Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 77:55

Και εκδίωξε από μπροστά τους έθνη. Τον Αμορραίο και τον Χετταίο, και όσους αναφέρονται στη συνέχεια. Και τους τα κληροδότησε με σχοινί κληροδοσίας. Αυτών των επτά εθνών που εκδιώχθηκαν και εξολοθρεύτηκαν. Διότι κληρονόμησαν τις πόλεις και τις οικίες αυτών ακριβώς που εκδιώχθηκαν.

Αυτό όμως το έπραξες, μετρώντας την τιμωρία ανάλογα με τις αμαρτίες μας. <Μας έθεσες ως σημείο αντιλογίας στους γείτονές μας.> (B f. 344, H f. 317 b) Έχουν τεθεί λοιπόν οι υιοί του Ισραήλ ως σημείο αντιλογίας στους γείτονες, και προς εμπαιγμό στους εχθρούς, με ποιον άραγε τρόπο; Προφανώς, επειδή ήταν αδύναμοι, καταπατημένοι και πεσμένοι κάτω από τα πόδια των εχθρών τους· διότι δεν ήταν δυνατόν να ευημερούν ενώ προκαλούσαν λύπη [αντί καταλυπουμένους;].- Δεν Τον εγκαλούν ότι τους αδίκησε, αλλά θρηνούν μάλλον επειδή ο Ισραήλ έμεινε έρημος από τη δική Του βοήθεια. <Άνοιξες δρόμο μπροστά της, και φύτεψες τις ρίζες της, κ.λπ.> (G f. 88 b, L f. 193) Διότι, προπορευόμενος, έδιωξε από μπροστά τους τα έθνη. Ρίζα δε της ιουδαϊκής αμπέλου είναι ο Μωυσής ή ο Ιησούς. Αυτοί γέμισαν τη γη με τη δική τους ευσέβεια· διότι οι αρετές τους διαδόθηκαν παντού. Ονομάζοντας μεταφορικά τον λαό άμπελο, επέμεινε στη μεταφορά. Και όρη μεν ονομάζει την ισχύ των όμορων εθνών· και σκιά που τα κάλυπτε, την εξουσία του Ισραήλ που επιβλήθηκε σε αυτά· κέδρους δε του Θεού, τους υψηλούς άρχοντες, αυτούς που έλαβαν από τον Θεό την εξουσία να άρχουν· και αναδενδράδες που σκέπαζαν τους κέδρους, την ισραηλιτική βασιλεία που έγινε πιο περίβλεπτη από αυτούς· και αυτό έχουμε μάθει ότι συνέβη και την εποχή του μακαρίου Δαβίδ και του Σολομώντος.

Και ποιο είναι αυτό το όρος παρά η Σιών, επί της οποίας οικοδομήθηκε αργότερα η Ιερουσαλήμ, μετά τους χρόνους του Ασάφ και του Δαβίδ; Έπειτα επαναλαμβάνει τη διήγηση λέγοντας τα εξής: «Και εκδίωξε από μπροστά τους έθνη, και τα έδωσε σε αυτούς ως κληρονομιά με σχοινί μέτρησης. Και εγκατέστησε στα σκηνώματά τους τις φυλές του Ισραήλ». Αφού μνημόνευσε την είσοδο στη γη της επαγγελίας και πώς παρέλαβαν το όρος Σιών, το οποίο πολλά χρόνια αργότερα απέκτησε ο Δαβίδ εκδιώκοντας με τη ρομφαία τους Ιεβουσαίους, επαναλαμβάνει την ιστορία συνοπτικά, ότι δηλαδή μετά τον θάνατο του Μωυσή, με ηγέτη τους τον Ιησού του Ναυή, εισήλθαν στη γη της επαγγελίας, και πώς εκδίωξαν τους αλλοφύλους κατακτώντας τη χώρα με πόλεμο, και πώς τη μοιράστηκαν με κλήρο μετρώντας τη γη με σχοινί. Έπειτα, πάλι τους κατηγορεί, διδάσκοντας ότι, εκτός από όσα αμάρτησαν στην έρημο, πρόσθεσαν και άλλα κακά· και μετά την απόκτηση της γης, προκάλεσαν πάλι εκεί και πίκραναν τον Ύψιστο Θεό, και τις μαρτυρίες του, που τους παραδόθηκαν μέσω του Μωυσή, δεν τις φύλαξαν· αλλά αποστράφηκαν και αθέτησαν, όπως οι πατέρες τους, και μεταστράφηκαν σε τόξο στρεβλό. Διότι, ενώ έπρεπε να τοξεύουν και να χτυπούν τους εχθρούς του Θεού και τις εχθρικές δυνάμεις που τους αντιτίθεντο, αυτοί, πέφτοντας στην ειδωλολατρία, έβαλαν κατά του Θεού με βλάσφημα και αθέμιτα λόγια.

Διότι η Αίγυπτος ερμηνεύεται ως «αυτή που καταθλίβει»· τώρα όμως προσέλαβε τα έθνη ως πρόβατα. «Και ήγαγεν» Τότε τον λαό των Ιουδαίων στην αισθητή έρημο· τώρα όμως τα έθνη στην Εκκλησία. Διότι η Εκκλησία ήταν προηγουμένως έρημος. «Και ωδήγησεν» Διότι ούτε ο λαός των Ιουδαίων φοβόταν καθοδηγούμενος από τον Θεό (ή φοβούνταν καθοδηγούμενοι από τον Θεό) τότε, ούτε ο πιστός λαός δειλιάζει (ή εδειλίαζε) πλέον, ποιμαινόμενος μέσα στην Εκκλησία του Χριστού. «Και τους εχθρούς» Τότε (τους) αισθητούς εχθρούς η αισθητή θάλασσα, ενώ τους νοητούς εχθρούς, που είναι οι δαίμονες, η νοητή θάλασσα, που είναι το βάπτισμα. «Και εισήγαγεν» Εισήγαγε στα (προς τα) μυστήρια, τα οποία τελέστηκαν στο όρος Σινά, στο όρος του Γολγοθά, στο όρος των Ελαιών. «Όρος τούτο» Διότι αυτά τα όρη τα απέκτησε, όταν εδημιούργησε τη γη με τη δεξιά Του· να εννοείς δε τον Γολγοθά. «Και εξέβαλεν» Τότε για χάρη των Ιουδαίων εξολόθρευσε τα έθνη των Αμορραίων και των Χετταίων· τώρα όμως για χάρη του πιστού λαού εξέβαλε τους δαίμονες. «Και εκληροδότησεν» Διότι τα έθνη έλαβαν ως κληρονομιά (ή κληρονομιές) τον Κύριο (τον Χριστό) διά του Ευαγγελίου, το οποίο είναι σχοινί, δηλαδή ασφάλεια. «Και κατεσκήνωσεν» Στα σκηνώματα των Αμορραίων κατοίκησαν οι Ισραηλίτες, ενώ στις εκκλησίες κατεσκήνωσαν τα έθνη που πίστεψαν. «Και επείρασαν» Ο λαός των Ιουδαίων (Εβραίων)· διότι από τους προγόνους του ήταν και πειραστής και γογγυστής.

Και τους εισήγαγε στο όρος του αγιάσματός του, αυτό το όρος που απέκτησε η δεξιά του. Ως όρος αγιάσματος εννοεί την Ιερουσαλήμ, όχι τόσο εξαιτίας του αγιάσματος που είχε κατασκηνώσει προηγουμένως σε αυτήν, δηλαδή της κιβωτού, όσο εξαιτίας της δεύτερης κιβωτού, της σάρκας του Κυρίου. Διότι εκείνη υπήρξε όντως αγίασμα, γι' αυτό και ονομάζεται κτήμα της δεξιάς του Χριστού. Και την απέκτησε όχι με όπλα, αλλά με τα θαύματα και τα παθήματά του για χάρη μας. Και έδιωξε από μπροστά τους τα έθνη, και τους τα κληροδότησε με σχοινί κληρονομίας. Και εγκατέστησε στα σκηνώματά τους τις φυλές του Ισραήλ.