Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 9:37

Εκείνοι που χάνονται δεν θα βρεθούν στην αιωνιότητα· διότι ο Κριτής παραμένει, και βασιλεύει παντοτινά στον μελλοντικό και νέο αιώνα.] Ο Κύριος θα βασιλεύσει στον αιώνα. Στον μελλοντικό και νέο αιώνα. Θα αφανιστείτε, έθνη, από τη γη Του. Διότι κατά τη βασιλεία Του θα ριχθούν στο αιώνιο πυρ. [Αποκαλεί έθνη τους αδίκους, επειδή δεν ζουν σύμφωνα με τον νόμο, αλλά επιδεικνύουν εθνική και βαρβαρική ωμότητα.

Αυτών την αποκοπή ζητεί, λέγοντας, «Θα καταστραφείτε», και απειλώντας τους με πανωλεθρία· ώστε και οι μεν να ανασάνουν, και οι δε να σωφρονιστούν.] Την επιθυμία των πενήτων εισάκουσες, Κύριε. Διότι αυτή ήταν η επιθυμία τους, και αυτός ο πόθος τους: το να αξιωθούν τα μελλοντικά αγαθά. Την ετοιμασία της καρδιάς τους πρόσεξε το αυτί σου. Επειδή, προετοιμαζόμενοι για αυτό, ετοιμάζονται ώστε να υπομένουν τα πάντα με την καρδιά τους. [Ετοιμασία καρδιάς είναι σαν μια υπόσχεση των κινήσεων της ψυχής να ακολουθήσουν τον Θεό.] Για να αποδώσεις δίκαιο στο ορφανό και στον ταπεινό, ώστε να μην συνεχίσει πλέον. Όταν, λέει, αποδώσει δικαιοσύνη υπέρ των φτωχών, τότε ο άνθρωπος δεν θα συνεχίσει πλέον να μεγαλαυχεί.

Ο βραχίονας αυτού του αμαρτωλού συντρίβεται από τον Κύριο, και η αμαρτία του αναζητείται και δεν βρίσκεται. <Θα αναζητηθεί η αμαρτία του, και δεν θα βρεθεί.> (B f. 41.) Διότι εάν, λέει, ερευνηθεί η [αμαρτία] του αμαρτωλού που πράττει τα φαύλα, δεν θα βρεθεί εξαιτίας της, δηλαδή θα αφανιστεί δικαίως. <Θα αφανιστείτε, έθνη, από τη γη του.> (A f. 73.) Διότι κατά τη βασιλεία του θα ριχτούν στο αιώνιο πυρ. Ως έθνη όμως εννοεί τους ακάθαρτους δαίμονες, και όχι τους ανθρώπους, για τους οποίους υπήρχε ελπίδα να σωθούν μέσω του Χριστού, αφού δικαιωθούν με την πίστη.

«Ένεκεν τίνος» Εξαιτίας του ανθρώπου παρόργισε ο διάβολος τον Θεό, ανατρέποντάς τον με την πλάνη των ειδώλων. «Είπε γάρ εν καρδία» Δηλαδή όσο και αν καταβροχθίσω τον άνθρωπο, δεν υπάρχει κανείς που να τον αναζητά, λέει ο διάβολος. «Βλέπεις» Ο Θεός λέει προς τον διάβολο: Βλέπεις ότι εσύ είσαι αυτός που βλάπτει τον άνθρωπό μου. «Του παραδούναι» Διότι τα πάντα κάνεις, ώστε να κατέχεται ο άνθρωπος στα χέρια σου. «Σοι ουν» Προς τον Θεό, είναι φανερό, βόησαν οι πτωχοί τω πνεύματι και όσοι απορφανίστηκαν από τον κόσμο, ώστε να φρουρούνται από Αυτόν. «Σύντριψον» Του διαβόλου, είναι φανερό· διότι αυτός είναι και αμαρτωλός και πονηρός. Τον βραχίονα αυτού, δηλαδή την ισχύ, κατάργησε, για να μη λυμαίνεται τον άνθρωπο. «Ζητηθήσεται» Δηλαδή, εάν αναζητηθεί το τέλος της, δεν βρίσκεται· διότι είναι πολλή. «Βασιλεύσει» Διότι η βασιλεία του Χριστού και Θεού είναι βασιλεία αιώνια, χωρίς διαδοχή και ατελεύτητη. «Απολείσθε» Οι δαίμονες από τον άνθρωπο· διότι ο άνθρωπος είναι γη νοητή. «Την επιθυμίαν» Τη θέληση των δικαίων και την ετοιμασία της καρδιάς τους. Εννοεί δε τις αγαθές πράξεις, και ο Θεός εισακούει και επιβλέπει και χαίρει για αυτές. «Κρίναι» Διότι των ορφανών και των ταπεινών υπερασπιστής και βοηθός είναι ο Θεός, μέσω του οποίου το θράσος των αλαζόνων πίπτει και θεωρείται ως μηδέν, και το φρύαγμα επί της γης λογίζεται ως μηδέν.

Ο Κύριος θα βασιλεύει στον αιώνα και στον αιώνα του αιώνος. Εδώ αποκρίνεται προς εκείνους που θορυβούνται και ταράζονται, εξαιτίας του ότι όσοι αμαρτάνουν δεν τιμωρούνται αμέσως. Τι, λέει, φοβάσαι; Τι σε τρομάζει; Μήπως είναι προσωρινός ο δικαστής; Μήπως έχει τέλος η βασιλεία του; Ακόμη και αν δεν τιμωρηθεί τώρα, οπωσδήποτε θα τιμωρηθεί. Διότι Εκείνος που απαιτεί την τιμωρία παραμένει, και βασιλεύει αδιάκοπα. Θα αφανιστείτε, έθνη, από τη γη του. Την επιθυμία των πενήτων εισάκουσες, Κύριε· στην προετοιμασία της καρδιάς τους έδωσε προσοχή το αυτί σου. Άλλος: Την πρόθεση της καρδιάς τους αφουγκράστηκε το αυτί σου. Άλλος: Θα προετοιμάσεις την καρδιά τους για να δώσει προσοχή το αυτί σου. Για να αποδώσεις δικαιοσύνη στο ορφανό και στον ταπεινό, ώστε να μην εξακολουθήσει πλέον να υπερηφανεύεται ο άνθρωπος πάνω στη γη. Άλλος: Για να αποδώσεις δικαιοσύνη στο ορφανό και στον συντριμμένο.

Βλέπεις τον προφήτη να δείχνει μεγαλύτερη μέριμνα για τους πονηρούς; Διότι αυτοί κυρίως είναι που υφίστανται το κακό. Διότι, για μεν τον αδικούμενο η ζημία είναι χρηματική, για δε τον αδικούντα ο κίνδυνος αφορά τα έσχατα. Τι σημασία έχει, άλλωστε, εάν δεν αισθάνονται την αρρώστια στην οποία βρίσκονται; Αυτό αποτελεί κορύφωση της αναισθησίας, και γι' αυτόν τον λόγο πρέπει κυρίως να τους σπλαχνίζεται κανείς· αυτό είναι γνώρισμα ατελούς διανοίας. Επειδή και τα μικρά παιδιά δεν δίνουν καμία σημασία στα πραγματικά φοβερά πράγματα, αλλά πολλές φορές βάζουν τα χέρια τους μέσα στη φωτιά, ενώ αντίθετα τρομάζουν με κούφια προσωπεία και τρέμουν όταν τα βλέπουν. Με αυτά μοιάζουν οι πλεονέκτες, οι οποίοι από τη μία φοβούνται την πενία, η οποία δεν είναι κάτι το φοβερό, αλλά αποτελεί και προϋπόθεση ασφαλείας· και από την άλλη εκτιμούν υπερβολικά τον άδικο πλούτο και την πλεονεξία, πράγμα το οποίο είναι φοβερότερο από κάθε φωτιά. Διότι παντού η πλεονεξία είναι κακό. Αυτήν, λοιπόν, παρακαλεί ο Προφήτης να αποκοπεί παντελώς, απειλώντας, εκφοβίζοντας και παρακαλώντας τον Θεό να εγερθεί για την τιμωρία μιας τέτοιας αναλγησίας. Γι' αυτό και προσθέτει λέγοντας: «Θα εξολοθρευτείτε, έθνη, από τη γη του», απειλώντας τους με πανωλεθρία και ζητώντας να γίνει ο Θεός βοηθός και εκδικητής των αδικουμένων, ώστε και αυτοί να ανακουφιστούν, και εκείνοι να σωφρονιστούν. Κανείς, λοιπόν, ας μην επιδιώκει την αφθονία των χρημάτων. Διότι από αυτήν γεννώνται πολλά κακά για όσους δεν προσέχουν: αλαζονεία, ραθυμία, φθόνος, κενοδοξία, και άλλα πολλά περισσότερα από αυτά.

ΤΙΤΛΟΣ ΙΘ΄. — Περί παραμονής και των παραμενόντων· και ότι πρέπει αυτοί να διατηρούν πίστη και εύνοια προς εκείνους που τους προσέλαβαν. «Απόκτησε εμπιστοσύνη με τον πλησίον σου, για να ευφρανθείς με τα αγαθά του. Σε καιρό θλίψης μείνε κοντά του, για να γίνεις συγκληρονόμος στην κληρονομιά του.» «Βάλε στο σπίτι σου ξένο, και θα σε αναστατώσει με ταραχές και θα σε αποξενώσει από τα δικά σου υπάρχοντα.» ΤΙΤΛΟΣ Κ΄. — Περί προϊσταμένων· και ότι πρέπει αυτοί να προΐστανται με ζήλο. «Ο προϊστάμενος, ας προΐσταται με ζήλο.» ΤΙΤΛΟΣ ΚΑ΄. Περί φτωχών· και ότι δεν πρέπει να αποφεύγουμε, να εξουθενώνουμε και να αποστρεφόμαστε τους πένητες. «Ο Θεός θα εισακούσει την κραυγή του πένητα και του φτωχού.» «Ο Κύριος έγινε καταφύγιο για τον πένητα· δεν ξέχασε την κραυγή των πενήτων. Ο φτωχός δεν θα ξεχαστεί παντοτινά· η υπομονή των πενήτων δεν θα χαθεί για πάντα. Όταν υπερηφανεύεται ο ασεβής, καταφλέγεται ο φτωχός. Σε σένα έχει αφεθεί ο φτωχός. Εισάκουσες, Κύριε, την επιθυμία των πενήτων.» «Καταντροπιάσατε τη βουλή του φτωχού· όμως ο Κύριος είναι η ελπίδα του.» «Θα φάνε οι πένητες και θα χορτάσουν.» «Θα κρίνει δίκαια τους φτωχούς του λαού, και θα σώσει τους γιους των πενήτων.» «Γνώρισα ότι ο Κύριος θα αποδώσει δικαιοσύνη υπέρ των φτωχών, και το δίκιο των πενήτων.» «Η φτώχεια ταπεινώνει τον άνθρωπο.» «Αυτός που ατιμάζει τον πένητα, αμαρτάνει.» «Ο φτωχός δεν υφίσταται απειλή.» «Αυτός που συκοφαντεί τον πένητα, εξοργίζει Εκείνον που τον έπλασε.» «

Βλέπεις ότι εσύ θείο «πόνο και θυμό» θα παραθέσεις από μέρους σου, «για να παραδώσεις τον εαυτό σου στα χέρια» του Θεού. Λοιπόν, «σε σένα», τον ελεήμονα Θεό, «έχει αφεθεί ο φτωχός, στο ορφανό εσύ στάθηκες βοηθός». «Σύντριψε τον βραχίονα του αμαρτωλού και πονηρού», είτε του Γολιάθ είτε του διαβόλου, και η συντριβή αυτή, αν «αναζητηθεί ως αμαρτία, δεν πρόκειται να βρεθεί», έστω κι αν μύριες φορές μπορέσει κανείς να συντρίψει τέτοιους εχθρούς. «Και θα βασιλεύσει στον αιώνα και στον αιώνα του αιώνος». Διότι η βασιλεία Του δεν έχει τέλος, όπως ακριβώς δεν έχει ούτε αρχή. «Θα αφανιστείτε, έθνη, από τη γη Του». Όσα έθνη δεν έχετε τέτοια πίστη σε Αυτόν, αρμόζει να αφανιστείτε από τη γη Του. «Την» ευσεβή «επιθυμία των φτωχών εισάκουσες, Κύριε, στην» αγαθή «προετοιμασία της καρδιάς τους έδωσε προσοχή το αυτί σου». «Για να αποδώσεις δικαιοσύνη στο ορφανό και τον ταπεινό» από τα χέρια όσων είναι ισχυρότεροί του, «ώστε να μην συνεχίσει πλέον να καυχιέται ο άνθρωπος πάνω στη γη», επαιρόμενος με αλαζονεία.