Πατερικές αναφορές στο ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ 1:15

Και τα πόδια του ήταν όμοια με χαλκολίβανο, σαν πυρωμένα σε καμίνι. Και ο θείος Γρηγόριος εξέλαβε τα πόδια ως την ένσαρκη οικονομία· διότι τα πόδια του, ενωμένα με τη θεότητα, κατεργάστηκαν τη δική μας σωτηρία. Πόδια, εξάλλου, είναι και τα θεμέλια της Εκκλησίας. Και είναι όμοια με χαλκολίβανο, το οποίο οι ιατροί λένε ότι όταν θυμιάζεται είναι ευωδιαστό, αυτό που οι ίδιοι ονομάζουν «άρρενα λίβανο». Ή και διαφορετικά: νοώντας ως χαλκό την ανθρώπινη και ως λιβάνι τη θεία φύση, δια των οποίων φανερώνεται και η ευωδία της πίστεως και το ασύγχυτο της ενώσεως· ή επειδή ο χαλκός δηλώνει τον εύηχο χαρακτήρα του κηρύγματος, και το λιβάνι την επιστροφή των εθνών, από τα οποία προστάζεται να έλθει η νύμφη. Πόδια δε του Χριστού είναι και οι απόστολοι, οι οποίοι πυρώθηκαν στο καμίνι των πειρασμών κατά μίμηση του Διδασκάλου τους.

Και η φωνή του ως φωνή πολλών υδάτων. Εύλογα. Διότι είναι κοινή η φωνή τόσο του ιδίου όσο και του Πνεύματος, του οποίου ποταμοί ζώντος ύδατος έρρευσαν από την κοιλία των πιστών και ήχησαν διαπεραστικά σε όλη τη γη. Και είχε στο δεξί του χέρι επτά αστέρες, και από το στόμα του εκπορευόταν ρομφαία δίστομη και οξεία, και η όψη του έλαμπε όπως ο ήλιος στη δύναμή του.

Αποκάλυψη 1-3, Υπόθεση Α΄. Περί των επτά εκκλησιών της Ασίας. «Εγώ, ο Ιωάννης, ο αδελφός σας και κοινωνός στη θλίψη και στη βασιλεία μέσω της υπομονής στον Ιησού Χριστό, ο οποίος είναι το Άλφα και το Ωμέγα, η αρχή και το τέλος, ο οποίος έρχεται με τις νεφέλες, και θα τον δει κάθε μάτι, ακόμη και εκείνοι που τον εξεκέντησαν, και θα θρηνήσουν για αυτόν όλες οι φυλές της γης, βρέθηκα στο νησί που ονομάζεται Πάτμος,» δηλαδή εξορίστηκα για τον λόγο του Θεού από τον αυτοκράτορα Δομετιανό στο νησί της Πάτμου, «όπου και κατά την ημέρα της Κυριακής βρέθηκα εν πνεύματι,» δηλαδή σε έκσταση, «και άκουσα πίσω μου μια δυνατή φωνή να λέει: Γράψε αυτό που βλέπεις και στείλε το στις επτά εκκλησίες, στην Έφεσο και στις υπόλοιπες.» Και εγώ, όταν στράφηκα για να δω από πού έρχεται η φωνή και ποιος ήταν αυτός που μιλούσε μαζί μου, είδα επτά χρυσές λυχνίες, και ανάμεσα σε αυτές τον Υιό του Ανθρώπου, ντυμένο με ποδήρη χιτώνα και ζωσμένο στο στήθος με χρυσή ζώνη· οι δε τρίχες της κεφαλής του ήταν λευκές σαν το χιόνι, και τα μάτια του σαν φλόγα φωτιάς, και τα πόδια του έμοιαζαν με χαλκολίβανο πυρακτωμένο σε καμίνι, και η φωνή του ήταν σαν φωνή πολλών υδάτων· ενώ στο δεξί του χέρι κρατούσε επτά αστέρες, και από το στόμα του έβγαινε μια δίκοπη οξεία ρομφαία, και η όψη του έλαμπε σαν τον ήλιο σε όλη του τη δύναμη. «

Υπόθεση πρώτη. Περί των επτά εκκλησιών στην Ασία. «Εγώ ο Ιωάννης, ο αδελφός σας και κοινωνός στη θλίψη και στη βασιλεία μέσω της υπομονής εν Χριστώ Ιησού», ο οποίος είναι «το άλφα και το ωμέγα, η αρχή και το τέλος», ο οποίος «έρχεται με τις νεφέλες, και θα τον δει κάθε μάτι και εκείνοι που τον λόγχισαν, και θα θρηνήσουν για αυτόν όλες οι φυλές της γης», «βρέθηκα στο νησί που ονομάζεται Πάτμος», δηλαδή «εξαιτίας του λόγου του Θεού» εξορίστηκα από τον αυτοκράτορα Δομετιανό στο νησί της Πάτμου, στο οποίο και «κατά την ημέρα της Κυριακής βρέθηκα εν Πνεύματι», δηλαδή σε έκσταση, «και άκουσα πίσω μου φωνή δυνατή να λέει: Γράψε αυτό που βλέπεις και στείλε το στις επτά εκκλησίες, στην Έφεσο και στις υπόλοιπες». Και εγώ, όταν γύρισα για να δω από πού προερχόταν η φωνή και ποιος μου μιλούσε, είδα επτά χρυσές λυχνίες και ανάμεσά τους κάποιον όμοιο με Υιό Ανθρώπου, ντυμένο με ποδήρη χιτώνα και ζωσμένο στο στήθος με χρυσή ζώνη. Οι τρίχες της κεφαλής του ήταν λευκές σαν το χιόνι, τα μάτια του σαν φλόγα φωτιάς, τα πόδια του έμοιαζαν με χαλκολίβανο πυρωμένο σε καμίνι, και η φωνή του ήταν σαν βουή πολλών υδάτων. Στο δεξί του χέρι κρατούσε επτά αστέρες, από το στόμα του έβγαινε δίκοπη οξεία ρομφαία, και η όψη του έλαμπε όπως ο ήλιος με όλη του τη δύναμη.