Πατερικές αναφορές στο ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ 12:5

Και γέννησε υιό άρρενα, ο οποίος πρόκειται να ποιμάνει όλα τα έθνη με σιδερένια ράβδο. Αδιάκοπα η Εκκλησία γεννά τον Χριστό μέσω των βαπτιζομένων, καθώς Εκείνος μορφώνεται μέσα τους μέχρι την ολοκλήρωση της πνευματικής ηλικίας, σύμφωνα με τον Απόστολο. Και «άρρην υιός» είναι ο λαός της Εκκλησίας που δεν εκθηλύνεται από τις ηδονές, μέσω του οποίου ήδη ο Χριστός ο Θεός εποίμανε τα έθνη με τα κραταιά σαν τον σίδηρο χέρια των ισχυρών Ρωμαίων. Θα τα ποιμάνει δε και μετά την εκ νεκρών ανάσταση, καθιστώντας όσους είναι ισχυροί στην πίστη σαν τον σίδηρο κριτές των εύθραυστων και αδύναμων σκευών των εθνών, τα οποία εξαιτίας της απιστίας τους δεν μπόρεσαν να χωρέσουν τον μυστικό νέο οίνο.

Και αρπάχθηκε το τέκνο της προς τον Θεό και τον θρόνο Του. Διότι αρπάζονται βέβαια και εδώ, εν μέσω των πειρασμών, οι άγιοι, ώστε να μην καταπονηθούν από τις δυσχέρειες που υπερβαίνουν τις δυνάμεις τους· θα αρπαγούν όμως μέσα σε νεφέλες σε συνάντηση του Κυρίου στον αέρα και θα βρίσκονται μαζί με τον Θεό και τον θρόνο Του, τις υπέρτατες αγγελικές δυνάμεις.

Έπειτα είδε μια γυναίκα να βρίσκεται σε ωδίνες, και έναν πύρινο δράκοντα να την καταδιώκει. Η γυναίκα λοιπόν διασώθηκε στην έρημο, ενώ ο δράκοντας ρίχτηκε στη φωτιά.

Σχετικά, λοιπόν, με τον διωγμό και τη θλίψη που προκαλείται στην εκκλησία από τον αντίπαλο, και ο Ιωάννης λέει: «Και είδα ένα μεγάλο και θαυμαστό σημείο, μια γυναίκα ντυμένη τον ήλιο, και η σελήνη βρισκόταν κάτω από τα πόδια της, και στο κεφάλι της υπήρχε στεφάνι από δώδεκα αστέρια, και έχοντας παιδί στην κοιλιά της έκραζε από τις ωδίνες και βασανιζόταν για να γεννήσει. Και ο δράκοντας στάθηκε μπροστά στη γυναίκα που επρόκειτο να γεννήσει, ώστε, όταν γεννήσει, να καταφάει το παιδί της. Και γέννησε υιό αρσενικό, ο οποίος πρόκειται να ποιμάνει όλα τα έθνη. Και το παιδί της αρπάχτηκε προς τον Θεό και προς τον θρόνο του. Και η γυναίκα έφυγε στην έρημο, όπου έχει εκεί τόπο ετοιμασμένο από τον Θεό, για να την τρέφουν εκεί για χίλιες διακόσιες εξήντα ημέρες». «Και όταν ο δράκοντας είδε, καταδίωξε τη γυναίκα η οποία γέννησε το αρσενικό. Και δόθηκαν στη γυναίκα δύο φτερούγες του μεγάλου αετού, για να πετάξει στην έρημο, όπου τρέφεται εκεί για έναν καιρό και καιρούς και μισό καιρό, μακριά από το πρόσωπο του φιδιού. Και έβγαλε το φίδι από το στόμα του, πίσω από τη γυναίκα, νερό σαν ποταμό, για να την παρασύρει το ποτάμι. Και η γη βοήθησε τη γυναίκα, και άνοιξε η γη το στόμα της και κατάπιε τον ποταμό, τον οποίο έβγαλε ο δράκοντας από το στόμα του.»

«Και οργίστηκε ο δράκοντας εναντίον της γυναίκας, και έφυγε για να κάνει πόλεμο με τους υπολοίπους από το σπέρμα της, αυτούς που τηρούν τις εντολές του Θεού και έχουν τη μαρτυρία του Ιησού.» Με τη φράση, λοιπόν, «γυναίκα περιβεβλημένη τον ήλιο» φανέρωσε σαφέστατα την Εκκλησία, η οποία είναι ενδεδυμένη τον πατρικό Λόγο που λάμπει περισσότερο από τον ήλιο· λέγοντας δε «σελήνη κάτω από τα πόδια της», εννοεί ότι είναι στολισμένη με επουράνια δόξα σαν τη σελήνη· και το να λέει «πάνω στο κεφάλι της στεφάνι από δώδεκα αστέρια», δηλώνει τους δώδεκα αποστόλους, μέσω των οποίων έχει ιδρυθεί η Εκκλησία. «Και επειδή ήταν έγκυος κράζει, έχοντας ωδίνες και βασανιζόμενη να γεννήσει», διότι η Εκκλησία δεν παύει πάντοτε να γεννά από καρδιάς τον Λόγο, μολονότι καταδιώκεται στον κόσμο από τους απίστους. «Και γέννησε», λέει, «γιο αρσενικό, ο οποίος πρόκειται να ποιμάνει όλα τα έθνη», δηλαδή τον άρρενα και τέλειο Χριστό, τον Υιό του Θεού, Θεό και άνθρωπο, τον οποίο προανήγγειλαν οι προφήτες, και τον οποίο γεννώντας πάντοτε η Εκκλησία διδάσκει σε όλα τα έθνη. Το να λέει δε «αρπάχτηκε το τέκνο της προς τον Θεό και προς τον θρόνο Του», σημαίνει ότι είναι επουράνιος βασιλιάς και όχι επίγειος αυτός που πάντοτε γεννιέται μέσω αυτής, όπως ακριβώς και ο Δαβίδ προαναφωνεί λέγοντας: «Είπε ο Κύριος στον Κύριό μου: κάθισε στα δεξιά μου, μέχρι να θέσω τους εχθρούς σου υποπόδιο των ποδιών σου.» «Και είδε», λέει, «ο δράκοντας και καταδίωξε τη γυναίκα που γέννησε το αρσενικό.»

Αποκ. 12,1-13,10 Υπόθεση ΣΤ΄. Περί του μεγάλου σημείου που φάνηκε στον ουρανό. Και φάνηκε μεγάλο σημείο στον ουρανό: μια γυναίκα ντυμένη με τον ήλιο, και η σελήνη βρισκόταν κάτω από τα πόδια της, και στο κεφάλι της υπήρχαν δώδεκα αστέρια σαν στεφάνι, και έχοντας παιδί στην κοιλιά της, βασανιζόταν και έκραζε για να γεννήσει. Φάνηκε δε και άλλο σημείο στον ουρανό: ένας μεγάλος, πύρινος δράκοντας, που είχε επτά κεφάλια και δέκα κέρατα, ο οποίος ήρθε και στάθηκε μπροστά στη γυναίκα, για να καταφάγει το παιδί που θα γεννιόταν. Η γυναίκα γέννησε αρσενικό παιδί· και το παιδί αρπάχτηκε προς τον Θεό, ενώ η γυναίκα έφυγε στην έρημο σε τόπο που της είχε ετοιμαστεί, για να τρέφεται εκεί χίλιες διακόσιες εξήντα ημέρες. Ο δε δράκοντας διάβολος, οργισμένος εξαιτίας του παιδιού και της μητέρας του, όρμησε με τους αγγέλους του για να συνάψει πόλεμο με τον Μιχαήλ και τους αγγέλους του. Και, αφού έγινε αυτό, δεν βρέθηκε πλέον τόπος στον ουρανό για τον δράκοντα, αλλά απορρίφθηκε στη γη μαζί με τους αγγέλους του, και καταδίωξε τη γυναίκα στην έρημο· αλλά ούτε και εναντίον της του δόθηκε η δύναμη να υπερισχύσει, αλλά παρέμεινε εκατέρωθεν άπρακτος. «Έπειτα στάθηκα πάνω στην άμμο, και είδα ένα θηρίο όμοιο με λεοπάρδαλη, και τα πόδια του ήταν σαν αρκούδας, να έχει επτά κεφάλια και δέκα κέρατα, και πάνω στα δέκα κέρατά του δέκα διαδήματα, και πάνω στα επτά κεφάλια του έγραφαν ονόματα βλασφημίας, το δε στόμα του ήταν σαν στόμα λιονταριού.

Επειδή λοιπόν η γυναίκα που εμφανίστηκε ήταν ενδεδυμένη τον ήλιο, και είχε τη σελήνη να λάμπει στα πόδια της, και δωδεκάδα αστέρων στεφάνωνε το κεφάλι της, και το παιδί που γεννήθηκε από αυτήν αρπάχτηκε προς τον Κύριο, ας μην πλανηθεί κανείς υποθέτοντας ότι αυτή είναι η Θεοτόκος, αλλά η αντιθεοτόκος, η διεφθαρμένη και μητέρα του αντίχριστου. Διότι η αληθινή Θεοτόκος γέννησε τον Χριστό, τον αληθινό Θεό εν σαρκί, χωρίς να βασανίζεται όπως η παρούσα, αλλά δοξαζόμενη και διατηρούμενη στην παρθενία. Ο δε διάβολος, βλέποντας τη γυναίκα τόσο λαμπρά στολισμένη, δεν γνώριζε ότι η γυναίκα θα γεννούσε τον κοινωνό και συνεργό του, και, επειδή η γέννηση του Χριστού περιόρισε τη βασιλεία του, φοβήθηκε μήπως και αυτός που προέρχεται από αυτή τη γυναίκα είναι παρόμοιος και καταλύσει εντελώς τα βασίλεια του άδη. Γι' αυτό και, σαν πολυκέφαλος δράκοντας με ανοιχτό το στόμα, στάθηκε μπροστά στη γυναίκα για να καταβροχθίσει το βρέφος που θα γεννιόταν από αυτήν. Όταν δε αυτό αρπάχτηκε προς τον Κύριο, όρμησε να το καταδιώξει, αλλά καθώς εμποδίστηκε από τον θείο Μιχαήλ, αποθρασύνθηκε να πολεμήσει μαζί του.

Η δε γυναίκα γέννησε αρσενικό παιδί· και το μεν παιδί αρπάχτηκε προς τον Θεό, η δε γυναίκα έφυγε στην έρημο σε τόπο ετοιμασμένο για αυτήν, για να τρέφεται εκεί χίλιες διακόσιες εξήντα ημέρες. Ο δε δράκοντας διάβολος, οργισμένος για το παιδί και τη μητέρα του, όρμησε μαζί με τους αγγέλους του για να συνάψει πόλεμο με τον Μιχαήλ και τους αγγέλους του. Και αφού έγινε αυτό, δεν βρέθηκε πλέον τόπος στον ουρανό για τον δράκοντα, αλλά ρίχτηκε στη γη μαζί με τους αγγέλους του, και καταδίωξε τη γυναίκα στην έρημο· αλλά ούτε και εναντίον της του δόθηκε η δύναμη να υπερισχύσει, αλλά και από τις δύο πλευρές έμεινε άπρακτος». «Έπειτα στάθηκα πάνω στην άμμο και είδα θηρίο όμοιο με πάρδαλη, και τα πόδια του ήταν σαν της αρκούδας, να έχει επτά κεφάλια και δέκα κέρατα, και πάνω στα δέκα κέρατα δέκα διαδήματα, και πάνω στα επτά κεφάλια του έγραφαν ονόματα βλασφημίας, το δε στόμα του ήταν σαν στόμα λιονταριού. Και του δόθηκε μεγάλη εξουσία και θρόνος από τον δράκοντα, και θαύμασε το πλήθος του λαού επειδή το νεοφανές θηρίο έλαβε μεγάλη εξουσία από τον δράκοντα, και τον προσκύνησαν. Στο δε θηρίο δόθηκε στόμα και έλεγε λόγια μεγάλα και βλάσφημα, και του δόθηκε εξουσία για σαράντα δύο μήνες, και κάθε φυλή και γλώσσα το προσκυνούσε, εκείνων δηλαδή που τα ονόματά τους δεν έχουν γραφτεί στο βιβλίο της ζωής.

Διότι, επειδή η γυναίκα που εμφανίστηκε ήταν περιβεβλημένη τον ήλιο και είχε τη σελήνη να λάμπει γύρω από τα πόδια της, και μια δωδεκάδα αστέρων έστεφε το κεφάλι της, και το παιδί που γεννήθηκε από αυτήν αρπάχθηκε προς τον Κύριο, ας μην πλανηθεί κανείς νομίζοντας ότι αυτή είναι η Θεοτόκος, αλλά πρόκειται για τη διεφθαρμένη αντιθεοτόκο και μητέρα του αντιχρίστου. Διότι η αληθινή Θεοτόκος γέννησε τον Χριστό ως αληθινό Θεό εν σαρκί χωρίς να βασανιστεί, όπως αυτή εδώ, αλλά δοξαζόμενη και διατηρούμενη στην παρθενία. Ο δε διάβολος, βλέποντας τη γυναίκα τόσο λαμπρά στολισμένη, αγνόησε ότι αυτή η γυναίκα θα γεννήσει κάποιον συνένοχο και συνεργό του και, επειδή η γέννηση του Χριστού είχε περικόψει τη βασιλεία του, θορυβήθηκε μήπως τυχόν και αυτός που θα γεννηθεί από αυτή τη γυναίκα αποδειχθεί παρόμοιος και καταλύσει εντελώς το βασίλειο του άδη.