Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 88:12

9 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

σοί εἰσιν οἱ οὐρανοί, καὶ σή ἐστιν ἡ γῆ· τὴν οἰκουμένην καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς σὺ ἐθεμελίωσας.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–9 από 9

Μέγας Αθανάσιος Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Σοί εἰσιν οἱ οὐρανοὶ, καὶ σή ἐστιν ἡ γῆ. Ὥσπερ τῆς θαλάσσης Δεσπότης ἐστὶν, οὕτω καὶ τῶν οὐρανῶν ποιητὴς καὶ γῆς ἁπάσης. Τὴν οἰκουμένην καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς σὺ ἐθεμελίωσας. Τὸν βοῤῥᾶν καὶ τὴν θάλασσαν σὺ ἔκτισας. Θαβὼρ καὶ Ἑρμών.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Δικοί σου είναι οι ουρανοί και δική σου είναι η γη. Όπως ακριβώς είναι Δεσπότης της θάλασσας, έτσι είναι και ποιητής των ουρανών και ολόκληρης της γης. Την οικουμένη και το πλήρωμά της εσύ τα θεμελίωσες. Τον βορρά και τη θάλασσα εσύ τα έκτισες. Το Θαβώρ και το Ερμών.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς δώδεκα προφήτας
ἡ δὲ λαβοῦσα, σπένδεται μόλις, ἁπλοῖ δὲ γαλήνην, καὶ δίδωσι τοῖς ναυτίλοις τοῦ σώζεσθαι τὴν ἐλπίδα· πανταχοῦ δὲ τοῖς θείοις εἴκουσα νεύμασι, καὶ δεσποτικοῖς προστάγμασιν ὑπηρετοῦσα γοργῶς, ἐξ αὐτῶν ἐφαίνετο τῶν πραγμάτων. <Καὶ ἐφοβήθησαν οἱ ἄνδρες φόβῳ μεγάλῳ τὸν Κύριον, καὶ ἔθυσαν θυσίας τῷ Κυρίῳ καὶ ηὔξαντο εὐχάς.> Ὠφέληνται λίαν, ἕνα τε τὸν φύσει Θεὸν εἶναι πιστεύουσι, καίτοι μεμερισμένοι πρὸς ἔκτοπον πλάνησιν, καὶ μυρίους εἶναι νομίζοντες ἀνὰ τὸν κόσμον θεούς. τοιγάρτοι θύουσι τῷ φύσει καὶ μόνῳ καὶ ἀληθῶς Θεῷ, παρέντες τοὺς ἑαυτῶν, καὶ ἐῤῥῶσθαι φράσαντες τοῖς ἐξ ἀπάτης τετιμημένοις, καὶ τὴν Θεῷ πρέπουσαν ὑποκλέπτουσι δόξαν. ἐπαγγέλλονται δὲ καὶ εὐχὰς, καίτοι τοῦτο δρᾶν εἰωθότες τοῖς ἐναλίοις δαίμοσι. δοκεῖ γὰρ Ἑλλήνων παισὶ καὶ τὸ τῆς θαλάσσης ἀνῆφθαι κράτος Ποσειδῶνά τινα· μῦθοι γὰρ πάντα τὰ παρ᾽ ἐκείνοις, τερθρεία τε καὶ ἀποπληξία δεινή. ἡμεῖς δὲ τὸν φύσει Θεὸν δοξάζοντες, αὐτῷ καί φαμεν ἀληθῶς “Σὺ δε- ”σπόζεις τοῦ κράτους τῆς θαλάσσης, τὸν δὲ σάλον τῶν “κυμάτων αὐτῆς σὺ καταπραΰνεις. σοί εἰσιν οἱ οὐρανοὶ ”καὶ σή ἐστιν ἡ γῆ· τὴν οἰκουμένην καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς “σὺ ἐθεμελίωσας.” <Καὶ προσέταξεν Κύριος κήτει μεγάλῳ καταπιεῖν τὸν Ἰωνᾶν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και αυτή, μόλις τον έλαβε, κατευνάζεται, απλώνει γαλήνη και δίνει στους ναυτικούς την ελπίδα της σωτηρίας· και το ότι παντού υπακούει στα θεία νεύματα και υπηρετεί γοργά τα δεσποτικά προστάγματα, φαινόταν από τα ίδια τα πράγματα. <Και φοβήθηκαν οι άνδρες τον Κύριο με φόβο μεγάλο, και πρόσφεραν θυσίες στον Κύριο και έταξαν τάματα.> Ωφελήθηκαν πάρα πολύ, και πιστεύουν ότι ο κατά φύσιν Θεός είναι ένας, αν και ήταν παραδομένοι σε αλλόκοτη πλάνη και νόμιζαν ότι υπάρχουν αμέτρητοι θεοί ανά τον κόσμο. Γι' αυτό προσφέρουν θυσία στον κατά φύσιν και μόνο και αληθινό Θεό, εγκαταλείποντας τους δικούς τους και αποχαιρετώντας αυτούς που τιμούνταν από απάτη και υπέκλεπταν τη δόξα που πρέπει στον Θεό. Υπόσχονται μάλιστα και τάματα, αν και συνήθιζαν να το κάνουν αυτό στους θαλάσσιους δαίμονες. Διότι οι Έλληνες νομίζουν ότι και η εξουσία της θάλασσας έχει ανατεθεί σε κάποιον Ποσειδώνα· επειδή όλα τα δικά τους είναι μύθοι, φλυαρία και φοβερή παραφροσύνη. Εμείς όμως, δοξάζοντας τον κατά φύσιν Θεό, σε Αυτόν λέμε αληθινά: «Εσύ δεσπόζεις στην εξουσία της θάλασσας, και τον σάλο των κυμάτων της εσύ καταπραΰνεις. Δικοί σου είναι οι ουρανοί και δική σου είναι η γη· την οικουμένη και το πλήρωμά της εσύ τα θεμελίωσες». <Και πρόσταξε ο Κύριος ένα μεγάλο κήτος να καταπιεί τον Ιωνά.>
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Δείξας τῶν πολεμίων τὴν μεταβολὴν, προλέγει λοιπὸν ὁποίοις χρήσονται λόγοις οἱ τῆς σωτηρίας τετυχηκότες ὑμνοῦντες τὸν εὐεργέτην. <Ὑπελάβομεν, ὁ Θεὸς, τὸ ἔλεός σου ἐν μέσῳ τοῦ ναοῦ σου, κ.τ.λ.> (E f. 86, I f. 260 b, L f. 126 b) Τὸ ὑπελάβομεν ἐν τούτοις ἢ ἐκληπτέον ἀντὶ τοῦ Εἰκάσαμεν, ἐνενοήσαμεν, ἢ διετέθημεν βεβαίως ἀραρότως, ὅτι τὸ ἔλεός σου πάντη τε καὶ πάντως ὑπάρξει τοῖς ἐν μέσῳ γεγονόσι τοῦ ναοῦ. Οὐ γάρ τοί φαμεν τοῖς ἀπίστοις ὅτι ἡ τῶν παρὰ Θεοῦ χαρισμάτων ἐκνεμηθήσεται μέθεξις, ἀλλὰ τοῖς ἤδη πιστεύσασιν. Εἴρηται γὰρ τοῖς ἀρχαιοτέροις, ὅτι «Τὸ Πνεῦμά μου ἐφέστηκεν ἐν μέσῳ ὑμῶν, θαρσεῖτε.» Ὁμοίως δὲ καὶ ἐν τοῖς πρὸ τούτου, ὅτι «Θεὸς ἐν μέσῳ αὐτῆς, οὐ σαλευθήσεται.» <Κατὰ τὸ ὅνομά σου, ὁ Θεὸς, οὔτως καὶ ἡ αἴνεσίς σου ἐπὶ τὰ πέρατα τῆς γῆς.> Ὄνομα τὴν δόξαν ἔθος τῇ θείᾳ λέγειν Γραφῇ· ἕπεσθαι δὲ τῇ τοῦ Θεοῦ δόξῃ τὴν περὶ αὐτοῦ φησιν εὐφημίαν, ἀναλόγως τε καὶ εἰκότως· ὑμνεῖται γὰρ πρὸς ἁπάντων τῶν ἐπὶ τῆς γῆς κατὰ τὸ ὕψος τῆς ὑπεροχῆς αὐτοῦ. Τί γὰρ δὴ καί φαμεν ὑμνοῦντες αὐτόν· «Ὁ Θεὸς, τίς ὁμοιωθήσεταί σοι;» Καί· «Τίς Θεὸς μέγας, ὡς ὁ Θεὸς ἡμῶν; Σοί εἰσιν οἱ οὐρανοὶ, καὶ σή ἐστιν ἡ γῆ· τὴν οἰκουμένην καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς σὺ ἐθεμελίωσας. Σή ἐστιν ἡ ἡμέρα, καὶ σή ἐστιν ἡ νύξ· σὺ κατηρτίσω ἥλιον καὶ σελήνην.» Καὶ ἁπλῶς ὡς Θεὸν τῶν ὅλων καὶ Κύριον ὑμνολογοῦμεν αὐτόν. «
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αφού έδειξε τη μεταβολή των εχθρών, προλέγει στη συνέχεια ποια λόγια θα χρησιμοποιήσουν όσοι έχουν επιτύχει τη σωτηρία, υμνώντας τον ευεργέτη. <Αναλογιστήκαμε (Υπελάβομεν), Θεέ, το έλεός σου εν μέσω του ναού σου, κ.λπ.> (E f. 86, I f. 260 b, L f. 126 b) Το «υπελάβομεν» σε αυτά τα σημεία είτε πρέπει να εκληφθεί αντί του «εικάσαμε, εννοήσαμε», είτε ότι διατεθήκαμε σταθερά και αμετακίνητα με την πεποίθηση ότι το έλεός σου με κάθε τρόπο και οπωσδήποτε θα υπάρξει για όσους βρίσκονται μέσα στον ναό. Διότι, βεβαίως, δεν λέμε ότι η μετοχή στα χαρίσματα του Θεού θα διανεμηθεί στους απίστους, αλλά σε εκείνους που έχουν ήδη πιστέψει. Έχει λεχθεί άλλωστε στους αρχαιοτέρους, ότι «Το Πνεύμα μου έχει σταθεί ανάμεσά σας, έχετε θάρρος.» Ομοίως και στα προηγούμενα από αυτό, ότι «Ο Θεός βρίσκεται στο μέσον της, δεν θα σαλευθεί.» <Κατά το όνομά σου, Θεέ, έτσι και η αίνεσή σου φθάνει έως τα πέρατα της γης.> Η Θεία Γραφή συνηθίζει να ονομάζει τη δόξα «όνομα»· και λέει ότι ο έπαινος προς τον Θεό ακολουθεί τη δόξα Του, αναλόγως και ευλόγως· διότι υμνείται από όλους τους επί της γης ανάλογα με το ύψος της υπεροχής Του. Τι λέμε άλλωστε υμνώντας Τον; «Θεέ, ποιος θα ομοιωθεί με εσένα;» Και: «Ποιος Θεός είναι μεγάλος, όπως ο Θεός μας; Δικοί σου είναι οι ουρανοί, και δική σου είναι η γη· την οικουμένη και το πλήρωμά της εσύ τα θεμελίωσες. Δική σου είναι η ημέρα, και δική σου είναι η νύχτα· εσύ κατασκεύασες τον ήλιο και τη σελήνη.» Και απλώς, Τον υμνολογούμε ως Θεό και Κύριο των πάντων. «
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Σφόδρα τοίνυν καὶ ἀκολούθως τοῖς ἔμπροσθεν εἰρημένοις διὰ τῶν προκειμένων ἐπήγαγε τὸ, Σοί εἰσιν οἱ οὐρανοὶ, καὶ σή ἐστιν ἡ γῆ· τὴν οἰκουμένην καὶ πλήρωμα αὐτῆς σὺ ἐθεμελίωσας. Οὐ γὰρ μόνον τὸν οὐρανὸν, φησὶ, καὶ τὰς ἐν αὐτῷ δυνάμεις, ἀλλὰ καὶ τὴν γῆν σὺ ἐθεμελίωσας· συμφώνως τῇ ἐν ταῖς Παροιμίαις λεγούσῃ φωνῇ. Ὁ Θεὸς τῇ σοφίᾳ ἐθεμελίωσε τὴν γῆν· ἡτοίμασε δὲ οὐρανοὺς ἐν φρονήσει. Κατ᾽ ἐξαίρετον δὲ ἐνταῦθα τὸ οἰκούμενον μέρος τῆς γῆς οἰκουμένην ὠνόμασεν, ἀποδιαστείλας τῆς ἐρήμου καὶ τῆς οἰκητοῦ. Ἀλλὰ καὶ τὸ πλήρωμα τῆς οἰκουμένης προσέθηκεν, οὕτω σημήνας τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος, τῶν τὴν οἰκουμένην πληρούντων.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Πολύ ορθά, λοιπόν, και σε ακολουθία με όσα ειπώθηκαν προηγουμένως, μέσω των προκειμένων λόγων πρόσθεσε το: «Δικοί σου είναι οι ουρανοί και δική σου είναι η γη· την οικουμένη και το πλήρωμά της εσύ τα θεμελίωσες». Διότι, λέει, όχι μόνο τον ουρανό και τις δυνάμεις που βρίσκονται σε αυτόν, αλλά και τη γη εσύ τη θεμελίωσες, σύμφωνα με τη φωνή που αναφέρει στο βιβλίο των Παροιμιών: «Ο Θεός με τη σοφία θεμελίωσε τη γη· και ετοίμασε τους ουρανούς με φρόνηση». Ειδικότερα δε εδώ, ονόμασε «οικουμένη» το κατοικημένο μέρος της γης, διαστέλλοντάς το από την έρημο και την ακατοίκητη περιοχή. Αλλά πρόσθεσε και το «πλήρωμα της οικουμένης», υποδηλώνοντας με αυτόν τον τρόπο το γένος των ανθρώπων, οι οποίοι γεμίζουν την οικουμένη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος ὁ Σιναΐτης Εἰς τὴν Μεταμόρφωσιν
Σὺ δεσπόζεις τοῦ κράτους τῆς θαλάσσης παθῶν, ὡς τὴν μανίαν αὐτῆς θύραθεν καὶ τὸν σάλον ἀμφοτέρων τῶν κυμάτων σὺ καταπραΰνεις· σὺ ἐταπείνωσας ὡς τραυματίαν οἰδαίνοντα καθ’ ἡμῶν τὸν ὑπερήφανον ἐχθρόν τε καὶ λογισμόν· ἐν βραχίονι τῆς δυνάμεώς σου διεσκόρπισας τοὺς Ἰουδαίους ἐχθρούς σου. Σοί εἰσιν οἱ οὐρανοὶ καὶ θρόνος καὶ ποιήμα, καὶ σή ἐστιν ἡ γῆ καὶ οἰκία καὶ ὑποπόδιον ἐνανθρωπήσαντι· τὴν οἰκουμένην τήνδε καὶ τὴν μέλλουσαν σὺ ἐστερέωσας· τὸν βορρᾶν τὸν σκληρὸν καὶ ἀδιόδευτον καὶ τὴν ἄπλετον θάλασσαν σὺ ἐθεμελίωσας· Θαβὼρ καὶ Ἐρμὼν ἐν τῷ ὀνόματί σου σήμερον τὰ ὄρη ἠγαλλιάσαντο εὐφραινόμενα, μεταμορφούμενον ἐν ἑαυτοῖς καθορῶντά σε καὶ ὑπὲρ ἥλιον λάμποντα».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εσύ εξουσιάζεις τη δύναμη της θάλασσας των παθών, καθώς εσύ καταπραΰνεις τη μανία της έξωθεν και τον σάλο αμφοτέρων των κυμάτων· εσύ ταπείνωσας, σαν τραυματία που ογκώνεται εναντίον μας, τον υπερήφανο εχθρό και λογισμό· με τον βραχίονα της δύναμής σου διασκόρπισες τους Ιουδαίους εχθρούς σου. Δικοί σου είναι οι ουρανοί, και ως θρόνος και ως δημιούργημα, και δική σου είναι η γη, και ως κατοικία και ως υποπόδιο για σένα που ενανθρώπησες· τη σημερινή οικουμένη και τη μέλλουσα, εσύ τις στερέωσες· τον σκληρό και αδιάβατο βορρά και την απέραντη θάλασσα, εσύ τα θεμελίωσες· το Θαβώρ και το Αερμών, τα όρη, στο όνομά σου αγαλλίασαν σήμερα ευφραινόμενα, βλέποντάς σε να μεταμορφώνεσαι πάνω τους και να λάμπεις πιο πολύ και από τον ήλιο».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Σύντομος ἑρμηνεία
σὺ δεσπόζεις Ἔστι μὲν νοεῖν καὶ τὴν θάλασσαν τὴν μεγάλην· λέγει δὲ καὶ τὴν τοῦ βίου, ὡς πολυτάραχον καὶ ἐν σάλῳ οὖσαν. καὶ τὸν σάλον Καὶ ταύτην καὶ ἐκείνην ὁ Χριστός ἐστι ὁ κρατῶν, καταπραΰνων ἀμφοτέρων τὴν ζάλην. σὺ ἐταπείνωσας Τὸν διάβολον καὶ τοὺς αὐτὸν ζηλοῦντας ἐν ὑπερηφανίᾳ· ὡς ὁ σφαγεὶς καὶ κείμενος νεκρός, οὕτως πίπτουσιν οἱ ὑπερήφανοι. καὶ ἐν τῷ βραχίονι Ἐν τῷ βραχίονι γὰρ τοῦ πατρὸς ὡς θεοῦ δύναμις καὶ θεοῦ σοφία· ἐν αὐτῷ γὰρ ἐσκορπίσθησαν οἱ δαίμονες καὶ ὅσοι τούτοις ἐζήλωσαν. σοί εἰσιν Τουτέστιν καὶ τῶν οὐρανῶν καὶ τῆς γῆς σὺ βασιλεύεις, καὶ τῶν αἰσθητῶν οὐρανῶν καὶ τῶν νοητῶν, καὶ τῆς αἰσθητῆς γῆς καὶ τῆς νοητῆς. τὴν οἰκουμένην Πᾶσαν μὲν γὰρ [τὴν οἰκουμένην] σὺν τοῖς κατοικοῦσι. λέγει δὲ καὶ τὴν μέλλουσαν, καθὼς ὁ ἀπόστολος φησί, περὶ ἧς καὶ λαλοῦμεν. τὸν βορρᾶν Σὺ γὰρ τοὺς ἀνέμους τῇ θαλάσσῃ προσένειμας, ἵνα δῷς καὶ ἐν τοῖς ὕδασιν ἐργασίαν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Εσύ εξουσιάζεις»: Μπορεί κανείς να εννοήσει και τη μεγάλη θάλασσα· αναφέρεται όμως και στη θάλασσα της ζωής, επειδή είναι πολυτάραχη και βρίσκεται σε κλυδωνισμό. «Και τον κλυδωνισμό»: Και την πρώτη και τη δεύτερη ο Χριστός είναι αυτός που τις συγκρατεί, καταπραΰνοντας την τρικυμία και των δύο. «Εσύ ταπείνωσας»: Τον διάβολο και όσους τον μιμούνται στην υπερηφάνεια· όπως ο σφαγιασμένος που κείτεται νεκρός, έτσι ακριβώς πέφτουν και οι υπερήφανοι. «Και με τον βραχίονα»: Διότι, με τον βραχίονα του Πατρός ως δύναμη και σοφία του Θεού· διότι με αυτόν σκορπίστηκαν οι δαίμονες και όσοι τους μιμήθηκαν. «Δικοί σου είναι»: Δηλαδή, και στους ουρανούς και στη γη εσύ βασιλεύεις, και στους αισθητούς ουρανούς και στους νοητούς, και στην αισθητή γη και στη νοητή. «Την οικουμένη»: Διότι εννοεί ολόκληρη την οικουμένη μαζί με τους κατοίκους της. Αναφέρεται όμως και στη μέλλουσα οικουμένη, όπως λέει ο Απόστολος, για την οποία και ομιλούμε. «Τον βορρά»: Διότι εσύ κατένειμες τους ανέμους στη θάλασσα, για να δώσεις ενέργεια και μέσα στα ύδατα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Εἰς τοὺς Ψαλμούς 77-99 (Νόθος)
Σοί εἰσιν οἱ οὐρανοί, καὶ σή ἐστιν ἡ γῆ. Δῆλον ἀφ’ ὧν μόνος αὐτοῖς ὡς βούλεται κέχρηται. Τὴν οἰκουμένην καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς σὺ ἐθεμελίωσας. Πλήρωμα τῆς οἰκουμένης ὁ ἄνθρωπος. Αὐτοῦ γὰρ ἕνεκα καὶ παρὰ τῶν ἄλλων ζώων οἰκεῖσθαι χρείας ἕνεκα τῆς ἡμετέρας παρενεχθέντων ἔλαχε. Τοῦτο τοίνυν ἐθεμελίωσε, νόμον αὐτῷ φυσικὸν δεδωκώς, θεμέλιον πάντων τῶν ἀγαθῶν τῶν ἀνθρωπίνων τυγχάνοντα. Ὥστε οὐδὲ σαλεύεται, ἐὰν ἀκέραιον φυλάξῃ τὸν ἑαυτοῦ θεμέλιον. Τὸν βοῤῥᾶν καὶ τὴν θάλασσαν σὺ ἔκτισας. Οἱ μὲν ἄλλοι τῶν ἑρμηνευτῶν, ἀντὶ θαλάσσης, Νότον, ἢ Δεξιὰν ἐκδεδώκασι, τὸν νότον διὰ τῆς δεξιᾶς, ἐπειδὴ πρὸς τῷ κλίματι τέτακται τῷ πρὸς ἀνατολὰς ἐκ δεξιῶν κειμένῳ, αἰνιττόμενοι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Δικοί σου είναι οι ουρανοί και δική σου είναι η γη. Είναι προφανές από το γεγονός ότι μόνος Αυτός τα μεταχειρίζεται όπως βούλεται. Την οικουμένη και το πλήρωμά της εσύ τα θεμελίωσας. Πλήρωμα της οικουμένης είναι ο άνθρωπος. Διότι για χάρη του έλαχε να κατοικείται η γη και από τα άλλα ζώα, τα οποία δημιουργήθηκαν για την εξυπηρέτηση των δικών μας αναγκών. Αυτόν, λοιπόν, εθεμελίωσε, δίδοντάς του φυσικό νόμο, ο οποίος αποτελεί το θεμέλιο όλων των ανθρώπινων αγαθών. Επομένως, δεν κλονίζεται, εάν διαφυλάξει ακέραιο το θεμέλιό του. Τον βορρά και τη θάλασσα εσύ τα δημιούργησες. Οι άλλοι ερμηνευτές, αντί για τη λέξη θάλασσα, έχουν αποδώσει «Νότο» ή «Δεξιά», υποδηλώνοντας τον νότο μέσω της λέξης «δεξιά», επειδή τοποθετείται στη γεωγραφική ζώνη που βρίσκεται στα δεξιά σε σχέση με την ανατολή.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
ΤΙΤΛ. Βʹ. Περὶ δημιουργίας Θεοῦ· καὶ ὅτι οὐδὲν εἰκῆ γέγονε παρ᾽ αὐτοῦ. «Εἶδεν ὁ Θεὸς τὰ πάντα ὅσα ἐποίησε, καὶ ἰδοὺ καλὰ λίαν.» «Σή ἐστιν ἡ ἡμέρα, καὶ σή ἐστιν ἡ νύξ· σὺ κατήρτισας φαῦσιν καὶ ἥλιον· σὺ ἐποίησας πάντα τὰ ὅρια τῆς γῆς.» «Σοί εἰσιν οἱ οὐρανοὶ, καὶ σή ἐστιν ἡ γῆ· τὴν οἰκουμένην, καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς σὺ ἐθεμελίωσας. —Αὐτοῦ ἐστιν ἡ θάλασσα, καὶ αὐτὸς ἐποίησεν αὐτήν.» «Ὡς ἐμεγαλύνθη τὰ ἔργα σου, Κύριε! πάντα ἐν σοφίᾳ ἐποίησας.» «Ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς, ὁ κατασκευάσας φῶς, καὶ ποιήσας σκότος. Ἐγὼ ἐποίησα γῆν καὶ ἄνθρωπον ἐπ᾽ αὐτῆς. Ἐγὼ τῇ χειρί μου ἐστερέωσα τὸν οὐρανόν.» «Πνεῦμα παρ᾽ ἐμοῦ ἐξελεύσεται, καὶ πνοὴν πᾶσαν ἐγὼ ἐποίησα.» «Κύριος ὁ ποιῶν γῆν ἐν τῇ ἰσχύϊ αὐτοῦ, ἑτοιμάζων τὴν οἰκουμένην ἐν τῇ σοφίᾳ αὐτοῦ, καὶ ἐν τῇ συνέσει αὐτοῦ ἐξέτεινε τὸν οὐρανὸν, καὶ ἀνήγαγε νεφέλας ἀπ᾽ ἐσχάτου τῆς γῆς· ἀστραπὰς εἰς ὑετὸν ἐποίησε, καὶ ἐξήγαγε φῶς αὐτοῦ.» «Ὁ κατασκευάσας γῆν εἰς τὸν αἰῶνα χρόνον, ἐνέπλησεν αὐτὴν κτηνῶν τετραπόδων. Ὁ ἀποστέλλων τὸ φῶς, καὶ πορεύεται· ἐκάλεσεν αὐτὸ, καὶ ὑπήκουσεν αὐτῷ τρόμῳ. Οἱ δὲ ἀστέρες ἔλαμψαν ἐν ταῖς φυλακαῖς αὐτῶν, καὶ ηὐφράνθησαν· ἐκάλεσεν αὐτοὺς, καὶ εἶπον· Πάρεσμεν· ἔλαμψαν μετ᾽ εὐφροσύνης τῷ ποιήσαντι αὐτούς.» «Ὁ Θεὸς θάνατον οὐκ ἐποίησεν, οὐδὲ τέρπεται ἐπ᾽ ἀπωλείᾳ ζώντων.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΤΙΤΛ. Βʹ. Περί της δημιουργίας του Θεού· και ότι τίποτα δεν δημιουργήθηκε από αυτόν μάταια. «Είδε ο Θεός τα πάντα όσα δημιούργησε, και ιδού ήταν πάρα πολύ καλά.» «Δική σου είναι η ημέρα, και δική σου είναι η νύχτα· εσύ κατασκεύασες το φως και τον ήλιο· εσύ δημιούργησες όλα τα όρια της γης.» «Δικοί σου είναι οι ουρανοί, και δική σου είναι η γη· την οικουμένη και το πλήρωμά της εσύ τα θεμελίωσες. — Δική του είναι η θάλασσα, και αυτός τη δημιούργησε.» «Πόσο μεγαλύνθηκαν τα έργα σου, Κύριε! Τα πάντα τα δημιούργησες με σοφία.» «Εγώ είμαι ο Κύριος ο Θεός, ο οποίος κατασκεύασε το φως και δημιούργησε το σκοτάδι. Εγώ δημιούργησα τη γη και τον άνθρωπο πάνω σε αυτήν. Εγώ με το χέρι μου στερέωσα τον ουρανό.» «Πνεύμα από εμένα θα εξέλθει, και κάθε πνοή εγώ τη δημιούργησα.» «Ο Κύριος είναι αυτός που δημιουργεί τη γη με τη δύναμή του, που ετοιμάζει την οικουμένη με τη σοφία του, και με τη σύνεσή του εξέτεινε τον ουρανό, και ανύψωσε νεφέλες από την άκρη της γης· δημιούργησε αστραπές για τη βροχή, και εξήγαγε το φως του.» «Αυτός που κατασκεύασε τη γη για τον αιώνιο χρόνο, τη γέμισε με τετράποδα ζώα. Αυτός που αποστέλλει το φως, και αυτό πορεύεται· το κάλεσε, και του υπάκουσε με τρόμο. Και οι αστέρες έλαμψαν στις θέσεις τους και ευφράνθηκαν· τους κάλεσε, και είπαν: Είμαστε παρόντες· έλαμψαν με ευφροσύνη για εκείνον που τους δημιούργησε.» «Ο Θεός δεν δημιούργησε τον θάνατο, ούτε τέρπεται με την απώλεια των ζωντανών.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Εἰς τοὺς ψαλμούς
Σὺ ἐταπείνωσας» δι’ ἐμοῦ «ὡς τραυματίαν ὑπερήφανον» καὶ ἀποστάτην διάβολον «ἐν τῷ βραχίονι τῆς δυνάμεώς σου», ἐμοῦ, «διεσκόρπισας τοὺς ἐχθρούς σου. Σοί εἰσιν οἱ οὐρανοὶ καὶ σή ἐστιν ἡ γῆ· τὴν οἰκουμένην καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς» δι’ ἐμοῦ τοῦ λόγου σου «σὺ ἐθεμελίωσας. Τὸν βορρᾶν καὶ τὴν θάλασσαν», ἤτοι, τὸν νότον, «σὺ ἔκτισας. Θαβὼρ καὶ Ἑρμὼν ἐν τῷ ὀνόματί σου ἀγαλλιάσονται», σὸν εἶναι υἱὸν προσμαρτυρῶν τόν τε βαπτιζόμενον κατὰ τὸ Ἑρμώνιον ἐν Ἰορδάνῃ, τόν τε μεταμορφούμενον ἐν τῷ Θαβώρ. «Ἔλεος καὶ ἀλήθεια», ὁ σὸς Υἱός, «προπορεύεται πρὸ προσώπου σου» εἰς ἀνάπλασιν κόσμου, κἂν καὶ πρὸ προσώπου Χριστοῦ προεπορεύθη ὁ τὰς ὁδοὺς ἑτοιμάζων Ἰωάννης. «Τότε», φησίν, «ἐλάλησας ἐν ὁράσει τοῖς υἱοῖς σου καὶ εἶπας· Ἐθέμην βοήθειαν ἐπὶ δυνατόν, ὕψωσα ἐκλεκτὸν ἐκ τοῦ λαοῦ μου». Εἶχε μὲν γὰρ Χριστὸς φυσικὴν τὴν δυναστείαν, ὡς Θεός, προσετέθη δὲ βοήθεια αὐτῷ ἐκ τοῦ Πατρὸς ἐν τῇ τοῦ δούλου μορφῇ. Ὑψώθη μὲν γὰρ καὶ Δαβὶδ καὶ ἐδοξάσθη, ἀλλ’ ὡς Χριστοῦ τύπος, Χριστὸς δὲ ὑψωθεὶς ἐν τῷ σταυρῷ καὶ διὰ θανάτου θανατώσας τὸν θάνατον ὑψοῦται καὶ μεγαλύνεται παρὰ πάντων ὡς Θεός. «Εὗρον Δαβὶδ τὸν δοῦλόν μου, ἐν ἐλαίῳ ἁγίῳ μου ἔχρισα αὐτόν». Δοῦλος Θεοῦ κατ’ οὐσίαν Δαβίδ, χριστὸς δὲ οὐ κατ’ οὐσίαν, ἀλλὰ κατ’ οἰκονομίαν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Εσύ ταπείνωσες» μέσω εμού «σαν τραυματία τον υπερήφανο» και αποστάτη διάβολο «με τον βραχίονα της δυνάμεώς σου», εμένα, «διασκόρπισες τους εχθρούς σου. Δικοί σου είναι οι ουρανοί και δική σου είναι η γη· την οικουμένη και το πλήρωμά της» μέσω εμού του Λόγου σου «εσύ τα θεμελίωσες. Τον βορρά και τη θάλασσα», δηλαδή τον νότο, «εσύ τα έκτισες. Το Θαβώρ και το Ερμών στο όνομά σου θα αγαλλιάσουν», επιμαρτυρώντας ότι δικός σου Υιός είναι και αυτός που βαπτίζεται στην περιοχή του Ερμών στον Ιορδάνη, και αυτός που μεταμορφώνεται στο Θαβώρ. «Έλεος και αλήθεια», ο δικός σου Υιός, «προπορεύεται προ του προσώπου σου» για την ανάπλαση του κόσμου, έστω και αν και προ του προσώπου του Χριστού προπορεύτηκε εκείνος που ετοίμαζε τις οδούς, ο Ιωάννης. «Τότε», λέει, «μίλησες σε όραμα στους υιούς σου και είπες: Έθεσα βοήθεια σε δυνατό, ύψωσα εκλεκτό από τον λαό μου». Διότι ο Χριστός είχε μεν εκ φύσεως την εξουσία, ως Θεός, προστέθηκε δε σε αυτόν βοήθεια από τον Πατέρα στη μορφή του δούλου. Διότι υψώθηκε βέβαια και ο Δαβίδ και δοξάστηκε, αλλά ως τύπος του Χριστού, ενώ ο Χριστός, υψωθείς στον σταυρό και έχοντας θανατώσει τον θάνατο διά του θανάτου του, υψώνεται και μεγαλύνεται από όλους ως Θεός. «Βρήκα τον Δαβίδ τον δούλο μου, με το άγιό μου έλαιο τον έχρισα». Δούλος του Θεού κατ' ουσίαν είναι ο Δαβίδ, χριστός δε όχι κατ' ουσίαν, αλλά κατ' οικονομίαν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες