Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 97:7

Ας σαλευθεί η θάλασσα και το πλήρωμά της. Με τη λέξη θάλασσα εννοεί τον παρόντα βίο, εξαιτίας της αλμύρας των μεριμνών που υπάρχουν σε αυτόν. Κινήθηκε, λοιπόν, από την προηγούμενη κατάστασή του, δηλαδή την ειδωλολατρία. Οι ποταμοί θα χειροκροτήσουν ομόθυμα. Αναφέρει ότι ποταμοί είναι οι άγιοι μυσταγωγοί, των οποίων τον ζήλο για το κήρυγμα υποδηλώνει μέσω του ομόθυμου χειροκροτήματος. Τα όρη θα αγαλλιάσουν, διότι έρχεται για να κρίνει τη γη. Εννοεί προφανώς τις αγγελικές δυνάμεις.

στα οποία προσθέτει: «και θα κυριαρχήσει από θάλασσα σε θάλασσα, και από τους ποταμούς έως τα πέρατα της οικουμένης». Και πάλι: «όλα τα έθνη θα τον υπηρετήσουν». Και πάλι: «θα ευλογηθούν εν αυτώ όλες οι φυλές της γης, όλα τα έθνη θα τον μακαρίσουν». Και στο τέλος του ψαλμού: «και θα γεμίσει από τη δόξα του όλη η γη, γένοιτο, γένοιτο». 〈ΙΔ'. Ψαλμός 97ος〉. «Ψάλτε στον Κύριο νέο άσμα, διότι έκανε θαυμαστά έργα ο Κύριος. Τον έσωσε το δεξί του χέρι και ο άγιος βραχίονάς του. Γνωστοποίησε ο Κύριος το σωτήριό του, ενώπιον των εθνών αποκάλυψε τη δικαιοσύνη του. Θυμήθηκε το έλεός του προς τον Ιακώβ, και την αλήθεια του προς τον οίκο του Ισραήλ· είδαν όλα τα πέρατα της γης το σωτήριο του Θεού μας, αλαλάξτε προς τον Κύριο όλη η γη». Και προσθέτει: «ας σαλευθεί η θάλασσα και το πλήρωμά της, η οικουμένη και όλοι όσοι κατοικούν σε αυτήν. Οι ποταμοί θα χειροκροτήσουν μαζί, τα όρη θα αγαλλιάσουν ενώπιον του Κυρίου, διότι έρχεται να κρίνει τη γη, θα κρίνει την οικουμένη με δικαιοσύνη και τους λαούς με ευθύτητα». 〈ΙΕ'. Από τη Γένεση〉. «Δεν θα εκλείψει άρχοντας από τον Ιούδα, ούτε ηγέτης από τους μηρούς του, έως ότου έλθει εκείνος για τον οποίο προορίζεται, και αυτός θα είναι η προσδοκία των εθνών». 〈ΙΣΤ'. Από τον Σοφονία〉. «

«Με σάλπιγγες»: Όπως τότε, λέει, οι Ισραηλίτες ηχούσαν με τις σάλπιγγες (και λέγοντας «ελατές» εννοεί τις σφυρήλατες χάλκινες και τις κεράτινες), έτσι και ο πιστός λαός ήχησε με τις νοητές σάλπιγγες, δηλαδή τις ευαγγελικές φωνές. Διότι αυτές είναι ισχυρές σαν τον χαλκό, και «κεράτινες» χάρη στον σταυρό· διότι ο σταυρός είναι το «κέρας» (η δύναμη), ως αρχή των πάντων. «Αλαλάξτε»: Δηλαδή ακατάπαυστα [πρέπει οι πιστοί να υμνούν μέσα στον ναό του Κυρίου]. «Ας σαλευτεί»: Το βάπτισμα και η χάρη που υπάρχει μέσα σε αυτό. Διότι είναι «θάλασσα», καθώς κυματίζεται πλούσια σε όλη την οικουμένη από το Άγιο Πνεύμα. «Η οικουμένη»: Διότι ολόκληρη η γη και οι άνθρωποί της αναστατώνονται κατά την ώρα του βαπτίσματος, για το ποιος θα λάβει πρώτος τη χάρη. «Οι ποταμοί»: Επιδοκιμάζοντας το θαύμα που τελείται στον Ιορδάνη, καθένας από τους ποταμούς λογάριαζε τη χάρη για τον εαυτό του. Να εννοήσεις, επίσης, και τα δάκρυα της μετάνοιας που ρέουν σαν ποτάμια. «Τα όρη»: Είναι οι προφήτες· διότι στη Γραφή ονομάζονται όρη, επειδή δίδαξαν μεγάλα δόγματα και επειδή αναδείχθηκαν ως όρη των δογμάτων. «Διότι ήρθε»: Διότι ήρθε και έκρινε τη γήινη πολιτεία, μεταβάλλοντάς την προς τη χάρη. «Θα κρίνει»: Έχοντας τη νομοθετήσει με δικαιοσύνη. «Και λαούς»: Τους λαούς της οικουμένης, κατευθύνοντάς τους σύμφωνα με το Ευαγγέλιο.

Επειδή δε μετά την κιθάρα μνημόνευσε σάλπιγγα, κιθάρα άρα ονομάζει την Παλαιά Διαθήκη, στην οποία πρόσταξε να ψάλλουν (διότι από αυτήν προέρχεται η ψαλμωδία)· σάλπιγγες δε τα Ευαγγέλια, στα οποία εύλογα προσταζόμαστε να αλαλάζουμε ενώπιον του βασιλέως Κυρίου, δηλαδή του Χριστού, ως νικητές των εχθρών διαμέσου της ευαγγελικής πολιτείας. Μνημόνευσε δε για αυτόν τον λόγο πολλές σάλπιγγες και μία, επειδή και το Ευαγγέλιο, ενώ είναι ένα ως προς τη δύναμη, έχει γίνει τέσσερα εξαιτίας των ευαγγελιστών που το συνέγραψαν. Δες δε την ακρίβεια του προφητικού λόγου. Διότι τις σάλπιγγες, οι οποίες αναφέρονται στον πληθυντικό και εκλαμβάνονται ως τα πρόσωπα εκείνων που τα συνέταξαν, τις ονομάζει ελατές, δηλαδή σφυρηλατημένες· διότι σφυρηλατήθηκαν οι γλώσσες των ευαγγελιστών με τη χορηγία του Πνεύματος. Τη σάλπιγγα δε κεράτινη· διότι αυτό είναι ο ευαγγελικός λόγος και το μυστήριο σε αυτόν, επειδή έχει ως κεφαλή τον Χριστό, ο οποίος αναγκαίως ονομάζεται κέρας· διότι μέσω αυτού λάβαμε τη δύναμη να καταβάλλουμε τους εχθρούς. Σε αυτό λοιπόν το Ευαγγέλιο αναγκαίως απένειμε τη φωνή, λέγοντας «Με φωνή σάλπιγγας κεράτινης», επειδή, αν και εξέθεσε την ιστορία πολλών, ωστόσο μέσα από όλους ακούγεται η φωνή ενός Ευαγγελίου, καθώς συνέγραψαν με συμφωνία το μυστήριο. Ας σαλευθεί η θάλασσα και το πλήρωμά της, η οικουμένη και όλοι όσοι κατοικούν σε αυτήν.

Το ότι σαλεύεται η θάλασσα και το πλήρωμά της (εννοεί δε τα ζώα που βρίσκονται μέσα σε αυτήν) χάριν πανηγυρισμού, το έχουμε ήδη αναφέρει. Όμως, θα κατανοήσεις ότι αυτή σαλεύεται αναγκαστικά και από τον φόβο για τα θαύματα που επιτελούνται σε αυτήν από τον Κύριο. Διότι δεν δέχθηκε να περπατά πάνω της μόνο τον Κύριο, αλλά και τον Πέτρο· και όταν το πρόσταξε ο Ιησούς, πρόσφερε ένα ψάρι που περιείχε έναν στατήρα. Το ίδιο θα πεις και για την οικουμένη και για εκείνους που την κατοικούν. Διότι τα θαύματα που έγιναν από τον Χριστό και τους προφήτες ήταν ικανά να την εκπλήξουν και να τη σαλεύσουν· ώστε, όταν εκείνοι προσεύχονταν, όπως εξιστορεί ο Λουκάς, σείονταν πολύ. Οι ποταμοί θα χειροκροτήσουν όλοι μαζί.