Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 96:9

Προσκυνήστε τον όλοι οι άγγελοί του· άκουσε και ευφράνθηκε η Σιών, και αγαλλίασαν οι θυγατέρες της Ιουδαίας εξαιτίας των κρίσεών σου, Κύριε. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι η Σιών είναι η Εκκλησία του Χριστού, ενώ θυγατέρες της Ιουδαίας είναι οι αποστολικές ψυχές που προήλθαν από το έθνος των Ιουδαίων· οι οποίες ακριβώς γεμίζουν από ευφροσύνη και αγαλλίαση, μαθαίνοντας για τις κρίσεις του Κυρίου, τόσο για τις τιμωρίες που επιφυλάσσονται στους ειδωλολάτρες, όσο και για τις υποσχέσεις που έχουν διαφυλαχθεί για τα έθνη. Και δικαιολογημένα χαίρονται, εφόσον είναι αφιερωμένες σε αυτόν και ελπίζουν ότι θα αξιωθούν την ένδοξη παρουσία του. Διότι εσύ είσαι Κύριος ο Ύψιστος σε όλη τη γη, υπερυψώθηκες πάρα πολύ πάνω από όλους τους θεούς. Όσοι αγαπάτε τον Κύριο, να μισείτε το πονηρό· ο Κύριος φυλάσσει τις ψυχές των οσίων του, από το χέρι των αμαρτωλών θα τους λυτρώσει. Εάν αποστραφείτε, λέει, το πονηρό και γίνετε όσιοι, τότε ακριβώς θα σας συμβεί και της προστασίας του Θεού να τύχετε, και από τα χέρια του διαβόλου να λυτρωθείτε· διότι αυτός είναι κατεξοχήν ο αμαρτωλός. Ο τρόπος, λοιπόν, της αγάπης προς τον Κύριο είναι το να μισούμε τα πονηρά· και αμοιβή γι' αυτό είναι το να τον έχουμε προστάτη της ζωής μας, και να γινόμαστε ανώτεροι από τους εχθρούς που επαναστατούν εναντίον μας. Είδες πόσο μεγάλα είναι αυτά που λαμβάνουμε από την αγάπη προς τον Θεό;

Διότι η λέξη Ιουδαία ερμηνεύεται ως εξομολόγηση. Ένεκεν: Διότι, όταν άκουσαν οι εκκλησίες ότι οι κρίσεις του Θεού είναι αληθινές, αγαλλίασαν [και κρίσεις του Θεού είναι ο νόμος και οι εντολές]. Ότι συ ει: Διότι αυτός είναι ο Κύριος όλης της γης, εφόσον την δημιούργησε και ευρίσκεται υπεράνω αυτής. Σφόδρα: Τους λεγόμενους θεούς, οι οποίοι όμως δεν είναι θεοί· διότι αυτός είναι Κύριος όλων ως αληθινός Θεός. Οι αγαπώντες: Εσείς που πιστέψατε (που πιστεύετε) στην παρουσία του Χριστού, να μισείτε τα είδωλα ως πονηρά. Φυλάσσει: Των αποστόλων και όλων των πιστών· διότι πολλοί από τους απίστους άπλωσαν πάνω τους τα χέρια τους. Εκ χειρός: Τους αποστόλους και όλους όσους πίστεψαν μέσω αυτών τους ελευθέρωσε ο Κύριος από το χέρι του διαβόλου· διότι ο διάβολος είναι πραγματικά αμαρτωλός. Φως ανέτειλεν: Στον Χριστό, που είναι περιβεβλημένος το φως, και στους αποστόλους και σε όλους τους δικαίους, ο Χριστός αποτελεί την αληθινή ευφροσύνη των πιστών. Ευφράνθητε: Τότε, όταν θα αποδώσει στον καθένα την αμοιβή του, όταν οι δίκαιοι θα ευφραίνονται με χαρά. Και εξομολογείσθε: Διότι τότε είναι μακάριος ο άνθρωπος, όταν διατηρεί διαπαντός τη μνήμη του Θεού μέσα του. Και να εξομολογείσθε μέσα σας στον Θεό.

Οι θυγατέρες της Ιουδαίας (που λέμε ότι είναι οι Εκκλησίες), αφού συμμετείχαν στη χαρά, εύλογα αγαλλίασαν. Αυτά δε είναι τα κρίματα του Θεού, στα οποία δικαίως αποδίδεται η χαρά. Επειδή, λοιπόν, έλαβαν αισχύνη αυτοί που προσκυνούν τα γλυπτά και καυχώνται για τα είδωλα, έχοντας καταδικαστεί από τον Θεό, το πώς έγιναν αυτά μάθε το από τα εξής: Ότι εσύ, Κύριε, είσαι ο Ύψιστος σε όλη τη γη, υπερυψώθηκες σφόδρα πάνω από όλους τους θεούς. Επειδή αναφέρεται στην κρίση που επιτελέστηκε διά του σταυρού, και ύψος του Μονογενούς είναι ο σταυρός (διότι λέει: «Όταν υψωθώ, θα ελκύσω τους πάντες προς τον εαυτό μου»), για να μην νομίσει κανείς ότι ο Χριστός δεν ήταν υψηλός πρωτύτερα, τον ονόμασε όχι μόνο υψηλό, αλλά και ύψιστο σε όλη τη γη.

Διότι, αν και έγινε άνθρωπος, έγινε για τους ανθρώπους· γι' αυτό «προσκυνήστε τον», ως Θεό, «όλοι οι άγγελοί του. Άκουσε και ευφράνθηκε η Σιών και αγαλλίασαν οι θυγατέρες της Ιουδαίας». Πολλές φορές οι απόστολοι, επιστρέφοντας στη Σιών από τις χώρες, αναγγέλλοντας όσα μέσω αυτών έκανε ο Θεός και την επιστροφή των εθνών, πρόσφεραν όχι τυχαία ευφροσύνη στους πιστούς στην Ιουδαία, σε άνδρες και θυγατέρες. «Ένεκα των κριμάτων σου, Κύριε», δηλαδή εξαιτίας των οικονομιών και των θαυμασίων σου, Κύριε, διότι «Εσύ είσαι Κύριος Ύψιστος σε όλη τη γη»· και αν ακόμη σαρκώθηκες, όμως «υπερυψώθηκες σφόδρα πάνω από όλους τους θεούς» και σε τίποτα δεν βλάφτηκε η θεότητά σου από τη σάρκα. «Όσοι αγαπάτε τον Κύριο, να μισείτε τα πονηρά». Ιδού το σημάδι της αγάπης προς τον Θεό: το να μισεί κανείς τις πονηρές πράξεις, όσες μισεί και ο ίδιος ο Κύριος. «Φυλάσσει ο Κύριος τις ψυχές των οσίων του», δηλαδή εκείνων που μισούν τα πονηρά, και «θα τους γλιτώσει από το χέρι του αμαρτωλού. Φως ανέτειλε για τον δίκαιο και για τους ευθείς στην καρδιά ευφροσύνη». Διότι όπου υπάρχει νοερό φως και ένθεη ευφροσύνη, εκεί η άνοια και το πονηρό μίσος δεν θα βρουν τόπο. Γι' αυτό και προσθέτει: «Ευφρανθείτε, δίκαιοι, εν Κυρίω και δοξολογείτε τη μνήμη της αγιωσύνης του», δηλαδή, ευφραινόμενοι ένθεα και φωτιζόμενοι, οφείλετε να τον ευχαριστείτε, να φέρετε πάντοτε στη μνήμη σας την αγιωσύνη του και να απέχετε από τα χαμερπή.