Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 88:43

Τον λεηλατούσαν όλοι οι διαβάτες του δρόμου· έγινε περίγελος στους γείτονές του. Ύψωσες το δεξί χέρι εκείνων που τον καταθλίβουν, χαροποίησες όλους τους εχθρούς του. Έστρεψες πίσω τη βοήθεια της ρομφαίας του, και δεν τον υποστήριξες στον πόλεμο. Κατάργησες την καθαρότητά του, τον θρόνο του στη γη γκρέμισες· σμίκρυνες τις ημέρες του χρόνου του, τον περιέλουσες με καταισχύνη· Διάψαλμα. Αυτά έχουν αποδειχθεί στη σαρκική διαδοχή του Δαβίδ και στη σωματική βασιλεία του, η οποία καθαιρέθηκε κατά τα χρόνια της αιχμαλωσίας του ιουδαϊκού λαού στη Βαβυλώνα. Διότι από τότε και ο Χριστός, δηλαδή ο αισθητός βασιλιάς, αυτός που προερχόταν από το γένος του Δαβίδ, εξέλιπε, και ο θρόνος της βασιλείας του γκρεμίστηκε, και όλα τα υπόλοιπα που είχαν προφητευθεί εκπληρώθηκαν· για τα οποία, εκ προσώπου του ιουδαϊκού έθνους, ο λόγος θρηνεί, θεωρώντας ότι άλλα μεν υποσχέθηκε ο Θεός, ενώ άλλα συνέβησαν. Πρέπει όμως εμείς να προσηλώσουμε τον νου μας στο ότι, εφόσον ο Θεός είναι αψευδής, υπάρχει απόλυτη ανάγκη να επαληθεύονται οι λόγοι Του· εάν λοιπόν δεν επαληθεύονται στην αισθητή βασιλεία του Δαβίδ, είναι καιρός να κατανοήσουμε με διαφορετικό τρόπο τα όσα έχουν υποσχεθεί.

ύψωσε〉 διότι 〈το δεξί χέρι των εχθρών του και απέστρεψε τη βοήθεια της ρομφαίας του και δεν τον στήριξε στον πόλεμο〉· αλλά και 〈του αφαίρεσε τη λαμπρότητα〉 και 〈τον θρόνο του γκρέμισε στη γη και μίκρυνε τις ημέρες του χρόνου του〉, και πάνω απ' όλα 〈έριξε επάνω του ντροπή〉.

Διάψαλμα: μετάθεση της προφητείας. «Συ δε απώσω»: Ο λόγος απευθύνεται προς τον διάβολο· υπονοεί όμως και τον Σαούλ. «Ανεβάλου»: Διότι ο Σαούλ αρνήθηκε το χρίσμα με το οποίο χρίστηκε, το βασιλικό και το προφητικό. «Κατέστρεψας»: Λέει ο Σαούλ προς τον Θεό: Γιατί με απώθησες και με αποστράφηκες; Αναφέροντας ένα μέρος εννοεί ολόκληρο το έθνος των Ιουδαίων· είναι δυνατόν όμως να εννοηθεί και ο διάβολος. «Εβεβήλωσας»: Του λαού των Ιουδαίων, διότι κάθε αγίασμά του ισοπεδώθηκε στο έδαφος. «Καθείλες»: Τον Νόμο, τη χάρη και τους προφήτες· διότι με αυτά προστατεύονταν οι Ιουδαίοι, αλλά τους αφαιρέθηκαν. «Έθου»: Διότι όλα τα ισχυρά στηρίγματα του λαού περιφρονήθηκαν, επειδή αμάρτησαν. «Διήρπασαν»: Οι δαίμονες και τα έθνη λεηλατούσαν τον λαό των Ιουδαίων, όπως οι Χαλδαίοι και οι υπόλοιποι· διότι αυτοί πορεύονταν έξω από την αληθινή οδό. «Εγενήθη»: Στα έθνη που βρίσκονταν γύρω τους· διότι ονείδιζαν τους Ιουδαίους, επειδή, αν και είχαν τον Νόμο, δεν έπρατταν τα έργα του Νόμου. «Ύψωσας»: Το λέει για τον Σαούλ, επειδή νικήθηκε στον πόλεμο και πέθανε· εξάλλου και εναντίον του λαού σήκωσαν χέρι και οι Χαλδαίοι και οι Ρωμαίοι. «Εύφρανας»: Αναφέρεται στον Σαούλ, ο οποίος ηττήθηκε στον πόλεμο, έχοντας αποστατήσει από τον Θεό. «Απέστρεψας»: Διότι η ρομφαία, την οποία είχε ως βοήθεια, στράφηκε [εναντίον του] και τον θανάτωσε. «Και ουκ αντελάβου»: Αναφέρεται στον Σαούλ· διότι καταπατήθηκε από τους εχθρούς και δεν προσέφυγε στον Θεό, [αλλά αναζήτησε τη μαντεία].

«Ύψωσας τη δεξιά όσων τον θλίβουν». 7. Πρόσεξε, αναφέρεται, λέει, σε εκείνους που κατέχουν τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία· διότι είναι ολοφάνερο ότι αυτοί την καταθλίβουν· όμως βεβαίως και η δεξιά τους, δηλαδή η εξουσία τους, υψώθηκε, καθώς απέκτησαν ευρύτερη αυτοκρατορία αφότου κατέστρεψαν τα εδάφη των Ιουδαίων. «Εύφρανες όλους τους εχθρούς του».

Ο δε Υιός, ωσάν να ικετεύει και να αποκρίνεται κάπως κατά την ανθρώπινη φύση, θα μπορούσε να πει: «Εσύ όμως τον απώθησες και τον εξουθένωσες, απέρριψες τον χριστό σου», επιτρέποντας να υποστεί τα αντίθετα από αυτά που του είχαν υποσχεθεί. «Κατέστρεψας τη διαθήκη του δούλου σου», την οποία συνήψες, υποσχόμενος ότι κανένας εχθρός δεν θα τον βλάψει. «Βεβήλωσας ρίχνοντας στη γη το αγίασμά του», δηλαδή, επέτρεψες το αγίασμα, το σκήνωμά του, να καλυφθεί νεκρό από τη γη. «Γκρέμισας όλους τους φραγμούς του, μετέτρεψες τα οχυρώματά του σε δειλία» και «τον λεηλατούσαν όλοι οι διαβάτες του δρόμου», δηλαδή, επέτρεψες με ευκολία να πραγματοποιηθεί η προδοσία του στους φονιάδες. «Έγινε όνειδος στους γείτονές του, επειδή ύψωσες το δεξί χέρι των εχθρών του και τους έδωσες χαρά. Απέστρεψες τη βοήθεια της ρομφαίας» της θεϊκής του εξουσίας «και δεν τον βοήθησες στον πόλεμο» της νυχτερινής του προδοσίας. «Τον έπαυσες από τον καθαρισμό του», αλλά μάλλον αναπαύθηκες μέσα σε αυτό, επιθυμώντας να καθαρίσεις τους πιστούς από τα αμαρτήματα. «Τον θρόνο του τον έριξες στο έδαφος», δηλαδή, τον ταπείνωσες ενώπιον των εχθρών του και τον περιέλουσες με ντροπή. «Θυμήσου ποια είναι η υπόστασή μου», ότι δεν είναι απλώς ανθρώπινη, αλλά και θεία. «Ποιος άνθρωπος υπάρχει που θα ζήσει και δεν θα δει τον θάνατο;», μαζί με τους οποίους και υπέρ των οποίων θα πεθάνω και εγώ, αφού έγινα άνθρωπος. «