Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 70:17

Θεέ μου, όσα με δίδαξες από τη νεότητά μου. Διότι από την πρώτη, τρόπον τινά, ημέρα κατά την οποία τους εξέλεξε, τους παρέδωσε όσα αφορούν τη βασιλεία των ουρανών. Και μέχρι τώρα αναγγέλλω τα θαυμάσιά σου. Δεν λησμόνησα, λέγει, εκείνα τα οποία διδάχθηκα· αντιθέτως, όσα ακριβώς έμαθα εγώ ο ίδιος, αυτά ανήγγειλα και στους άλλους.

Διότι δικαιοσύνη του Πατρός ήταν το να αξιωθούν όλοι οι άνθρωποι, Έλληνες μαζί και βάρβαροι, τη δική του γνώση, και το να επιτρέψει να τον λατρεύουν σε κάθε τόπο, και όχι πλέον σε έναν μόνο· ώστε από την ανατολή του ηλίου μέχρι τη δύση να δοξάζεται το όνομά του ανάμεσα στα έθνη. «Θεέ μου, με δίδαξες από τη νεότητά μου, και μέχρι τώρα θα αναγγέλλω τα θαυμάσιά σου.» Μόνο ο Σωτήρας αναγνωρίζει τον Πατέρα ως δάσκαλο· γι' αυτό και οι συμπατριώτες του έλεγαν: «Από πού προέρχεται σε αυτόν όλη αυτή η σοφία και οι δυνάμεις; Δεν είναι αυτός ο γιος του ξυλουργού;» Διότι γνώριζαν με ακρίβεια ότι δεν είχε μαθητεύσει σε ανθρώπους δασκάλους. Επειδή, λοιπόν, αφού έλαβε μορφή δούλου και βρέθηκε κατά το σχήμα ως άνθρωπος, πέρασε την παιδική ηλικία και υποβλήθηκε στην περίοδο της νεότητας όμοια με εμάς· και ούτε σε σχολές φοίτησε ούτε σε δασκάλους μαθήτευσε κατά τον χρόνο αυτόν, αλλά με θεϊκή δύναμη προόδευε στην ηλικία και στη σοφία, και στη χάρη ενώπιον του Θεού και των ανθρώπων· εύλογα αναφέρει εδώ: «Θεέ μου, με δίδαξες από τη νεότητά μου, και μέχρι τώρα θα αναγγέλλω τα θαυμάσιά σου·» και είθε αυτά να διαφυλαχθούν στους μαθητές μου μέχρι τη συντέλεια του αιώνος· και όπως θα έλεγε κάποιος, μέχρι τα γηρατειά και την άκρα τελείωση, εσένα πάλι, τον Θεό, ικετεύω να μη με εγκαταλείψεις, αλλά να είσαι μαζί μου και να ενεργείς τα θαυμάσιά σου μέσω εμού, «έως ότου αναγγείλω τον βραχίονά σου σε κάθε επερχόμενη γενεά.»

«Ο Θεός»: Ο Χριστός προσεύχεται προς τον Πατέρα, επιβεβαιώνοντας την ενανθρώπηση. «Ο Θεός μου»: Ο Χριστός κραυγάζει εκ προσώπου του ανθρώπου. «Ας ντροπιαστούν»: Τα τέκνα των Ιουδαίων δεν παύουν να χλευάζουν [έως τώρα] τον Χριστό· όμως εξέλιπαν μέσα σε ντροπή, βλέποντας τον Χριστό να έχει εγερθεί (αναστηθεί) εκ των νεκρών. «Ας περιβληθούν»: Διότι κατέθεταν ψευδείς μαρτυρίες κατά του Χριστού (του Κυρίου) και καταντροπιάστηκαν επειδή δεν έλεγαν καμία αλήθεια (αληθινά λόγια). «Εγώ δε»: Ο Χριστός μιλάει προς τον Πατέρα λέγοντας: Θα συνάξω τον άνθρωπο και θα του δώσω ελπίδα ζωής, ώστε να αινεί και να δοξάζει ακατάπαυστα τον Θεό. «Το στόμα μου»: Του Χριστού· διότι το δικό Του στόμα είναι πλήρες αλήθειας και τα χείλη Του δεν είπαν ψέματα, αλλά είναι όλα (όλος) γεμάτα δικαιοσύνη. «Όλη την ημέρα»: Διότι όλη την ημέρα, απλωμένος πάνω στον σταυρό, κατεργάστηκε τη σωτηρία του ανθρώπου. «Επειδή δεν γνώρισα»: Δηλαδή, δεν γνώρισα πονηρίες, τις οποίες καταγράφουν οι άπιστοι, ενώ τις υπαγορεύουν οι δαίμονες. «Θα εισέλθω»: Θα εισέλθω, λέει ο πιστός άνθρωπος, με τη δύναμη του Κυρίου στον αγώνα της πίστεως. «Κύριε, θα θυμηθώ»: Διότι οι δίκαιοι έχουν ανάγκη μόνο τη δικαιοσύνη του Θεού. «Με δίδαξες»: Καθώς (όσα δηλαδή), αφού αναγεννήθηκα (ανακαινίστηκα) διά του βαπτίσματος και όντας νέος, διδάχθηκα τα της πίστεως. «Και μέχρι τώρα»: Διότι εις τον αιώνα, με την πίστη ο άνθρωπος του Θεού αναγγέλλει τη δύναμή Του.