Πατερικές αναφορές στο ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ 1:7

Ιδού, έρχεται με τις νεφέλες, και θα τον δει κάθε οφθαλμός, ακόμη και εκείνοι που τον λόγχισαν, και θα θρηνήσουν για αυτόν όλες οι φυλές της γης. Ναι, αμήν. Αυτός, λέγει, που εδώ σφαγιάστηκε ως αμνός, θα έλθει ως κριτής πάνω στις νεφέλες μέσα στην πατρική δόξα, είτε εννοούνται μέσω των νεφελών ασώματες δυνάμεις, είτε ακόμη και τέτοιου είδους (νεφέλες) όπως εκείνη που κάλυψε τον ίδιο μαζί με τους αγίους μαθητές στο όρος Θαβώρ. Και καθώς θα έρχεται με δόξα, κάθε οφθαλμός θα τον δει. Εκείνοι όμως που τον λόγχισαν και όλες οι φυλές της γης που παρέμειναν στην απιστία, θα θρηνήσουν. Το «ναι, αμήν» τίθεται αντί του «οπωσδήποτε»· γι' αυτό εξέφρασε το ίδιο νόημα τόσο στην ελληνική όσο και στην εβραϊκή γλώσσα· διότι το «αμήν» ερμηνεύεται ως «γένοιτο».

Τότε θα σχιστούν οι ουρανοί και θα αποκαλυφθεί ο Βασιλιάς των βασιλευόντων, ο άχραντος και ένδοξος Θεός μας, σαν φοβερή αστραπή, με πολλή δύναμη και δόξα απερίγραπτη, όπως ακριβώς κήρυξε και ο Ιωάννης ο Θεολόγος, λέγοντας: ιδού, έρχεται πάνω στις νεφέλες του ουρανού, και θα τον δει κάθε μάτι, ακόμη και εκείνοι που τον λόγχισαν, και θα θρηνήσουν για αυτόν όλες οι φυλές της γης. Τι είδους ψυχή άραγε θα βρεθεί τότε, η οποία να μπορέσει να υπομείνει; Διότι ο ουρανός και η γη θα τραπούν σε φυγή, όπως λέει και πάλι ο Θεολόγος: είδα έναν μεγάλο λευκό θρόνο, και εκείνον που καθόταν πάνω του, από το πρόσωπο του οποίου έφυγε ο ουρανός και η γη, και δεν βρέθηκε πια τόπος γι' αυτά.

Τότε κάθε κτίσμα στον ουρανό και στη γη και κάτω από τη γη θα φωνάζει με δύναμη: ευλογημένος ο Βασιλιάς που έρχεται στο όνομα του Κυρίου. Τότε θα σχιστούν οι ουρανοί και θα αποκαλυφθεί ο Βασιλιάς των βασιλευόντων, σαν φοβερή αστραπή, με πολλή δύναμη και ασύλληπτη δόξα. Και θα τον δει κάθε μάτι, ακόμη και εκείνοι που τον λόγχισαν, και θα θρηνήσουν γι' αυτόν όλες οι φυλές της γης. Τότε ο ουρανός και η γη θα τραπούν σε φυγή, όπως προανήγγειλε ο Ιωάννης, λέγοντας: είδα έναν μεγάλο λευκό θρόνο και εκείνον που καθόταν σε αυτόν, από το πρόσωπο του οποίου έφυγαν ο ουρανός και η γη. Τότε θα καθίσει στον θρόνο της δόξας του, όπως ο ίδιος έχει πει, και θα συγκεντρωθούν μπροστά του όλα τα έθνη. Άραγε τι είδους ψυχή πρόκειται να βρεθεί, ώστε να υπομείνει, όταν θα στηθούν θρόνοι και θα συνεδριάσει το δικαστήριο και θα ανοιχτούν τα βιβλία; Τότε θα δούμε τις αναρίθμητες δυνάμεις των Αγγέλων να παρίστανται ολόγυρα με φόβο. Τότε τα έργα του καθενός θα αναγνωστούν ενώπιον Αγγέλων και ανθρώπων. Τότε εκπληρώνεται η προφητεία του Δανιήλ, που λέει: εγώ ο Δανιήλ έβλεπα, ώσπου στήθηκαν θρόνοι και κάθισε ο Παλαιός των ημερών.

Και θα τον δει κάθε οφθαλμός, και εκείνοι που τον λόγχισαν, και θα θρηνήσουν για αυτόν όλες οι φυλές της γης. Τότε ο ουρανός και η γη θα τραπούν σε φυγή, καθώς προανήγγειλε ο Ιωάννης, λέγοντας: είδα έναν μεγάλο λευκό θρόνο και εκείνον που καθόταν πάνω σε αυτόν, από το πρόσωπο του οποίου έφυγε ο ουρανός και η γη. Αλίμονο, εμείς οι αμαρτωλοί πού θα σταθούμε; Τότε θα καθίσει στον θρόνο της δόξας του, καθώς έχει πει, και θα συγκεντρωθούν μπροστά του όλα τα έθνη. Τι είδους ψυχή άραγε πρόκειται να βρεθεί, ώστε να μπορέσει να αντέξει, όταν στηθούν οι θρόνοι, και καθίσει το δικαστήριο, και ανοιχτούν τα βιβλία; Τότε θα δούμε τις αναρίθμητες δυνάμεις των Αγγέλων να παραστέκονται τριγύρω με φόβο. Τότε τα έργα του καθενός θα διαβάζονται και θα φανερώνονται ενώπιον Αγγέλων και ανθρώπων. Τότε εκπληρώνεται η προφητεία του Δανιήλ, που λέει: εγώ ο Δανιήλ κοίταζα, μέχρι που στήθηκαν θρόνοι και κάθισε ο Παλαιός των Ημερών. Το ένδυμά του ήταν λευκό σαν το χιόνι, τα μαλλιά της κεφαλής του σαν καθαρό μαλλί, ο θρόνος του φλόγα φωτιάς, οι τροχοί του φωτιά που φλεγόταν, ποταμός φωτιάς έρρεε μπροστά του, χίλιες χιλιάδες τον υπηρετούσαν και μύριες μυριάδες παραστέκονταν μπροστά του, το δικαστήριο κάθισε και τα βιβλία ανοίχτηκαν.

Αποκάλυψη 1-3, Υπόθεση Α΄. Περί των επτά εκκλησιών της Ασίας. «Εγώ, ο Ιωάννης, ο αδελφός σας και κοινωνός στη θλίψη και στη βασιλεία μέσω της υπομονής στον Ιησού Χριστό, ο οποίος είναι το Άλφα και το Ωμέγα, η αρχή και το τέλος, ο οποίος έρχεται με τις νεφέλες, και θα τον δει κάθε μάτι, ακόμη και εκείνοι που τον εξεκέντησαν, και θα θρηνήσουν για αυτόν όλες οι φυλές της γης, βρέθηκα στο νησί που ονομάζεται Πάτμος,» δηλαδή εξορίστηκα για τον λόγο του Θεού από τον αυτοκράτορα Δομετιανό στο νησί της Πάτμου, «όπου και κατά την ημέρα της Κυριακής βρέθηκα εν πνεύματι,» δηλαδή σε έκσταση, «και άκουσα πίσω μου μια δυνατή φωνή να λέει: Γράψε αυτό που βλέπεις και στείλε το στις επτά εκκλησίες, στην Έφεσο και στις υπόλοιπες.» Και εγώ, όταν στράφηκα για να δω από πού έρχεται η φωνή και ποιος ήταν αυτός που μιλούσε μαζί μου, είδα επτά χρυσές λυχνίες, και ανάμεσα σε αυτές τον Υιό του Ανθρώπου, ντυμένο με ποδήρη χιτώνα και ζωσμένο στο στήθος με χρυσή ζώνη· οι δε τρίχες της κεφαλής του ήταν λευκές σαν το χιόνι, και τα μάτια του σαν φλόγα φωτιάς, και τα πόδια του έμοιαζαν με χαλκολίβανο πυρακτωμένο σε καμίνι, και η φωνή του ήταν σαν φωνή πολλών υδάτων· ενώ στο δεξί του χέρι κρατούσε επτά αστέρες, και από το στόμα του έβγαινε μια δίκοπη οξεία ρομφαία, και η όψη του έλαμπε σαν τον ήλιο σε όλη του τη δύναμη. «

Υπόθεση πρώτη. Περί των επτά εκκλησιών στην Ασία. «Εγώ ο Ιωάννης, ο αδελφός σας και κοινωνός στη θλίψη και στη βασιλεία μέσω της υπομονής εν Χριστώ Ιησού», ο οποίος είναι «το άλφα και το ωμέγα, η αρχή και το τέλος», ο οποίος «έρχεται με τις νεφέλες, και θα τον δει κάθε μάτι και εκείνοι που τον λόγχισαν, και θα θρηνήσουν για αυτόν όλες οι φυλές της γης», «βρέθηκα στο νησί που ονομάζεται Πάτμος», δηλαδή «εξαιτίας του λόγου του Θεού» εξορίστηκα από τον αυτοκράτορα Δομετιανό στο νησί της Πάτμου, στο οποίο και «κατά την ημέρα της Κυριακής βρέθηκα εν Πνεύματι», δηλαδή σε έκσταση, «και άκουσα πίσω μου φωνή δυνατή να λέει: Γράψε αυτό που βλέπεις και στείλε το στις επτά εκκλησίες, στην Έφεσο και στις υπόλοιπες». Και εγώ, όταν γύρισα για να δω από πού προερχόταν η φωνή και ποιος μου μιλούσε, είδα επτά χρυσές λυχνίες και ανάμεσά τους κάποιον όμοιο με Υιό Ανθρώπου, ντυμένο με ποδήρη χιτώνα και ζωσμένο στο στήθος με χρυσή ζώνη. Οι τρίχες της κεφαλής του ήταν λευκές σαν το χιόνι, τα μάτια του σαν φλόγα φωτιάς, τα πόδια του έμοιαζαν με χαλκολίβανο πυρωμένο σε καμίνι, και η φωνή του ήταν σαν βουή πολλών υδάτων. Στο δεξί του χέρι κρατούσε επτά αστέρες, από το στόμα του έβγαινε δίκοπη οξεία ρομφαία, και η όψη του έλαμπε όπως ο ήλιος με όλη του τη δύναμη.

Αλλά εμείς, στεκόμενοι στη σκοπιά μας, ας νήφουμε, ας γρηγορούμε, έχοντας ακοίμητο το μάτι της διάνοιας και την καρδιά να φλέγεται από την αγάπη του Θεού· και έτσι θα παραμείνουμε ακαταγώνιστοι και αμετακίνητοι. Ναι, σας παρακαλώ, ας μην ολιγωρήσουμε στον πόλεμο, ας μην πέσουμε σε ακηδία στη μάχη εναντίον του εχθρού· είναι κοντά το τέλος των αγώνων: «Ακόμη λίγο, πολύ λίγο, και αυτός που έρχεται θα φτάσει και δεν θα καθυστερήσει», είτε με το τέλος του καθενός είτε με τη συντέλεια του κόσμου, κατά την οποία θα αποκαλυφθεί «από τον ουρανό μαζί με τους αγγέλους της δυνάμεώς του, μέσα σε φλόγα πυρός», και με δόξα ανείπωτη. «Και θα τον δει κάθε μάτι, σύμφωνα με τα γεγραμμένα, ακόμη και εκείνοι που τον λόγχισαν· και θα θρηνήσουν γι' αυτόν όλες οι φυλές της γης». Πόσο φοβερό θα είναι εκείνο το θέαμα, και εντελώς ανεκδιήγητο λόγω της άκρας εκστάσεως! Τότε θα σκιρτήσουν από χαρά όσοι αγωνίστηκαν τον καλό αγώνα· όσοι υπέμειναν στους πειρασμούς· οι εραστές της οσιότητας· οι εργάτες της υπακοής· οι τέλειοι τηρητές της υποταγής· όσοι ευαρέστησαν σε όλα τον Κύριο.