Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 72:15

Εάν έλεγα: «Θα μιλήσω κατ' αυτόν τον τρόπο»· ιδού, αθέτησα τη συμφωνία απέναντι στη γενεά των υιών σου. Αυτά, λέγει, σκεπτόμουν μέσα μου, ότι δηλαδή, εάν φανέρωνα σε άλλους αυτούς τους λογισμούς που εισχώρησαν στον νου μου (και αυτοί ήταν το: «Άραγε μάταια εδικαίωσα την καρδιά μου;»), θα γινόμουν σε αυτούς αίτιος κάθε σκανδάλου. Πράττοντάς το δε αυτό, θα παρέβαινα τις συνθήκες των υιών σου, δηλαδή των δικαίων ανδρών. Και αυτές ήταν οι συνθήκες των αγίων: το να μη γίνεται ο ένας στον άλλον αίτιος σκανδάλου.

Διότι λέγει: Είπε ο άφρων στην καρδιά του: Δεν υπάρχει Θεός. Μίλησαν αδικία προς τα ύψη· ύψωσαν το στόμα τους στον ουρανό, και η γλώσσα τους περιήλθε πάνω στη γη· γι' αυτό ο λαός μου θα επιστρέψει εδώ, και θα βρεθούν σε αυτούς πλήρεις ημέρες. Και είπαν: Πώς το έμαθε ο Θεός; Και άραγε υπάρχει γνώση στον Ύψιστο; Ιδού, αυτοί είναι οι αμαρτωλοί και οι ευημερούντες· απέκτησαν πλούτο παντοτινά. Και είπα: Άραγε μάταια διατήρησα δίκαιη την καρδιά μου και ένιψα τα χέρια μου μαζί με τους αθώους; Και μαστιγωνόμουν όλη την ημέρα, και ο έλεγχός μου ερχόταν κάθε πρωί. Εάν έλεγα: Θα μιλήσω κατ' αυτόν τον τρόπο, ιδού, θα είχα αθετήσει τη διαθήκη με τη γενεά των υιών σου. Και προσπάθησα να το κατανοήσω αυτό· ήταν κόπος μπροστά μου, μέχρι που εισήλθα στο αγιαστήριο του Θεού και κατανόησα το τέλος τους.

Και είπα: Άραγε μάταια διατήρησα δίκαιη την καρδιά μου και έπλυνα με αθωότητα τα χέρια μου; Και από πού παρακινήθηκε να πει τέτοια πράγματα; Λέει: Επειδή, ιδού, αυτοί οι αμαρτωλοί, ενώ ευημερούν πάντοτε, απέκτησαν μεγάλο πλούτο. Έπειτα, δες πώς ανακτά τον εαυτό του: Αν έλεγα, θα τα διηγηθώ έτσι. Αυτό, λέει, είναι κόπος ενώπιόν μου, μέχρι να εισέλθω στο αγιαστήριο του Θεού και να κατανοήσω το τέλος τους. Και αυτό που λέει σημαίνει το εξής: Κοπίαζα και ταλαιπωρούμουν μέσα στους λογισμούς μου. Διότι τέτοιο πράγμα είναι ο λογισμός.