Πατερικὲς ἀναφορὲς ἀνὰ βιβλικὸ ἐδάφιο
4 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας
καὶ ἐν μέσῳ τῶν ἑπτὰ λυχνιῶν ὅμοιον υἱῷ ἀνθρώπου, ἐνδεδυμένον ποδήρη καὶ περιεζωσμένον πρὸς τοῖς μαστοῖς ζώνην χρυσῆν·Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου
1–4 από 4
Καὶ ἐπέστρεψα βλέπειν τὴν φωνήν, ἥτις ἐλάλησε μετ’ ἐμοῦ. καὶ ἐπιστρέψας εἶδον ἑπτὰ λυχνίας χρυσᾶς, καὶ ἐν μέσῳ τῶν λυχνιῶν ὅμοιον υἱῷ ἀνθρώπου, ἐνδεδυμένον ποδήρη καὶ περιεζωσμένον πρὸς τοῖς μαστοῖς ζώνην χρυσῆν.
Και στράφηκα για να δω τη φωνή που μίλησε μαζί μου. Και αφού στράφηκα, είδα επτά χρυσές λυχνίες, και στο μέσο των λυχνιών κάποιον όμοιο με Υιό ανθρώπου, ντυμένο με ποδήρη χιτώνα και ζωσμένο στο στήθος με χρυσή ζώνη.
Λεπτομέρειες
Ὅτι οὐκ ἦν αἰσθητὴ ἡ φωνή, δηλοῖ λέγων· «ἐπέστρεψα» οὐ τοῦ ἀκοῦσαι, ἀλλὰ τοῦ «βλέπειν τὴν φωνήν»· ταὐτὸν γάρ ἐστιν ἡ πνευματικὴ ἀκοή τε καὶ ὅρασις. ἐπιστρέψας δέ, φησίν, εἶδον ἑπτὰ λυχνίας—ἃς παρακατιὼν τὰς ἐκκλησίας ἐνόησε—καὶ ἐν μέσῳ αὐτῶν τὸν Χριστὸν ὅμοιον ἀνθρώπῳ, διὰ τὸ καὶ θεὸν αὐτὸν εἶναι καὶ οὐ ψιλὸν ἄνθρωπον, ἐνδεδυμένον δὲ ποδήρη, ὡς ἀρχιερέα τῶν ἄνω κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ, ζώνην δὲ χρυσῆν περιεζωσμένον, οὐκ ἐν τῇ ὀσφύι, ὥσπερ οἱ λοιποὶ ἄνθρωποι, πρὸς ἐποχὴν τῶν ἡδονῶν—ταύταις γὰρ ἡ θεία σὰρξ ἀνεπίβατος—, ἀλλ’ ἐν τῷ στήθει πρὸς τοῖς μαζοῖς, ὅπως καὶ τὸ ἄσχετον τῆς δικαίας θείας ὀργῆς φιλανθρωπίᾳ συνέχηται καὶ ἡ τὰς δύο διαθήκας, ἤγουν τοὺς δεσποτικοὺς μαζοὺς ζωννύουσα δειχθῇ ἀλήθεια, δι’ ὧν οἱ πιστοὶ τρέφονται. χρυσῆ δὲ ἡ ζώνη διὰ τὸ τίμιον καὶ καθαρὸν καὶ ἀκίβδηλον.
Ότι η φωνή δεν ήταν αισθητή, το δηλώνει λέγοντας: «επέστρεψα», όχι για να ακούσω, αλλά για να «δω τη φωνή»· διότι το ίδιο πράγμα είναι η πνευματική ακοή και όραση. Και αφού επέστρεψα, λέει, είδα επτά λυχνίες —τις οποίες πιο κάτω εννόησε ως τις εκκλησίες— και ανάμεσά τους τον Χριστό όμοιο με άνθρωπο, επειδή είναι και Θεός και όχι απλός άνθρωπος, ενδεδυμένο με ποδήρη χιτώνα, ως αρχιερέα των επουρανίων κατά την τάξη του Μελχισεδέκ, και ζωσμένο με χρυσή ζώνη, όχι στην οσφύ, όπως οι υπόλοιποι άνθρωποι, για τη συγκράτηση των ηδονών —διότι σε αυτές η θεία σάρκα είναι απρόσιτη—, αλλά στο στήθος κοντά στους μαστούς, ώστε και το ασυγκράτητο της δίκαιης θείας οργής να συγκρατείται από τη φιλανθρωπία, και να καταδειχθεί η αλήθεια που περιζώνει τις δύο διαθήκες, δηλαδή τους δεσποτικούς μαστούς, μέσω των οποίων τρέφονται οι πιστοί. Η δε ζώνη είναι χρυσή λόγω του τίμιου, του καθαρού και του ακίβδηλου.
Λεπτομέρειες
Apoc. 1-3 Ὑπ(όθεσις) Αʹ. Πε(ρὶ) τῶν ἐν τῇ Ἀσίᾳ ἑπτὰ ἐκκλησιῶν. «Ἐγὼ Ἰωάννης, ὁ ἀδελφὸς ὑμῶν καὶ κοινωνὸς ἐν τῇ θλίψει καὶ βασιλείᾳ δι’ ὑπομονῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, ὅς ἐστι τὸ Ἄλφα καὶ τὸ Ὦ, ἡ ἀρχὴ καὶ τὸ τέλος, ὃς ἔρχεται μετὰ τῶν νεφελῶν, καὶ ὄψεται αὐτὸν πᾶς ὀφθαλμός, καὶ οἵτινες αὐτὸν ἐξεκέντησαν, καὶ κόψονται ἐπ’ αὐτὸν πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς, ἐγενόμην ἐν τῇ νήσῳ τῇ καλουμένῃ Πάτμῳ,» ἤτοι διὰ τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ ἐξωρίσθην ὑπὸ Δομετιανοῦ βασιλέως ἐν τῇ νήσῳ Πάτμῳ, «ἐν ᾗ καὶ ἐν ἡμέρᾳ κυριακῇ ἐγενόμην ἐν πνεύματι,» ἤτοι ἐν ἐκστάσει, «καὶ ἤκουσα ὀπίσω μου φωνὴν μεγάλην λέγουσαν, Γράψον ὃ βλέπεις καὶ πέμψον ταῖς ἑπτὰ ἐκκλησίαις, εἰς Ἔφεσον καὶ εἰς τὰς λοιπάς.» Κἀγὼ ἐπιστρέψας ἰδεῖν πόθεν ἡ φωνὴ καὶ τίς ὁ λαλῶν μετ’ ἐμοῦ, ἑπτὰ λυχνίας εἶδον χρυσᾶς, καὶ ἐν μέσῳ αὐτῶν υἱὸν ἀνθρώπου, ἐνδεδυμένον ποδήρη καὶ περιεζωσμένον πρὸς τοῖς μαζοῖς ζώνην χρυσῆν· αἱ δὲ τρίχες τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ λευκαὶ ὡσεὶ χιών, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ὡς φλὸξ πυρός, καὶ οἱ πόδες αὐτοῦ ὥσπερ χαλκολιβάνῳ ἐν καμίνῳ πεπυρωμένοι, καὶ ἡ φωνὴ αὐτοῦ ὡς φωνὴ ὑδάτων πολλῶν ἐν δὲ τῇ δεξιᾷ αὐτοῦ χειρὶ ἀστέρες ἑπτά, καὶ ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ ῥομφαία δίστομος ὀξεῖα ἐκπορευομένη, καὶ ἡ ὄψις αὐτοῦ ὡς ἥλιος φαίνων ἐν τῇ δυνάμει αὐτοῦ. «
Αποκάλυψη 1-3, Υπόθεση Α΄. Περί των επτά εκκλησιών της Ασίας. «Εγώ, ο Ιωάννης, ο αδελφός σας και κοινωνός στη θλίψη και στη βασιλεία μέσω της υπομονής στον Ιησού Χριστό, ο οποίος είναι το Άλφα και το Ωμέγα, η αρχή και το τέλος, ο οποίος έρχεται με τις νεφέλες, και θα τον δει κάθε μάτι, ακόμη και εκείνοι που τον εξεκέντησαν, και θα θρηνήσουν για αυτόν όλες οι φυλές της γης, βρέθηκα στο νησί που ονομάζεται Πάτμος,» δηλαδή εξορίστηκα για τον λόγο του Θεού από τον αυτοκράτορα Δομετιανό στο νησί της Πάτμου, «όπου και κατά την ημέρα της Κυριακής βρέθηκα εν πνεύματι,» δηλαδή σε έκσταση, «και άκουσα πίσω μου μια δυνατή φωνή να λέει: Γράψε αυτό που βλέπεις και στείλε το στις επτά εκκλησίες, στην Έφεσο και στις υπόλοιπες.» Και εγώ, όταν στράφηκα για να δω από πού έρχεται η φωνή και ποιος ήταν αυτός που μιλούσε μαζί μου, είδα επτά χρυσές λυχνίες, και ανάμεσα σε αυτές τον Υιό του Ανθρώπου, ντυμένο με ποδήρη χιτώνα και ζωσμένο στο στήθος με χρυσή ζώνη· οι δε τρίχες της κεφαλής του ήταν λευκές σαν το χιόνι, και τα μάτια του σαν φλόγα φωτιάς, και τα πόδια του έμοιαζαν με χαλκολίβανο πυρακτωμένο σε καμίνι, και η φωνή του ήταν σαν φωνή πολλών υδάτων· ενώ στο δεξί του χέρι κρατούσε επτά αστέρες, και από το στόμα του έβγαινε μια δίκοπη οξεία ρομφαία, και η όψη του έλαμπε σαν τον ήλιο σε όλη του τη δύναμη. «
Λεπτομέρειες
Ὑπόθεσις αʹ. Περὶ τῶν ἐν τῇ Ἀσίᾳ ἑπτὰ ἐκκλησιῶν. «Ἐγὼ Ἰωάννης, ὁ ἀδελφὸς ὑμῶν καὶ κοινωνὸς ἐν τῇ θλίψει καὶ βασιλείᾳ δι’ ὑπομονῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ», ὅς ἐστι «τὸ ἄλφα καὶ τὸ ὦ, ἡ ἀρχὴ καὶ τὸ τέλος», ὃς «ἔρχεται μετὰ τῶν νεφελῶν, καὶ ὄψεται αὐτὸν πᾶς ὀφθαλμὸς καὶ οἵτινες αὐτὸν ἐξεκέντησαν, καὶ κόψονται ἐπ’ αὐτὸν πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς», «ἐγενόμην ἐν τῇ νήσῳ τῇ καλουμένῃ Πάτμῳ», ἤτοι «διὰ τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ» ἐξωρίσθην ὑπὸ Δομετιανοῦ τοῦ βασιλέως ἐν τῇ νήσῳ Πάτμῳ, ἐν ᾗ καὶ «ἐν ἡμέρᾳ κυριακῇ ἐγενόμην ἐν πνεύματι», ἤτοι ἐν ἐκστάσει, «καὶ ἤκουσα ὀπίσω μου φωνὴν μεγάλην λέγουσαν· Γράψον ὃ βλέπεις καὶ πέμψον ταῖς ἑπτὰ ἐκκλησίαις, εἰς Ἔφεσον καὶ εἰς τὰς λοιπάς. Κἀγὼ ἐπιστρέψας ἰδεῖν πόθεν ἡ φωνὴ καὶ τίς ὁ λαλῶν μετ’ ἐμοῦ, ἑπτὰ λυχνίας εἶδον χρυσᾶς καὶ ἐν μέσῳ αὐτῶν υἱὸν ἀνθρώπου ἐνδεδυμένον ποδήρη καὶ περιεζωσμένον πρὸς τοῖς μαζοῖς ζώνην χρυσῆν. Αἱ δὲ τρίχαι τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ λευκαὶ ὡσεὶ χιών, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ὡς φλὸξ πυρός, καὶ οἱ πόδες αὐτοῦ ὥσπερ χαλκολιβάνῳ ἐν καμίνῳ πεπυρωμένοι, καὶ ἡ φωνὴ αὐτοῦ ὡς φωνὴ ὑδάτων πολλῶν, ἐν δὲ τῇ δεξιᾷ αὐτοῦ χειρὶ ἀστέρες ἑπτά, καὶ ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ ῥομφαία δίστομος ὀξεῖα ἐκπορευομένη, καὶ ἡ ὄψις αὐτοῦ ὡς ἥλιος φαίνων ἐν τῇ δυνάμει αὐτοῦ.
Υπόθεση πρώτη. Περί των επτά εκκλησιών στην Ασία. «Εγώ ο Ιωάννης, ο αδελφός σας και κοινωνός στη θλίψη και στη βασιλεία μέσω της υπομονής εν Χριστώ Ιησού», ο οποίος είναι «το άλφα και το ωμέγα, η αρχή και το τέλος», ο οποίος «έρχεται με τις νεφέλες, και θα τον δει κάθε μάτι και εκείνοι που τον λόγχισαν, και θα θρηνήσουν για αυτόν όλες οι φυλές της γης», «βρέθηκα στο νησί που ονομάζεται Πάτμος», δηλαδή «εξαιτίας του λόγου του Θεού» εξορίστηκα από τον αυτοκράτορα Δομετιανό στο νησί της Πάτμου, στο οποίο και «κατά την ημέρα της Κυριακής βρέθηκα εν Πνεύματι», δηλαδή σε έκσταση, «και άκουσα πίσω μου φωνή δυνατή να λέει: Γράψε αυτό που βλέπεις και στείλε το στις επτά εκκλησίες, στην Έφεσο και στις υπόλοιπες». Και εγώ, όταν γύρισα για να δω από πού προερχόταν η φωνή και ποιος μου μιλούσε, είδα επτά χρυσές λυχνίες και ανάμεσά τους κάποιον όμοιο με Υιό Ανθρώπου, ντυμένο με ποδήρη χιτώνα και ζωσμένο στο στήθος με χρυσή ζώνη. Οι τρίχες της κεφαλής του ήταν λευκές σαν το χιόνι, τα μάτια του σαν φλόγα φωτιάς, τα πόδια του έμοιαζαν με χαλκολίβανο πυρωμένο σε καμίνι, και η φωνή του ήταν σαν βουή πολλών υδάτων. Στο δεξί του χέρι κρατούσε επτά αστέρες, από το στόμα του έβγαινε δίκοπη οξεία ρομφαία, και η όψη του έλαμπε όπως ο ήλιος με όλη του τη δύναμη.
Λεπτομέρειες