Πατερικές αναφορές στο ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ 10:4

Και όταν ελάλησαν οι επτά βροντές, επρόκειτο να γράψω. Και άκουσα φωνή από τον ουρανό να λέει: Σφράγισε αυτά που ελάλησαν οι επτά βροντές, και μετά από αυτά γράφεις. Και διά μέσου αυτών αποδεικνύεται ότι προς το παρόν είναι άδηλα εκείνα τα οποία ερμηνεύονται μέσω της ίδιας της πείρας και της εκβάσεως των πραγμάτων, για τα οποία, από την ουράνια φωνή, ο ευαγγελιστής έμαθε αφενός να αποτυπώσει τις φωνές στη διάνοιά του, αφετέρου δε να διαφυλάξει την τέλεια κατανόηση και την ξεκάθαρη διασαφήνισή τους για τους έσχατους χρόνους. Διότι και ο Δανιήλ διδάχθηκε ότι τέτοιου είδους λόγοι είναι σφραγισμένοι και κλεισμένοι.

Ο Πέτρος εξάλλου, πάνω στον οποίο οικοδομείται η Εκκλησία του Χριστού, την οποία πύλες άδη δεν θα κατισχύσουν, έχει αφήσει μία ομολογουμένως γνήσια επιστολή, έστω όμως και δεύτερη· διότι αυτή αμφισβητείται. Τι πρέπει να πούμε για εκείνον που ανέπεσε στο στήθος του Ιησού, τον Ιωάννη, ο οποίος άφησε ένα ευαγγέλιο, ομολογώντας ότι θα μπορούσε να συντάξει τόσα όσα ούτε ο ίδιος ο κόσμος δεν θα μπορούσε να χωρέσει, και έγραψε επίσης την Αποκάλυψη, αφού έλαβε την εντολή να σιωπήσει και να μη γράψει τις φωνές των επτά βροντών; Άφησε επίσης και μία επιστολή από ελάχιστους στίχους, έστω δε και δεύτερη και τρίτη· διότι δεν παραδέχονται όλοι ότι αυτές είναι γνήσιες· πάντως και οι δύο μαζί δεν ξεπερνούν τους εκατό στίχους». Επιπροσθέτως, σχετικά με την Προς Εβραίους επιστολή, στις Ομιλίες του σε αυτήν, αναφέρει τα εξής: «Το ότι ο λεκτικός χαρακτήρας της επιστολής που επιγράφεται Προς Εβραίους δεν διαθέτει την εκφραστική απλοϊκότητα του αποστόλου, ο οποίος ομολόγησε για τον εαυτό του ότι είναι ιδιώτης (απλοϊκός) στον λόγο, δηλαδή στην έκφραση, αλλά η επιστολή είναι, ως προς τη σύνταξη του κειμένου, πολύ πιο δόκιμη ελληνικά, αυτό θα μπορούσε να το ομολογήσει καθένας που γνωρίζει να διακρίνει διαφορές στο ύφος. Από την άλλη πάλι, το ότι τα νοήματα της επιστολής είναι θαυμάσια και διόλου υποδεέστερα από τα αναγνωρισμένα αποστολικά γράμματα, και αυτό θα συμφωνούσε ότι είναι αληθές καθένας που μελετά με προσοχή τα αποστολικά κείμενα».

Υπόθεση Ε'. Περί του αγγέλου και του βιβλίου και του Ενώχ και του Ηλία. «Και είδα άγγελο να κατεβαίνει από τον ουρανό, περιβεβλημένο με νεφέλη, και ίριδα βρισκόταν πάνω στο κεφάλι του, και το πρόσωπό του ήταν σαν τον ήλιο, και τα πόδια του σαν στύλος φωτιάς, και κρατούσε στα χέρια του ένα ανοιχτό μικρό βιβλίο. Και έθεσε το δεξί του πόδι πάνω στη θάλασσα και το αριστερό πάνω στη γη. Και άκουσα φωνή από τον ουρανό να μου λέει: Πάρε το βιβλίο από το χέρι του αγγέλου.