Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 88:36

23 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ἅπαξ ὤμοσα ἐν τῷ ἁγίῳ μου, εἰ τῷ Δαυΐδ ψεύσομαι·

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–23 από 23

Ἀναστάσιος Σιναΐτης Διάλογος κατὰ Ἰουδαίων
Εἰ δὲ εἴπῃ ὁ Ἰουδαῖος· Εἰ Υἱός ἐστι τοῦ Θεοῦ, ὡς λέγετε, πῶς εἶπεν ὁ Θεὸς ὡς πρὸς δοῦλον· «Αἴτησαι παρ’ ἐμοῦ, καὶ δώσω σοι;» καὶ πάλιν· «Ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε;» Τάχα ὡς πρὸς δοῦλον, διὰ τὸ αἰτεῖν καὶ λαμβάνειν· καὶ ὡς ἐφήμερον, διὰ τὸ, «Ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε·» καὶ γὰρ ὑμεῖς οἱ Χριστιανοὶ πρὸ τοῦ κόσμου ὅλου λέγετε ὅτι ἐγεννήθη· εἰπὲ αὐτῷ οὕτως· Περὶ τοῦ εἰπεῖν τὸν Πατέρα πρὸς τὸν Υἱὸν, ὅτι «Αἴτησαι παρ’ ἐμοῦ, καὶ δώσω σοι,» μὴ σκανδαλίζου· πολλὰ γὰρ καὶ βασιλεὺς πρὸς τὸν αὑτοῦ υἱὸν λέγει ἀπὸ πολλῆς ἀγάπης· Αἴτησαί μοι, καὶ παρέχω σοι εἴ τι θέλεις. Καὶ πάλιν περὶ τοῦ εἰπεῖν, «Ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε,» περὶ τῆς κατὰ σάρκα γεννήσεως αὐτοῦ λέγει· εὐδοκίᾳ γὰρ τοῦ Πατρὸς, ἐτέχθη ἐκ τῆς ἁγίας Θεοτόκου καὶ Ἀειπαρθένου Μαρίας. Τίνι γὰρ εἶπέ ποτε τῶν ἀγγέλων, «Υἱός μου εἶ σὺ, ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε;» — «Οὐχὶ πάντες εἰσὶ λειτουργικὰ πνεύματα εἰς διακονίαν ἀποστελλόμενα;» Καὶ πάλιν ἀλλαχοῦ· «Ἐγὼ ἔσομαι εἰς Πατέρα, καὶ αὐτὸς ἔσται μοι εἰς Υἱόν.» Ταῦτα γὰρ κατὰ τὸ ἀνθρώπινον καὶ τὴν ἔνσαρκον αὐτοῦ οἰκονομίαν εἴρηκεν, οὐ τὴν αἰώνιον γέννησιν δηλοῖ, ἀλλὰ τὴν τῶν χρόνων συνεζευγμένην. Ὁ γὰρ φύσει Υἱὸς Θεοῦ γέγονε καὶ φύσει ἄνθρωπος διὰ τὴν ἡμῶν σωτηρίαν, οὐ κατὰ χάριν τοῦτο λαμβάνων (ἔχει γὰρ αὐτὸ κατὰ φύσιν· καὶ λαμβάνει τοῦτο πάλιν ὡς ἄνθρωπος, ὅπερ εἶχεν, ὡς Θεός. Ὕψιστος γὰρ ὢν, Θεὸς ἐγένετο)· ἀλλ’ ὡς μὲν Θεὸς, Δεσπότης ἦν τῶν ὅλων ἀεί· ὡς δὲ ἄνθρωπος, προσελάβετο δόξαν ἥνπερ εἶχεν ὡς Θεός· καὶ ᾔτησεν οὐ λαβεῖν ἅπερ οὐκ εἶχεν, ἀλλ’ ἅπερ εἶχε δειχθῆναι, καθὼς γέγραπται, ὅτι «Ποιμανεῖς αὐτοὺς ἐν ῥάβδῳ σιδηρᾷ,» ἥτις ἐστὶν ἡ τῶν Ῥωμαίων βασιλεία· ταύτην γὰρ πιστοῖς καὶ Χριστιανοῖς βασιλεῦσι δοὺς Χριστὸς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ἐπιστατεύει καὶ συμβασιλεύει αὐτοῖς. Δι’ αὐτοῦ τὰ πιστὰ ἔθνη εἰς κατάσχεσιν κληρωθέντα πιστεύειν ποιμαίνονται αὐτόν. Ὅθεν καὶ πάντα τὰ ἔθνη συγκρούοντα μετὰ τῆς τῶν Χριστιανῶν βασιλείας, εἰ καὶ ἡττηθῶσιν, πλὴν ταύτην οὐ μετέστησαν, οὔτε μὴν μεταστήσωσι· καθὼς γέγραπται ἐν βίβλῳ Ψαλμῶν περὶ τῆς βασιλείας τοῦ Χριστοῦ, ὅτι «Ἡ ἀλήθειά μου, καὶ τὸ ἔλεός μου μετ’ αὐτοῦ· καὶ ἐν τῷ ὀνόματί μου ὑψωθήσεται τὸ κέρας αὐτοῦ· καὶ θήσομαι ἐν θαλάσσῃ χεῖρα αὐτοῦ καὶ ἐν ποταμοῖς δεξιὰν αὐτοῦ· αὐτὸς ἐπικαλέσεταί με, Πατήρ μου εἶ σὺ, Θεός μου, καὶ ἀντιλήπτωρ τῆς σωτηρίας μου· κἀγὼ πρωτότοκον θήσομαι αὐτὸν, ὑψηλὸν παρὰ τοῖς βασιλεῦσι τῆς γῆς· εἰς τὸν αἰῶνα φυλάξω αὐτῷ τὸ ἔλεός μου, καὶ ἡ διαθήκη μου πιστὴ αὐτῷ· καὶ θήσομαι εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος τὸ σπέρμα αὐτοῦ, καὶ τὸν θρόνον αὐτοῦ ὡς τὰς ἡμέρας τοῦ οὐρανοῦ. Ἐὰν ἐγκαταλίπωσιν οἱ υἱοὶ αὐτοῦ τὸν νόμον μου,» ἤτοι οἱ Χριστιανοὶ, «καὶ τοῖς κρίμασί μου οὐ πορευθῶσιν· ἐὰν τὰ δικαιώματά μου βεβηλώσωσι, καὶ τὰς ἐντολάς μου μὴ φυλάξωσι, ἐπισκέψομαι ἐν ῥάβδῳ τὰς ἀνομίας αὐτῶν, καὶ ἐν μάστιξι τὰς ἀδικίας αὐτῶν· τὸ δὲ ἔλεός μου οὐ μὴ διασκεδάσω ἐπ’ αὐτῶν, οὐδ’ οὐ μὴ ἀδικήσω τὴν διαθήκην μου. Ἅπαξ ὤμοσα ἐν τῷ ἁγίῳ μου. Ἦ τῷ Δαβὶδ ψεύσομαι; τὸ σπέρμα αὐτοῦ εἰς τὸν αἰῶνα μένει,» ὅς ἐστι Χριστὸς τὸ κατὰ σάρκα σπέρμα τοῦ Δαβὶδ, «καὶ ὁ θρόνος αὐτοῦ ὡς ἥλιος ἐναντίον μου, καὶ ὡς ἡ σελήνη κατηρτισμένη εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ ὁ μάρτυς ἐν οὐρανῷ πιστός.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αν όμως ο Ιουδαίος πει: «Αν είναι Υιός του Θεού, όπως λέτε, πώς ο Θεός είπε σ’ αυτόν σαν σε δούλο: “Ζήτησε από μένα, και θα σου δώσω;” και πάλι: “Εγώ σήμερα σε γέννησα;” Άραγε δεν του μιλά ως σε δούλο, επειδή ζητεί και λαμβάνει; Και δεν τον παρουσιάζει ως πρόσκαιρο, επειδή λέει: “Εγώ σήμερα σε γέννησα”; Αφού και εσείς οι Χριστιανοί λέτε ότι γεννήθηκε πριν από όλον τον κόσμο» — πες του τα εξής: Για το ότι ο Πατέρας λέει προς τον Υιό: «Ζήτησε από μένα, και θα σου δώσω», μη σκανδαλίζεσαι· γιατί πολλές φορές και ένας βασιλιάς λέει στον ίδιο του τον γιο από πολλή αγάπη: «Ζήτησέ μου, και θα σου δώσω ό,τι θέλεις». Και πάλι, για το «Εγώ σήμερα σε γέννησα», το λέει για τη γέννησή του κατά σάρκα· γιατί, με την ευδοκία του Πατέρα, γεννήθηκε από την αγία Θεοτόκο και Αειπάρθενο Μαρία. Σε ποιον, άλλωστε, από τους αγγέλους είπε ποτέ: «Υιός μου είσαι εσύ, εγώ σήμερα σε γέννησα;» Δεν είναι όλοι τους λειτουργικά πνεύματα, που αποστέλλονται για διακονία; Και πάλι αλλού λέει: «Εγώ θα είμαι γι’ αυτόν Πατέρας, και αυτός θα είναι για μένα Υιός». Αυτά τα είπε κατά το ανθρώπινο και σύμφωνα με την ένσαρκη οικονομία του· δεν δηλώνει την αιώνια γέννηση, αλλά εκείνη που συνδέθηκε με τους χρόνους. Διότι ο κατά φύση Υιός του Θεού έγινε και κατά φύση άνθρωπος για τη δική μας σωτηρία, χωρίς να λαμβάνει αυτό κατά χάριν — γιατί το έχει αυτό κατά φύσιν· και το λαμβάνει πάλι ως άνθρωπος, εκείνο ακριβώς που είχε ως Θεός. Διότι, ενώ ήταν Ύψιστος, έγινε Θεός· αλλά ως Θεός ήταν πάντοτε Δεσπότης των όλων, ενώ ως άνθρωπος προσέλαβε τη δόξα που είχε ως Θεός· και ζήτησε όχι να λάβει όσα δεν είχε, αλλά να φανερωθούν όσα είχε, καθώς έχει γραφεί: «Θα τους ποιμάνεις με ράβδο σιδερένια», η οποία είναι η βασιλεία των Ρωμαίων· γιατί αυτήν, αφού την έδωσε ο Χριστός, ο Υιός του Θεού, σε πιστούς και χριστιανούς βασιλείς, επιστατεί και συμβασιλεύει μαζί τους. Δι’ αυτού τα πιστά έθνη, που δόθηκαν ως κληρονομική κατάσχεση, ποιμαίνονται ώστε να πιστεύουν σ’ αυτόν. Γι’ αυτό και όλα τα έθνη, όσο κι αν συγκρούσθηκαν με τη βασιλεία των Χριστιανών, αν και νικήθηκαν, δεν την ανέτρεψαν, ούτε βέβαια θα την ανατρέψουν· καθώς έχει γραφεί στο βιβλίο των Ψαλμών για τη βασιλεία του Χριστού: «Η αλήθειά μου και το έλεός μου θα είναι μαζί του, και στο όνομά μου θα υψωθεί το κέρας του· και θα θέσω στη θάλασσα το χέρι του και στους ποταμούς τη δεξιά του. Αυτός θα με επικαλεστεί: Εσύ είσαι Πατέρας μου, Θεός μου και βοηθός της σωτηρίας μου. Και εγώ θα τον καταστήσω πρωτότοκο, υψηλό ανάμεσα στους βασιλείς της γης. Ως τον αιώνα θα φυλάξω γι’ αυτόν το έλεός μου, και η διαθήκη μου θα μένει πιστή σ’ αυτόν. Και θα διατηρήσω στον αιώνα του αιώνος το σπέρμα του και τον θρόνο του όσο διαρκούν οι ημέρες του ουρανού. Αν οι γιοι του εγκαταλείψουν τον νόμο μου», δηλαδή οι Χριστιανοί, «και δεν πορευθούν σύμφωνα με τις κρίσεις μου· αν βεβηλώσουν τα δικαιώματά μου και δεν φυλάξουν τις εντολές μου, θα επισκεφθώ με ράβδο τις ανομίες τους και με μάστιγες τις αδικίες τους· αλλά το έλεός μου δεν θα το απομακρύνω από επάνω τους, ούτε θα αθετήσω τη διαθήκη μου. Μια φορά ορκίστηκα με το άγιό μου· μήπως θα ψευσθώ στον Δαβίδ; Το σπέρμα του μένει στον αιώνα», που είναι ο Χριστός, το κατά σάρκα σπέρμα του Δαβίδ, «και ο θρόνος του θα είναι σαν τον ήλιο ενώπιόν μου και σαν τη σελήνη, στερεωμένη στον αιώνα, και ο μάρτυρας στον ουρανό είναι πιστός.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἀναστάσιος Σιναΐτης Διάλογος κατὰ Ἰουδαίων
Διὰ δὲ τὸ μὴ ὑπολαβεῖν σε Ἰουδαῖον ὅτι διὰ Δαβὶδ ταῦτα ἐῤῥέθη καὶ τὴν αὐτοῦ βασιλείαν, ἤγουν τοὺς Ἰουδαίους, καὶ οὐχὶ διὰ τὸν Χριστὸν, ἐπάγει τὸ γεγονὸς διὰ τὸ ἀποθανεῖν μὲν τὸν Δαβὶδ, καὶ παρελθεῖν τὴν βασιλείαν τῶν Ἰουδαίων, καὶ τὴν παλαιὰν διαθήκην βεβηλῶσθαι, λέγει οὕτως· «Σὺ δὲ ἀπώσω καὶ ἐξουδενώσας ἀνεβάλλου τὸν χριστόν σου, κατέστρεψας τὴν διαθήκην τοῦ δούλου σου· ἐβεβήλωσας εἰς τὴν γῆν τὸ ἁγίασμα αὐτοῦ· καθεῖλες πάντας τοὺς φραγμοὺς αὐτοῦ, σὺν τοῖς λοιποῖς, καὶ [τὸ] κατέχεας αὐτῷ αἰσχύνην.» Καὶ ἀληθῶς καλῶς Πνεῦμα τὸ ἅγιον διὰ τοῦ προφήτου ταῦτα εἶπεν· ἀδύνατον γὰρ τὸν Θεὸν ψεύσασθαι, ἀλλὰ δι’ ὅρκου ἐμεσίτευσε τὸ ἀμετάθετον τῆς ἀληθείας, καθὼς εἴρηται, ὅτι «Ἅπαξ ὤμοσα ἐν τῇ ἀληθείᾳ μου. Ἦ τῷ Δαβὶδ ψεύσομαι;» Σπέρμα γὰρ τοῦ Δαβὶδ τὸ κατὰ σάρκα ἐστὶν ὁ Χριστὸς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ. Ἐκ γένους γὰρ τοῦ Δαβὶδ τὸ κατὰ σάρκα ὑπῆρχεν ἡ Θεοτόκος Ἀειπαρθένος Μήτηρ Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν· καὶ ἢν βασιλείαν ὡς ἄνθρωπος ἔλαβεν, μένει διηνεκῶς. Ὁ γὰρ Δαβὶδ καὶ ἐτελεύτησε καὶ ἐτάφη, καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ, ἡ τῶν Ἰουδαίων, ἀφῃρέθη (1).
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και για να μη νομίσεις, όπως οι Ιουδαίοι, ότι αυτά ειπώθηκαν για τον Δαβίδ και για τη βασιλεία του, δηλαδή για τους Ιουδαίους, και όχι για τον Χριστό, φέρνει ως απόδειξη το γεγονός ότι ο Δαβίδ πέθανε, ότι η βασιλεία των Ιουδαίων παρήλθε και ότι η παλαιά διαθήκη βεβηλώθηκε, και λέγει έτσι: «Εσύ όμως απέρριψες και, αφού εξουδένωσες, απομάκρυνες τον χριστό σου· κατέστρεψες τη διαθήκη του δούλου σου· βεβήλωσες, ρίχνοντάς το στη γη, το αγίασμά του· γκρέμισες όλους τους φραγμούς του, μαζί με τα υπόλοιπα, και τον περιέλουσες με αισχύνη». Και αληθινά, πολύ σωστά το Άγιο Πνεύμα είπε αυτά διά του προφήτη· διότι είναι αδύνατον να ψευσθεί ο Θεός, αλλά με όρκο επικύρωσε το αμετάθετο της αλήθειας, καθώς έχει λεχθεί: «Μία φορά ορκίσθηκα στην αλήθειά μου· θα ψευσθώ τάχα στον Δαβίδ;» Διότι ο Χριστός, ο Υιός του Θεού, είναι κατά σάρκα σπέρμα του Δαβίδ. Επειδή από το γένος του Δαβίδ καταγόταν κατά σάρκα η Θεοτόκος, η Αειπάρθενος Μητέρα του Χριστού, του Θεού μας· και η βασιλεία που έλαβε ως άνθρωπος μένει παντοτινά. Διότι ο Δαβίδ και πέθανε και ετάφη, και η βασιλεία του, δηλαδή η βασιλεία των Ιουδαίων, αφαιρέθηκε.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Αθανάσιος Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Καὶ θήσομαι εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος τὸ σπέρμα αὐτοῦ. Οὐ παύσεται γὰρ τὸ Χριστιανῶν ὄνομα, καὶ τῆς εὐαγγελικῆς λατρείας ἡ δύναμις· διηνεκὴς δὲ μᾶλλον ἔσται καὶ ἀκατάληκτος. Ἅπαξ ὤμοσα ἐν τῷ ἁγίῳ μου, εἰ τῷ Δαυῒδ ψεύσομαι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και θα εγκαθιδρύσω το σπέρμα του εις τον αιώνα του αιώνος. Διότι δεν θα εκλείψει το όνομα των Χριστιανών και η δύναμη της ευαγγελικής λατρείας· αντίθετα, θα είναι διηνεκής και ατελεύτητη. Άπαξ ορκίστηκα στην αγιότητά μου, ότι δεν θα διαψεύσω τον Δαβίδ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Τὸ τοίνυν ἄπαξ οὐκ ἐπὶ ἀριθμοῦ τέθεικεν, ἀλλ᾽ ἐπὶ τοῦ πάντως ἐσομένου. Ἀδύνατον γὰρ μὴ γενέσθαι ὃ ὁ Θεὸς ἀπεφήνατο. Οὐκ ἀναβαλεῖται τὴν ἀπόφασιν· ὡς τὸ, «Ἅπαξ ὤμοσα ἐν τῷ ἁγίῳ μου,» ἀντὶ τοῦ βεβαίως. Ἢ τὸ ἅπαξ, ὅτι κἂν πολλάκις ἐλάλησεν, εἶς αὐτῷ σκοπὸς τῶν πολυμερῶν διαλέξεων, τὸ γνῶναι ἡμᾶς ἰσχυρὸν εἶναι τὸν Θεὸν καὶ φιλάνθρωπον, ἵν᾽ ὡς μὲν ἰσχυρὸν φοβηθῶμεν, ὡς δὲ φιλανθρώπῳ προσδράμωμεν. <Ὅτι τὸ κράτος, τοῦ Θεοῦ· καὶ σοῦ. Κύριε, τὸ ἔλεος.> (A f. 220, B f. 256, H f. 89 b.) Ὅτι δυνατὸς, φησὶν, ὁ Θεὸς ἐν τῇ κρίσει, ὁ αὐτὸς καὶ ἐλεήμων. Ἀπεφήνατο γὰρ λόγον περὶ τῆς κρίσεως, δι᾽ οὗ δύο ταῦτα ἀκήκοα, ἒν μὲν ὅτι τοῖς δεηθεῖσιν ὀργῆς διὰ τὴν τῶν ἁμαρτημάτων ὑπερβολὴν, ὀργὴν ἀποδώσει· τοῖς δὲ ἄξια πεποιηκόσιν ἐλέους, ἀπονέμει ἔλεον. Τὸ γὰρ κράτος τὴν ὀργὴν σημαίνει καὶ τὴν ἀποτομίαν τὴν κατὰ τῶν ἀξίων αὐτῆς γινομένην. Κατακρατεῖ γὰρ τῶν ὅλων ὁ πάντων ἔχων τὴν ἐξουσίαν Θεός· καὶ ἰσχυρᾷ μὲν χειρὶ καταστρέφει τὸν ἀλαζόνα, καὶ κολάζει τὸν ἀποστάτην, ἐλεεῖ δὲ τοὺς ἀγαπῶντας αὐτόν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Το «άπαξ», λοιπόν, δεν το έθεσε δηλώνοντας αριθμό, αλλά αυτό που οπωσδήποτε θα γίνει. Διότι είναι αδύνατον να μη γίνει αυτό που αποφάσισε ο Θεός. Δεν θα αναβάλει την απόφασή του· όπως το «Άπαξ (μια φορά) ορκίστηκα στην αγιότητά μου», αντί του βεβαίως. Ή το «άπαξ», διότι αν και πολλές φορές μίλησε, ένας είναι ο σκοπός του μέσα από τις πολυμερείς ομιλίες του, το να γνωρίσουμε εμείς ότι ο Θεός είναι ισχυρός και φιλάνθρωπος, ώστε αφενός ως ισχυρό να τον φοβηθούμε, και αφετέρου ως φιλάνθρωπο να προστρέξουμε σε αυτόν. <Ότι η ισχύς ανήκει στον Θεό· και δικό σου, Κύριε, είναι το έλεος.> (A f. 220, B f. 256, H f. 89 b.) Ότι είναι δυνατός, λέει, ο Θεός στην κρίση, και ο ίδιος είναι και ελεήμων. Διότι εξέφερε λόγο για την κρίση, μέσα από τον οποίο άκουσα αυτά τα δύο: ένα μεν, ότι σε όσους αξίζουν οργή εξαιτίας της υπερβολής των αμαρτημάτων τους, θα αποδώσει οργή· σε όσους όμως έχουν πράξει έργα άξια ελέους, απονέμει έλεος. Διότι η «ισχύς» (κράτος) σημαίνει την οργή και την αυστηρότητα που εφαρμόζεται εναντίον όσων είναι άξιοι αυτής. Επειδή ο Θεός, που έχει την εξουσία των πάντων, κυριαρχεί στα πάντα· και με ισχυρό χέρι καταστρέφει τον αλαζόνα και τιμωρεί τον αποστάτη, ενώ ελεεί αυτούς που τον αγαπούν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἱεροσολύμων Κατηχήσεις πρὸς τοὺς φωτιζομένους
Ταύτῃ γὰρ ἂν τῶν Ἰουδαίων ἀνώτερα φρονοίημεν, οἳ τὸ μὲν εἶναι ἙΝΑ ΘΕΟΝ καταδέχονται τοῖς δόγμασι· (τί γὰρ, εἰ καὶ τοῦτο διὰ τῆς εἰδωλολατρείας πολλάκις ἠρνήσαντο;) τὸ δὲ καὶ ΠΑΤΕΡΑ εἶναι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦτον, οὐ παραδέχονται· τοῖς οἰκείοις προφήταις ἐναντία φρονοῦντες, οἵ φασιν ἐν ταῖς θείαις γραφαῖς· Κύριος εἶπε πρός με, Υἱός μου εἶ σὺ, ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε. Καὶ μέχρι σήμερον φρυαττόμενοι καὶ συναγόμενοι κατὰ τοῦ Κυρίου, καὶ κατὰ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ· νομίζοντες ὅτι δυνατόν ἐστι Πατρὶ φιλιωθῆναι, χωρὶς τῆς εἰς τὸν Υἱὸν εὐσεβείας· ἀγνοοῦντες ὅτι οὐδεὶς ἔρχεται πρὸς τὸν Πατέρα, εἰ μὴ διὰ τοῦ Υἱοῦ, τοῦ λέγοντος, Ἐγώ εἰμι ἡ θύρα· καὶ, Ἐγώ εἰμι ἡ ὁδός. Ὁ τοίνυν τὴν ὁδὸν παραιτούμενος τὴν ἀπάγουσαν πρὸς τὸν Πατέρα, καὶ ὁ τὴν θύραν ἀρνούμενος, πῶς τῆς πρὸς τὸν Θεὸν εἰσόδου καταξιωθήσεται; ἀντιλέγοντες δὲ καὶ τοῖς ἐν ὀγδοηκοστῷ ὀγδόῳ ψαλμῷ γεγραμμένοις, τὸ, Αὐτὸς ἐπικαλέσεταί με, Πατήρ μου εἶ σὺ, Θεός μου καὶ ἀντιλήπτωρ τῆς σωτηρίας μου. Κἀγὼ πρωτότοκον θήσομαι αὐτὸν, ὑψηλὸν παρὰ τοῖς βασιλεῦσι τῆς γῆς. Εἰ γὰρ ταῦτα πρὸς τὸν Δαβὶδ ἢ Σολομῶντα, ἢ καί τινα τῶν καθεξῆς εἰρῆσθαι βιάζοιντο, δειξάτωσαν, πῶς ὁ θρόνος τούτου τοῦ προφητευομένου παρ᾽ αὐτοῖς, ἔστιν ὡς αἱ ἡμέραι τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ὡς ὁ ἥλιος ἐναντίον τοῦ Θεοῦ, καὶ ὡς ἡ σελήνη κατηρτισμένη εἰς τὸν αἰῶνα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι κατ' αυτόν τον τρόπο θα έχουμε ανώτερο φρόνημα από τους Ιουδαίους, οι οποίοι αποδέχονται στα δόγματά τους ότι υπάρχει ΕΝΑΣ ΘΕΟΣ (διότι τι σημασία έχει αν και αυτό το αρνήθηκαν πολλές φορές εξαιτίας της ειδωλολατρίας;), αλλά δεν παραδέχονται ότι Αυτός είναι και ΠΑΤΕΡΑΣ του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Αντιφρονούν προς τους ίδιους τους προφήτες τους, οι οποίοι λένε στις θείες Γραφές: «Ο Κύριος μου είπε, Υιός μου είσαι εσύ, εγώ σήμερα σε γέννησα». Και μέχρι σήμερα φρυάττουν και συνάγονται κατά του Κυρίου και κατά του Χριστού του, νομίζοντας ότι είναι δυνατόν να συμφιλιωθούν με τον Πατέρα, χωρίς την ευσέβεια προς τον Υιό, αγνοώντας ότι κανένας δεν έρχεται προς τον Πατέρα, παρά μόνο μέσω του Υιού, ο οποίος λέει: «Εγώ είμαι η θύρα» και «Εγώ είμαι η οδός». Εκείνος λοιπόν που απορρίπτει την οδό που οδηγεί προς τον Πατέρα, και εκείνος που αρνείται τη θύρα, πώς θα αξιωθεί την είσοδο προς τον Θεό; Αντιλέγουν επίσης και στα όσα είναι γραμμένα στον ογδοηκοστό όγδοο ψαλμό: «Αυτός θα με επικαλεστεί: Πατέρας μου είσαι εσύ, Θεός μου και αντιλήπτορας της σωτηρίας μου. Κι εγώ θα τον καταστήσω πρωτότοκο, υψηλότερο από τους βασιλιάδες της γης». Διότι, αν εκβιάζουν τα πράγματα θεωρώντας ότι αυτά έχουν ειπωθεί για τον Δαβίδ ή τον Σολομώντα, ή για κάποιον από τους μεταγενέστερους, ας αποδείξουν πώς ο θρόνος αυτού για τον οποίο προφητεύουν είναι όπως οι ημέρες του ουρανού, και όπως ο ήλιος ενώπιον του Θεού, και σαν τη σελήνη που είναι στερεωμένη στον αιώνα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐπιφάνιος Σαλαμῖνος Κύπρου Περὶ τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ θεοῦ
Καὶ πάλιν· Ἐν σοὶ προσεύξονται, ὅτι ἐν σοὶ Θεός ἐστι, καὶ οὐκ ἔστι Θεὸς πλὴν σοῦ· σὺ γὰρ εἶ Θεός, καὶ οὐκ ᾔδειμεν. 〈ζ〉 ὅτι ἐκ σπέρματος Δαυιδ ὁ Κύριος— Δαυιδ ἐν τῷ 〈πη〉 ψαλμῷ λέγει· Ἅπαξ ὤμοσα ἐν τῷ ἁγίῳ μου, εἰ τῷ Δαυιδ ψεύσομαι, τὸ σπέρμα αὐτοῦ εἰς τὸν αἰῶνα μενεῖ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και πάλι: Σε εσένα θα προσεύχονται, διότι μέσα σου υπάρχει Θεός, και δεν υπάρχει Θεός εκτός από εσένα· διότι εσύ είσαι Θεός, και εμείς δεν το γνωρίζαμε. 〈ζ〉 Ότι ο Κύριος προέρχεται από το σπέρμα του Δαβίδ — ο Δαβίδ στον 〈πη〉 ψαλμό λέει: Μία φορά ορκίστηκα στην αγιότητά μου, ότι δεν θα πω ψέματα στον Δαβίδ· το σπέρμα του θα παραμείνει εις τον αιώνα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Δεξιὰν δὲ τοῦ Θεοῦ τίνα ἄν τις εἴποι ἢ τὸν Χριστὸν αὐτοῦ τροπικῶς οὕτως ὠνομασμένον, Ὡς γὰρ ἀλλαχοῦ δύναμις καὶ σοφία λέλεκται, δικαιοσύνη τε καὶ ἁγιασμὸς, καὶ ἀπολύτρωσις, οὕτω καὶ νῦν δεξιὰ χρηματίσειεν ἄν· ἐπειδὴ τὰ δεξιὰ καὶ σωτήρια πᾶσιν ἀνθρώποις προξενήσειν ἔμελλεν. «Ὁ Θεὸς ἐλάλησεν ἐν τῷ ἁγίῳ αὐτοῦ,» καὶ τὰ ἑξῆς. Εὐξαμένου τοῦ ἁγίου Πνεύματος ὅπως ῥυσθῶσιν οἱ ἀγαπητοὶ τοῦ Θεοῦ, μηδὲν ὑπερθέμενος ὁ Θεὸς ἀποκρίνεται λέγων· «Ὑψωθήσομαι καὶ διαμεριῶ Σίκιμα.» Ταῦτα δὲ τοῦ Θεοῦ διὰ τοῦ Λόγου αὐτοῦ ὡς δι᾽ ἑρμηνέως λαλήσαντος, τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐπακοῦσαν, διδάσκει καὶ ἡμᾶς εἰδέναι αὐτά· διό φησιν· «Ὁ Θεὸς ἐλάλησεν ἐν τῷ ἁγίῳ αὐτοῦ.» Τὸν δὲ ἅγιον τοῦ Θεοῦ μορφὴν δούλου λαβόντα οὐκ ἠγνόησάν ποτε οἱ δαίμονες· διὸ ἐβόων λέγοντες· «Οἴδαμέν σε τίς εἶ, ὁ ἅγιος τοῦ Θεοῦ.» Ἀλλὰ καὶ ἐν πηʹ ψαλμῷ λέλεκται· «Ἅπαξ ὤμοσα ἐν τῷ ἁγίῳ μου, εἰ τῷ Δαυῒδ ψεύσομαι.» Ὡς γὰρ πατὴρ ἐφ᾽ υἱῷ ἀγαπητῷ, οὕτως ὁ τῶν ὅλων Θεὸς ἐπὶ τῷ Υἱῷ ὤμνυσι. Καὶ ἐνταῦθα τοίνυν «ὁ Θεὸς ἐλάλησεν ἐν τῷ ἁγίῳ αὐτοῦ·» ἢ, κατὰ τὸν Ἀκύλαν, «Ὁ Θεὸς ἐλάλησεν ἐν ἡγιασμένῳ αὐτοῦ.» Πότε δὲ καὶ τοῦτ᾽ ἐπληροῦτο, ἢ ὅτε ἐπ᾽ ἐσχάτου τῶν ἡμερῶν ἐλάλησεν ἡμῖν ἐν Υἱῷ; Τί δὲ ἐλάλησεν ἢ τὰ ἐπιφερόμενα λέγων· «Ἀγαλλιάσομαι καὶ διαμεριῶ Σίκιμα;»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και ποιον θα μπορούσε να ονομάσει κάποιος «δεξιά του Θεού» παρά τον Χριστό Του, ο οποίος ονομάζεται έτσι μεταφορικά; Διότι, όπως αλλού έχει ονομαστεί δύναμη και σοφία, δικαιοσύνη, αγιασμός και απολύτρωση, έτσι και τώρα θα μπορούσε να ονομαστεί «δεξιά»· επειδή επρόκειτο να χορηγήσει σε όλους τους ανθρώπους τα δεξιά και τα σωτήρια. «Ο Θεός ελάλησεν εν τω αγίω αυτού», και τα εξής. Όταν το Άγιο Πνεύμα προσευχήθηκε να ελευθερωθούν οι αγαπημένοι του Θεού, ο Θεός, χωρίς να αναβάλει καθόλου, αποκρίνεται λέγοντας: «Θα υψωθώ και θα διαμερίσω τα Σίκιμα». Και επειδή ο Θεός μίλησε αυτά μέσω του Λόγου Του, σαν μέσω ερμηνευτή, το Άγιο Πνεύμα, αφού τα άκουσε, διδάσκει και εμάς να τα γνωρίζουμε· γι' αυτό λέει: «Ο Θεός ελάλησεν εν τω αγίω αυτού». Οι δαίμονες, εξάλλου, ποτέ δεν αγνόησαν τον Άγιο του Θεού όταν έλαβε μορφή δούλου· γι' αυτό φώναζαν λέγοντας: «Γνωρίζουμε ποιος είσαι, ο Άγιος του Θεού». Αλλά και στον ογδοηκοστό όγδοο ψαλμό αναφέρεται: «Μία φορά ορκίστηκα στον άγιό μου, ότι δεν θα διαψεύσω τον Δαβίδ». Διότι, όπως ένας πατέρας ορκίζεται στο αγαπημένο του παιδί, έτσι και ο Θεός των όλων ορκίζεται στον Υιό. Έτσι, λοιπόν, και εδώ «ο Θεός ελάλησεν εν τω αγίω αυτού»· ή, σύμφωνα με τον Ακύλα, «Ο Θεός ελάλησεν εν τω ηγιασμένω αυτού». Και πότε εκπληρώθηκε αυτό, παρά όταν στις έσχατες ημέρες μίλησε σε εμάς μέσω του Υιού; Και τι ελάλησε παρά τα όσα ακολουθούν λέγοντας: «Θα αγαλλιάσω και θα διαμερίσω τα Σίκιμα»;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Ἐδίψησε δὲ πῶς, ἑρμηνεύει λέγων ἑξῆς· «Οὕτως ἐν τῷ ἁγίῳ ὤφθην σοι,» ὡσεὶ ἔλεγε τοῦτο· Ἐδίψησεν ἡ ψυχή μου τὸ ὀφθῆναί σοι ἐν τῷ σῷ ἁγιάσματι, «τοῦ ἰδεῖν τὴν δύναμίν σου καὶ τὴν δόξαν σου.» Τοιοῦτον δέ ἐστι καὶ τὸ διὰ τῶν ἔμπροσθεν εἰρημένον· «Ἐδίψησεν ἡ ψυχή μου πρὸς τὸν Θεὸν τὸν ἰσχυρὸν τὸν ζῶντα, πότε ἥξω καὶ ὀφθήσομαι τῷ προσώπῳ τοῦ Θεοῦ.» Γενόμενος γὰρ ἐν τῷ ἁγίῳ σου, περὶ οὗ εἴρηται ἐν ἑτέρῳ, «Ἅπαξ ὤμοσα ἐν τῷ ἁγίῳ μου,» πρῶτον μὲν αὐτὸς ὀφθήσομαί σοι, δοκιμασθησόμενος εἰ ἄξιος εἴην τῆς σῆς θέας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Το πώς όμως δίψασε, το ερμηνεύει λέγοντας στη συνέχεια: «Έτσι εμφανίστηκα ενώπιόν σου στο άγιό σου», σαν να έλεγε τούτο: Δίψασε η ψυχή μου να εμφανιστεί ενώπιόν σου στο αγίασμά σου, «για να δω τη δύναμή σου και τη δόξα σου». Παρόμοιο είναι και αυτό που έχει ειπωθεί προηγουμένως: «Δίψασε η ψυχή μου για τον Θεό τον ισχυρό, τον ζωντανό· πότε θα έλθω και θα εμφανιστώ ενώπιον του Θεού;». Διότι, όταν βρεθώ στο άγιό σου, για το οποίο έχει ειπωθεί σε άλλο σημείο, «Μία φορά ορκίστηκα στο άγιό μου», πρώτα εγώ ο ίδιος θα εμφανιστώ ενώπιόν σου, για να δοκιμαστώ αν είμαι άξιος της θέας σου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Καὶ μᾶλλον ἁρμόζει τῇ διανοίᾳ ἡ τοιαύτη ἔκδοσις· οὐδὲ γὰρ περὶ πολλῶν ἐστιν ὁ λόγος, ἀλλὰ περὶ μόνου τοῦ Δαυΐδ· αὐτῷ γὰρ, φησὶ, καὶ ὤμοσα, ἅτε δούλῳ μου ὄντι καὶ ἐπιλέκτῳ μου. Οὐ γὰρ ἤρκει ἁπλῶς διαθέσθαι αὐτῷ διαθήκην, ὥσπερ διεθέμην τῷ Νῶε, καὶ μετὰ ταῦτα τῷ Ἀβραὰμ, καὶ πάλιν μετ᾽ ἐκεῖνον τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴλ ἐπὶ τῆς ἐρήμου διὰ Μωσέως· ἐκείνοις γὰρ δίχα ὁρκωμοσίας· τῷ δ᾽ ἐπιλέκτῳ μου καὶ τῷ ἐμῷ θεράποντι καὶ δούλῳ Δαυῒδ διεθέμην μετὰ ὅρκου παραλήψεως· ὤμοσα γὰρ αὐτῷ περὶ τοῦ δεῖν τὸ σπέρμα αὐτοῦ εἰς τὸν αἰῶνα ἑτοιμάσειν καὶ τὸν θρόνον αὐτοῦ οἰκοδομήσειν, καὶ οὐκ εἰς μίαν γενεὰν, ἀλλ᾽ εἰς γενεὰν καὶ γενεάν. Περὶ δὲ τοῦ ὀμνύναι τὸν Θεὸν, ὁ ἱερὸς Ἀπόστολος ἐν τῇ πρὸς Ἑβραίους φησίν· Ἵνα διὰ δύο πραγμάτων ἀμεταθέτων, ἐν οἷς ἀδύνατον ψεύσασθαι τὸν Θεὸν, ἰσχυρὰν παράκλησιν ἔχωμεν. Κατ᾽ ἐπίτασιν γὰρ μείζονος διαβεβαιώσεως καὶ ὅρκος παρείληπται τῷ Θεῷ. Κατὰ τίνος δὲ ὁ ὅρκος ἑξῆς προϊὼν διδάσκει λέγων· Ἅπαξ ὤμοσα ἐν τῷ ἁγίῳ μου. Ἔνθα καὶ ἐπιστήσεις, τίς ποτε ἄρα οὗτος ἦν ὁ ἅγιος τοῦ Θεοῦ, καθ᾽ οὗ ὄμνυσιν ὡς κατὰ Υἱοῦ μονογενοῦς, εἰς τὸ ἐξ ἅπαντος τὰ τῆς ἐπαγγελίας κρατυνθῆναι. Τὸν μὲν οὖν ἅγιον ὡμολόγουν καὶ οἱ δαίμονες ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις, ὅτε μὴ φέροντες αὐτοῦ τὴν ἔνθεον δύναμιν κολαστικὴν οὖσαν αὐτῶν καὶ ἀπελαστικὴν, ἐβόων λέγοντες· Ἔα, τί ἡμῖν καὶ σοὶ, Ἰησοῦ Ναζαρῆνε;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και αυτή η εκδοχή ταιριάζει περισσότερο στο νόημα· διότι ο λόγος δεν γίνεται για πολλούς, αλλά μόνο για τον Δαβίδ· διότι σε αυτόν, λέγει, ορκίστηκα, επειδή είναι δούλος μου και εκλεκτός μου. Διότι δεν αρκούσε να συνάψει απλώς διαθήκη μαζί του, όπως συνήψε με τον Νώε, και έπειτα με τον Αβραάμ, και πάλι μετά από εκείνον με τους γιους του Ισραήλ στην έρημο μέσω του Μωυσή· διότι προς εκείνους η διαθήκη έγινε χωρίς ορκωμοσία· με τον εκλεκτό μου όμως και θεράποντά μου και δούλο μου τον Δαβίδ συνήψε διαθήκη αναλαμβάνοντας και όρκο· διότι του ορκίστηκε ότι πρέπει να ετοιμάσει το σπέρμα του (τους απογόνους του) στον αιώνα και να οικοδομήσει τον θρόνο του, και όχι μόνο για μία γενιά, αλλά από γενιά σε γενιά. Σχετικά δε με το ότι ο Θεός ορκίζεται, ο ιερός Απόστολος λέει στην Προς Εβραίους επιστολή: «Για να έχουμε ισχυρή παρηγοριά μέσω δύο αμετάβλητων πραγμάτων, στα οποία είναι αδύνατον να ψευσθεί ο Θεός». Διότι προς ενίσχυση μεγαλύτερης διαβεβαίωσης χρησιμοποιήθηκε από τον Θεό και ο όρκος. Στο όνομα τίνος, όμως, δόθηκε ο όρκος, μάς το διδάσκει προχωρώντας στη συνέχεια, λέγοντας: «Μία φορά ορκίστηκα στον άγιό μου». Εδώ λοιπόν θα επιστήσεις την προσοχή σου στο ποιος άραγε ήταν αυτός ο άγιος του Θεού, στο όνομα του οποίου ορκίζεται ως στο όνομα του μονογενούς Υιού, ώστε να εδραιωθούν εξάπαντος οι επαγγελίες. Αυτόν τον άγιο, εξάλλου, τον ομολογούσαν και οι δαίμονες στα Ευαγγέλια, όταν, μη μπορώντας να αντέξουν τη θεϊκή του δύναμη, η οποία τους τιμωρούσε και τους εκδίωκε, κραύγαζαν λέγοντας: «Άσε μας, τι σχέση υπάρχει ανάμεσα σε εμάς και σε σένα, Ιησού Ναζωραίε;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Οἴδαμέν σε τίς εἶ, ὁ ἅγιος τοῦ Θεοῦ. Κατὰ τούτου τοίνυν ὀμνὺς ὁ Θεὸς, οἷα πατὴρ κατὰ μονογενοῦς καὶ ἀγαπητοῦ υἱοῦ, τῷ Δαυῒδ τὴν ἐπαγγελίαν ἐποιεῖτο· Ὃ δὴ καὶ διδάσκει λέγων· Ἅπαξ ὤμοσα ἐν τῷ ἁγίῳ μου, εἰ τῷ Δαυῒδ ψεύσομαι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γνωρίζουμε ποιος είσαι, ο άγιος του Θεού. Ορκιζόμενος, λοιπόν, σε αυτόν ο Θεός, όπως ένας πατέρας στον μονογενή και αγαπητό του υιό, έδωσε την υπόσχεση στον Δαβίδ. Αυτό ακριβώς διδάσκει λέγοντας: Μία φορά ορκίστηκα στον άγιό μου, ότι δεν θα πω ψέματα στον Δαβίδ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Καὶ τὰ μὲν τῶν πρὸς τὸν Δαυῒδ ἐπαγγελιῶν τῶν περὶ τοῦ κέρως καὶ τοῦ θρόνου αὐτοῦ, περί τε τῶν ἐξ αὐτοῦ γενησομένων καὶ τῆς Καινῆς Διαθήκης αὐτοῦ τοσαῦτα. Ἐπεὶ δὲ ἐχρῆν τὰς τοιαύτας ἐπαγγελίας μὴ ἁπλῷ τινι καὶ ψιλῷ λόγῳ προενηνοχέναι νομίζειν, αὖθις ἐπαναλαμβάνει καὶ ἐπιδευτεροῖ τὸν λόγον, ὅρκῳ ἐπισφραγιζόμενος τὰ εἰρημένα εἰς βεβαίωσιν τῶν ἐπηγγελμένων. Διό φησιν· Ἅπαξ ὤμοσα ἐν τῷ Ἁγίῳ μου, εἰ τῷ Δαυῒδ ψεύσομαι, τὸ σπέρμα αὐτοῦ εἰς τὸν αἰῶνα μένει, καὶ ὁ θρόνος αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος ἐναντίον μου, καὶ ὡς ἡ σελήνη κατηρτισμένη εἰς τὸν αἰῶνα· καὶ ὁ μάρτυς ἐν οὐρανῷ πιστός. Διάψαλμα. Ἀψευδὴς μέν ἐστιν ὁ Θεὸς, καὶ ἀνωμότῳ χρώμενος τῇ ἐπαγγελίᾳ· ἐπεὶ δὲ ἐχρῆν ὡς πρὸς ἀνθρώπους διαλεγόμενον ἀνθρωπίνῃ χρήσασθαι συμπεριφορᾷ κατὰ τοὺς ἐν ἀνθρώποις εὐορκοῦντας, καὶ Θεοῦ μαρτυρίᾳ χρωμένους εἰς πίστωσιν τῶν οἰκείων λόγων· καὶ αὐτός φησιν ὀμωμοκέναι καὶ μὴ διαψεύσασθαι τοὺς ὅρκους, Ἵνα διὰ δύο, φησὶν ὁ θεῖος Ἀπόστολος, πραγμάτων ἀμεταθέτων, ἐν οἷς ἀδύνατον ψεύσασθαι τὸν Θεὸν, ἰσχυρὰν παράκλησιν ἔχωμεν. Εἴρηται δὲ καὶ ἄλλη αἰτία, δι᾽ ἣν ὀμνὺς ὁ Θεὸς εἰσῆκται, κατὰ ἀμοιβὴν τῆς τοῦ Δαυῒδ μεθ᾽ ὅρκου ἐπαγγελίας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτά, λοιπόν, αρκούν σχετικά με τις υποσχέσεις προς τον Δαβίδ, που αφορούσαν το κέρας και τον θρόνο του, καθώς και εκείνους που επρόκειτο να γεννηθούν από αυτόν, και την Καινή Διαθήκη του. Επειδή, όμως, δεν έπρεπε να νομίζει κανείς ότι τέτοιες υποσχέσεις προτάθηκαν με κάποιον απλό και σκέτο λόγο, επαναλαμβάνει και πάλι τον λόγο του, επισφραγίζοντας με όρκο τα λεγόμενα για την επιβεβαίωση όσων είχε υποσχεθεί. Γι' αυτό λέει: «Μία φορά ορκίστηκα στην αγιότητά μου, ότι δεν θα πω ψέματα στον Δαβίδ: Το σπέρμα του θα παραμείνει στον αιώνα, και ο θρόνος του θα είναι ενώπιόν μου σαν τον ήλιο, και σαν τη σελήνη που είναι στερεωμένη στον αιώνα· και ο μάρτυρας στον ουρανό είναι πιστός. Διάψαλμα». Ο Θεός, βέβαια, είναι αψευδής ακόμη και όταν δίνει μια υπόσχεση χωρίς όρκο· επειδή, όμως, έπρεπε, καθώς συνομιλούσε με ανθρώπους, να επιδείξει ανθρώπινη συγκατάβαση, σύμφωνα με τη συνήθεια των ανθρώπων που τηρούν τους όρκους τους και επικαλούνται τη μαρτυρία του Θεού για να επιβεβαιώσουν τα λόγια τους, λέει και ο Ίδιος ότι έχει ορκιστεί και ότι δεν πρόκειται να αθετήσει τους όρκους Του, «Ώστε μέσω δύο αμετάβλητων πραγμάτων», όπως λέει ο θείος Απόστολος, «στα οποία είναι αδύνατον να ψευσθεί ο Θεός, να έχουμε ισχυρή παρηγοριά». Έχει αναφερθεί, εξάλλου, και άλλη αιτία για την οποία ο Θεός παρουσιάζεται να ορκίζεται: ως ανταπόδοση για την υπόσχεση που ο Δαβίδ είχε δώσει με όρκο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Ὀμνύει δὲ ὁ Θεὸς κατὰ τοῦ Ἁγίου αὐτοῦ, ὡς ἂν καὶ πατὴρ εὐορκῶν κατὰ σωτηρίας υἱοῦ γνησίου καὶ ἀγαπητοῦ· τὸν αὐτὸν τρόπον κἀγὼ, φησὶν, ὤμοσα ἐν τῷ Ἁγίῳ μου, τουτέστι κατὰ τοῦ Ἁγίου μου, εἰ τῷ Δαυῒδ ψεύσομαι. Τί δὲ περιεῖχεν ὁ ὅρκος; Τὸ σπέρμα αὐτοῦ, φησὶν, εἰς τὸν αἰῶνα μένει. Τοῦτο πρῶτον, καὶ αὕτη μὲν πρώτη ἐπαγγελία ἡ περὶ τοῦ σπέρματος· περὶ οὗ καὶ ἀνωτέρω ἐλέγετο· Καὶ θήσομαι εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος τὸ σπέρμα αὐτοῦ· ἐδήλου δὲ τοῦ Χριστοῦ τὴν διαδοχήν. Δευτέρα δὲ ἐπαγγελία περὶ τοῦ θρόνου τοῦ προλεχθέντος· διὸ καὶ ἐπιλέγει· Καὶ ὁ θρόνος αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος ἐναντίον μου, καὶ ὡς σελήνη κατηρτισμένη εἰς τὸν αἰῶνα. Τὸ μὲν οὖν σπέρμα, τουτέστι τὸν τοῦ Χριστοῦ κατασπαρέντα λόγον, ἢ τὸν λαὸν αὐτοῦ καὶ τὴν Ἐκκλησίαν, οὔποτε διαφθαρήσεσθαί φησιν, οὐδὲ διαλείψειν· τὸν δὲ θρόνον αὐτοῦ διαμένειν εἰς τὸν αἰῶνα· ἢ κατὰ τὸν Σύμμαχον, Ὡς ἡ μήνη ἑδραία αἰωνίως μενεῖ· οὕτως ἔσται καὶ ὁ ἐκκλησιαστικὸς τοῦ Χριστοῦ θρόνος. Μήποτε δὲ προειπὼν ὁ λόγος, Ἅπαξ ὤμοσα ἐν τῷ Ἁγίῳ μου, καὶ ἐπισυνάψας ἑξῆς, Τὸ σπέρμα αὐτοῦ εἰς τὸν αἰῶνα μένει, τοῦ Ἁγίου αὐτοῦ τὸ σπέρμα κρατήσειν εἰς αἰῶνα θεσπίζει;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ορκίζεται δε ο Θεός στο όνομα του Αγίου του, όπως ακριβώς ένας πατέρας ορκίζεται στη σωτηρία του γνήσιου και αγαπητού του γιου· με τον ίδιο τρόπο κι εγώ, λέει, ορκίστηκα στο Άγιό μου, δηλαδή στο όνομα του Αγίου μου, ότι δεν πρόκειται να πω ψέματα στον Δαβίδ. Τι περιείχε όμως ο όρκος; Το σπέρμα του, λέει, παραμένει εις τον αιώνα. Αυτό είναι το πρώτο, και αυτή μεν είναι η πρώτη υπόσχεση σχετικά με το σπέρμα, για το οποίο και πιο πάνω ειπώθηκε: «Και θα εγκαθιδρύσω το σπέρμα του εις τον αιώνα του αιώνος»· γεγονός που φανέρωνε τη διαδοχή του Χριστού. Η δεύτερη δε υπόσχεση αφορά τον θρόνο αυτού που προαναφέρθηκε· γι' αυτό και προσθέτει: «Και ο θρόνος του ως ο ήλιος ενώπιόν μου, και ως σελήνη στερεωμένη εις τον αιώνα». Για το μεν σπέρμα λοιπόν, δηλαδή τον λόγο του Χριστού που σπάρθηκε, ή τον λαό του και την Εκκλησία, λέει ότι ποτέ δεν θα φθαρεί ούτε θα εκλείψει· για τον δε θρόνο του ότι θα διαμένει εις τον αιώνα· ή, σύμφωνα με τον Σύμμαχο, «όπως η σελήνη θα παραμένει σταθερή αιώνια»· έτσι θα είναι και ο εκκλησιαστικός θρόνος του Χριστού. Μήπως άραγε, αφού προείπε ο λόγος: «Μία φορά ορκίστηκα στο Άγιό μου», και συνέδεσε αμέσως μετά: «Το σπέρμα του μένει εις τον αιώνα», θεσπίζει ότι το σπέρμα του Αγίου του θα επικρατεί εις τον αιώνα;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Ταῦτα γὰρ εἰώθασιν ὀνειδίζειν ἡμῖν οἱ ἐχθροὶ τοῦ Θεοῦ. Ἀλλὰ γὰρ ὡς ἐπακουσθεὶς καὶ πιστεύσας τεύξεσθαι τῶν εὐχῶν, ἐλπίσας τε ᾗ τάχος ἐπιστήσεσθαι τὰς πρὸς τὸν Δαυῒδ ἐπαγγελίας τοῦ Θεοῦ, τὸ τέλος τοῦ παντὸς λόγου διὰ τῆς εὐχαριστίας καὶ εὐλογίας ἐπισφραγίζεται λέγων· Εὐλογητὸς Κύριος εἰς τὸν αἰῶνα· ἡμᾶς τε διδάσκει προσυπακούειν τὸ, Γένοιτο, γένοιτο, ὅπερ ἐστὶν Ἑβραϊκὴ φωνὴ, Ἀμὴν, ἀμήν. Περὶ δὲ τοῦ διαψάλματος, πολλάκις μεταξὺ παρεμβεβλημένου, ταῦτα λεκτέον. Ἡ πρώτη ἐπαγγελία τοῦ Θεοῦ ἐν ἀρχῇ λεχθεῖσα περιεῖχε, Διεθέμην διαθήκην, καὶ, Ὤμοσα Δαυῒδ, καὶ τὰ ἑξῆς· εἶτα τοῦ διαψάλματος παρατεθέντος, μεταβαλὼν ὁ λόγος τὸ πρόσωπον, ἐπιλέγει· Ἐξομολογήσονται οἱ οὐρανοὶ τὰ θαυμάσιά σου· καὶ πάλιν, ἐπαγγελίας λεχθείσης ἐκ προσώπου τοῦ Θεοῦ τῆς ἀπὸ τοῦ, Ἐθέμην βοήθειαν ἐπὶ δυνατὸν, μέχρι τοῦ, καὶ μάρτυς ἐν οὐρανῷ πιστὸς, πάλιν τοῦ διαψάλματος παρεμβληθέντος, μεταβάλλει τὴν διάνοιαν ὁ λόγος, καί φησι· Σὺ δὲ ἀπώσω καὶ ἐξουδένωσας, ἀνεβάλου τὸν Χριστόν σου. Εἶτα, διεξελθὼν τὰ σκυθρωπότερα, πάλιν ἐντίθησι τὸ διάψαλμα, καὶ ἐναλλάττει τὴν διδασκαλίαν φάσκων· Ἕως πότε, Κύριε, ἀποστρέψεις εἰς τέλος; καὶ τὴν εὐχὴν ἀναπέμψας, πάλιν τῷ διαψάλματι μεταξὺ κέχρηται, καὶ ἐπιλέγει· Ποῦ ἐστι τὰ ἐλέη σου τὰ ἀρχαῖα, Κύριε;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι αυτά συνηθίζουν να μας προσάπτουν χλευαστικά οι εχθροί του Θεού. Αλλά, καθώς εισακούστηκε και πίστεψε ότι θα λάβει τα αιτήματα των προσευχών του, και επειδή ήλπισε ότι το συντομότερο δυνατό θα εκπληρωθούν οι υποσχέσεις του Θεού προς τον Δαβίδ, επισφραγίζει το τέλος ολόκληρου του λόγου μέσω της ευχαριστίας και της δοξολογίας λέγοντας: «Ευλογητός ο Κύριος εις τον αιώνα»· και μας διδάσκει να ανταποκρινόμαστε με το «Γένοιτο, γένοιτο», το οποίο στην εβραϊκή γλώσσα είναι «Αμήν, αμήν». Σχετικά δε με το διάψαλμα, που πολλές φορές παρεμβάλλεται ενδιάμεσα, πρέπει να λεχθούν τα εξής. Η πρώτη υπόσχεση του Θεού, που αναφέρθηκε στην αρχή, περιελάμβανε τα εξής: «Διεθέμην διαθήκην» και «Ώμοσα Δαυίδ» και τα λοιπά· έπειτα, μετά την παράθεση του διαψάλματος, ο λόγος αλλάζει πρόσωπο και προσθέτει: «Εξομολογήσονται οι ουρανοί τα θαυμάσιά σου»· και πάλι, αφού ειπώθηκε η υπόσχεση εκ προσώπου του Θεού, από τη φράση «Εθέμην βοήθειαν επί δυνατόν» μέχρι το «και μάρτυς εν ουρανώ πιστός», με την εκ νέου παρεμβολή του διαψάλματος, ο λόγος μεταβάλλει το νόημα και λέει: «Συ δε απώσω και εξουδένωσας, ανεβάλου τον Χριστόν σου». Κατόπιν, αφού εξέθεσε τα πιο θλιβερά γεγονότα, τοποθετεί πάλι το διάψαλμα και εναλλάσσει τη διδασκαλία λέγοντας: «Έως πότε, Κύριε, αποστρέψεις εις τέλος;»· και αφού ανέπεμψε την προσευχή, χρησιμοποιεί ξανά ενδιάμεσα το διάψαλμα και καταλήγει: «Πού εστι τα ελέη σου τα αρχαία, Κύριε;».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Ἐκλογαὶ προφητικαί
Ἕως τοῦ αἰῶνος ἑτοιμάσω τὸ σπέρμα σου, καὶ οἰκοδομήσω εἰς γενεὰν καὶ γενεὰν τὸν θρόνον σου· καὶ μεθ᾽ ἕτερα φάσκουσαν, Ἅπαξ ὤμοσα ἐν τῷ ἁγίῳ μου, εἰ τῷ Δαυὶδ ψεύσομαι. Τὸ σπέρμα αὐτοῦ εἰς τὸν αἰῶνα μενεῖ, καὶ ὁ θρόνος αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος ἐναντίον μου. Καὶ πάλιν· Καὶ θήσομαι εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος τὸ σπέρμα αὐτοῦ, καὶ τὸν θρόνον αὐτοῦ ὡς τὰς ἡμέρας τοῦ οὐρανοῦ. Τὰ παραπλήσια δ᾽ ἂν εὕροις καὶ ἐν τῷ Ἱερεμίᾳ, ἔνθα εἴρηται, ὅτι τάδε λέγει Κύριος· οὐκ ἐξολοθρευθήσεται τῷ Δαυὶδ ἀνὴρ καθήμενος ἐπὶ θρόνου οἴκου Ἰσραήλ· καὶ τοῖς ἱερεῦσι καὶ τοῖς Λευίταις οὐκ ἐξολοθρευθήσεται ἀνὴρ ἐκ προσώπου μου, ἀναφέρων ὁλοκαυτώματα, καὶ θύων θυσίαν καὶ ποιῶν θυμίαμα πάσας τὰς ἡμέρας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Έως τον αιώνα θα στερεώσω το σπέρμα σου, και θα οικοδομήσω από γενεά σε γενεά τον θρόνο σου»· και έπειτα από άλλα λέγει: «Μία φορά ορκίστηκα στην αγιότητά μου, δεν θα διαψεύσω τον Δαβίδ. Το σπέρμα του θα μείνει στον αιώνα, και ο θρόνος του ως ο ήλιος ενώπιόν μου». Και πάλι: «Και θα εγκαθιδρύσω στον αιώνα του αιώνος το σπέρμα του, και τον θρόνο του ως τις ημέρες του ουρανού». Τα παρόμοια δε θα έβρισκε κανείς και στον Ιερεμία, όπου έχει ειπωθεί: «Αυτά λέγει ο Κύριος: Δεν θα εκλείψει από τον Δαβίδ άνδρας καθήμενος στον θρόνο του οίκου Ισραήλ· και από τους ιερείς και τους Λευίτες δεν θα εκλείψει άνδρας από το πρόσωπό μου, ο οποίος να προσφέρει ολοκαυτώματα, και να τελεί θυσία και να προσφέρει θυμίαμα όλες τις ημέρες».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εὐαγγελικὴ ἀπόδειξις
Σολομῶν παῖς μὲν ὢν τοῦ Δαβὶδ καὶ τῆς βασιλείας διάδοχος πέφηνεν ὁμολογουμένως, οὗτος δὲ καὶ τὸν ἐν Ἱεροσολύμοις νεὼν τῷ θεῷ πρῶτος ἐδείματο, καὶ τοῦτον εἰκὸς ὑπολήψεσθαι τοὺς ἐκ περιτομῆς τὸν προφητευόμενον εἶναι. οὓς ἐπιστῆσαι καλόν, εἰ οἷοί τε εἶεν ἐπὶ Σολομῶνα ἀνάγειν τὸν χρησμὸν φάσκοντα· «καὶ ἀνορθώσω τὸν θρόνον αὐτοῦ εἰς τὸν αἰῶνα», καὶ αὖθις μεθ᾽ ὅρκου διατάσεως ὀμωμοκέναι τὸν θεὸν ἐν τῷ ἁγίῳ αὐτοῦ, ὡς ἄρα ἔσται ὁ θρόνος τοῦ προφητευομένου ὡς ὁ ἥλιος καὶ αἱ ἡμέραι τοῦ οὐρανοῦ. εἰ γὰρ δή 〈τις〉 τοὺς χρόνους ἐξετάσειεν τῆς τοῦ Σολομῶνος βασιλείας, τεσσαράκοντα ἔτη, οὐ πλείονα, εὑρήσει· εἰ δὲ καὶ τῶν διαδόχων αὐτοῦ συνάξοι, οὐδὲ ἐφ᾽ ὅλοις πεντακοσίοις ἔτεσιν εὕροι ἂν τοὺς πάντας διαγενομένους. ἀλλ᾽ ἔστω τοὺς αὐτοὺς καὶ μέχρι τῆς ὑστάτης ὑπὸ Ῥωμαίων πολιορκίας τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους διαρκέσαι νομίζεσθαι· τί οὖν τοῦτο πρὸς τὴν προφητείαν, «εἰς τὸν αἰῶνα» καὶ «ὡς τὸν ἥλιον» καὶ «ὡς τὰς ἡμέρας τοῦ οὐρανοῦ» διαμενεῖν τὸν θρόνον αὐτοῦ θεσπίζουσαν; τὸ δὲ «καὶ ἐγὼ ἔσομαι αὐτῷ εἰς πατέρα καὶ αὐτὸς ἔσται μοι εἰς υἱὸν» πῶς ἂν τῷ Σολομῶνι ἁρμόσειεν, ὅτε διαρρήδην ἡ κατ᾽ αὐτὸν ἱστορία ἀλλότρια καὶ ἀπῳκισμένα τῆς τοῦ θεοῦ εἰσποιήσεως περὶ αὐτοῦ διδάσκει;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ο Σολομών, όντας βέβαια γιος του Δαβίδ και διάδοχος της βασιλείας, αναδείχθηκε ομολογουμένως, αυτός άλλωστε οικοδόμησε πρώτος τον ναό του Θεού στα Ιεροσόλυμα, και είναι φυσικό να υποθέσουν οι προερχόμενοι από την περιτομή ότι αυτός είναι ο προφητευόμενος. Σε αυτούς είναι καλό να επιστήσουμε την προσοχή, εάν είναι σε θέση να αναγάγουν στον Σολομώντα τον χρησμό που λέει: «και θα ανορθώσω τον θρόνο του στον αιώνα», και πάλι ότι ο Θεός έχει ορκιστεί με επίσημο όρκο στο άγιό του, ότι δηλαδή ο θρόνος του προφητευόμενου θα είναι όπως ο ήλιος και όπως οι ημέρες του ουρανού. Διότι, εάν βέβαια κάποιος εξετάσει τα χρόνια της βασιλείας του Σολομώντα, θα βρει σαράντα έτη, όχι περισσότερα· εάν πάλι αθροίσει και τα χρόνια των διαδόχων του, δεν θα βρει ότι όλοι αυτοί διήρκεσαν ούτε για ολόκληρα πεντακόσια χρόνια. Αλλά ας υποθέσουμε ότι αυτοί διήρκεσαν μέχρι την έσχατη πολιορκία του ιουδαϊκού έθνους από τους Ρωμαίους· τι σημαίνει λοιπόν αυτό σε σχέση με την προφητεία, η οποία θεσπίζει ότι ο θρόνος του θα παραμείνει «στον αιώνα» και «όπως ο ήλιος» και «όπως οι ημέρες του ουρανού»; Το δε «και εγώ θα είμαι σε αυτόν πατέρας και αυτός θα είναι σε μένα υιός» πώς θα μπορούσε να ταιριάξει στον Σολομώντα, όταν ρητά η ιστορία του διδάσκει γεγονότα ξένα και απομακρυσμένα από την υιοθεσία του Θεού;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Ζητήματα εὐαγγελικά
δʹ. Τοῦτον οὖν αὐτὸν ἐκεῖνον ὃν ὤμοσεν ὁ Θεὸς δώσειν τῷ Δαβὶδ θρόνον, τὸν ὡς τὰς ἡμέρας τοῦ οὐρανοῦ, καὶ τὸν ὡς ὁ ἥλιος ἐναντίον τοῦ Θεοῦ, καὶ τὸν ὡς σελήνην κατηρτισμένην εἰς τὸν αἰῶνα, παντὸς ἐπιστῆναι τοῦ ἔθνους εὐχομένου, ὁ μέγας ἄγγελος Γαβριὴλ τὴν Παρθένον εὐαγγελίζεται τῷ ἐξ αὐτῆς γεννησομένῳ δοθήσεσθαι θεσπίζων· διό φησι πρὸς αὐτήν· «Καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν· οὗτος ἔσται μέγας, καὶ Υἱὸς Ὑψίστου κληθήσεται· καὶ δώσει αὐτῷ Κύριος ὁ Θεὸς τὸν θρόνον Δαβὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ.» Ἐπιφέρει δ᾽ οὖν ἐφεξῆς καὶ λέγει· «Καὶ βασιλεύσει ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰακὼβ εἰς τοὺς αἰῶνας· καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ οὐκ ἔσται τέλος·» σύμφωνα τοῖς ἀπὸ τῶν χρησμῶν ἑρμηνεύων· ὁ μὲν γὰρ πρὸς τὸν Δαβὶδ περὶ θρόνον βασιλείας αἰωνίου καὶ οὐρανίου προὔλεγεν, ὁ δὲ ὡσαύτως τὸν ἐκ τῆς Παρθένου γεννησόμενον λήψεσθαί φησι τὸν θρόνον Δαβὶδ, τουτέστι τὸν τῷ Δαβὶδ ἐπηγγελμένον μὲν, οὐ μὴν καὶ δεδομένον· οὗτος δ᾽ ἦν ὁ οὐράνιος καὶ εἰς αἰῶνα διαμένων· ἦν οὖν καὶ τοῦτο συμπέρασμα μεγίστης προφητείας τῷ Δαβὶδ κεχρησμένης, προσδοκωμένης τε τῷ παντὶ λαῷ, πεπληρωμένης δὲ ἐπὶ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, κατὰ τὴν τοῦ Γαβριὴλ μαρτυρίαν φήσαντος· «Καὶ βασιλεύσει εἰς τοὺς αἰῶνας, καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ οὐκ ἔσται τέλος.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Δ΄. Αυτόν, λοιπόν, ακριβώς τον ίδιο τον θρόνο, τον οποίο ο Θεός ορκίστηκε να δώσει στον Δαβίδ, ο οποίος θα ήταν σαν τις ημέρες του ουρανού, και σαν τον ήλιο ενώπιον του Θεού, και σαν τη σελήνη που είναι στερεωμένη στον αιώνα, τον οποίο ολόκληρο το έθνος προσευχόταν να εγκαθιδρυθεί, ο μέγας άγγελος Γαβριήλ τον ευαγγελίζεται στην Παρθένο, προφητεύοντας ότι θα δοθεί σε Εκείνον που πρόκειται να γεννηθεί από αυτήν. Γι' αυτό της λέει: «Και θα καλέσεις το όνομά του Ιησού· αυτός θα είναι μέγας, και θα ονομαστεί Υιός του Υψίστου· και ο Κύριος ο Θεός θα του δώσει τον θρόνο του Δαβίδ, του πατέρα του». Προσθέτει, λοιπόν, στη συνέχεια και λέει: «Και θα βασιλεύσει στον οίκο του Ιακώβ εις τους αιώνας, και η βασιλεία του δεν θα έχει τέλος», ερμηνεύοντας σε συμφωνία με τα όσα προέρχονται από τους χρησμούς· διότι, αφενός, ο χρησμός προς τον Δαβίδ προανήγγελλε θρόνο αιώνιας και ουράνιας βασιλείας, και αφετέρου, αυτός [ο άγγελος] ομοίως λέει ότι Εκείνος που θα γεννηθεί από την Παρθένο θα λάβει τον θρόνο του Δαβίδ, δηλαδή αυτόν που είχε μεν υποσχεθεί στον Δαβίδ, αλλά δεν του είχε δοθεί· και αυτός ήταν ο ουράνιος και αιώνια παραμένων. Αυτό, λοιπόν, ήταν και το συμπέρασμα της μέγιστης προφητείας που δόθηκε στον Δαβίδ, η οποία αναμενόταν από ολόκληρο τον λαό, και εκπληρώθηκε στο πρόσωπο του Σωτήρα μας Ιησού Χριστού, σύμφωνα με τη μαρτυρία του Γαβριήλ που είπε: «Και θα βασιλεύσει εις τους αιώνας, και η βασιλεία του δεν θα έχει τέλος».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Σύντομος ἑρμηνεία
ἐὰν τὰ δικαιώματα Τῇ πορνείᾳ γὰρ τῇ αἰσθητῇ καὶ νοητῇ ἐμόλυναν τὰ ἅγια τῶν ἁγίων. ἐπισκέψομαι Τῷ σταυρῷ· ἐν αὐτῷ γὰρ συνετρίβησαν ὡς σκεύη κεραμέως, τουτέστιν ὡς ὄστρακα σαθρά [καὶ παντελῶς ἄχρηστα]. καὶ ἐν μάστιξιν Ὥστε πρὸς ἐπιστροφὴν ἀγαγεῖν. τὸ δὲ ἔλεος Τινὲς γὰρ ἐξ αὐτῶν πιστεύσαντες ἐσώθησαν· ἐξ αὐτῶν γάρ εἰσι καὶ (ἐξ αὐτῶν δὲ καὶ) οἱ ἀπόστολοι. οὐδὲ μή Τουτέστιν οὐ νοθεύσω τὴν ἀλήθειαν· οὐ ψεύσομαι, φησί, ὅτι θεὸς ἐγώ εἰμι. οὐδὲ μὴ βεβηλώσω Οὐ ψεύσομαι γάρ, ὅσα διεθέμην πρὸς Ἀβραὰμ τὸν πατέρα αὐτῶν· ἐν γὰρ τῷ πιστεῦσαι πολλοὺς ἐκ τῶν Ἰουδαίων ἡ διαθήκη οὐ παρεθραύσθη. καὶ τὰ ἐκπορευόμενα Θεὸς γὰρ ψεύσασθαι οὐ δύναται, ἀλλ’ ὅσα ἐπηγγείλατο, αὐτοῖς παρέσχεν. ἅπαξ ὤμοσα Ὤμοσα τῷ Δαυὶδ καὶ οὐ ψεύσομαι (οὐκ ἐψευσάμην), φησὶν ὁ θεός· ἐκ γὰρ αὐτοῦ [τὸ κατὰ σάρκα] ἀνέτειλα, ἵνα σώσω τὸν ἄνθρωπον. τὸ σπέρμα Σπέρμα τοῦ θεοῦ οἱ πιστοί. λέγει δὲ καὶ τὴν παρθένον τὴν θεοτόκον. καὶ ὁ θρόνος Ὁ θρόνος τοῦ υἱοῦ ἐνώπιον τοῦ πατρός· ἥλιος γὰρ δικαιοσύνης ὁ Χριστὸς χρηματίζει. καὶ ὡς ἡ σελήνη Περὶ τῆς ἐκκλησίας ὁ λόγος, ὅτι ὡς σελήνη φωτὸς πλήρης. καὶ ὁ μάρτυς Ὁ Χριστός· μάρτυς γὰρ τῆς ἐκκλησίας ὡς νυμφίος αὐτῆς ὑπάρχων.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«εάν τα δικαιώματα» Διότι με την αισθητή και τη νοητή πορνεία μόλυναν τα άγια των αγίων. «επισκέψομαι» Με τον σταυρό· διότι σε αυτόν συνετρίβησαν σαν πήλινα σκεύη, δηλαδή σαν σαθρά [και εντελώς άχρηστα] όστρακα. «και εν μάστιξιν» Ώστε να τους οδηγήσει σε επιστροφή. «το δε έλεος» Διότι μερικοί από αυτούς, επειδή πίστεψαν, σώθηκαν· αφού από αυτούς προέρχονται και οι απόστολοι. «ουδέ μη» Δηλαδή δεν θα νοθεύσω την αλήθεια· δεν θα πω ψέματα, λέει, διότι εγώ είμαι Θεός. «ουδέ μη βεβηλώσω» Διότι δεν θα αθετήσω όσα διεθέμην προς τον Αβραάμ, τον πατέρα τους· διότι με το να πιστέψουν πολλοί από τους Ιουδαίους η διαθήκη δεν καταπατήθηκε. «και τα εκπορευόμενα» Διότι ο Θεός δεν μπορεί να πει ψέματα, αλλά όσα υποσχέθηκε, τους τα παρείχε. «άπαξ ώμοσα» Ορκίστηκα στον Δαβίδ και δεν θα πω ψέματα (δεν είπα ψέματα), λέει ο Θεός· διότι από αυτόν ανέτειλα [κατά σάρκα], για να σώσω τον άνθρωπο. «το σπέρμα» Σπέρμα του Θεού είναι οι πιστοί. Αναφέρεται δε και στην παρθένο, την Θεοτόκο. «και ο θρόνος» Ο θρόνος του Υιού ενώπιον του Πατρός· διότι ο Χριστός καλείται ήλιος της δικαιοσύνης. «και ως η σελήνη» Ο λόγος αναφέρεται στην Εκκλησία, ότι είναι σαν σελήνη γεμάτη φως. «και ο μάρτυς» Ο Χριστός· διότι είναι μάρτυρας της Εκκλησίας, καθότι είναι ο νυμφίος της.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Εἰς τοὺς Ψαλμούς 77-99 (Νόθος)
Ἅπαξ ὤμοσα ἐν τῷ ἁγίῳ μου, εἰ τῷ Δαυῒδ ψεύσομαι. Ὅρκος τοῦ Θεοῦ ἡ παρ’ αὐτοῦ ὑπόσχεσις ὡς ἀπαράβατος λέγεται· ὅθεν καὶ ἀλλαχοῦ τὸν Θεὸν ὁ Δαυῒδ οὕτως ὑποτίθεται λέγοντα· Ὡς ὤμοσα ἐν τῇ ὀργῇ μου, εἰ εἰσελεύσονται εἰς τὴν κατάπαυσίν μου· ὅρκον τὴν ἐπαγγελίαν λέγων· κατὰ τίνος γὰρ ἔμελλεν ὀμνύναι εἰς ὃν πάντες ὀμνύουσι; Τί δαὶ τῷ Δαυῒδ ἐπαγγειλάμενος οὐ ψεύδεται; Τὸ σπέρμα αὐτοῦ εἰς τὸν αἰῶνα μένει, καὶ ὁ θρόνος αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος ἐναντίον μου, καὶ ὡς ἡ σελήνη κατηρτισμένη εἰς τὸν αἰῶνα· καὶ ὁ μάρτυς ἐν οὐρανῷ πιστός.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Μία φορά ορκίστηκα στην αγιότητά μου, ότι δεν θα διαψεύσω τον Δαβίδ. Όρκος του Θεού ονομάζεται η υπόσχεσή Του ως κάτι το απαράβατο· γι' αυτό και αλλού ο Δαβίδ παρουσιάζει τον Θεό να λέει τα εξής: Όπως ορκίστηκα στην οργή μου, ότι δεν θα εισέλθουν στην κατάπαυσή μου· αποκαλώντας όρκο την επαγγελία· διότι στο όνομα τίνος επρόκειτο να ορκιστεί Εκείνος, στο όνομα του οποίου ορκίζονται όλοι; Και τι υποσχέθηκε στον Δαβίδ το οποίο δεν διαψεύδει; Το σπέρμα του θα παραμείνει στον αιώνα, και ο θρόνος του θα είναι σαν τον ήλιο ενώπιόν μου, και σαν τη σελήνη που είναι στερεωμένη στους αιώνες· και ο μάρτυρας στον ουρανό είναι αξιόπιστος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Εἰς τοὺς ψαλμούς (ἐκ τοῦ μεγάλου ἑρμηνευτικοῦ)
Θεὸς γὰρ ὢν ὁ Λόγος, καὶ βασιλεὺς πρὸ αἰώνων ὑπάρχων, ἰδιοποιήσατο τὰ ἡμέτερα, ἵνα καὶ ἡμεῖς τὰ αὐτοῦ πλουτήσωμεν. «Αὐτὸς ἐπικαλέσεταί με, Πατήρ μου εἶ σύ.» Πάλιν ἐνταῦθα οἰκονομικῶς ὁ σεσαρκωμένος Θεὸν ἑαυτοῦ τὸν Πατέρα καλεῖ, λέγων· Πορεύομαι πρὸς τὸν Πατέρα μου καὶ Πατέρα ὑμῶν, καὶ Θεόν μου καὶ Θεὸν ὑμῶν. Ὁ γὰρ προφήτης φησὶ περὶ αὐτοῦ, παιδίον γεννώμενον προφητεύων, Θεὸν ἰσχυρὸν ἔλεγεν αὐτόν, Πατέρα τοῦ μέλλοντος αἰῶνος. «Οὐδὲ μὴ ἀδικήσω ἐν τῇ ἀληθείᾳ μου.» Ἅπαξ καλεῖ τὸ βέβαιον τῆς ἀποφάσεως, ὡς οὐ δεχομένης παρατροπήν. Τὸ δέ· Ὤμοσα ἐν τῷ ἁγίῳ μου, ἀντὶ τοῦ, Ὤμοσα κατὰ τῆς ἁγιωσύνης μου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι ο Λόγος, όντας Θεός και υπάρχοντας ως βασιλιάς προ των αιώνων, οικειοποιήθηκε τα δικά μας, ώστε και εμείς να πλουτίσουμε με τα δικά του. «Αυτός θα με επικαλεστεί: Εσύ είσαι ο Πατέρας μου». Πάλι εδώ, σύμφωνα με τη θεία οικονομία, ο σεσαρκωμένος ονομάζει τον Πατέρα Θεό του, λέγοντας: Πηγαίνω προς τον Πατέρα μου και Πατέρα σας, και Θεό μου και Θεό σας. Διότι ο προφήτης, προφητεύοντας γι' αυτόν ότι θα γεννηθεί ως παιδί, τον ονόμαζε Θεό ισχυρό, Πατέρα του μέλλοντος αιώνος. «Ούτε θα αθετήσω την αλήθειά μου». Ονομάζει «άπαξ» το βέβαιο της απόφασης, ως μη επιδεχόμενης καμία μετατροπή. Το δε: «Ορκίστηκα στο άγιό μου», είναι αντί του, «Ορκίστηκα στην αγιωσύνη μου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης Ἐπιστολαὶ περὶ τῆς ἑρμηνείας τῆς θείας γραφῆς
ΥΟΗʹ. ΙΣΙΔΩΡῼ. Ὅτι ἐκ σπέρματος Δαβὶδ τὴν κατὰ σάρκα γένεσιν ἔσχεν ὁ Κύριος, καὶ Ματθαῖος καὶ Παῦλος καὶ Δαβίδ, οἱ θεσπέσιοι, σαφῶς ἀποφαίνονται· ὁ μὲν γράφων, «Βίβλος γενέσεως Ἰησοῦ Χριστοῦ υἱοῦ Δαβίδ·» ὁ δὲ πρόδηλον, ὡς ἐξ Ἰούδα ἀνατέταλκεν ὁ Κύριος ἡμῶν τὸ κατὰ σάρκα· ὁ δὲ Δαβίδ, «Ἅπαξ ὤμοσα ἐν τῷ ἁγίῳ μου, εἰ τῷ Δαβὶδ ψεύσομαι, τὸ σπέρμα αὐτοῦ εἰς τὸν αἰῶνα μένει, καὶ ὁ θρόνος αὐτοῦ ὡς ἥλιος ἐναντίον μου· καὶ ὁ μάρτυς ἐν οὐρανῷ πιστός·» τὴν μετὰ σαρκὸς διὰ τούτων σημαίνων τοῦ Κυρίου ἀνάληψιν ἐν οὐρανῷ, ἀϊδίου ἐσομένης, ὡς ἀδιαιρέτως λοιπὸν τῷ Θεῷ Λόγῳ ἡνωμένης.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
478. Στον Ισίδωρο. Ότι ο Κύριος έλαβε την κατά σάρκα γέννησή του από το σπέρμα του Δαβίδ, και ο Ματθαίος και ο Παύλος και ο Δαβίδ, οι θεσπέσιοι άνδρες, το δηλώνουν σαφώς. Ο μεν πρώτος γράφοντας: «Βίβλος γενέσεως Ιησού Χριστού, υιού Δαβίδ»· ο δεύτερος: «Είναι ολοφάνερο ότι ο Κύριός μας, ως προς τη σάρκα, προήλθε από τη φυλή του Ιούδα»· και ο Δαβίδ: «Μία φορά ορκίστηκα στην αγιότητά μου, δεν θα διαψεύσω τον Δαβίδ, το σπέρμα του θα παραμείνει στον αιώνα, και ο θρόνος του θα είναι σαν τον ήλιο ενώπιόν μου· και ο μάρτυρας στον ουρανό είναι πιστός»· υποδηλώνοντας μέσα από αυτά τα λόγια την με τη σάρκα Ανάληψη του Κυρίου στον ουρανό, η οποία (σάρκα) θα παραμείνει αιώνια, εφόσον πλέον έχει ενωθεί αδιαίρετα με τον Θεό Λόγο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Περὶ ψευδοπροφητῶν
Ὁ οὐρανὸς γὰρ καὶ ἡ γῆ παρελεύσονται, οἱ δὲ λόγοι μου οὐ μὴ παρέλθωσιν. Ἅπαξ ὤμοσα ἐν τῷ ἁγίῳ μου. Ζῶ ἐγὼ, ὃς οὐ βούλομαι τὸν θάνατον τοῦ ἁμαρτωλοῦ. Ἠκούσατε, ὅτι καθ᾽ ἑαυτοῦ ὤμοσεν ὁ φιλάνθρωπος. Διὰ τοῦτο προτρέπομαι πάντας· Δεῦτε, τέκνα, ἀκούσατέ μου· καὶ ὡς καιρὸν ἔχομεν, ὀξυποδήσωμεν, πρὶν ἐλθεῖν ἡμέραν Κυρίου τὴν μεγάλην· Προφθάσωμεν τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐν ὁμολογήσει. Δεῦτε, προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν ἐναντίον Κυρίου τοῦ ποιήσαντος ἡμᾶς. Ὅτι αὐτὸς ἐποίησεν ἡμᾶς, αὐτὸς Οἰκτειρήσαι ἡμᾶς, καὶ εὐλογήσαι ἡμᾶς, ἐπιφάναι τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐφ᾽ ἡμᾶς καὶ ἐλεήσαι ἡμᾶς· αὐτὸς γάρ ἐστιν ὁ Θεὸς τῶν μετανοούντων, αὐτὸς προσδέχεται ἡμᾶς μετανοοῦντας, αὐτὸς καὶ ποιμανεῖ ἡμᾶς· αὐτῷ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος καὶ πᾶσα εὐχαριστία, τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ καὶ τῷ ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι ο ουρανός και η γη θα παρέλθουν, οι δικοί μου όμως λόγοι δεν πρόκειται να παρέλθουν. Μία φορά ορκίστηκα στην αγιότητά μου. Ζω εγώ, ο οποίος δεν επιθυμώ τον θάνατο του αμαρτωλού. Ακούσατε ότι ο Φιλάνθρωπος ορκίστηκε στον εαυτό του. Γι' αυτό προτρέπω τους πάντες: Ελάτε, τέκνα, ακούστε με· και όσο έχουμε καιρό, ας σπεύσουμε, πριν έλθει η μεγάλη ημέρα του Κυρίου. Ας προσέλθουμε έγκαιρα ενώπιόν του με εξομολόγηση. Ελάτε να προσκυνήσουμε και να προσπέσουμε ενώπιον του Κυρίου που μας δημιούργησε. Διότι αυτός μας δημιούργησε, αυτός ας μας σπλαχνιστεί και ας μας ευλογήσει, ας κάνει να λάμψει το πρόσωπό του επάνω μας και ας μας ελεήσει· διότι αυτός είναι ο Θεός όσων μετανοούν, αυτός μας δέχεται όταν μετανοούμε, αυτός και θα μας ποιμάνει· σε αυτόν ανήκει η δόξα και η ισχύς και κάθε ευχαριστία, στον Πατέρα και στον Υιό και στο Άγιο Πνεύμα, τώρα και πάντοτε, και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἔκθεσις πίστεως
Περὶ τῆς γενεαλογίας τοῦ κυρίου καὶ περὶ τῆς ἁγίας θεοτόκου Περὶ τῆς ἁγίας ὑπερυμνήτου ἀειπαρθένου καὶ θεοτόκου Μαρίας ἐν τοῖς προλαβοῦσι μετρίως διαλαβόντες καὶ τὸ καιριώτατον παραστήσαντες, ὡς κυρίως καὶ ἀληθῶς θεοτόκος ἔστι τε καὶ ὀνομάζεται, νῦν τὰ λείποντα προσαναπληρώσωμεν. Αὕτη γὰρ τῇ προαιωνίῳ προγνωστικῇ βουλῇ τοῦ θεοῦ προορισθεῖσα καὶ διαφόροις εἰκόσι καὶ λόγοις προφητῶν διὰ πνεύματος ἁγίου εἰκονισθεῖσά τε καὶ προκηρυχθεῖσα ἐν τῷ προωρισμένῳ καιρῷ ἐκ Δαυιδικῆς ῥίζης ἐβλάστησε διὰ τὰς πρὸς αὐτὸν γενομένας ἐπαγγελίας. «Ὤμοσε γὰρ κύριος», φησί, «τῷ Δαυὶδ ἀλήθειαν, καὶ οὐ μὴ ἀθετήσει αὐτόν· ἐκ καρποῦ τῆς κοιλίας σου θήσομαι ἐπὶ τοῦ θρόνου σου», καὶ πάλιν· «Ἅπαξ ὤμοσα ἐν τῷ ἁγίῳ μου, εἰ τῷ Δαυὶδ ψεύσομαι. Τὸ σπέρμα αὐτοῦ εἰς τὸν αἰῶνα μένει· καὶ ὁ θρόνος αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος ἐναντίον μου καὶ ὡς ἡ σελήνη κατηρτισμένη εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ ὁ μάρτυς ἐν οὐρανῷ πιστός,» καὶ Ἡσαΐας· «Ἐξανατελεῖ ῥάβδος ἐξ Ἰεσσαί, καὶ ἄνθος ἐκ τῆς ῥίζης ἀναβήσεται».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Περί της γενεαλογίας του Κυρίου και περί της αγίας Θεοτόκου Αφού στα προηγούμενα αναφερθήκαμε συνοπτικά περί της αγίας υπερυμνήτου αειπαρθένου και Θεοτόκου Μαρίας και παραθέσαμε το πιο ουσιώδες, ότι δηλαδή κυρίως και αληθώς είναι και ονομάζεται Θεοτόκος, ας συμπληρώσουμε τώρα όσα λείπουν. Διότι αυτή, αφού προορίστηκε από την προαιώνια και προγνωστική βουλή του Θεού, και αφού προτυπώθηκε και προκηρύχθηκε με διάφορες εικόνες και λόγους των προφητών μέσω του Αγίου Πνεύματος, βλάστησε στον προκαθορισμένο καιρό από τη ρίζα του Δαβίδ εξαιτίας των υποσχέσεων που είχαν δοθεί σε αυτόν. «Διότι ορκίστηκε ο Κύριος», λέει η Γραφή, «στον Δαβίδ αληθινά και δεν πρόκειται να τον αθετήσει: Από τον καρπό της κοιλίας σου θα εγκαταστήσω απόγονό σου πάνω στον θρόνο σου», και πάλι: «Μία φορά ορκίστηκα στην αγιότητά μου ότι δεν πρόκειται να διαψεύσω τον Δαβίδ. Το σπέρμα του θα παραμένει στον αιώνα· και ο θρόνος του θα είναι σαν τον ήλιο ενώπιόν μου και σαν τη σελήνη που είναι αιώνια στερεωμένη, και ο μάρτυρας στον ουρανό είναι πιστός», και ο Ησαΐας λέει: «Θα ανατείλει ράβδος από τον Ιεσσαί, και άνθος θα αναβλαστήσει από τη ρίζα του».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Εἰς τοὺς ψαλμούς
Καὶ ἡ ἀλήθειά μου καὶ τὸ ἔλεός μου μετ’ αὐτοῦ. Αὐτὸς ἐπικαλέσεταί με Πατέρα, κἀγὼ πρωτότοκον θήσομαι αὐτόν, ὑψηλὸν παρὰ τοῖς βασιλεῦσι τῆς γῆς», καθότι καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ οὐκ ἔστιν ἀπὸ τῆς γῆς. «Καὶ θήσομαι εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος τὸ σπέρμα» τῆς διδαχῆς «αὐτοῦ, καὶ τὸν θρόνον αὐτοῦ ὡς τὰς ἡμέρας τοῦ οὐρανοῦ» ἀσάλευτον καὶ ἀΐδιον. «Ἐὰν ἐγκαταλίπωσιν οἱ υἱοὶ αὐτοῦ τὸν νόμον μου» οἱ ἐπιστάντες αὐτὸν καὶ τὰς ἐντολάς μου μὴ φυλάξωσι, «ἐπισκέψομαι ἐν ῥάβδῳ καὶ μάστιγι τὰς ἀνομίας καὶ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν», ἵνα μετανοήσωσι. «Τὸ δὲ ἔλεός μου οὐ μὴ διασκεδάσω ἀπ’ αὐτῶν». Ταῦτα δὲ πρὸς Χριστιανούς, οὐ πρὸς Ἰουδαίους, ὡς ἐκεῖνοι φρεναπατῶνται, καθότι οὐδὲ γεγόνασιν ἐκεῖνοι Χριστοῦ υἱοί, ἀλλὰ Χριστοῦ φονευταί. «Καὶ τὰ ἐκπορευόμενα διὰ τῶν χειλέων μου οὐ μὴ ἀθετήσω. Ἅπαξ ὤμοσα ἐν τῷ ἁγίῳ μου» ὀνόματι, «εἰ τῷ Δαβὶδ ψεύσομαι» τῷ τε αἰσθητῷ τῷ τε νοητῷ. «Τὸ σπέρμα αὐτοῦ», ὅπερ ἔσπειρεν εἰς τὸν ἀγρὸν τοῦ κόσμου αὐτοῦ, «εἰς τὸν αἰῶνα μένει» συνέχον καὶ διατρέφον τῶν πιστῶν τὰ συστήματα. «Καὶ ὁ θρόνος αὐτοῦ ὡς ἥλιος ἐναντίον μου» μαρμαρυγαῖς θεότητος καταστραπτόμενος, «καὶ ὡς ἡ σελήνη κατηρτισμένη εἰς τὸν αἰῶνα», τηλαυγῶς ἐπιλάμπουσα τῇ παρεδρίᾳ μου. «Καὶ ὁ μάρτυς ἐν οὐρανῷ πιστός», ἤτοι ὁ ταῦτα πρὸς τὸν Υἱὸν ὑπισχνούμενος ἀληθὴς Θεὸς καὶ Πατήρ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Και η αλήθειά μου και το έλεός μου θα είναι μαζί του. Αυτός θα με επικαλεστεί ως Πατέρα, και εγώ θα τον καταστήσω πρωτότοκο, υψηλότερο από τους βασιλείς της γης», δεδομένου ότι και η βασιλεία του δεν προέρχεται από τη γη. «Και θα καταστήσω εις τον αιώνα και εις τον αιώνα του αιώνος το σπέρμα» της διδασκαλίας «του, και τον θρόνο του σαν τις ημέρες του ουρανού», ασάλευτο και αιώνιο. «Εάν εγκαταλείψουν οι υιοί του τον νόμο μου», δηλαδή όσοι τον πίστεψαν, «και δεν φυλάξουν τις εντολές μου, θα επισκεφθώ με ράβδο και μάστιγα τις ανομίες και τις αμαρτίες τους», για να μετανοήσουν. «Το έλεός μου όμως δεν θα το αποσύρω από αυτούς». Αυτά βέβαια λέγονται για τους Χριστιανούς, όχι για τους Ιουδαίους, όπως εκείνοι αυταπατώνται, διότι εκείνοι δεν έγιναν υιοί του Χριστού, αλλά φονευτές του Χριστού. «Και αυτά που εκπορεύονται από τα χείλη μου δεν θα τα αθετήσω. Μία φορά ορκίστηκα στο άγιό μου» όνομα, «ότι δεν θα πω ψέματα στον Δαβίδ», τόσο στον αισθητό όσο και στον νοητό. «Το σπέρμα του», το οποίο έσπειρε στον αγρό του κόσμου του, «παραμένει εις τον αιώνα» συγκρατώντας και διατρέφοντας τα πλήθη των πιστών. «Και ο θρόνος του θα είναι σαν τον ήλιο απέναντί μου», αστράφτοντας από τις λάμψεις της θεότητας, «και σαν τη σελήνη που είναι στερεωμένη στον αιώνα», φωτίζοντας τηλαυγώς δίπλα στον θρόνο μου. «Και ο μάρτυρας στον ουρανό είναι πιστός», δηλαδή ο αληθινός Θεός και Πατέρας που υπόσχεται αυτά προς τον Υιό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες