Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 91:13

42 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

δίκαιος ὡς φοῖνιξ ἀνθήσει, ὡσεὶ ἡ κέδρος ἡ ἐν τῷ Λιβάνῳ πληθυνθήσεται.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

41–42 από 42

Θεόδωρος ὁ Στουδίτης Κατηχητικὸς λόγος ὁ μέγας
ΚΑΤΗΧΗΣΙΣ ΡΕʹ. Περὶ φυλακῆς καὶ καθάρσεως τῶν αἰσθήσεων ἡμῶν καὶ ἐξαγγέλσεως τῶν πονηρῶν ἐννοιῶν. Ἀδελφοὶ καὶ πατέρες, χαίρω μὲν ἀεὶ ὁρῶν ὑμᾶς διεξαγομένους ἐν ὁμονοίᾳ καὶ περιπορευομένους ἐν τῇ ἐνεργείᾳ τῶν ἐντολῶν τοῦ θεοῦ· χαίρω δὲ μᾶλλον ἄρτι, ἐπὰν ἀκίνητοι μεμενήκατε καὶ διαμένετε ἐκ τῆς τῶν ἔξωθεν περιδονήσεως ἑδραιωμένοι, ἐν μηδενὶ πτυρόμενοι καὶ καταπίπτοντες τοῦ ἀθλητικοῦ καὶ θεοσθενοῦς φρονήματος. καὶ ὥσπερ τὰ ὑπὸ ἀνέμων σαλευόμενα δένδρη μᾶλλον εὐριζώτερα καὶ ἑδραιότερα καθέστηκε τῶν ἄλλων, οὕτω καὶ ἡμῖν συμβέβηκε, ταῖς τυχούσαις ἔξωθεν προσβολαῖς ῥιζωθεῖσί πως βαθύτερον καὶ ἀναδοθεῖσιν εἰς ὕψος εὐκαρπίας τῶν θεοδωρήτων ἐντολῶν· “δίκαιος γάρ”, φησίν, “ὡς φοῖνιξ ἀνθήσει· ὡσεὶ κέδρος ἡ ἐν τῷ Λιβάνῳ πληθυνθήσεται”. ἀλλ’ ἐπεὶ οὐχ ἅπαξ ἔστι σεισθῆναι, ἢ δίς, ὥσπερ οὐδὲ ῥιζωθῆναί τε καὶ ἑδρασθῆναι (πέφυκε γὰρ τοῦτο ἀεὶ γίνεσθαι, κατὰ τὸ ἀεικίνητον τῆς ἐνοχλήσεως, τῶν τε νοητῶς προσβαλλόντων καὶ αἰσθητῶς), ἀναγκαῖον ἀεὶ προσέχειν καὶ ἑκάστοτε συντηρεῖν ἑαυτοὺς ἐν τῷ νόμῳ τοῦ θεοῦ, μὴ ἐκκλίνοντας ἐκ τῶν ἐντολῶν δεξιᾷ τε καὶ ἀριστερᾷ, ἀλλὰ τὴν βασιλικωτάτην καὶ μέσην ἐξανύειν ὁδόν, ἐν ᾗ πέφυκεν ἡ σωτηρία καὶ τὸ ἀπλανὲς τῆς ψυχῆς καὶ εὐδιάβατον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΚΑΤΗΧΗΣΗ ΡΕʹ. Περί φρουρήσεως και καθάρσεως των αισθήσεών μας και εξαγορεύσεως των πονηρών λογισμών. Αδελφοί και πατέρες, χαίρω πάντοτε βλέποντάς σας να διάγετε με ομόνοια και να πορεύεστε σύμφωνα με την ενέργεια των εντολών του Θεού. Χαίρω όμως περισσότερο τώρα, επειδή παραμείνατε και διαμένετε ακλόνητοι από τον έξωθεν κλυδωνισμό, εδραιωμένοι, χωρίς να πτοείστε σε τίποτα και χωρίς να εκπίπτετε από το αγωνιστικό και θεοσθενές φρόνημα. Και όπως τα δέντρα που σαλεύονται από τους ανέμους καθίστανται πιο βαθιά ριζωμένα και πιο σταθερά από τα άλλα, έτσι συνέβη και σε εμάς, οι οποίοι με τις τυχούσες εξωτερικές προσβολές ριζώσαμε κατά κάποιον τρόπο βαθύτερα και ανυψωθήκαμε στο ύψος της ευκαρπίας των θεοδώρητων εντολών. Διότι, «ο δίκαιος», λέει η Γραφή, «θα ανθίσει σαν τον φοίνικα, θα πληθυνθεί σαν την κέδρο του Λιβάνου». Αλλά επειδή ο κλονισμός δεν συμβαίνει μόνο μία ή δύο φορές, όπως ακριβώς και το ρίζωμα και η εδραίωση (διότι αυτό είναι φυσικό να γίνεται πάντοτε, εξαιτίας της αδιάκοπης ενοχλήσεως, τόσο από αυτούς που προσβάλλουν νοητώς όσο και αισθητώς), είναι αναγκαίο να προσέχουμε πάντοτε και κάθε φορά να διατηρούμε τον εαυτό μας στον νόμο του Θεού, χωρίς να παρεκκλίνουμε από τις εντολές ούτε δεξιά ούτε αριστερά, αλλά να διανύουμε τη βασιλικότατη και μέση οδό, στην οποία βρίσκεται εκ φύσεως η σωτηρία, καθώς και η απαλλαγή από την πλάνη και η ασφαλής πορεία της ψυχής.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Οὐ γάρ τις δύναται ἡμῶν ὅλους τοῦ μυστηρίου τοὺς λόγους χωρῆσαι, ἀλλὰ τὰ ἡμῖν τοῖς ὑλικωτέροις ἀνέφικτα καὶ ἄβρωτα οἱ ἀπόστολοι βαστάζουσιν, ὥσπερ, ἔν τισι κοφίνοις, ταῖς ἑαυτῶν δικαίαις ψυχαῖς. Οἱ γὰρ κόφινοι, ἐκ βαΐων φοινικίνων· «Δίκαιος δέ, ὡς φοῖνιξ ἀνθήσει.» «Οἱ οὖν ἄνθρωποι, ἰδόντες τὸ σημεῖον ὃ ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς, ἔλεγον ὅτι, Οὗτός ἐστιν ἀληθῶς ὁ προφήτης ὁ ἐρχόμενος εἰς τὸν κόσμον. Ἰησοῦς οὖν, γνοὺς ὅτι μέλλουσιν ἔρχεσθαι, καὶ ἁρπάζειν αὐτόν, ἵνα ποιήσωσιν αὐτὸν βασιλέα, ἀνεχώρησε πάλιν εἰς τὸ ὅρος αὐτὸς μόνος.» Ὅρα τὴν γαστριμαργίαν τοῦ πλήθους· μυρία θαύματα ποιήσαντος τοῦ Ἰησοῦ, καὶ θαυμασιώτερα, οὐκ ἐθαύμαζον· καὶ ἰδοὺ διὰ τὴν βρῶσιν, «Οὗτος, φασίν, ἔστιν ὁ προφήτης.» Οὐκ ἔτι αὐτῷ περὶ τῆς τοῦ Σαββάτου παραβάσεως ἐγκαλοῦσιν, οὐκ ἔτι τὸν νόμον ἐκδικοῦσιν· ἀλλὰ τοσοῦτον διὰ τοὺς ἄρτους αὐτὸν τιμῶσιν, ὥστε οὐ μόνον προφήτην ἀναγορεύουσιν, ἀλλὰ καὶ βασιλείας ἄξιον οἴονται. Ἀλλ’ ἐκεῖνος φεύγει, παιδεύων ἡμᾶς τῶν κοσμικῶν καταφρονεῖν ἀξιωμάτων. Ἀναχωρεῖ δὲ εἰς τὸ ὅρος αὐτὸς μόνος, μηδένα τῶν μαθητῶν παραλαβών· ὡς ἂν αὐτῶν τὸν πόθον δοκιμάσῃ, καὶ εἰ μὴ φέρουσι τὴν αὐτοῦ στέρησιν. «Ὡς δὲ ὀψία ἐγένετο, κατέβησαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ εἰς τὴν θάλασσαν. Καὶ ἐμβάντες εἰς τὸ πλοῖον, ἤρχοντο πέραν τῆς θαλάσσης εἰς Καπερναούμ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι κανείς από εμάς δεν μπορεί να κατανοήσει πλήρως όλα τα νοήματα του μυστηρίου, αλλά εκείνα που για εμάς τους πιο υλικούς είναι ανέφικτα και δυσκολοχώνευτα, οι απόστολοι τα κρατούν, σαν μέσα σε κοφίνια, στις δίκαιες ψυχές τους. Διότι τα κοφίνια φτιάχνονται από κλαδιά φοίνικα· «Ο δε δίκαιος θα ανθίσει ως φοίνικας». «Οι άνθρωποι, λοιπόν, όταν είδαν το θαύμα που έκανε ο Ιησούς, έλεγαν: Αυτός είναι αληθινά ο προφήτης που έρχεται στον κόσμο. Ο Ιησούς, λοιπόν, επειδή γνώριζε ότι πρόκειται να έρθουν και να τον αρπάξουν για να τον κάνουν βασιλιά, αναχώρησε πάλι στο όρος ολομόναχος». Δες τη γαστριμαργία του πλήθους· παρόλο που ο Ιησούς είχε κάνει αμέτρητα θαύματα, και μάλιστα πιο θαυμαστά, δεν τον θαύμαζαν· και ιδού, εξαιτίας της τροφής, λένε: «Αυτός, λένε, είναι ο προφήτης». Δεν τον κατηγορούν πια για την παράβαση του Σαββάτου, δεν υπερασπίζονται πλέον τον νόμο· αλλά τόσο πολύ τον τιμούν για τους άρτους, ώστε όχι μόνο τον ανακηρύσσουν προφήτη, αλλά θεωρούν ότι είναι άξιος και για τη βασιλεία. Αλλά εκείνος φεύγει, διδάσκοντάς μας να περιφρονούμε τα κοσμικά αξιώματα. Αναχωρεί δε στο όρος ολομόναχος, χωρίς να πάρει μαζί του κανέναν από τους μαθητές· για να δοκιμάσει τον πόθο τους, και το κατά πόσο αντέχουν τη στέρησή του. «Όταν δε βράδιασε, κατέβηκαν οι μαθητές του στη θάλασσα. Και αφού μπήκαν στο πλοίο, πήγαιναν πέρα από τη θάλασσα προς την Καπερναούμ.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες