Πατερικές αναφορές στο ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ 12:1

Και σημείο μέγα φάνηκε στον ουρανό, μια γυναίκα περιβεβλημένη τον ήλιο, και η σελήνη βρισκόταν κάτω από τα πόδια της, και πάνω στο κεφάλι της υπήρχε στέφανος από δώδεκα αστέρια. Αυτήν, μερικοί μεν την έχουν εννοήσει εξ ολοκλήρου ως τη Θεοτόκο, πριν γίνει γνωστός ο θείος της τόκος, η οποία υπέστη όσα ακολουθούν. Ο μέγας Μεθόδιος, όμως, την εξέλαβε ως την αγία Εκκλησία, θεωρώντας ότι όσα αναφέρονται σε αυτήν δεν αρμόζουν στη δεσποτική γέννηση, εξαιτίας του ότι ο Κύριος είχε ήδη γεννηθεί προ πολλού. Είναι καλό να θυμηθούμε και τα ίδια τα λόγια του μακαρίου Μεθοδίου, ο οποίος στο λεγόμενο Συμπόσιο, διά στόματος της παρθένου Πρόκλης, λέει τα εξής: «Η γυναίκα που είναι περιβεβλημένη τον ήλιο είναι η Εκκλησία. Και ό,τι είναι για εμάς το ένδυμα, αυτό είναι για εκείνη το φως, και ό,τι είναι για εμάς ο χρυσός ή οι διαφανείς λίθοι, αυτό είναι για εκείνη τα άστρα, αλλά άστρα ανώτερα και πιο λαμπερά». Και στη συνέχεια: «Έχει πατήσει δε πάνω στη σελήνη. Και ως σελήνη θεωρώ αλληγορικά την πίστη αυτών που αποκαθαίρονται από τη φθορά μέσω του λουτρού (του Βαπτίσματος), διότι από τη σελήνη εξαρτάται η υγρή ουσία. Αυτή που κοιλοπονά και αναγεννά τους ψυχικούς ανθρώπους σε πνευματικούς και τους μορφοποιεί σύμφωνα με την ιδέα και τη μορφή της ομοιώσεως του Χριστού». Και πάλι λέει: «Δεν πρέπει να νομίζουμε ότι αυτός που γεννιέται είναι ο ίδιος ο Χριστός· διότι πολύ πριν από την Αποκάλυψη είχε εκπληρωθεί το μυστήριο της ενανθρωπήσεως του Λόγου, ενώ ο Ιωάννης προφητεύει για τα παρόντα και τα μέλλοντα».

Σχετικά, λοιπόν, με τον διωγμό και τη θλίψη που προκαλείται στην εκκλησία από τον αντίπαλο, και ο Ιωάννης λέει: «Και είδα ένα μεγάλο και θαυμαστό σημείο, μια γυναίκα ντυμένη τον ήλιο, και η σελήνη βρισκόταν κάτω από τα πόδια της, και στο κεφάλι της υπήρχε στεφάνι από δώδεκα αστέρια, και έχοντας παιδί στην κοιλιά της έκραζε από τις ωδίνες και βασανιζόταν για να γεννήσει. Και ο δράκοντας στάθηκε μπροστά στη γυναίκα που επρόκειτο να γεννήσει, ώστε, όταν γεννήσει, να καταφάει το παιδί της. Και γέννησε υιό αρσενικό, ο οποίος πρόκειται να ποιμάνει όλα τα έθνη. Και το παιδί της αρπάχτηκε προς τον Θεό και προς τον θρόνο του. Και η γυναίκα έφυγε στην έρημο, όπου έχει εκεί τόπο ετοιμασμένο από τον Θεό, για να την τρέφουν εκεί για χίλιες διακόσιες εξήντα ημέρες». «Και όταν ο δράκοντας είδε, καταδίωξε τη γυναίκα η οποία γέννησε το αρσενικό. Και δόθηκαν στη γυναίκα δύο φτερούγες του μεγάλου αετού, για να πετάξει στην έρημο, όπου τρέφεται εκεί για έναν καιρό και καιρούς και μισό καιρό, μακριά από το πρόσωπο του φιδιού. Και έβγαλε το φίδι από το στόμα του, πίσω από τη γυναίκα, νερό σαν ποταμό, για να την παρασύρει το ποτάμι. Και η γη βοήθησε τη γυναίκα, και άνοιξε η γη το στόμα της και κατάπιε τον ποταμό, τον οποίο έβγαλε ο δράκοντας από το στόμα του.»

«Και οργίστηκε ο δράκοντας εναντίον της γυναίκας, και έφυγε για να κάνει πόλεμο με τους υπολοίπους από το σπέρμα της, αυτούς που τηρούν τις εντολές του Θεού και έχουν τη μαρτυρία του Ιησού.» Με τη φράση, λοιπόν, «γυναίκα περιβεβλημένη τον ήλιο» φανέρωσε σαφέστατα την Εκκλησία, η οποία είναι ενδεδυμένη τον πατρικό Λόγο που λάμπει περισσότερο από τον ήλιο· λέγοντας δε «σελήνη κάτω από τα πόδια της», εννοεί ότι είναι στολισμένη με επουράνια δόξα σαν τη σελήνη· και το να λέει «πάνω στο κεφάλι της στεφάνι από δώδεκα αστέρια», δηλώνει τους δώδεκα αποστόλους, μέσω των οποίων έχει ιδρυθεί η Εκκλησία. «Και επειδή ήταν έγκυος κράζει, έχοντας ωδίνες και βασανιζόμενη να γεννήσει», διότι η Εκκλησία δεν παύει πάντοτε να γεννά από καρδιάς τον Λόγο, μολονότι καταδιώκεται στον κόσμο από τους απίστους. «Και γέννησε», λέει, «γιο αρσενικό, ο οποίος πρόκειται να ποιμάνει όλα τα έθνη», δηλαδή τον άρρενα και τέλειο Χριστό, τον Υιό του Θεού, Θεό και άνθρωπο, τον οποίο προανήγγειλαν οι προφήτες, και τον οποίο γεννώντας πάντοτε η Εκκλησία διδάσκει σε όλα τα έθνη. Το να λέει δε «αρπάχτηκε το τέκνο της προς τον Θεό και προς τον θρόνο Του», σημαίνει ότι είναι επουράνιος βασιλιάς και όχι επίγειος αυτός που πάντοτε γεννιέται μέσω αυτής, όπως ακριβώς και ο Δαβίδ προαναφωνεί λέγοντας: «Είπε ο Κύριος στον Κύριό μου: κάθισε στα δεξιά μου, μέχρι να θέσω τους εχθρούς σου υποπόδιο των ποδιών σου.» «Και είδε», λέει, «ο δράκοντας και καταδίωξε τη γυναίκα που γέννησε το αρσενικό.»

Αποκ. 12,1-13,10 Υπόθεση ΣΤ΄. Περί του μεγάλου σημείου που φάνηκε στον ουρανό. Και φάνηκε μεγάλο σημείο στον ουρανό: μια γυναίκα ντυμένη με τον ήλιο, και η σελήνη βρισκόταν κάτω από τα πόδια της, και στο κεφάλι της υπήρχαν δώδεκα αστέρια σαν στεφάνι, και έχοντας παιδί στην κοιλιά της, βασανιζόταν και έκραζε για να γεννήσει. Φάνηκε δε και άλλο σημείο στον ουρανό: ένας μεγάλος, πύρινος δράκοντας, που είχε επτά κεφάλια και δέκα κέρατα, ο οποίος ήρθε και στάθηκε μπροστά στη γυναίκα, για να καταφάγει το παιδί που θα γεννιόταν. Η γυναίκα γέννησε αρσενικό παιδί· και το παιδί αρπάχτηκε προς τον Θεό, ενώ η γυναίκα έφυγε στην έρημο σε τόπο που της είχε ετοιμαστεί, για να τρέφεται εκεί χίλιες διακόσιες εξήντα ημέρες. Ο δε δράκοντας διάβολος, οργισμένος εξαιτίας του παιδιού και της μητέρας του, όρμησε με τους αγγέλους του για να συνάψει πόλεμο με τον Μιχαήλ και τους αγγέλους του. Και, αφού έγινε αυτό, δεν βρέθηκε πλέον τόπος στον ουρανό για τον δράκοντα, αλλά απορρίφθηκε στη γη μαζί με τους αγγέλους του, και καταδίωξε τη γυναίκα στην έρημο· αλλά ούτε και εναντίον της του δόθηκε η δύναμη να υπερισχύσει, αλλά παρέμεινε εκατέρωθεν άπρακτος. «Έπειτα στάθηκα πάνω στην άμμο, και είδα ένα θηρίο όμοιο με λεοπάρδαλη, και τα πόδια του ήταν σαν αρκούδας, να έχει επτά κεφάλια και δέκα κέρατα, και πάνω στα δέκα κέρατά του δέκα διαδήματα, και πάνω στα επτά κεφάλια του έγραφαν ονόματα βλασφημίας, το δε στόμα του ήταν σαν στόμα λιονταριού.

Επειδή λοιπόν η γυναίκα που εμφανίστηκε ήταν ενδεδυμένη τον ήλιο, και είχε τη σελήνη να λάμπει στα πόδια της, και δωδεκάδα αστέρων στεφάνωνε το κεφάλι της, και το παιδί που γεννήθηκε από αυτήν αρπάχτηκε προς τον Κύριο, ας μην πλανηθεί κανείς υποθέτοντας ότι αυτή είναι η Θεοτόκος, αλλά η αντιθεοτόκος, η διεφθαρμένη και μητέρα του αντίχριστου. Διότι η αληθινή Θεοτόκος γέννησε τον Χριστό, τον αληθινό Θεό εν σαρκί, χωρίς να βασανίζεται όπως η παρούσα, αλλά δοξαζόμενη και διατηρούμενη στην παρθενία. Ο δε διάβολος, βλέποντας τη γυναίκα τόσο λαμπρά στολισμένη, δεν γνώριζε ότι η γυναίκα θα γεννούσε τον κοινωνό και συνεργό του, και, επειδή η γέννηση του Χριστού περιόρισε τη βασιλεία του, φοβήθηκε μήπως και αυτός που προέρχεται από αυτή τη γυναίκα είναι παρόμοιος και καταλύσει εντελώς τα βασίλεια του άδη. Γι' αυτό και, σαν πολυκέφαλος δράκοντας με ανοιχτό το στόμα, στάθηκε μπροστά στη γυναίκα για να καταβροχθίσει το βρέφος που θα γεννιόταν από αυτήν. Όταν δε αυτό αρπάχτηκε προς τον Κύριο, όρμησε να το καταδιώξει, αλλά καθώς εμποδίστηκε από τον θείο Μιχαήλ, αποθρασύνθηκε να πολεμήσει μαζί του.

Υπόθεση 6η. Περί του μεγάλου σημείου που εμφανίστηκε στον ουρανό. «Και ένα μεγάλο σημείο εμφανίστηκε στον ουρανό: μια γυναίκα ντυμένη με τον ήλιο, και η σελήνη βρισκόταν στα πόδια της, και δώδεκα αστέρια σχημάτιζαν στεφάνι στο κεφάλι της, και επειδή ήταν έγκυος, βασανιζόταν και φώναζε για να γεννήσει. Εμφανίστηκε δε και άλλο σημείο στον ουρανό: ένας μεγάλος κόκκινος δράκοντας, που είχε επτά κεφάλια και δέκα κέρατα, και ήρθε και στάθηκε μπροστά στη γυναίκα, για να καταβροχθίσει το παιδί που επρόκειτο να γεννηθεί.

Διότι, επειδή η γυναίκα που εμφανίστηκε ήταν περιβεβλημένη τον ήλιο και είχε τη σελήνη να λάμπει γύρω από τα πόδια της, και μια δωδεκάδα αστέρων έστεφε το κεφάλι της, και το παιδί που γεννήθηκε από αυτήν αρπάχθηκε προς τον Κύριο, ας μην πλανηθεί κανείς νομίζοντας ότι αυτή είναι η Θεοτόκος, αλλά πρόκειται για τη διεφθαρμένη αντιθεοτόκο και μητέρα του αντιχρίστου. Διότι η αληθινή Θεοτόκος γέννησε τον Χριστό ως αληθινό Θεό εν σαρκί χωρίς να βασανιστεί, όπως αυτή εδώ, αλλά δοξαζόμενη και διατηρούμενη στην παρθενία. Ο δε διάβολος, βλέποντας τη γυναίκα τόσο λαμπρά στολισμένη, αγνόησε ότι αυτή η γυναίκα θα γεννήσει κάποιον συνένοχο και συνεργό του και, επειδή η γέννηση του Χριστού είχε περικόψει τη βασιλεία του, θορυβήθηκε μήπως τυχόν και αυτός που θα γεννηθεί από αυτή τη γυναίκα αποδειχθεί παρόμοιος και καταλύσει εντελώς το βασίλειο του άδη.