Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 70:24

Ακόμη δε και η γλώσσα μου όλη την ημέρα θα μελετά τη δικαιοσύνη σου, όταν αισχυνθούν και ντροπιαστούν εκείνοι που επιζητούν το κακό μου. Όταν εξαλειφθούν, λέει, οι νοητοί μου εχθροί, και, κατοικώντας στην άβυσσο, περιβληθούν την αισχύνη, τότε πλέον, εφόσον κανείς δεν θα παρεμποδίζει, θα σε δοξολογήσω με ακατάπαυστους ύμνους, Δέσποτα.

Διότι ανώτερα από κάθε υλικό ψαλτήρι είναι τα πλήθη σε όλη την οικουμένη που, με μία συμφωνία και αρμονία, υμνούν τον Θεό των πάντων, μέσω των οποίων ο Υιός ομολογεί ότι ψάλλει προς τον Πατέρα, λέγοντας: «Διότι και εγώ θα σε δοξολογήσω με όργανα ψαλμωδίας για την αλήθειά σου, Θεέ». Διότι δεν θα παρουσιάσω πλέον στους ανθρώπους τύπους, ούτε σκιές και σύμβολα, όπως ήταν αυτά επί Μωυσή, αλλά τη δική σου αλήθεια, και «θα σου ψάλω με κιθάρα, Άγιε του Ισραήλ»· ή, σύμφωνα με τον Ακύλα, «Θα σου μελωδήσω με κιθάρα, Άγιε του Ισραήλ». Αλλά και «θα αγαλλιάσουν τα χείλη μου, όταν θα σου ψάλω»· ή, σύμφωνα με τον Σύμμαχο, «Θα σε δοξολογήσουν τα χείλη μου, όταν θα σου μελωδήσω, και η ψυχή μου, την οποία λύτρωσες. Ακόμη δε και η γλώσσα μου θα μελετά όλη την ημέρα τη δικαιοσύνη σου». Χείλη δε και γλώσσα αυτού που μελετούν τη δικαιοσύνη του Πατέρα, δεν θα έκανες λάθος να ονομάσεις εκείνους οι οποίοι, μέσα στην Εκκλησία του, έχουν αφιερώσει τους εαυτούς τους στην άσκηση των θείων λόγων.

Και όλα αυτά, λέγει, θα τα πράξω, «όταν καταισχυνθούν και ντροπιαστούν εκείνοι που επιζητούν το κακό μου»· ή σύμφωνα με τον Σύμμαχο, «Διότι καταισχύνθηκαν, ή διότι αποδοκιμάστηκαν εκείνοι που επιζητούν την κάκωσή μου»· ή σύμφωνα με τον Ακύλα, «Διότι καταισχύνθηκαν εκείνοι που επιζητούν την κακία μου». Είναι δε δυνατόν να δει κανείς και αυτά να εκπληρώνονται στην πράξη· διότι, καθώς σε ολόκληρη τη γη οι Εκκλησίες του Σωτήρος διακηρύσσουν τη δικαιοσύνη του Θεού, και καθώς ο ίδιος καταρτίζει για τον Πατέρα σκεύη εκλογής, όπως έχει προλεχθεί, και λογικά όργανα, και πάντοτε ανυμνεί δι' αυτών τον επί πάντων Θεό, οι εχθροί του περιβάλλονται με αισχύνη· ντροπιάστηκαν και ντροπιάζονται εκείνοι που επιδιώκουν κακά για αυτόν. Αυτοί δε είναι εκείνοι οι οποίοι μεν αναζητούν κάθε είδους προφάσεις, επινοώντας ύβρεις, συκοφαντίες και βλασφημίες εναντίον του, δεν βρίσκουν όμως καμία αφορμή για συκοφαντία, ούτε εναντίον του ούτε εναντίον της Εκκλησίας του. Γι' αυτόν τον λόγο περιλούζονται με αισχύνη και ντροπιάζονται, ώστε να μην τολμούν πλέον να προβάλλουν τίποτα άξιο συκοφαντίας. Και όλα αυτά εκπληρώνονται στην πράξη σύμφωνα με την προφητεία που λέγει στα προκείμενα λόγια: «Όταν καταισχυνθούν και ντροπιαστούν εκείνοι που επιζητούν τα κακά μου». Διότι τότε, λέγει, όταν οι εχθροί καταισχύνονται, εγώ θα σου ψάλω και θα σε δοξολογήσω, που είσαι ο Πατέρας μου. Και επιπλέον, «η γλώσσα μου όλη την ημέρα θα μελετά τη δικαιοσύνη σου».

Την αλήθειά σου. Διότι ο άνθρωπος που ψάλλει εν αληθεία και με όλη του την ψυχή δεν σταματά, κρούοντας την κιθάρα του Πνεύματος, την οποία έκρουσαν προφήτες και απόστολοι. Θα αγαλλιάσουν. Την πνευματική αγαλλίαση, η οποία ευφραίνει τον κατά Θεόν άνθρωπο. Και η ψυχή μου. Διότι περισσότερο από τα χείλη, η ψυχή αγαλλιάται ψάλλοντας. Ακόμη δε και η γλώσσα. Ακατάπαυστα, λέγει, δεν παύει ο πιστός άνθρωπος να δοξάζει τον Θεό. Όταν καταντροπιαστούν. Οι Ιουδαίοι αποκόμισαν την αιώνια αισχύνη, αυτοί οι οποίοι επινόησαν κακά εναντίον του Χριστού (του Θεού).

Έπειτα προσεύχονται ο αγιασμός, τον οποίο έλαβαν και κατέχουν, να παραμείνει και να μην προδώσουν τη χάρη, ούτε να χάσουν τη δωρεά, έχοντας τη βοήθεια του δικού Του χεριού: «Διατήρησέ μας στον δικό σου αγιασμό»· πράττοντας τι εμείς; —Διότι απαιτείται και η δική μας συνεισφορά.— «Μελετώντας όλη την ημέρα τη δικαιοσύνη σου»· ονομάζοντας δικαιοσύνη τη σοφία και τη φιλανθρωπία του Θεού που ενοράται στα μυστήρια, όπως ακριβώς το ερμήνευσε και ο Παύλος: «Διότι δεν επαισχύνομαι», λέει, «το Ευαγγέλιο του Χριστού· επειδή μέσα σε αυτό αποκαλύπτεται η δικαιοσύνη του Θεού σε όλους και επάνω σε όλους όσοι πιστεύουν»· η μελέτη αυτής της δικαιοσύνης μπορεί να συντηρήσει τον αγιασμό μέσα μας. Διότι και την πίστη προς τον Θεό αυξάνει και την αγάπη αναζωπυρώνει, και δεν αφήνει τίποτα το πονηρό να εισχωρήσει στην ψυχή· άρα όχι μάταια λέγαμε πρωτύτερα ότι, χωρίς τους λογισμούς που αρμόζουν στα μυστήρια, δεν είναι δυνατόν να συγκροτηθεί και να παραμείνει σε εμάς ο αγιασμός.