Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 70:19

Και έως το γήρας και την πρεσβυτική ηλικία. Επειδή ο ίδιος ο Χριστός, μετά την εκ νεκρών αναβίωσή του, υποσχέθηκε λέγοντάς τους: Ιδού, εγώ είμαι μαζί σας όλες τις ημέρες έως τη συντέλεια του αιώνος· για τον λόγο αυτόν ζητά να του εκπληρωθεί αυτή η υπόσχεση. Θεέ μου, μην με εγκαταλείψεις, έως ότου αναγγείλω τον βραχίονά σου. Εάν δεν με εγκαταλείψεις, λέει, σύμφωνα με την υπόσχεσή σου, ω Δέσποτα, τότε θα καταστεί δυνατό να αναγγείλω τον βραχίονά σου στην πιστή γενεά που πρόκειται να προέλθει από τα έθνη. Και ποιος είναι ο βραχίονας, το προσθέτει λέγοντας: Τη δυναστεία σου και τη δικαιοσύνη σου. Και δυναστεία μεν, λέει, επειδή έδεσε τον ισχυρό και διάρπαξε τα σκεύη του· δικαιοσύνη δε, επειδή λύτρωσε εμάς που κρατούμασταν άδικα στην αιχμαλωσία. Ο Θεός έως τα ύψιστα. Θα αναγγείλω, λέει, ότι όχι μόνο τα επίγεια, αλλά και τα επουράνια τα λύτρωσες με το δικό σου αίμα. Κάτι που είναι παρόμοιο με το: Ότι και αυτή η ίδια η κτίση θα ελευθερωθεί από τη δουλεία της φθοράς. Θεέ, ποιος είναι όμοιός σου;

Διότι, λέει, η σημερινή παρούσα γενεά τυγχάνει να είναι σκολιά και διεστραμμένη, γενεά πονηρή και μοιχαλίδα. Γι' αυτό, στην ερχόμενη γενεά θα αναγγείλω «τη δύναμή σου και τη δικαιοσύνη σου, Θεέ, έως τα ύψιστα, και τα μεγαλεία που έκανες». Εσύ ο ίδιος ο Πατέρας, μέσω εμού, θα τα αναγγείλεις αυτά σε όλους τους ανθρώπους που θα γεννηθούν στο εξής και στην ερχόμενη γενεά, και η δικαιοσύνη σου θα κηρυχθεί έως τα ύψιστα. Διότι, όταν σώζονται οι επί της γης, θα υπάρξει χαρά στους ουρανούς, καθώς οι άγγελοι που κατοικούν στα ύψιστα θα συγχαίρουν για τη σωτηρία των ανθρώπων. Ως γήρας και πρεσβεία (ωριμότητα) να μη διστάζεις να εννοείς την τελειότητα των μαθητών Του και της Εκκλησίας Του. Διότι, αν η Εκκλησία είναι σώμα Του, όπως δίδαξε ο Απόστολος λέγοντας: «Εσείς δε είστε σώμα Χριστού και μέλη εκ μέρους»· δικαιολογημένα θα μπορούσε να ονομαστεί μέρος της Εκκλησίας και «πρεσβείο» (τιμή γήρατος) αυτής η σύμφωνα με την αρετή τελείωση κατά τον παρόντα βίο. Μετά από αυτήν, σαν να απεκδύθηκε τον επίγειο θνητό βίο, θα ανακαινιστεί, αξιούμενη την ουράνια διαβίωση, και θα ενωθεί με την Εκκλησία των πρωτοτόκων που είναι απογεγραμμένοι στους ουρανούς. Έτσι θα κατανοήσεις και τα όσα ελέχθησαν προηγουμένως στο χωρίο: «Μη με απορρίψεις τον καιρό του γήρατος· όταν εκλείπει η ισχύς μου, μη με εγκαταλείπεις».

«Και έως γήρους» Διότι έως ότου γεράσουν οι αιώνες, τα της πίστεως δεν μπορούν να καταλυθούν. «Έως αν απαγγείλω» Στην πιστή γενεά, δηλαδή στον λαό που προέρχεται από τα έθνη, μέχρι να διδαχθούν και τη δύναμη του βραχίονά σου, που είναι τα μυστήρια. «Την δυναστείαν σου» Διότι τη δύναμη του Χριστού και τη δικαιοσύνη διηγούνται οι πιστοί έως τους ουρανούς. «Α εποίησας» Όσα παρέσχε ο Θεός στο γένος των ανθρώπων, ποιος θα μπορέσει να εξισωθεί με αυτά ή ποιος είναι ικανός να τα διηγηθεί; «Ότι έδειξάς μοι» Όσες πληγές, τραύματα και μώλωπες έφερε η παρακοή στον Αδάμ, ο Χριστός τα ανέλαβε, για να ζήσει ο άνθρωπος. «Και επιστρέψας» Επειδή ήλθε, αναζήτησε το απολωλός και το οδήγησε στη ζωή. «Και εκ των αβύσσων» Από τη γήινη και πολυπαθή πολιτεία, η οποία έχει την αμαρτία ως άβυσσο, από αυτήν ανασύροντάς τον έσωσε ο Θεός τον άνθρωπο. «Πλεονάσας» Διότι ποιος είναι ικανός να διηγηθεί τα μεγαλεία του Θεού, τα οποία έπραξε για χάρη του ανθρώπου; «Και επιστρέψας» Διότι, αντί για οργή και επίπληξη στον Αδάμ που αμάρτησε, τον ανέλαβε και τον βάσταξε, προσφέροντάς του αιώνια παρηγοριά. «Και γαρ εξομολογήσομαι» Διότι και πάλι ο άνθρωπος, αφού σώθηκε, δοξολογεί μέσα στην Εκκλησία. Διότι αυτή είναι το όργανο των ψαλμών, καθώς μέσα σε αυτήν τελούνται όλα όσα ανήκουν στους ψαλμούς.