Πρὸς τούτοις ὅτι τῶν ἀγγέλων τὸ προσκυνεῖν ἴδιον, οὐ τὸ προσκυνεῖσθαι. Οἱ τοίνυν δαίμονες, ἀποπεσόντες καὶ ταύτης τῆς ἀξίας τῶν ἀγγέλων, προσκυνεῖσθαι δυνήσονται, ἀλλ᾽ ἀπάτῃ τῶν προσκυνούντων.] [<Ἤκουσε, καὶ εὐφράνθη Σιών.> (B f. 392, H f. 440 b, Cord. Anonymi.) Ἔοικεν οὖν ἐν τούτοις ἡμῖν ὁ λόγος τὴν πρώτην τῶν Ἰουδαίων κλῆσιν βούλεσθαι καταδηλοῦν, ἣν δὴ καὶ πρώτην ἐποιήσατο Χριστός. Τοῦτο καὶ πάλαι διὰ φωνῆς τοῦ Δαβὶδ ἔφη λέγων· «Ἐγὼ δὲ κατεστάθην βασιλεὺς ὑπ᾽ αὐτοῦ ἐπὶ Σιὼν ὄρος τὸ ἅγιον αὐτοῦ, διαγγέλλων τὸ πρόσταγμα Κυρίου.» Τουτέστι, φανερὸν καταστήσει τὸ ἀγαθὸν θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός.] [<Φῶς ἀνέτειλε τῷ δικαίῳ.> (B f. 393 H f. 442. Cord. Anonymi.) Τὸ ἀνέτειλέ φησιν ἀντὶ τοῦ ἀνατέλλει. Πᾶς γὰρ εἴ τίς ἐστιν ἀγαθὸς καὶ δίκαιος, τούτῳ πάντως εἰς νοῦν καὶ καρδίαν τὸ νοητὸν καὶ θεῖον ἀνατέλλει φῶς. Οὐ γὰρ ἄμοιροι τῶν ἱερῶν ἔσονται χαρισμάτων οἱ τῶν ἀρίστων σπουδασμάτων ἐπιμεληταί. Τῷ τοίνυν τὴν πρακτικὴν ἀρετὴν, δικαιοσύνην καλουμένην, κατορθώσαντι ἀνέτειλε φῶς γνώσεως, οὐκ ἄλλο τυγχάνον τοῦ φωτὸς τοῦ ἀληθινοῦ, περὶ οὗ ὁ Πατὴρ εἶπε· «Τοῖς δὲ φοβουμένοις τὸ ὄνομά μου ἀνατελεῖ ἥλιος δικαιοσύνης.»] <Τοῖς εὐθέσι τῇ καρδίᾳ.> (B f. 393 b, H f. 442 b.) Καὶ τί ἐστι τὸ εὐθῆ τὴν καρδίαν ἔχειν; Τὸ οἷον ὀρθὴν καὶ ἀδιάστροφον. [Εὐφράνθητε, δίκαιοι, ἐν τῷ Κυρίῳ.> (B f. 393 b. H f. 442 b.
Μετάφραση
{"chunk_id": "", "translation": "Επιπλέον, ίδιον των αγγέλων είναι το να προσκυνούν και όχι το να προσκυνούνται. Επομένως, οι δαίμονες, έχοντας εκπέσει και από αυτήν την αξία των αγγέλων, θα μπορούν να προσκυνούνται, αλλά μέσω της εξαπάτησης εκείνων που τους προσκυνούν.] [<Άκουσε, και ευφράνθηκε η Σιών.> (B f. 392, H f. 440 b, Cord. Anonymi.) Φαίνεται λοιπόν από αυτά ότι ο λόγος θέλει να καταδείξει την πρώτη κλήση των Ιουδαίων, την οποία βεβαίως έκανε πρώτη ο Χριστός. Αυτό και παλαιότερα μέσω της φωνής του Δαβίδ είπε λέγοντας: «Εγώ δε καταστάθηκα βασιλιάς από αυτόν στο όρος Σιών, το άγιό του, διαγγέλλοντας το πρόσταγμα του Κυρίου.» Δηλαδή, θα καταστήσει φανερό το αγαθό θέλημα του Θεού και Πατρός.] [<Φως ανέτειλε για τον δίκαιο.> (B f. 393 H f. 442. Cord. Anonymi.) Το ανέτειλε, λέει, αντί του ανατέλλει. Διότι σε καθέναν που είναι αγαθός και δίκαιος, σε αυτόν οπωσδήποτε ανατέλλει στον νου και στην καρδιά το νοητό και θείο φως. Διότι δεν θα μείνουν άμοιροι των ιερών χαρισμάτων όσοι επιμελούνται τα άριστα έργα. Επομένως, σε αυτόν που κατόρθωσε την πρακτική αρετή, η οποία ονομάζεται δικαιοσύνη, ανέτειλε το φως της γνώσης, το οποίο δεν τυγχάνει να είναι άλλο από το αληθινό φως, για το οποίο ο Πατέρας είπε: «Για όσους όμως φοβούνται το όνομά μου θα ανατείλει ο ήλιος της δικαιοσύνης.»] <Σε εκείνους που έχουν ευθεία καρδιά.> (B f. 393 b, H f. 442 b.) Και τι σημαίνει το να έχει κανείς ευθεία καρδιά; Το να είναι, τρόπον τινά, ορθή και αδιάστροφη. [Ευφρανθείτε, δίκαιοι, εν Κυρίω.> (B f. 393 b. H f. 442 b."}
Περισσότερα
Λεπτομέρειες