Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 98:2

Μέγας είναι ο Κύριος στη Σιών. Σιών είναι η Εκκλησία, στην οποία δοξάζεται και υψώνεται ο Χριστός, σύμφωνα με το ρηθέν: «Θα σε υψώσω, ο Θεός μου, ο βασιλεύς μου». Ας δοξολογήσουν το όνομά σου το μέγα. Μέγα είναι το όνομά του, το όνομα Ιησούς, καθότι ερμηνεύεται και ως σωτηρία του λαού. Μέγα, πάλι, είναι το όνομα το υπέρ παν όνομα, στο οποίο πρόκειται να καμφθεί κάθε γόνυ, και κάθε γλώσσα θα ομολογήσει ότι ο Ιησούς Χριστός είναι Κύριος. Διότι είναι φοβερό και άγιο. Φοβερό μεν απέναντι στους λαούς που οργίζονται και δεν αποδέχονται τη βασιλεία του· άγιο δε για εκείνους που πιστεύουν σε αυτόν. Και η τιμή του βασιλέως αγαπά την κρίση.

ΨΑΛΜΟΣ 98. [<Ο Κύριος εβασίλευσε.> Ας ρίχνουν μάταια τα βέλη της φθονερής τους κακίας εναντίον του Χριστού, ας εξυφαίνουν επιβουλές που δεν μπορούν να βλάψουν σε τίποτα αυτόν που δεν υπόκειται σε κανένα πάθος.] [<Ο Κύριος στη Σιών είναι μέγας.> Δεν ήταν μέγας ή υψηλός ο Σωτήρας στη σωματική Σιών, αλλά μάλλον στη νοητή, δηλαδή στην Εκκλησία, την οποία ο ίδιος παρουσίασε στον εαυτό του χωρίς σπίλο ή ρυτίδα, αλλά μάλλον άγια και άμωμη, σύμφωνα με τα γραφόμενα.] [Διότι δεν είναι σαν έναν από τους ψευδώνυμους θεούς, που από κάποιους μεν αναγνωρίζεται, ενώ από άλλους αγνοείται, αλλά ο ίδιος δοξάζεται στον ουρανό από τα ανώτερα πνεύματα, και στη γη προσκυνείται από εμάς.]

Το δε «καθήμενος» το είπε απευθυνόμενος σε ανθρώπους. Διότι η ασώματη φύση είναι απερίληπτη και απερίγραπτη. «Ο Κύριος στη Σιών είναι μέγας και υψηλός πάνω από όλους τους λαούς». Η Σιών ερμηνεύεται ως σκοπευτήριο (παρατηρητήριο)· έτσι συνηθίζει η θεία Γραφή να ονομάζει κάθε θεοσεβές πολίτευμα, διότι με αυτόν τον τρόπο υποδηλώνονται εκείνοι που ατενίζουν τα επουράνια, όπως έλεγε και ο Απόστολος: «Καθώς εμείς δεν προσηλώνουμε το βλέμμα μας στα επίγεια, αλλά στα επουράνια». Μεταξύ αυτών, λοιπόν, ο Κύριος είναι μέγας.

Και αυτός ήταν ο ίδιος ο Λόγος του Θεού, ο οποίος και τώρα είναι υπερυψωμένος πάνω από όλους τους λαούς και δοξάζεται από όλα τα έθνη, αυτός που εισάκουε και εκείνους και τους μιλούσε μέσα σε στύλο νεφέλης. Δεν αξιώθηκαν δε τόσο μεγάλης τιμής οι προαναφερθέντες με άλλον τρόπο, παρά μόνο επειδή τηρούσαν τα μαρτύριά του και το πρόσταγμα που τους είχε δώσει. Έτσι, λοιπόν, και σε εμάς, μέσω της Καινής Διαθήκης, ο ίδιος έδωσε προστάγματα, εντολές και μαρτύρια, τα οποία εάν τηρήσουμε, θα καταξιωθούμε και εμείς των ίδιων.

Ψαλμός του Δαβίδ. Και αυτός ο ψαλμός φανερώνει τη βασιλεία του Χριστού και την κλήση και την εισαγωγή των πιστών. «Ο Κύριος εβασίλευσε». Διότι προ των αιώνων μεν βασίλευε, εν σαρκί δε εβασίλευσε ο Χριστός. Οργίστηκαν δε οι Ιουδαίοι και οι Έλληνες. «Ο καθήμενος». Ο προφήτης, λέγει, παρακαλεί τον Θεό: ας σαλευτεί η γήινη πολιτεία από τον φόβο και ας έλθει σε επίγνωση. «Ο Κύριος εν Σιών». Διότι στο όρος Σιών τέλεσε τα μυστήρια, και από εκεί συνετρίβησαν οι λεγόμενοι θεοί και περιήλθαν σε αμηχανία. «Ας εξομολογηθούν». Όλοι όσοι επέστρεψαν από τα είδωλα είχαν ανάγκη εξομολογήσεως, αναλαμβάνοντας το όνομα του Χριστού. «Ότι είναι φοβερό». Ως Θεού και Ποιητή, το όνομά Του είναι φοβερό. «Και η τιμή του βασιλιά αγαπά την κρίση». Διότι οι αληθινοί βασιλείς δεν πράττουν τίποτα χωρίς δίκαιη κρίση· διότι εκείνο που γίνεται με κρίση είναι γεμάτο δικαιοσύνη. «Εσύ ετοίμασας». Ως Θεός προετοίμασε για τους βασιλείς ευθύτητα, και δικαιοσύνη για όλους τους ανθρώπους. «Κρίση». Διότι κρίση, δικαιοσύνη και αλήθεια είναι ο Χριστός.

Ο Κύριος εβασίλευσε, ας οργιστούν οι λαοί. Εννοεί τους λαούς των Ιουδαίων· διότι αυτούς η βασιλεία του Χριστού τους κίνησε σε οργή και θυμό, ώστε να πουν στον Πιλάτο: «Μη λες ότι είναι βασιλιάς των Ιουδαίων»· και πάλι: «Δεν έχουμε βασιλιά εκτός από τον Καίσαρα». Αυτός που κάθεται πάνω στα Χερουβίμ, ας σαλευτεί η γη. Υπονοεί και πάλι την Ιουδαία. Διότι, όταν έφτασαν οι μάγοι από την ανατολή λέγοντας: «Πού είναι ο τεχθείς βασιλιάς των Ιουδαίων; Διότι είδαμε το άστρο του στην ανατολή και ήρθαμε να τον προσκυνήσουμε», ο Ηρώδης ταράχθηκε στο άκουσμά τους, και μαζί του όλα τα Ιεροσόλυμα. Το τι έπραξε λοιπόν Εκείνος που κάθεται πάνω στα Χερουβίμ, το φανερώνουν τα εξής: Ο Κύριος στη Σιών είναι μέγας και υψηλός πάνω από όλους τους λαούς. Διότι, έχοντας εισέλθει στη Σιών με κλειστές τις θύρες, φανέρωσε το δικό του μεγαλείο, και έδειξε σαφώς μέσω εκείνου του θαύματος ότι Αυτός είναι που κάθεται πάνω στα Χερουβίμ.

Ψαλμός 98ος. Ψαλμός του Δαβίδ. «Ο Κύριος βασίλευσε, ας οργιστούν οι λαοί», αυτοί δηλαδή που είναι άξιοι της δίκαιης οργής Εκείνου που βασίλευσε, επειδή βασίλευσε σε αυτούς που δεν ήθελαν να βασιλεύσει. «Αυτός που κάθεται πάνω στα Χερουβίμ, ας σαλευτεί η γη», δηλαδή κατά την έλευσή σου. «Ο Κύριος είναι μέγας στη Σιών και υψηλός πάνω από όλους τους λαούς».

Ο Ύψιστος, λέγει, πάνω από όλους τους λαούς μόνο στη Σιών μεγαλυνόταν, ενώ αλλού και παντού οι λαοί δόξαζαν ειδωλολατρικούς θεούς. «Ας δοξολογήσουν το όνομά σου το μέγα», έστω και αργά, «διότι είναι φοβερό και άγιο. Και η τιμή του βασιλέως αγαπά την κρίση». Και γιατί, ω ασεβείς, τον βασιλέα της δόξης δεν τον τιμάτε αναλόγως έστω με τους επί της γης βασιλείς, αυτόν «ο οποίος ετοίμασε ευθύτητα και κρίση και δικαιοσύνη»;