Επειδή είπαν». Οι δαίμονες προς τον άνθρωπο: πού είναι ο Θεός σου; Όπως και οι Ιουδαίοι προς τον Χριστό: από πού προέρχεται σε αυτόν αυτή η σοφία; «Και αυτοί που φυλάσσουν». Ο Ιούδας, ως μαθητής και φύλακας, συσκεπτόταν με τον λαό για το πώς να τον παραδώσει σε αυτούς. «Λέγοντας: ο Θεός». Διότι έλεγαν οι Ιουδαίοι ότι είναι εχθρός του Θεού, επειδή καταλύει το Σάββατο. «Καταδιώξτε». Διότι απέστειλαν οι Ιουδαίοι υπηρέτες για να τον κρατήσουν ως δραπέτη· επειδή νόμιζαν ότι συλλαμβάνουν έναν απλό άνθρωπο.

Τι θέλει λοιπόν να υμνήσει; Τη δόξα και τη μεγαλοπρέπεια του Θεού· δηλαδή τα μεγάλα και εξόχως δεδοξασμένα θαύματα του Θεού, για τα οποία έλεγε: «Πόσο μεγαλύνθηκαν τα έργα σου, Κύριε! Τα πάντα τα εποίησες με σοφία». «Για να υμνήσω τη δόξα σου.» Μεγαλοπρέπεια ονομάζει το Πνεύμα· διότι εν αυτώ γίνονται τα μεγάλα θαύματα και τα κατορθώματα του Θεού. Και «όλη την ημέρα» εννοεί ολόκληρο τον βίο μας. «Διότι είπαν οι εχθροί μου σε εμένα.» Οι δαίμονες παραφυλάσσουν τις ψυχές μας, όχι για καλό, αλλά για κακό, επιτηρώντας τες, ώστε να τις παγιδεύσουν στήνοντας ενέδρα· διότι αυτοί, όταν, παρακολουθώντας μας εξαιτίας της αμαρτίας, μας δουν να έχουμε εξασθενήσει ως προς τα αγαθά έργα, θεωρώντας μας εγκαταλελειμμένους από τον Θεό, θέλουν με ομοφωνία όχι μόνο να μας καταδιώξουν, αλλά και σπεύδουν να μας αιχμαλωτίσουν· διότι νομίζουν ότι δεν υπάρχει κανείς για να μας γλιτώσει. «Θεέ μου, μη μακρύνεις από εμένα.» Και πώς ο Θεός που είναι υπεράνω όλων και εντός όλων μακραίνει, παρά μόνο όταν εμείς πράττουμε έργα ανάξια της παρουσίας του; Όπως ακριβώς έλεγε προς τους Ιουδαίους διαμέσου της προφητικής γλώσσας: «Οι αμαρτίες σας στέκονται ως εμπόδιο ανάμεσα σε εσάς και τον Θεό». «Επλεόνασας σε εμένα τη μεγαλωσύνη.» Μεγαλωσύνη του Θεού είναι η συγκατάβασή του προς εμάς· διότι ως μέγιστος παραμένει μέγας, και συγκαταβαίνει στους μικρούς.