Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 93:23

Και ο Κύριος έγινε για εμένα καταφύγιο, και ο Θεός μου βοηθός της ελπίδας μου. Και θα τους ανταποδώσει την ανομία τους, και εξαιτίας της πονηριάς τους θα τους αφανίσει ο Κύριος ο Θεός μας. Διότι οι ασεβείς, λέει, σε τέτοιο βαθμό θα καταδιώξουν την ψυχή του δικαίου, περικυκλώνοντάς την με παγίδες και δίχτυα, ώστε θα την οδηγήσουν μέχρι και τον θάνατο, καταδικάζοντας αθώο αίμα. Επειδή δεν αρκούνται στις χρηματικές ζημίες, ούτε στις πληγές και τους βασανισμούς κατά του σώματος των δικαίων, αλλά εκδίδουν εναντίον τους ακόμη και θανατική καταδίκη. Και εκείνοι μεν είναι τέτοιοι· εγώ όμως, έχοντας μάθει να περιφρονώ τέτοιες καταστάσεις και να στέκομαι με θάρρος μέχρι θανάτου, γνωρίζοντας ότι έχω καταφύγιό μου τον Κύριο και βοηθό της ελπίδας μου τον Θεό μου· ο Οποίος σε εμένα μεν θα βοηθήσει γινόμενος καταφύγιό μου, σε αυτούς όμως που θηρεύουν την ψυχή του δικαίου και καταδικάζουν αθώο αίμα, θα ανταποδώσει την ανομία τους στο κεφάλι τους, και θα στρέψει την πονηριά τους εναντίον τους στον καιρό της δίκαιης κρίσης, οπότε και θα τους αφανίσει ο Κύριος ο Θεός μας· γι' αυτό και στην αρχή του ψαλμού αποκαλείται Θεός των εκδικήσεων.

Και ότι, ανάλογα με το πλήθος των οδυνών που προέρχονται από την αμαρτία, αντίστοιχη προσφέρθηκε σε εμάς η θεραπεία από τον Θεραπευτή· σημείο στο οποίο θεολογεί και κάτι υψηλότερο, δογματίζοντας ότι το κακό δεν υπάρχει από την αιωνιότητα. Διότι λέει: «Δεν θα παρασταθεί δίπλα σου θρόνος ανομίας, ο οποίος δημιουργεί συμφορά μέσω διατάγματος». Αυτό σημαίνει ότι η αρχή της κακίας δεν συνυπάρχει με Εσένα. Διότι «θρόνος» είναι η εξουσία, η οποία δημιουργεί την αμαρτία μέσω του προστάγματος. Με αυτά τα λόγια απέδειξε ότι η κακία ούτε υπάρχει από την αιωνιότητα ούτε θα παραμείνει για πάντα. Διότι ό,τι δεν υπήρχε πάντοτε, δεν θα υπάρχει και για πάντα. Επίσης, διηγείται τον τρόπο αναίρεσης του κακού, προφητεύοντας τον αφανισμό της κακίας μέσα από τη μιαιφονία του Κυρίου από τους Ιουδαίους. Διότι λέει: «Αυτοί θα καταδιώξουν την ψυχή του δικαίου και θα καταδικάσουν αθώο αίμα». Αυτό όμως για μένα γίνεται σωτήριο. Διότι ο Κύριος που καταδικάστηκε σε θάνατο, μέσω αυτού του γεγονότος γίνεται για μένα καταφύγιο, και αυτός ο Θεός καθίσταται βοηθός της ελπίδας για εκείνους που έχουν πιστέψει, ο οποίος, αποδίδοντας κατά τη δίκαιη κρίση στον καθένα ό,τι του αξίζει, θα αφανίσει την πονηρία εκείνων που αμάρτησαν, και όχι τη φύση τους. Διατυπώνοντάς το ακριβώς ως εξής: «Ότι ο Κύριος θα τους ανταποδώσει την ανομία τους, και σύμφωνα με την πονηρία τους θα τους αφανίσει ο Κύριος ο Θεός»· υποδηλώνοντας με αυτά τα λόγια ότι εκείνοι που τώρα έχουν μορφοποιηθεί από την αμαρτία θα αφανιστούν.

Και έγινε η θεότητα του σώματος του Δεσπότη (δεσποτικού). Και ο Θεός. Διότι ο Χριστός έπραττε τα πάντα εκ μέρους του ανθρώπου. Και θα ανταποδώσει στον ιουδαϊκό λαό, ως παρανομήσαντα απέναντι στον Θεό. Και την πονηρία. Διότι οι Ιουδαίοι έγιναν αφανείς από το πρόσωπο του Θεού, σύμφωνα με όσα σχεδίασαν· διότι το σχέδιό τους στράφηκε εναντίον του ίδιου του εαυτού τους.

Αλλά έλυσε την απόγνωση λέγοντας: Ήλθε ο Υιός του ανθρώπου για να αναζητήσει και να σώσει το απολωλός. Και θα τους ανταποδώσει ο Κύριος την ανομία τους, και σύμφωνα με την πονηρία τους θα τους αφανίσει Κύριος ο Θεός. Αυτό είναι γνώρισμα δίκαιου κριτή, να ανταποδώσει την ανομία σε αυτούς ακριβώς που έχουν δώσει την αιτία της. Και όταν ακούς ανομία, να εννοείς την τιμωρία που έχει ετοιμαστεί για αυτήν.

«Οι εχθροί του Κυρίου, την ίδια στιγμή που δοξάστηκαν και υψώθηκαν.» «Είδα τον ασεβή να υπερυψώνεται και να επαίρεται.» «Κρίνε με, Θεέ, και δίκασε την υπόθεσή μου απέναντι σε έθνος.» «Γιατί καυχάσαι για την κακία, εσύ ο δυνατός στην ανομία; Όλη την ημέρα.» «Τα λόγια τους έγιναν πιο απαλά και από το λάδι, όμως τα ίδια είναι βέλη.» «Αποξενώθηκαν οι αμαρτωλοί από τη μήτρα· πλανήθηκαν.» «Θα ευφρανθεί ο δίκαιος, όταν δει εκδίκηση· τα χέρια, κ.τ.λ.» «Σκέπασέ με από τη συστροφή των πονηρών, από το πλήθος.» «Όπως λιώνει το κερί μπροστά στη φωτιά, έτσι θα αφανιστούν.» «Θα ανταποδώσει σε αυτούς ο Κύριος σύμφωνα με την ανομία τους· και σύμφωνα με, κ.τ.λ.» «Είθε να εκλείψουν οι αμαρτωλοί και οι άνομοι από τη γη.» «Η επιθυμία του αμαρτωλού θα χαθεί.» «Ιδού, όσοι απομακρύνονται από εσένα, θα καταστραφούν.» «Μακριά από τους αμαρτωλούς είναι η σωτηρία, επειδή τα δικαιώματα, κ.τ.λ.» «Όλους τους αμαρτωλούς θα τους εξολοθρεύσει.» «Τα κακά θα καταδιώξουν αυτούς που αμαρτάνουν.» «Οι οδοί των ασεβών θα καταστραφούν.» «Οι οδοί των ασεβών είναι σκοτεινές, και δεν γνωρίζουν πού σκοντάφτουν.» «Κακό γέννημα, που τα δόντια του είναι μαχαίρια, και οι τραπεζίτες του κοπίδια, ώστε να καταβροχθίζει τους ταπεινούς της γης.» «Γρήγορη και περιχαρής γίνεται η καταστροφή των ασεβών.» «Όπου κι αν εισέλθει ο ασεβής, αφανίζεται.» «Τους καρπούς των ασεβών θα τους ανατρέψει ο Κύριος.» «Ο ασεβής κάνει άδικα έργα.» «Το στόμα των ασεβών το σκεπάζει πρόωρο πένθος.» «Η συντριβή των ασεβών είναι η φτώχεια.» «

Επειδή, λέει, υπάρχουν πολλοί θρόνοι βασιλέων και αρχόντων, ας μην προσεγγίσει μαζί μου κανείς από αυτούς, ο οποίος προστάζει με καταπίεση και δόλο και καταδικάζει αθώο αίμα. Κανένας τέτοιος δεν θα μπορέσει ποτέ να με πλησιάσει, λέει. «Και έγινε ο Κύριος καταφυγή μου, και ο Θεός μου βοηθός της ελπίδας μου». Εδώ πρέπει να εννοήσουμε την ομόνοια του Πατρός και του Υιού όσον αφορά το πάθος. «Και ο Κύριος θα τους ανταποδώσει την ανομία τους, και σύμφωνα με την πονηρία τους θα τους αφανίσει Κύριος ο Θεός», δηλαδή, τους Κυριοκτόνους και εκείνους για τους οποίους ανέφερε προηγουμένως ότι δρουν πονηρά και παρανομούν, θα τους τα ανταποδώσει και θα τους αφανίσει Κύριος ο Θεός.

Ότι λοιπόν εξαιτίας της αμαρτίας, όπως είπαμε, επιφέρεται ο όλεθρος στους ανθρώπους, το δηλώνει και ο Ιερεμίας: «Αυτά λέγει ο Κύριος, ο Θεός του Ισραήλ, αναφωνώντας: Ιδού, εγώ επιφέρω σε τούτον τον τόπο κακά, ώστε σε καθέναν που θα τα ακούσει να ηχήσουν και τα δύο του αυτιά, επειδή με εγκατέλειψαν και αποξένωσαν τον τόπο αυτόν. Και θα καταστρέψω τη βουλή του Ιούδα και τη βουλή του Ισραήλ σε τούτον τον τόπο, και θα τους καταβάλω με μάχαιρα ενώπιον των εχθρών τους, και θα παραδώσω τους νεκρούς τους ως βορά στα πετεινά του ουρανού και στα θηρία της γης. Και θα φάνε τις σάρκες των γιων και των θυγατέρων τους, και ο καθένας θα φάει τις σάρκες του πλησίον του, μέσα στον αποκλεισμό και στην πολιορκία με την οποία θα τους πολιορκήσουν οι εχθροί τους. Και θα συντρίψω τον λαό τούτο και την πόλη τούτη, όπως συντρίβεται ένα πήλινο αγγείο, το οποίο δεν θα είναι δυνατόν πλέον να επιδιορθωθεί». Πρόσεξε πώς προστίθεται και η αιτία της απώλειάς τους: όχι επειδή, λέγει, ολοκληρώθηκαν τα όρια των ημερών τους, αλλά επειδή με εγκατέλειψαν και αθέτησαν τις εντολές μου και πληθύνθηκε η ανομία τους, γι' αυτό εγώ θα αφανίσω αυτούς και τον τόπο τους, όπως ακριβώς διασαφηνίζει και ο ψαλμωδός, λέγοντας: «Θα τους ανταποδώσει ο Κύριος την ανομία τους και σύμφωνα με την πονηρία τους θα τους αφανίσει».