Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 70:4

8 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ὁ Θεός μου, ρῦσαί με ἐκ χειρὸς ἁμαρτωλοῦ, ἐκ χειρὸς παρανομοῦντος καὶ ἀδικοῦντος·

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–8 από 8

Μέγας Αθανάσιος Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Ὁ Θεός μου, ῥῦσαί με ἐκ χειρὸς ἁμαρτωλοῦ, καὶ ἐκ χειρὸς παρανομοῦντος καὶ ἀδικοῦντος. Τοῦ ἁμαρτωλοῦ, τῶν Ἰουδαίων φησιν· αὐτὸς γὰρ ἦν ὁ καὶ παράνομος καὶ ἄδικος· παράνομος μὲν, ὅτι τοὺς ἀθώους κατέκρινεν· ἄδικος δὲ, ὅτι οὐδεμίαν εἰς αὐτοὺς εἶχεν εὔλογον πρόφασιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Θεέ μου, λύτρωσέ με από το χέρι του αμαρτωλού και από το χέρι του παράνομου και του άδικου. Με τον αμαρτωλό, εννοεί τους Ιουδαίους· διότι αυτός ήταν και παράνομος και άδικος· παράνομος μεν, επειδή καταδίκαζε τους αθώους· άδικος δε, επειδή δεν είχε καμία εύλογη πρόφαση εναντίον τους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Ὁ δὲ ἀγαθὰ ἑαυτῷ συνειδὼς εἴποι ἂν τῷ Κυρίῳ καὶ τὸ, «Ἐν δικαιοσύνῃ σου ῥῦσαί με καὶ ἐξέλου με.» Πολλῇ γὰρ πεποιθήσει τεθάῤῥηκεν, ὅτι, κατὰ τὸ δικαιότατον κρίνας ὁ Θεὸς, εὑρήσει αὐτὸν οὐ κατακρίσεως, οὐδὲ ἀποβολῆς ἄξιον, ἀλλὰ βοηθείας καὶ ἀντιλήψεως· διό φησιν· «Ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ῥῦσαί με καὶ ἐξέλου με.» Συνειδήσει δὲ κεκαθαρμένῃ τὰς ἱκετηρίους φωνὰς πρὸς τὸν Θεὸν ἀναπέμπων, καὶ τὸ, «Κλῖνον πρὸς μὲ τὸ οὖς σου, καὶ σῶσόν με,» ἔλεγεν. Ἀλλὰ καὶ ὡς ἀναγκαίως τῷ Θεῷ παρεκάλει λέγων· «Γενοῦ μοι εἰς Θεὸν ὑπερασπιστὴν καὶ εἰς τόπον ὀχυρὸν τοῦ σῶσαί με.» Προασπίζων γὰρ ὁ Θεὸς καὶ ὑπερμαχῶν, οὐκ ἂν περὶ μικροῦ τινος τοῦτ᾽ ἐποίησε· μόνος δὲ ὁ τέλειος εἴποι ἂν τῷ Θεῷ· «Ὅτι στερέωμά μου καὶ καταφυγή μου σὺ εἶ.» Ἀνθ᾽ οὗ ὁ μὲν Ἀκύλας· «Ὅτι πέτρα μου καὶ ὀχύρωμά μου,» ἡρμήνευσεν· ὁ δὲ Σύμμαχος· «Ὅτι πέτρα μου καὶ καταφυγή μου σὺ εἶ.» —«Ὁ Θεός μου, ῥῦσαί με ἐκ χειρὸς ἁμαρτωλοῦ, καὶ ἐκ χειρὸς παρανομοῦντος καὶ ἀδικοῦντος. Ὅτι σὺ εἶ ἡ ὑπομονή μου, Κύριε, ἡ ἐλπίς μου ἐκ νεότητός μου.» Ὁ τέλειος ὥσπερ ἴδιον κτῆμα τὸν Θεὸν ἐπικαλεῖται λέγων· «Ὁ Θεός μου·» Ἐπειδήπερ ἐπαγγελία ἐστὶ τοῦ Θεοῦ περὶ τῶν ἀξίων λέγουσα· «Ἔσομαι αὐτῶν Θεὸς, καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι λαός.» Ὁ δὲ λέγων, «Ἐπὶ σοὶ, Κύριε, ἤλπισα,» καὶ πάντα δεύτερα θέμενος, ἐπὶ μόνον δὲ τὸν Θεὸν ἑαυτὸν ἐπιῤῥίψας, εἰκότως εἴποι ἂν, «Ὁ Θεός μου.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εκείνος δε που έχει αγαθή συνείδηση για τον εαυτό του θα μπορούσε να πει στον Κύριο και τούτο: «Με τη δικαιοσύνη σου λύτρωσέ με και ελευθέρωσέ με». Διότι έχει λάβει θάρρος με πολλή πεποίθηση ότι ο Θεός, κρίνοντας με τον πιο δίκαιο τρόπο, θα τον βρει άξιο όχι καταδίκης ούτε αποβολής, αλλά βοήθειας και προστασίας· γι' αυτό λέει: «Με τη δικαιοσύνη σου λύτρωσέ με και ελευθέρωσέ με». Και αναπέμποντας τις ικετευτικές φωνές προς τον Θεό με κεκαθαρμένη συνείδηση, έλεγε και το: «Κλίνε προς εμένα το αυτί σου και σώσε με». Αλλά και με επιτακτική ανάγκη παρακαλούσε τον Θεό λέγοντας: «Γίνε για μένα Θεός υπερασπιστής και τόπος οχυρός για να με σώσεις». Διότι ο Θεός, όταν προασπίζεται και υπερμαχεί, δεν θα το έκανε αυτό για κάτι μικρό· και μόνο ο τέλειος θα μπορούσε να πει στον Θεό: «Διότι εσύ είσαι το στερέωμά μου και η καταφυγή μου». Αντί αυτού ο μεν Ακύλας μετέφρασε: «Διότι εσύ είσαι βράχος μου και οχύρωμά μου»· ο δε Σύμμαχος: «Διότι εσύ είσαι βράχος μου και καταφυγή μου». —«Θεέ μου, λύτρωσέ με από το χέρι του αμαρτωλού, και από το χέρι του παράνομου και του άδικου. Διότι εσύ είσαι η υπομονή μου, Κύριε, η ελπίδα μου από τα νιάτα μου». Ο τέλειος επικαλείται τον Θεό σαν δικό του κτήμα, λέγοντας: «Θεέ μου»· Επειδή ακριβώς υπάρχει υπόσχεση του Θεού για τους άξιους που λέει: «Θα είμαι δικός τους Θεός, και αυτοί θα είναι δικός μου λαός». Εκείνος δε που λέει, «Σε σένα, Κύριε, ήλπισα», και θέτει όλα τα άλλα σε δεύτερη μοίρα, εναποθέτοντας τον εαυτό του μόνο στον Θεό, εύλογα θα μπορούσε να πει, «Θεέ μου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Ῥυσθῆναι δὲ ἐκ χειρὸς ἁμαρτωλοῦ εὔχεται, ἵνα μὴ ταῖς πράξεσιν ὅμοιος γένηται τῷ ἁμαρτωλῷ, μηδὲ τῷ παρανομοῦντι· διὸ ἐπιλέγει· «Ἐκ χειρὸς ἁμαρτωλοῦ, καὶ ἐκ χειρὸς παρανομοῦντος καὶ ἀδικοῦντος·» ἀλλὰ καὶ ὅπως μὴ ὑποχείριος γένηται τοῖς τοιούτοις, εὐλόγως δὲ τὸν Θεὸν ἑαυτοῦ Θεὸν ὀνομάζοι ἂν, οὐ μόνον διὰ τὰ ἔμπροσθεν λελεγμένα, ἀλλὰ καὶ διὰ τὰς ἑξῆς ἐπιλεγομένας αἰτίας. Σὺ γάρ μου, φησὶ, τυγχάνεις ὑπομονὴ, καὶ σύ μου ἐλπὶς ἐκ νεότητος. Οὐ γὰρ πώποτε διέλιπόν σε ὑπομένων, οὐδὲ γέγονέ τις καιρὸς, ἐν ᾧ οὐχί σε προεθέμην ἐμαυτοῦ ἐλπίδα. Ὧν χάριν ἱκετεύω ἐκ χειρὸς ἁμαρτωλῶν καὶ παρανομούντων ῥυσθῆναι. «Ἐπὶ σὲ ἐπεστηρίχθην ἀπὸ γαστρὸς, ἐκ κοιλίας μητρός μου σύ μου εἶ σκεπαστής.» Τὸ μὲν ἐκ νέας ἡλικίας ἐπὶ τὸν Θεὸν ἐλπίζειν λέγοιτ᾽ ἂν καὶ περὶ τοῦ Δαυΐδ. Ἐπείπερ, νέος ὢν καὶ ποιμαίνων τὰ πρόβατα Ἰεσσαὶ τοῦ πατρὸς, πίστει καὶ ἐλπίδι τῇ εἰς τὸν Θεὸν καὶ λέουσι καὶ ἄρκτοις ἐπῄει τῆς τῶν προβάτων σωτηρίας ἕνεκα· τὸν καλὸν μιμούμενος ποιμένα, περὶ οὗ εἴρηται· «Ὃν τρόπον ὅταν ἐκσπάσῃ ὁ ποιμὴν ἐκ στόματος τοῦ λέοντος δύο σκέλη, ἢ λοβὸν ὠτίου.» Ἀλλὰ καὶ παιδάριον ὢν ἤλαυνε τὸ πνεῦμα τὸ πονηρὸν ἀπὸ τοῦ Σαοὺλ δυνάμει πίστεως καὶ ἐλπίδος τῆς εἰς τὸν Θεόν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Προσεύχεται δε να λυτρωθεί από το χέρι του αμαρτωλού, για να μην γίνει όμοιος στις πράξεις του με τον αμαρτωλό, ούτε με τον παράνομο· γι' αυτό και προσθέτει: «Από το χέρι του αμαρτωλού, και από το χέρι του παράνομου και του άδικου»· αλλά και για να μην γίνει υποχείριος σε τέτοιους ανθρώπους. Και ευλόγως θα μπορούσε να ονομάσει τον Θεό δικό του Θεό, όχι μόνο για όσα ελέχθησαν προηγουμένως, αλλά και για τις αιτίες που αναφέρονται στη συνέχεια. Διότι εσύ, λέει, είσαι η υπομονή μου, και εσύ είσαι η ελπίδα μου από τα νιάτα μου. Επειδή ποτέ δεν έπαψα να προσκαρτερώ σε σένα, ούτε υπήρξε κάποιος καιρός κατά τον οποίο δεν σε έθεσα ως ελπίδα μου. Γι' αυτούς τους λόγους ικετεύω να λυτρωθώ από τα χέρια των αμαρτωλών και των παράνομων. «Σε σένα στηρίχθηκα από τη μήτρα, από την κοιλιά της μητέρας μου εσύ είσαι ο σκεπαστής μου.» Το να ελπίζει κανείς στον Θεό από νεαρή ηλικία θα μπορούσε να λεχθεί και για τον Δαβίδ. Διότι, όντας νέος και βόσκοντας τα πρόβατα του πατέρα του Ιεσσαί, με πίστη και ελπίδα στον Θεό ορμούσε ακόμη και σε λιοντάρια και σε αρκούδες για τη σωτηρία των προβάτων· μιμούμενος τον Καλό Ποιμένα, για τον οποίο έχει ειπωθεί: «Όπως όταν ο ποιμένας αποσπάσει από το στόμα του λιονταριού δύο σκέλη, ή τον λοβό του αυτιού.» Αλλά ακόμη και όταν ήταν παιδί, απομάκρυνε το πονηρό πνεύμα από τον Σαούλ με τη δύναμη της πίστης και της ελπίδας του στον Θεό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος ὁ Νύσσης Εἰς τὰς ἐπιγραφὰς τῶν Ψαλμῶν
Ἐν δὲ τῷ ἑβδομηκοστῷ τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐκδόσεως ἐπιγραφὴν ἐχούσης, Ὑπὲρ τῶν υἱῶν Ἰωναδὰβ καὶ τῶν πρώτων αἰχμαλωτισθέντων, παρὰ τοῖς Ἑβραίοις τοῦτο σεσίγηται. ἡ δὲ αἰτία σαφὴς ὅτι φανερωτέρας τῆς εἰς τὸν κύριον προφητείας ἐν τούτοις οὔσης ἡ ἀπιστία τῶν Ἰουδαίων κατηγορεῖται, ὡς δέξασθαι τὴν φανερὰν τοῦ μυστηρίου διδασκαλίαν μὴ δυνηθέντων. ὥσπερ γὰρ οἱ τοὺς ὀφθαλμοὺς νοσοῦντες ἢ οἱ τῷ πάθει τῆς ὑδροφόβης περιπεσόντες, οὔτε τῆς ἀκτῖνος οὗτοι τὴν προσβολὴν οὔτε τοῦ ὕδατος ἐκεῖνοι τὴν ὄψιν τοῖς ὀφθαλμοῖς ὑποφέρουσιν, ἀλλὰ μεμυκόσι τοῖς βλεφάροις οἱ μὲν ἐμπαθεῖς τὰ ὄμματα τῆς ἀκτῖνος χωρίζονται, οἱ δὲ ὑδροφοβοῦντες τῆς τοῦ ὕδατος ὄψεως. τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ἡ τῶν Ἰουδαίων κακία διὰ τὸ μὴ θέλειν ὁμολογεῖν τὴν δόξαν τοῦ θείου κηρύγματος ἀπαράδεκτον ποιεῖ διὰ τῆς σιωπῆς τὴν ἀλήθειαν. ἔξεστι δὲ καὶ δι᾽ αὐτῆς τῆς ψαλμῳδίας ἐπιγνῶναι τὰ τῆς προφητείας αἰνίγματα. λέγει γὰρ ἐν τῷ ἑβδομηκοστῷ, ἐν ᾧ Περὶ τῶν πρώτων αἰχμαλωτισθέντων ἐστὶν ἡ ἐπιγραφή, ὡς ἐκ προσώπου τοῦ αἰχμαλώτου ὁ λόγος, ἄλλα τέ τινα πρέποντα τῇ τοῦ ἱκέτου φωνῇ καὶ ὅτι Ῥῦσαί με ἐκ χειρὸς ἁμαρτωλοῦ, ἐκ χειρὸς παρανομοῦντος καὶ ἀδικοῦντος, τούτοις τοῖς ὀνόμασι τὸν αἰχμαλωτίσαντα ἡμῶν τὴν ζωὴν ἐνδεικνύμενος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Στον εβδομηκοστό Ψαλμό της εκκλησιαστικής εκδόσεως, ο οποίος φέρει την επιγραφή «Ὑπὲρ τῶν υἱῶν Ἰωναδὰβ καὶ τῶν πρώτων αἰχμαλωτισθέντων», τούτο αποσιωπάται από τους Εβραίους. Η δε αιτία είναι σαφής: επειδή σε αυτά η προφητεία για τον Κύριο είναι πιο φανερή, κατηγορείται η απιστία των Ιουδαίων, διότι δεν μπόρεσαν να αποδεχθούν την ξεκάθαρη διδασκαλία του μυστηρίου. Διότι, όπως ακριβώς όσοι πάσχουν στα μάτια ή όσοι έχουν περιπέσει στην πάθηση της υδροφοβίας, ούτε οι πρώτοι μπορούν να αντέξουν με τα μάτια τους την προσβολή της ηλιακής ακτίνας ούτε οι δεύτεροι τη θέα του νερού, αλλά, έχοντας κλειστά τα βλέφαρα, αυτοί που πάσχουν στα μάτια αποστρέφονται την ακτίνα και αυτοί που πάσχουν από υδροφοβία τη θέα του νερού· με τον ίδιο τρόπο και η κακία των Ιουδαίων, επειδή δεν θέλουν να ομολογήσουν τη δόξα του θείου κηρύγματος, καθιστά την αλήθεια μη αποδεκτή μέσω της σιωπής. Είναι δυνατόν, όμως, και μέσα από την ίδια την ψαλμωδία να κατανοήσει κανείς τα αινίγματα της προφητείας. Διότι λέγει στον εβδομηκοστό Ψαλμό, στον οποίο υπάρχει η επιγραφή «Περί των πρώτων αιχμαλωτισθέντων», καθώς ο λόγος εκφέρεται από το πρόσωπο του αιχμαλώτου, εκτός από κάποια άλλα που προσιδιάζουν στη φωνή του ικέτη, και το: «Ρῦσαί με ἐκ χειρὸς ἁμαρτωλοῦ, ἐκ χειρὸς παρανομοῦντος καὶ ἀδικοῦντος» (Γλίτωσέ με από το χέρι του αμαρτωλού, από το χέρι του παρανόμου και του αδίκου), υποδεικνύοντας με αυτά τα ονόματα εκείνον που αιχμαλώτισε τη ζωή μας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Σύντομος ἑρμηνεία
Ὁ θεός, ἐπὶ σοὶ ἤλπισα Ἐκ προσώπου τοῦ ἀνθρώπου ποιεῖται ὁ Χριστὸς τὴν ἱκεσίαν πρὸς τὸν πατέρα. ἐν τῇ δικαιοσύνῃ Κατὰ τὴν δικαιοσύνην γὰρ τοῦ θεοῦ ἐσώθη ὁ ἄνθρωπος, οὐ κατὰ τὰς δικαιοσύνας τὰς ἰδίας (οὐ γὰρ κατ’ ἰδίαν δικαιοσύνην). κλῖνον πρὸς μέ Εἰ μὴ γὰρ ἔκλινεν ὁ θεὸς ἑαυτὸν πρὸς τὸν ἄνθρωπον, πῶς ἠδύνατο σωθῆναι; γενοῦ μοι Ὁ Χριστὸς γὰρ ἐμεσίτευσε θεῷ καὶ ἀνθρώποις. εἰς τόπον ὀχυρόν Ἰσχυρὸς γὰρ καὶ ἀκαταπόνητος (ἀκαταπόντιστος) ὁ τόπος τῆς ἐκκλησίας, ἐν ᾧ σώζεται ὁ ἄνθρωπος. ὅτι στερέωμα Ἐλθὼν γὰρ ὁ κύριος ἐστερέωσε τῇ πίστει τὸν ἄνθρωπον, ὥστε μηκέτι σαλεύεσθαι αὐτὸν ὑπὸ τῶν δαιμόνων. ὁ θεός, ῥῦσαί με Ἐκ τοῦ διαβόλου [καὶ τῶν δαιμόνων]· αὐτὸν γὰρ πρὸς ἀλήθειαν ἡ γραφὴ ἁμαρτωλὸν καλεῖ (αὐτοὶ γὰρ ἁμαρτωλοὶ πρὸς ἀλήθειαν). ἐκ χειρός Ὡσαύτως τοῦ διαβόλου· ἑκάτερα γὰρ αὐτὸς παρασκευάζει τῷ ἀνθρώπῳ. ὅτι σὺ εἶ Καὶ ὑπομονὴ καὶ ἐλπὶς τοῦ ἀνθρώπου ὁ Χριστός ἐστιν ἐκ νεότητος ἕως γήρους, ὅ ἐστιν ἀφ’ οὗ ἐγεννήθη ἕως τοῦ θανάτου, ἀλλὰ γὰρ καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τὸν μέλλοντα. ἐπὶ σὲ ἐπεστηρίχθην Δῆλον ἀφ’ οὗ γὰρ συνελήφθη ὁ ἄνθρωπος, τῷ θεῷ ἀνάκειται. δίχα γὰρ θεοῦ ἀδύνατον γεννᾶσθαι (γενέσθαι) ἄνθρωπον. ἐκ κοιλίας μητρός Καὶ ἀπ’ αὐτῆς γὰρ πάλιν τῆς κοιλίας προελθὼν ὁ ἄνθρωπος, χειρὶ θεοῦ σκέπεται. ἑκάτερα δὲ πράττει ὁ Χριστὸς ἐν σχήματι ἀνθρώπου, ἵνα σώσῃ τὸν ἄνθρωπον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Θεέ μου, σε σένα ήλπισα» Εκ μέρους του ανθρώπου ο Χριστός απευθύνει την ικεσία προς τον Πατέρα. «εν τη δικαιοσύνη σου» Διότι σύμφωνα με τη δικαιοσύνη του Θεού σώθηκε ο άνθρωπος, και όχι σύμφωνα με τις δικές του δικαιοσύνες (διότι δεν σώθηκε από δική του δικαιοσύνη). «κλίνον προς με» Διότι, αν ο Θεός δεν συγκατέβαινε προς τον άνθρωπο, πώς θα μπορούσε αυτός να σωθεί; «γενού μοι» Διότι ο Χριστός μεσίτευσε μεταξύ Θεού και ανθρώπων. «εις τόπον οχυρόν» Διότι ισχυρός και ακαταπόνητος (ακαταπόντιστος) είναι ο τόπος της Εκκλησίας, μέσα στον οποίο σώζεται ο άνθρωπος. «ότι στερέωμα» Διότι, όταν ήλθε ο Κύριος, στερέωσε τον άνθρωπο στην πίστη, ώστε να μην κλονίζεται πλέον από τους δαίμονες. «ο Θεός, ρύσαι με» Να με γλιτώσεις από τον διάβολο [και τους δαίμονες]· διότι αυτόν η Γραφή ονομάζει πραγματικά αμαρτωλό (διότι αυτοί είναι οι πραγματικά αμαρτωλοί). «εκ χειρός» Ομοίως του διαβόλου· διότι και τα δύο αυτός τα προετοιμάζει για τον άνθρωπο. «ότι συ ει» Ο Χριστός είναι η υπομονή και η ελπίδα του ανθρώπου από τη νεότητα έως τα γηρατειά, δηλαδή από τότε που γεννήθηκε έως τον θάνατο, αλλά βεβαίως και στον μέλλοντα αιώνα. «επί σε επεστηρίχθην» Είναι φανερό ότι αφότου συνελήφθη ο άνθρωπος, ανήκει στον Θεό. Διότι χωρίς τον Θεό είναι αδύνατον να γεννηθεί (να υπάρξει) άνθρωπος. «εκ κοιλίας μητρός» Διότι και όταν εξέλθει ο άνθρωπος από την ίδια την κοιλιά, προστατεύεται από το χέρι του Θεού. Και τα δύο τα πράττει ο Χριστός λαμβάνοντας ανθρώπινη μορφή, για να σώσει τον άνθρωπο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Εἰς τοὺς ψαλμούς (ἐκ τοῦ μεγάλου ἑρμηνευτικοῦ)
Οὐδὲ γὰρ ἡμεῖς ἐγγίσαι τῷ Θεῷ χωροῦμεν, ἐὰν μή, ὁ πανταχοῦ παρών, ἐγγὺς ἡμῶν γένηται τῇ συμπαθείᾳ. «Γενοῦ μοι εἰς Θεὸν ὑπερασπιστήν.» Ἁμαρτωλὸν παράνομόν τε καὶ ἄδικον καλεῖ τὸν διάβολον· ἐκ χειρός τε αὐτοῦ ῥυσθῆναι (δηλαδὴ τῆς ἁμαρτίας, ἣν ἐν ταῖς μεθοδείαις ἔχει τῶν ἡδονῶν) προσεύχεται. Εἰ δὲ καὶ ἀνθρώπων ἁμαρτωλῶν λέγει ῥυσθῆναι, καὶ τοῦτο μακάριον. Εἰ μὲν γὰρ ἐχθρὸς ὁ ἁμαρτωλός, οὐ φείδεται· εἰ δὲ φίλος, βαρὺς καὶ οὕτως· οἷα γὰρ αὐτὸς ἄρα συμβουλεύει, τοῖς φίλοις καὶ προτρέπεται. Ἀμαρτωλοῦ τοίνυν ἐχθροῦ τε καὶ φίλου ῥυσθῆναι καὶ ἡμεῖς προσευξώμεθα· τοῦ μὲν διὰ φιλίας, τοῦ δὲ δυναστείας, ἑκατέρας ἀδίκου καὶ παρανόμου βλάπτοντος. «Πληρωθήτω τὸ στόμα μου αἰνέσεως.» Οὐδεὶς ὑμνῆσαι τὸν Θεὸν οὐδὲ τὰ τοῦ Θεοῦ, ἐὰν μὴ πληρωθῇ παρ’ αὐτοῦ σοφίας καὶ αἰνέσεως, δύναται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι ούτε εμείς μπορούμε να πλησιάσουμε τον Θεό, εάν Αυτός, που είναι πανταχού παρών, δεν μας πλησιάσει με την ευσπλαχνία Του. «Γίνε για μένα Θεός υπερασπιστής.» Ονομάζει τον διάβολο αμαρτωλό, παράνομο και άδικο· και προσεύχεται να λυτρωθεί από τα χέρια του (δηλαδή από την αμαρτία, την οποία χρησιμοποιεί στις μεθοδείες των ηδονών). Αν πάλι εννοεί να λυτρωθεί και από αμαρτωλούς ανθρώπους, και αυτό είναι μακάριο. Διότι, εάν μεν ο αμαρτωλός είναι εχθρός, δεν δείχνει οίκτο· εάν δε είναι φίλος, είναι και πάλι φορτικός· διότι ό,τι συμβουλεύει ο ίδιος, αυτό προτρέπει και στους φίλους του. Ας προσευχηθούμε, λοιπόν, και εμείς να λυτρωθούμε από τον αμαρτωλό, είτε είναι εχθρός είτε φίλος· επειδή ο ένας βλάπτει μέσω της φιλίας και ο άλλος μέσω της καταδυνάστευσης, και στις δύο περιπτώσεις άδικα και παράνομα. «Ας γεμίσει το στόμα μου με αίνεση.» Κανείς δεν μπορεί να υμνήσει τον Θεό ούτε τα έργα του Θεού, εάν δεν γεμίσει από Αυτόν με σοφία και αίνεση.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν ψαλμὸν ρλθ'
Περὶ δὲ χειρῶν, ὡς ὅταν εὐχόμενος λέγῃ ὁ προφήτης· Ῥῦσαί με, Κύριε, ἐκ χειρὸς ἁμαρτωλοῦ, ἐκ χειρὸς παρανομοῦντος καὶ ἀδικοῦντος. Περὶ δὲ ὀφθαλμοῦ πονηροῦ, ὡς ὅταν ὁ Κύριος βοᾷ· Εἰ ὁ ὀφθαλμός σου ἐστὶ πονηρὸς, ὅτι ἐγὼ ἀγαθός εἰμι; Ἐξελοῦ με, Κύριε, ἐξ ἀνθρώπου πονηροῦ. Ὁ τοιοῦτος δόλους πλέκει, ὑποκρίσεις μελετᾷ, τὸν φθόνον ἐν καρδίᾳ χαλκεύει.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Σχετικά με τα χέρια, όπως όταν προσευχόμενος λέει ο προφήτης: «Λύτρωσέ με, Κύριε, από το χέρι του αμαρτωλού, από το χέρι του παράνομου και του άδικου». Σχετικά δε με τον πονηρό οφθαλμό, όπως όταν ο Κύριος αναφωνεί: «Μήπως ο οφθαλμός σου είναι πονηρός, επειδή εγώ είμαι αγαθός;». «Ελευθέρωσέ με, Κύριε, από τον πονηρό άνθρωπο». Ένας τέτοιος άνθρωπος πλέκει δόλους, μηχανεύεται υποκρισίες, σφυρηλατεί τον φθόνο στην καρδιά του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Εἰς τοὺς ψαλμούς
Ὁ Θεός μου, ῥῦσαί με ἐκ χειρὸς ἁμαρτωλοῦ καὶ παρανομοῦντος;» Μὴ οὐ χρήζομεν λέγειν· «Ὁ Θεός μου, μὴ μακρύνῃς ἀπ’ ἐμοῦ», ἀλλ’ ἔγγισόν μοι μᾶλλον «ὁ πανταχοῦ παρὼν καὶ τὰ πάντα πληρῶν». Μὴ οὐκ ἔστι χρεία καθ’ ἑκάστην ὥραν λέγειν· «Μὴ ἀπορρίψῃς με εἰς καιρὸν γήρους» καὶ τὰ ἑξῆς; «Ὁ Θεὸς εἰς τὴν βοήθειάν μου πρόσσχες» καὶ «μὴ χρονίσῃς» καὶ ἕως γήρους καὶ πρεσβείου, «ὁ Θεός μου, μὴ ἐγκαταλίπῃς με»· ὅπως ἂν «αἰσχυνθῶσι καὶ ἐντραπῶσιν οἱ ζητοῦντες τὰ κακά μοι», εἴτε ἄνθρωποι εἴτε δαίμονες καθειστήκεσαν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Θεέ μου, λύτρωσέ με από το χέρι του αμαρτωλού και του παρανόμου;» Μήπως δεν έχουμε ανάγκη να λέμε: «Θεέ μου, μην απομακρυνθείς από εμένα», αλλά μάλλον πλησίασέ με εσύ, «ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρών». Μήπως δεν υπάρχει ανάγκη κάθε ώρα να λέμε: «Μην με απορρίψεις στον καιρό του γήρατος» και τα εξής; «Θεέ, έλα σε βοήθειά μου» και «μην καθυστερήσεις» και μέχρι τα γηρατειά και την προχωρημένη ηλικία, «Θεέ μου, μην με εγκαταλείψεις»· ώστε να «αισχυνθούν και να ντραπούν εκείνοι που ζητούν το κακό μου», είτε άνθρωποι είναι αυτοί είτε δαίμονες.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες