Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 87:4

12 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ὅτι ἐπλήσθη κακῶν ἡ ψυχή μου, καὶ ἡ ζωή μου τῷ ᾅδῃ ἤγγισε·

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–12 από 12

Μέγας Αθανάσιος Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Ὅτι ἐπλήσθη κακῶν ἡ ψυχή μου. Εἰ καὶ αὐτὸς τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν ἐβάστασε, καὶ περὶ ἡμῶν ὀδυνᾶται, εἰκότως καὶ κακῶν ἐμπέπλησταί φησι. Καὶ ἡ ζωή μου τῷ ᾅδῃ ἤγγισε. Τοῦτό φησιν, ἐπειδὴ ὑπὲρ παντὸς χάριτι Θεοῦ ἐγεύσατο θανάτου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι η ψυχή μου γέμισε από κακά. Εφόσον ο ίδιος βάσταξε τις αμαρτίες μας και οδυνάται για εμάς, ευλόγως λέγει ότι έχει γεμίσει από κακά. Και η ζωή μου πλησίασε στον άδη. Αυτό το λέγει επειδή, με τη χάρη του Θεού, γεύθηκε τον θάνατο υπέρ του καθενός.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐφραίμ ὁ Σύρος Λόγοι παρααινετικοὶ πρὸς τοὺς ἐν Αἰγύπτῳ μοναχούς
Παραίνεσις ιʹ Ἀδελφέ, μὴ ἐκλύου ὑπὸ ἐπερχομένων λογισμῶν· ἀρχὴ γὰρ ἀγῶνός ἐστι. Κατάμαθε ἐκ τοῦ ὑετίου λάκκου, ὅτι ὅταν βρέξῃ καὶ συναχθῇ ἡ εὐλογία τοῦ ὕδατος ἐν τῷ λάκκῳ, ἐν ἀρχῇ τεταραγμένον ὑπάρχει τὸ ὕδωρ· ὅσῳ δὲ ἐγχρονίζει, καθαρώτερον ἀποκαθίσταται. Λοιπόν, ἀγαπητέ, ἴσθι μὴ ἐκλυόμενος· γέγραπται γάρ· χείμαρροι ἀνομίας ἐξετάραξάν με. Καὶ ἐν ἑτέρῳ ψαλμῷ λέγει· ὅτι ἐπλήσθη κακῶν ἡ ψυχή μου, καὶ ἡ ζωή μου τῷ ᾅδῃ ἤγγισε.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Παραίνεση Ι'. Αδελφέ, μην καταβάλλεσαι από τους επερχόμενους λογισμούς· διότι είναι η αρχή του αγώνα. Μάθε από τη δεξαμενή του βρόχινου νερού, ότι όταν βρέξει και συγκεντρωθεί η ευλογία του νερού μέσα στη δεξαμενή, στην αρχή το νερό είναι ταραγμένο· όσο όμως περνάει ο καιρός, αποκαθίσταται καθαρότερο. Λοιπόν, αγαπητέ, πρόσεχε να μην αποθαρρύνεσαι· διότι είναι γραμμένο: χείμαρροι ανομίας με συντάραξαν. Και σε έναν άλλο ψαλμό λέγει: ότι γέμισε από δεινά η ψυχή μου, και η ζωή μου πλησίασε στον άδη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐπιφάνιος Σαλαμῖνος Κύπρου Περὶ τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ θεοῦ
Καὶ Ιερεμιας λέγει· Διὰ τοῦτο ἐξηγέρθην, καὶ ἰδοὺ καὶ ὁ ὕπνος μου ἡδὺς ἐγένετο. Καὶ Δαυιδ ἐν τῷ 〈πζ〉 ψαλμῷ λέγει· Ἡμέρας ἐκέκραξα καὶ ἐν νυκτὶ ἐναντίον σου· προσελογίσθην μετὰ τῶν καταβαινόντων εἰς λάκκον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και ο Ιερεμίας λέει: Γι' αυτό εγέρθηκα, και ιδού, ο ύπνος μου έγινε γλυκός. Και ο Δαβίδ στον 87ο ψαλμό λέει: Την ημέρα έκκραξα και τη νύχτα ενώπιόν σου· συγκαταλέχθηκα με αυτούς που καταβαίνουν στον λάκκο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Ὅτι ἐπλήσθη κακῶν ἡ ψυχή μου, καὶ ἡ ζωή μου τῷ ᾅδῃ ἤγγισε, προσελογίσθην μετὰ τῶν καταβαινόντων εἰς λάκκον. Σαφῶς διὰ τούτων τὴν εἰς τὸν ᾅδην κάθοδον αὐτοῦ παρίστησι, καὶ τὰ κακὰ ὧν πεπληρῶσθαι ἑαυτοῦ ἔφασκε τὴν ψυχήν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι γέμισε από κακά η ψυχή μου, και η ζωή μου πλησίασε στον άδη· συγκαταλέχθηκα με εκείνους που κατεβαίνουν στον λάκκο. Σαφώς μέσω αυτών παρουσιάζει την κάθοδό του στον άδη, και τα κακά με τα οποία έλεγε ότι είχε γεμίσει η ψυχή του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Κακὰ δὲ ἤτοι τὰς περιστάσεις ὀνομάζει, κοινότερον ἐξακουομένου τοῦ τῶν κακῶν ὀνόματος, ἢ καὶ τὴν τῶν ἀνθρώπων κακίαν, ἧς πεπληρῶσθαι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἔλεγεν· ἀλλὰ καὶ τὰς ἁμαρτίας τὰς ἡμετέρας, ἃς εἰς ἑαυτὸν ἀνείληφε, δι᾽ ἃς καὶ γέγονεν ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα κατὰ τὸν Ἀπόστολον, ὃς ἔφη· Κύριος ὑπὲρ ἡμῶν ἀπέθανε, γενόμενος ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα· ὅτι γέγραπται· Ἐπικατάρατος πᾶς ὁ κρεμάμενος ἐπὶ ξύλου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Κακά» δε ονομάζει είτε τις δυσχερείς περιστάσεις, εκλαμβάνοντας τον όρο των κακών με την πιο κοινή του σημασία, είτε και την κακία των ανθρώπων, με την οποία έλεγε ότι έχει γεμίσει η ψυχή του· αλλά και τις δικές μας αμαρτίες, τις οποίες ανέλαβε πάνω του, εξαιτίας των οποίων και έγινε κατάρα για χάρη μας, σύμφωνα με τον Απόστολο, ο οποίος είπε: «Ο Κύριος πέθανε για εμάς, γενόμενος κατάρα για εμάς»· διότι είναι γεγραμμένο: «Επικατάρατος είναι καθένας που κρέμεται επί ξύλου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Διὸ καὶ κατὰ τὸν ψαλμὸν, ἐπλήσθη κακῶν ἡ ψυχὴ αὐτοῦ, καὶ ἡ ζωὴ αὐτοῦ τῷ ᾅδῃ ἤγγισεν· ὃ δὴ καὶ αὐτὸ σαφῶς τὴν εἰς τὸν θάνατον κάθοδον αὐτοῦ δηλοῖ. Διόπερ ὁ μὲν Ἀκύλας ἐξέδωκεν εἰπὼν, Καὶ ἡ ζωή μου εἰς ᾅδην κατήντηκεν· ὁ δὲ Σύμμαχος, Καὶ ἡ ζωή μου ᾅδῃ ἥψατο. Ὥσπερ δὲ εἴρηται ἀλλαχοῦ τὸ, Μετὰ ἀνόμων ἐλογίσθη· Οὕτω καὶ ἐνταῦθα, Προσελογίσθην, φησὶ, μετὰ τῶν καταβαινόντων εἰς λάκκον· ἀνθ᾽ οὗ ἐξέδωκεν ὁ Σύμμαχος, Ἐλογίσθην μετὰ τῶν καταγομένων εἰς λάκκον. Οἱ μὲν γὰρ πάντες ἄνθρωποι καθέλκονται καὶ κατάγονται εἰς τὸ χωρίον τοῦ θανάτου, τὸ νῦν λάκκῳ παραβαλλόμενον· καὶ καταβαίνουσιν ἐκεῖ διὰ τὰς ἑαυτῶν ἁμαρτίας, τῆς αὐτόθι χώρας ἄξιοι εἶναι κριθέντες. Κἀγὼ δὲ ἐν τούτοις ἐλογίσθην, οὐκ ὢν ἄξιος, ἀλλ᾽ ὑπήκοος γενόμενος τῷ Πατρὶ μέχρι θανάτου. Ἐνθάδε μὲν οὖν ἡ ζωή μου, φησὶ, τῷ ᾅδῃ ἤγγικε· καὶ, Προσελογίσθην, φησὶ, μετὰ τῶν καταβαινόντων εἰς λάκκον· ἐν ἑτέρῳ δὲ ψαλμῷ, τούτων αὐτῶν μνημονεύων, τὴν ἐκεῖθεν ἄνοδον σημαίνει φάσκων· Κύριε, ἀνήγαγες ἐξ ᾅδου τὴν ψυχήν μου, ἔσωσάς με ἀπὸ τῶν καταβαινόντων εἰς λάκκον· Καὶ πάλιν ἀλλαχοῦ· Ὑπομένων ὑπέμεινα τὸν Κύριον, καὶ προσέσχε μοι· καὶ εἰσήκουσε τῆς δεήσεώς μου, καὶ ἀνήγαγέ με ἐκ λάκκου ταλαιπωρίας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτό και σύμφωνα με τον ψαλμό, η ψυχή του γέμισε από κακά και η ζωή του πλησίασε στον άδη. Πράγμα που και αυτό δηλώνει σαφώς την κάθοδό του στον θάνατο. Για τον λόγο αυτό ο μεν Ακύλας το απέδωσε λέγοντας: «Και η ζωή μου κατέληξε στον άδη»· ο δε Σύμμαχος: «Και η ζωή μου άγγιξε τον άδη». Και όπως έχει ειπωθεί αλλού το: «Συγκαταλέχθηκε με τους ανόμους»· έτσι και εδώ λέει: «Συγκαταλέχθηκα με αυτούς που κατεβαίνουν στον λάκκο»· αντί για το οποίο ο Σύμμαχος απέδωσε: «Λογίστηκα μεταξύ αυτών που οδηγούνται στον λάκκο». Διότι όλοι μεν οι άνθρωποι σύρονται και οδηγούνται κάτω στον τόπο του θανάτου, που τώρα παρομοιάζεται με λάκκο· και κατεβαίνουν εκεί εξαιτίας των δικών τους αμαρτιών, επειδή κρίθηκαν άξιοι για τον τόπο εκείνο. Και εγώ λογίστηκα ανάμεσά τους, χωρίς να είμαι άξιος, αλλά επειδή έγινα υπήκοος στον Πατέρα μέχρι θανάτου. Εδώ, λοιπόν, λέει: «η ζωή μου πλησίασε στον άδη»· και: «Συγκαταλέχθηκα με αυτούς που κατεβαίνουν στον λάκκο»· ενώ σε άλλον ψαλμό, μνημονεύοντας ακριβώς αυτά, υποδηλώνει την άνοδο από εκεί λέγοντας: «Κύριε, ανέβασες από τον άδη την ψυχή μου, με έσωσες από εκείνους που κατεβαίνουν στον λάκκο». Και πάλι αλλού: «Με υπομονή περίμενα τον Κύριο, και με πρόσεξε· και εισάκουσε τη δέησή μου, και με ανέβασε από τον λάκκο της ταλαιπωρίας».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Σύντομος ἑρμηνεία
Διάψαλμα· διαστολὴ τοῦ λόγου. ὡς εὐφραινομένων Πάντων γὰρ εὐφροσύνη ἐγένετο τὸ σῶμα καὶ τὸ αἷμα Χριστοῦ, [ἡ διδαχὴ τῶν ἀποστόλων], τῶν κατοικούντων ἐν τῇ πίστει Χριστοῦ καὶ θεοῦ ἡμῶν. ᾨδὴ ψαλμοῦ—συνέσεως Ἀιθὰμ τῷ Ἰσραηλίτῃ Ἡ προφητεία σημαίνει τὸν θάνατον τοῦ Χριστοῦ καὶ τὸ πάθος καὶ τοῦ λαοῦ τῶν Ἰουδαίων τὴν πρὸς τὸν Χριστὸν ἔχθραν. κύριε ὁ θεός Νυκτὸς τὸ πάθος, ἡμέρας ὁ σταυρός· ὅλην γὰρ τὴν ἡμέραν διεπέτασα πρὸς σὲ τὰς χεῖράς μου. εἰσελθέτω Ἐκ προσώπου τοῦ Ἀδὰμ ὁ Χριστὸς ὡς ἄνθρωπος προσηύχετο. κλῖνον τὸ οὖς Εἰς τὴν δέησιν, ἣν ὑπὲρ τοῦ ἀνθρώπου προσφέρω, φησὶ ὁ κύριος πρὸς τὸν πατέρα. ὅτι ἐπλήσθη Ἡ ψυχὴ τοῦ Ἀδὰμ ὑπὸ τῶν δαιμόνων ἐμπαιζομένη· ταύτην δὲ ἀνεδέξατο ὁ κύριος. καὶ ἡ ζωή Λέγει περὶ τοῦ Χριστοῦ, ὅτι ἐγεύσατο θάνατον (θανάτου σαρκί). προσελογίσθην Ἐγενήθην ὡς εἷς τῶν θνητῶν ἀνθρώπων, τῶν εἰς τὰ μνήματα τιθεμένων τῆς γῆς. λέγει δὲ τὸν τάφον τὸν δεσποτικόν. ἐγενήθην Ἐνομίσθην ὡς εἷς τῶν θνητῶν ἀνθρώπων, μὴ ἔχων βοήθειαν, ἀλλ’ ἐγὼ ὑπέτασσον τὸν θάνατον, ἐλεύθερος ὢν ἀπὸ τῶν ἐχθρῶν (νεκρῶν). ὡσεὶ τραυματίαι Ὡς ἀπ’ αἰῶνος νεκροὶ κείμενοι ἐν τοῖς τάφοις, ὧν οὐδεὶς ἐμνήσθη ποτέ. καὶ αὐτοί Ὅσοι μὴ γνόντες τὸν θεὸν ἀπέθανον. ἔθεντό με Τὸν Χριστὸν οἱ Ἰουδαῖοι ἐν τῷ μνήματι [φησὶν ὁ κύριος]. ἐν σκοτεινοῖς Πᾶς γὰρ τάφος σκιὰ θανάτου καὶ σκότους ἐργαστήριον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διάψαλμα: διαστολή του λόγου. «Ως ευφραινομένων»: Διότι το σώμα και το αίμα του Χριστού, [η διδαχή των αποστόλων], έγινε η ευφροσύνη όλων εκείνων που κατοικούν μέσα στην πίστη του Χριστού και Θεού μας. «Ωδή ψαλμού – συνέσεως στον Αιθάμ τον Ισραηλίτη»: Η προφητεία υποδηλώνει τον θάνατο του Χριστού και το πάθος, καθώς και την έχθρα του λαού των Ιουδαίων προς τον Χριστό. «Κύριε ο Θεός»: Τη νύχτα το πάθος, την ημέρα ο σταυρός· διότι όλη την ημέρα άπλωσα προς εσένα τα χέρια μου. «Ας εισέλθει»: Εκ μέρους του Αδάμ προσευχόταν ο Χριστός ως άνθρωπος. «Κλίνε το αυτί σου»: Στη δέηση, την οποία προσφέρω υπέρ του ανθρώπου, λέει ο Κύριος προς τον Πατέρα. «Διότι γέμισε»: Η ψυχή του Αδάμ, που εμπαίζεται από τους δαίμονες· αυτήν όμως ανέλαβε ο Κύριος. «Και η ζωή»: Αναφέρεται στον Χριστό, ότι γεύτηκε θάνατο (θάνατο σαρκικό). «Συγκαταλέχθηκα»: Έγινα σαν ένας από τους θνητούς ανθρώπους, αυτούς που τοποθετούνται στα μνήματα της γης. Αναφέρεται δε στον δεσποτικό τάφο. «Έγινα»: Θεωρήθηκα σαν ένας από τους θνητούς ανθρώπους, που δεν έχει βοήθεια, αλλά εγώ υπέτασσα τον θάνατο, όντας ελεύθερος από τους εχθρούς (τους νεκρούς). «Σαν τραυματίες»: Σαν αυτούς που κείτονται νεκροί στους τάφους από αιώνων, τους οποίους κανείς δεν θυμήθηκε ποτέ. «Και αυτοί»: Όσοι πέθαναν χωρίς να γνωρίσουν τον Θεό. «Με έθεσαν»: Οι Ιουδαίοι έβαλαν τον Χριστό στο μνήμα [λέει ο Κύριος]. «Στα σκοτεινά»: Διότι κάθε τάφος είναι σκιά θανάτου και εργαστήριο σκότους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Εἰς τοὺς Ψαλμούς 77-99 (Νόθος)
Πάτερ, εἰ μὴ δύναιτο τὸ ποτήριον τοῦτο παρελθεῖν, ἐὰν μὴ πίω αὐτό, γενηθήτω τὸ θέλημά σου. Κλῖνον τὸ οὖς εἰς τὴν δέησίν μου. Τουτέστιν, ἀκριβῶς τῆς ἐμῆς προσευχῆς τὴν δύναμιν ἀναλόγισαι, ἢ καὶ συγκατάβηθι τούτοις ὑπὲρ ὧν προσφέρω τὴν δέησιν· οὐδὲ γὰρ ὑπὲρ ἐμαυτοῦ, ἀλλ’ ὑπὲρ τούτων, ὧν ἔλαβον μορφὴν καὶ χαρακτῆρα, προσεύχομαι. Ὅτι ἐπλήσθη κακῶν ἡ ψυχή μου. Ποίων; Τῶν ἀνθρωπίνων· βαστάζω γὰρ τὰ πάντων ἁμαρτήματα, Καὶ ἡ ζωή μου τῷ ᾅδῃ προσήγγισεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Πατέρα, εάν δεν είναι δυνατόν να παρέλθει αυτό το ποτήριο χωρίς να το πιω, ας γίνει το θέλημά σου. Κλίνε το αυτί σου στη δέησή μου. Δηλαδή, αναλογίσου με ακρίβεια τη δύναμη της προσευχής μου, ή και δείξε συγκατάβαση σε αυτούς για τους οποίους προσφέρω τη δέηση· διότι δεν προσεύχομαι για τον εαυτό μου, αλλά για εκείνους των οποίων έλαβα τη μορφή και τον χαρακτήρα. Διότι γέμισε από κακά η ψυχή μου. Από ποια; Από τα ανθρώπινα· διότι βαστάζω τις αμαρτίες όλων, Και η ζωή μου πλησίασε στον άδη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
Θεράποντά μου ἐκάλεσα, καὶ οὐχ ὑπήκουσέ μου. Στόμα μου ἐδέετο, καὶ ἱκέτευον τὴν γυναῖκά μου. Ἐλεήσατέ με, οἱ φίλοι· χεὶρ γὰρ Κυρίου ἐστὶν ἡ ἁψαμένη μου.» «Ἡ κοιλία μου ἐξέζεσεν, καὶ οὐ σιωπήσομαι.» «Ἐκοπίασα ἐν τῷ στεναγμῷ μου, λούσω καθ᾽ ἑκάστην νύκτα τὴν κλίνην μου.» «Ἕως πότε, Κύριε, ἐπιλήσῃ μου εἰς τέλος;» καὶ τὰ λοιπά. «Περιέσχον με ὠδῖνες θανάτου,» καὶ τὰ λοιπά. «Ἐγενήθη ἡ καρδία μου ὡσεὶ κηρὸς τηκόμενος.» «Αἱ θλίψεις τῆς καρδίας μου ἐπληθύνθησαν,» καὶ τὰ λοιπά. «Οὐκ ἔστιν ἴασις ἐν τῇ σαρκί μου,» καὶ τὰ λοιπά. «Ἡ καρδία μου ἐταράχθη, ἐγκατέλιπέν με ἰσχύς μου.» «Ἔθου ἡμᾶς ὄνειδος τοῖς γείτοσιν ἡμῶν,» καὶ τὰ λοιπά. «Ἐταπείνωσας ἡμᾶς ἐν τόπῳ κακῷ,» καὶ τὰ λοιπά. «Ἐταπεινώθη εἰς χοῦν ἡ ψυχὴ ἡμῶν,» καὶ τὰ λοιπά. «Ἐλυπήθην ἐν τῇ ἀδολεσχίᾳ μου, καὶ ἐταράχθην,» καὶ τὰ λοιπά. «Σῶσόν με, ὁ Θεὸς, ὅτι εἰσήλθοσαν ὕδατα,» καὶ τὰ λοιπά. «Ἐπληθύνθησαν ὑπὲρ τὰς τρίχας,» καὶ τὰ λοιπά. «Ἀπηλλοτριωμένος ἐγενήθην τοῖς ἀδελφοῖς,» καὶ τὰ λοιπά. —«Ἐγενήθη εἰς ὀνειδισμοὺς ἐμοί· καὶ ἐθέμην,» καὶ τὰ λοιπά. «Πτωχὸς καὶ ἀλγῶν εἰμι ἐγώ· ἡ σωτηρία σου.» «Ταχὺ προκαταλαβέτωσαν ἡμᾶς οἱ,» καὶ τὰ λοιπά. «Ἐπλήσθη κακῶν ἡ ψυχή μου, καὶ ἡ ζωή μου,» καὶ τὰ λοιπά. «Ὠλιγώθησαν, καὶ ἐκακώθησαν ἀπὸ θλίψεως,» καὶ τὰ λοιπά. «Ἀνδρὸς λυπηροῦ ξηραίνεται ὀστᾶ.» «
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Φώναξα τον υπηρέτη μου, και δεν με υπάκουσε. Με το στόμα μου δεόμουν, και ικέτευα τη γυναίκα μου. «Ελεήστε με, οι φίλοι μου· διότι χέρι Κυρίου είναι αυτό που με άγγιξε.» «Τα σπλάχνα μου έβρασαν, και δεν θα σιωπήσω.» «Κουράστηκα μέσα στον στεναγμό μου, λούζω κάθε νύχτα την κλίνη μου.» «Έως πότε, Κύριε, θα με ξεχνάς εντελώς;» και τα λοιπά. «Με περιέβαλαν ωδίνες θανάτου,» και τα λοιπά. «Η καρδιά μου έγινε σαν κερί που λιώνει.» «Οι θλίψεις της καρδιάς μου πληθύνθηκαν,» και τα λοιπά. «Δεν υπάρχει ίαση στη σάρκα μου,» και τα λοιπά. «Η καρδιά μου ταράχτηκε, με εγκατέλειψε η δύναμή μου.» «Μας κατέστησες όνειδος στους γείτονές μας,» και τα λοιπά. «Μας ταπείνωσες σε τόπο κακό,» και τα λοιπά. «Ταπεινώθηκε στο χώμα η ψυχή μας,» και τα λοιπά. «Λυπήθηκα κατά τη μελέτη μου, και ταράχτηκα,» και τα λοιπά. «Σώσε με, Θεέ, διότι εισήλθαν ύδατα,» και τα λοιπά. «Πληθύνθηκαν περισσότερο από τις τρίχες,» και τα λοιπά. «Αποξενώθηκα από τους αδελφούς,» και τα λοιπά. —«Μου έγινε αφορμή για ονειδισμούς· και έθεσα,» και τα λοιπά. «Φτωχός και πονεμένος είμαι εγώ· η σωτηρία σου.» «Ας μας προφτάσουν γρήγορα οι,» και τα λοιπά. «Γέμισε από κακά η ψυχή μου, και η ζωή μου,» και τα λοιπά. «Λιγόστεψαν και κακοπάθησαν από τη θλίψη,» και τα λοιπά. «Τα οστά του λυπημένου ανθρώπου ξηραίνονται.» «
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μᾶρκος ὁ Εὐγενικός Κανόνες παρακλητικοὶ εἰς τὴν Θεοτόκον
ᾨδὴ πέμπτη. Ὁ φωτισμὸς Ὑπὸ πολλῆς καὶ ἀπείρου χρηστότητος εἰς τὸ σῶσαι κόσμον ὁ δεσπότης καταφοιτήσας, τὴν παναγίαν καὶ σεπτήν σου γαστέρα κατεσκήνωσεν ὡς εὐρύχωρον ἄλλον οὐρανὸν ἐπὶ γῆς ἀξιόθεον. Περιπεσὼν ἀνοδίαις προσκόπτω ψυχῆς τοὺς πόδας καὶ τῷ ᾍδῃ ἤγγισεν ἡ ζωή μου, προσελογίσθην μετὰ τῶν τεθνεώτων, ἐγενήθην ὡς ἀβοήθητος· δέσποινα, αὐτή μοι βοήθησον δέομαι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ωδή πέμπτη. Ο φωτισμός. Από πολλή και άπειρη αγαθότητα, προκειμένου να σώσει τον κόσμο ο Δεσπότης, κατήλθε και κατοίκησε στην παναγία και σεπτή σου γαστέρα, ως σε άλλον ευρύχωρο και θεοπρεπή ουρανό πάνω στη γη. Επειδή περιέπεσα σε αδιέξοδα, προσκόπτω τα πόδια της ψυχής μου και η ζωή μου πλησίασε στον Άδη, συγκαταλέχθηκα ανάμεσα στους νεκρούς, έγινα σαν αβοήθητος· Δέσποινα, εσύ η ίδια βοήθησέ με, σε ικετεύω.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μᾶρκος ὁ Εὐγενικός Κανόνες παρακλητικοί
Δύναμιν ἐξ ὕψους περίζωσον, λόγε, τὸν ἀσθενοῦντα με καὶ ὅλον ἔκλυτον ἐγρηγορέναι καὶ νήφειν ἐν νηστείαις καὶ δεήσεσιν ἀγαθαῖς τε πράξεσιν ὁ μόνος παντοδύναμος. Θ. Ἴασαί με, μῆτερ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου, καὶ ἰαθήσομαι ὁ πεποιθὼς ἐπὶ σέ· ἰδού, ἐκλείπει τὸ πνεῦμα καὶ ὀστᾶ μου συνεφρύγησαν καὶ τῷ ᾍδῃ ἤγγισε ζωή μου ἡ ταλαίπωρος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Περίζωσέ με με δύναμη εξ ύψους, Λόγε, εμένα που ασθενώ και είμαι εντελώς εξαντλημένος, για να αγρυπνώ και να νήφω μέσα σε νηστείες, δεήσεις και αγαθές πράξεις, Εσύ ο μόνος παντοδύναμος. Θ. Θεράπευσέ με, Μητέρα του Ύψιστου Θεού, και θα ιαθώ, εγώ που έχω στηριχθεί σε εσένα. Ιδού, το πνεύμα μου χάνεται και τα οστά μου ξεράθηκαν, και η ταλαίπωρη ζωή μου πλησίασε στον Άδη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Εἰς τοὺς ψαλμούς
Ψαλμὸς πζʹ ᾨδὴ ψαλμοῦ τοῖς υἱοῖς Κορέ· εἰς τὸ τέλος, ὑπὲρ μαελὲθ τοῦ ἀποκριθῆναι· συνέσεως Αἰθὰμ τῷ Ἰσραηλίτῃ. «Κύριε ὁ Θεὸς τῆς σωτηρίας μου, ἡμέρας ἐκέκραξα καὶ ἐν νυκτὶ ἐναντίον σου· εἰσελθέτω ἐνώπιόν σου ἡ προσευχή μου, κλῖνον τὸ οὖς σου εἰς τὴν δέησίν μου· ὅτι ἐπλήσθη κακῶν ἡ ψυχή μου καὶ ἡ ζωή μου τῷ ᾅδῃ ἤγγισε». Χριστὸς διὰ Δαβὶδ ἀποφθέγγεται ταῦτα. Ἀεὶ γὰρ πρὸς τὸν αὐτοῦ πατέρα τὰ ἑαυτοῦ ἀναφέρει, τοῦτο μὲν γὰρ γέρας τῷ Πατρὶ ἀπονέμων, τοῦτο δὲ βεβαιῶν, ὅτι τέλειος γέγονεν ἄνθρωπος. «Προσελογίσθην μετὰ τῶν καταβαινόντων εἰς λάκκον», ἤτοι, τῶν θαπτομένων ἐν τάφοις, «ἐγενήθην ὡσεὶ ἄνθρωπος ἀβοήθητος, ἐν νεκροῖς ἐλεύθερος». Ἑκὼν ἦλθον πρὸς τοῦτο, φησί, μὴ φύσιν ἔχων νεκρότητος. «Ἔθεντό με ἐν λάκκῳ κατωτάτῳ ἐν σκοτεινοῖς καὶ ἐν σκιᾷ θανάτου», τὸν αὐτοῦ τριήμερον τάφον αἰνιττόμενος. «Ἐπ’ ἐμὲ ἐπεστηρίχθη ὁ θυμός σου, καὶ πάντας τοὺς μετεωρισμούς σου ἐπήγαγες ἐπ’ ἐμέ». Εἰ καὶ ἠνέσχου, φησί, πρὸς τὸ πάθος ἐλθεῖν, ἀλλ’ οὖν οἱ ὀφθαλμοί σου οὐκ ἀπέστησαν ἀπ’ ἐμοῦ· τοῦτο γὰρ μετεωρισμὸν ἐπωνόμασεν. «Ἐμάκρυνας τοὺς γνωστούς μου ἀπ’ ἐμοῦ». Καταλιπόντες γὰρ οἱ μαθηταὶ αὐτὸν ἔφυγον, οἱ φονευταὶ δὲ «ἔθεντό με βδέλυγμα ἑαυτοῖς. Παρεδόθην καὶ οὐκ ἐξεπορευόμην». Ῥᾷόν μοι γὰρ ἦν τὸ πατάξαι αὐτοὺς ἀορασίᾳ καὶ ἐκπορευθῆναι ἐκ μέσου αὐτῶν. «
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ψαλμός πζ΄ Ωδή ψαλμού στους υιούς Κορέ· για το τέλος, υπέρ μαελέθ, για απόκριση· συνέσεως του Αιθάμ του Ισραηλίτη. «Κύριε, Θεέ της σωτηρίας μου, ημέρα και νύχτα έκραξα ενώπιόν σου· ας φθάσει ενώπιόν σου η προσευχή μου, κλίνε το αυτί σου στη δέησή μου· διότι γέμισε από κακά η ψυχή μου και η ζωή μου πλησίασε στον άδη». Ο Χριστός διαμέσου του Δαβίδ αναφωνεί αυτά. Διότι πάντοτε αναφέρει τα δικά του στον Πατέρα του, αφενός αποδίδοντας τιμή στον Πατέρα, και αφετέρου επιβεβαιώνοντας ότι έγινε τέλειος άνθρωπος. «Συγκαταλέχθηκα με αυτούς που κατεβαίνουν στον λάκκο», δηλαδή, με αυτούς που θάβονται σε τάφους, «έγινα σαν αβοήθητος άνθρωπος, ελεύθερος ανάμεσα στους νεκρούς». Με τη θέλησή μου ήλθα σε αυτό, λέει, χωρίς να έχω φύση υποκείμενη στον θάνατο. «Με έθεσαν στον κατώτατο λάκκο, σε σκοτεινά μέρη και σε σκιά θανάτου», υπονοώντας τον τριήμερο τάφο του. «Πάνω μου στηρίχθηκε η οργή σου, και όλους τους μετεωρισμούς σου τους έφερες πάνω μου». Αν και ανέχθηκες, λέει, να έλθω στο πάθος, ωστόσο τα μάτια σου δεν απομακρύνθηκαν από εμένα· διότι αυτό το ονόμασε μετεωρισμό. «Απομάκρυνες τους γνωστούς μου από εμένα». Διότι οι μαθητές τον εγκατέλειψαν και έφυγαν, ενώ οι φονιάδες του «με θεώρησαν βδέλυγμα για τους εαυτούς τους. Παραδόθηκα και δεν έβγαινα έξω». Διότι ήταν πιο εύκολο για εμένα να τους χτυπήσω με τύφλωση και να φύγω μέσα από αυτούς. «
Περισσότερα
Λεπτομέρειες