Πατερικές αναφορές στο ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ 10:11

Και μου λέγει: πρέπει πάλι να προφητεύσεις σε λαούς και έθνη και γλώσσες και σε πολλούς βασιλείς. Με τα λόγια αυτά φανερώνεται είτε ότι τα όσα είδε δεν λαμβάνουν πέρας αμέσως μετά την όραση της θείας Αποκαλύψεως, αλλά ότι πρέπει ο μακάριος, τόσο διά του Ευαγγελίου του όσο και διά της παρούσης Αποκαλύψεως, να προφητεύει τα μέλλοντα σε όσους αναγινώσκουν μέχρι τη συντέλεια, είτε ότι αυτός δεν έχει γευθεί ακόμη τον θάνατο, αλλά πρόκειται να έλθει στο τέλος, για να εμποδίσει την αποδοχή της απάτης του αντιχρίστου.

Και καθώς πήγα να το πάρω, μου λέει: Πάρε και φάε το. Και αφού το πήρα το έφαγα, και το μεν στόμα μου γλύκανε «περισσότερο από μέλι», η δε κοιλιά μου πίκρανε. Και μου λέει ο άγγελος: Πρέπει να προφητεύσεις πάλι σε βασιλιάδες και έθνη και λαούς, διότι δόθηκε στα έθνη η εξουσία να καταπατήσουν την άγια πόλη για σαράντα τέσσερις μήνες. Και θα δώσω τον λόγο στους δύο μάρτυρές μου, λέει ο Κύριος, και θα προφητεύσουν χίλιες διακόσιες εξήντα ημέρες ντυμένοι με σάκους, και κανένας δεν θα μπορέσει να τους βλάψει τις ημέρες της προφητείας τους, αλλά έχουν εξουσία να κλείσουν τον ουρανό «για να μη βρέξει» και να μετατρέψουν τα ύδατα σε αίμα και να πλήξουν τη γη, όσες φορές το θελήσουν. Όταν δε τελειώσουν το έργο της προφητείας τους, τότε το θηρίο που βγαίνει από την άβυσσο θα συνάψει πόλεμο μαζί τους και θα τους νικήσει και θα τους σκοτώσει, και το πτώμα τους θα μείνει στην πλατεία της πόλης, στην οποία σταυρώθηκε και ο Κύριός τους· και όλοι θα βλέπουν το πτώμα τους να κείτεται νεκρό και άταφο για τρεις ημέρες. Και μετά από τρεις ημέρες φύσηξε μέσα τους πνεύμα ζωής, και αφού κλήθηκαν ανέβηκαν στον ουρανό, και έπεσε μεγάλος φόβος στην πόλη καθώς τους έβλεπαν. Και εκείνη την ώρα έγινε μεγάλος σεισμός, εξαιτίας του οποίου κατέρρευσε το ένα δέκατο της πόλης, και σκοτώθηκαν επτά χιλιάδες άνδρες, ενώ ο υπόλοιπος λαός, κυριευμένος από μεγάλο φόβο, έδινε δόξα στον Θεό του ουρανού».

Πεθαίνοντας λοιπόν ο Ιωάννης, αναίρεσε με τα έργα εκείνο που προηγουμένως λεγόταν με τα λόγια, ότι δηλαδή δεν θα πέθαινε. Αλλά ζώντας πάλι εν σώματι, θα αναμείνει την έλευση του Δεσπότη, προπορευόμενος αυτής ως μηνυτής και ως θριαμβευτής κατά της αποστασίας. Διότι έπρεπε, τόσο από την εποχή του Νόμου όσο και της Χάριτος, καθώς και από τον αρχαιότερο βίο, ο Κριτής να έχει προκήρυκες, ως δημιουργός και Θεός των πάντων, και εκείνοι μεν των οποίων επήλθε το τέλος να είναι θνητοί, ενώ αυτού (του Ιωάννη) η ύπαρξη να είναι καινή, μολονότι και αυτός συμμερίζεται την κατάσταση των άλλων, επειδή και ο Χριστός, αφού απεκδύθηκε το θνητό, εθεάθη να τρώει και να ψηλαφίζεται. Πώς αλλιώς, άλλωστε, θα μπορούσε να πιστοποιήσει το ότι υπήρξε άνθρωπος; Καταλλήλως, επίσης, προδιδάσκει τα περί του τέλους ο απόστολος των εσχάτων, και μέσω της Αποκαλύψεως φανερώνει εκ των προτέρων τα κρυμμένα και παρέχει ασφάλεια για το μέλλον, σχεδόν φωνάζοντας ότι αυτός θα είναι και τότε ο ερμηνευτής των όσων θα συμβαίνουν, η ανατροπή του ψεύδους και η εδραίωση της αλήθειας. Διότι, λέγοντας ότι πρέπει να προφητεύσει και πάλι αυτός σε λαούς, έθνη, γλώσσες και πολλούς βασιλείς, φανέρωσε τον διττό χρόνο της προφητείας του: τον μεν παρόντα εγγράφως, τον δε μεταγενέστερο αυτοπροσώπως.