Πατερικές αναφορές στο ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ 12:6

Και η γυναίκα έφυγε στην έρημο, όπου έχει εκεί τόπο ετοιμασμένο από τον Θεό, για να την τρέφουν εκεί χίλιες διακόσιες εξήντα ημέρες. Όταν, λέει, ο διάβολος που ενεργεί μέσα στον αντίχριστο παραταχθεί μέσω αυτού εναντίον της Εκκλησίας, οι εκλεκτοί και οι κορυφαίοι αυτής, περιφρονώντας τους πολιτικούς θορύβους και τις κοσμικές ηδονές, θα καταφύγουν, σύμφωνα με τον Μεθόδιο, σε μια πολιτεία έρημη από κάθε κακία, αλλά πάμφορη από κάθε αρετή, και εκεί θα αποφύγουν τις επιθέσεις των δαιμόνων και των ανθρώπων που τους πολεμούν. Είναι όμως πιθανό και η αισθητή έρημος να διασώζει αυτούς που θα καταφύγουν στα βουνά, στα σπήλαια και στις οπές της γης εξαιτίας της επιβουλής του αποστάτη, όπως ακριβώς παλαιότερα τους μάρτυρες, για τρεισήμισι χρόνια, τα οποία υποδηλώνονται από τις χίλιες διακόσιες εξήντα ημέρες κατά τις οποίες θα επικρατήσει η αποστασία. Από αυτήν, είθε ο μέγας Αγωνοθέτης, που δεν επιτρέπει να πειραστεί κανείς περισσότερο από όσο μπορεί να αντέξει, λυτρώνοντάς μας, να μας δωρίσει λογισμό καρτερικό και ακατάβλητο απέναντι στις εχθρικές επιθέσεις, ώστε, αφού αγωνιστούμε νομίμως ενάντια στις αρχές και τις εξουσίες του σκότους, να κατακοσμηθούμε με το στεφάνι της δικαιοσύνης και να λάβουμε τα βραβεία της νίκης. Διότι σε Αυτόν, ο οποίος μέσω των ασθενών κατατροπώνει τους ισχυρούς άρχοντες του αέρα, ανήκει η νίκη και το κράτος, μαζί με τον Πατέρα και το Ζωοποιό Πνεύμα, στους αιώνες των αιώνων· αμήν.

Έπειτα είδε μια γυναίκα να βρίσκεται σε ωδίνες, και έναν πύρινο δράκοντα να την καταδιώκει. Η γυναίκα λοιπόν διασώθηκε στην έρημο, ενώ ο δράκοντας ρίχτηκε στη φωτιά.

Σχετικά, λοιπόν, με τον διωγμό και τη θλίψη που προκαλείται στην εκκλησία από τον αντίπαλο, και ο Ιωάννης λέει: «Και είδα ένα μεγάλο και θαυμαστό σημείο, μια γυναίκα ντυμένη τον ήλιο, και η σελήνη βρισκόταν κάτω από τα πόδια της, και στο κεφάλι της υπήρχε στεφάνι από δώδεκα αστέρια, και έχοντας παιδί στην κοιλιά της έκραζε από τις ωδίνες και βασανιζόταν για να γεννήσει. Και ο δράκοντας στάθηκε μπροστά στη γυναίκα που επρόκειτο να γεννήσει, ώστε, όταν γεννήσει, να καταφάει το παιδί της. Και γέννησε υιό αρσενικό, ο οποίος πρόκειται να ποιμάνει όλα τα έθνη. Και το παιδί της αρπάχτηκε προς τον Θεό και προς τον θρόνο του. Και η γυναίκα έφυγε στην έρημο, όπου έχει εκεί τόπο ετοιμασμένο από τον Θεό, για να την τρέφουν εκεί για χίλιες διακόσιες εξήντα ημέρες». «Και όταν ο δράκοντας είδε, καταδίωξε τη γυναίκα η οποία γέννησε το αρσενικό. Και δόθηκαν στη γυναίκα δύο φτερούγες του μεγάλου αετού, για να πετάξει στην έρημο, όπου τρέφεται εκεί για έναν καιρό και καιρούς και μισό καιρό, μακριά από το πρόσωπο του φιδιού. Και έβγαλε το φίδι από το στόμα του, πίσω από τη γυναίκα, νερό σαν ποταμό, για να την παρασύρει το ποτάμι. Και η γη βοήθησε τη γυναίκα, και άνοιξε η γη το στόμα της και κατάπιε τον ποταμό, τον οποίο έβγαλε ο δράκοντας από το στόμα του.»

Αποκ. 12,1-13,10 Υπόθεση ΣΤ΄. Περί του μεγάλου σημείου που φάνηκε στον ουρανό. Και φάνηκε μεγάλο σημείο στον ουρανό: μια γυναίκα ντυμένη με τον ήλιο, και η σελήνη βρισκόταν κάτω από τα πόδια της, και στο κεφάλι της υπήρχαν δώδεκα αστέρια σαν στεφάνι, και έχοντας παιδί στην κοιλιά της, βασανιζόταν και έκραζε για να γεννήσει. Φάνηκε δε και άλλο σημείο στον ουρανό: ένας μεγάλος, πύρινος δράκοντας, που είχε επτά κεφάλια και δέκα κέρατα, ο οποίος ήρθε και στάθηκε μπροστά στη γυναίκα, για να καταφάγει το παιδί που θα γεννιόταν. Η γυναίκα γέννησε αρσενικό παιδί· και το παιδί αρπάχτηκε προς τον Θεό, ενώ η γυναίκα έφυγε στην έρημο σε τόπο που της είχε ετοιμαστεί, για να τρέφεται εκεί χίλιες διακόσιες εξήντα ημέρες. Ο δε δράκοντας διάβολος, οργισμένος εξαιτίας του παιδιού και της μητέρας του, όρμησε με τους αγγέλους του για να συνάψει πόλεμο με τον Μιχαήλ και τους αγγέλους του. Και, αφού έγινε αυτό, δεν βρέθηκε πλέον τόπος στον ουρανό για τον δράκοντα, αλλά απορρίφθηκε στη γη μαζί με τους αγγέλους του, και καταδίωξε τη γυναίκα στην έρημο· αλλά ούτε και εναντίον της του δόθηκε η δύναμη να υπερισχύσει, αλλά παρέμεινε εκατέρωθεν άπρακτος. «Έπειτα στάθηκα πάνω στην άμμο, και είδα ένα θηρίο όμοιο με λεοπάρδαλη, και τα πόδια του ήταν σαν αρκούδας, να έχει επτά κεφάλια και δέκα κέρατα, και πάνω στα δέκα κέρατά του δέκα διαδήματα, και πάνω στα επτά κεφάλια του έγραφαν ονόματα βλασφημίας, το δε στόμα του ήταν σαν στόμα λιονταριού.

Η δε γυναίκα γέννησε αρσενικό παιδί· και το μεν παιδί αρπάχτηκε προς τον Θεό, η δε γυναίκα έφυγε στην έρημο σε τόπο ετοιμασμένο για αυτήν, για να τρέφεται εκεί χίλιες διακόσιες εξήντα ημέρες. Ο δε δράκοντας διάβολος, οργισμένος για το παιδί και τη μητέρα του, όρμησε μαζί με τους αγγέλους του για να συνάψει πόλεμο με τον Μιχαήλ και τους αγγέλους του. Και αφού έγινε αυτό, δεν βρέθηκε πλέον τόπος στον ουρανό για τον δράκοντα, αλλά ρίχτηκε στη γη μαζί με τους αγγέλους του, και καταδίωξε τη γυναίκα στην έρημο· αλλά ούτε και εναντίον της του δόθηκε η δύναμη να υπερισχύσει, αλλά και από τις δύο πλευρές έμεινε άπρακτος». «Έπειτα στάθηκα πάνω στην άμμο και είδα θηρίο όμοιο με πάρδαλη, και τα πόδια του ήταν σαν της αρκούδας, να έχει επτά κεφάλια και δέκα κέρατα, και πάνω στα δέκα κέρατα δέκα διαδήματα, και πάνω στα επτά κεφάλια του έγραφαν ονόματα βλασφημίας, το δε στόμα του ήταν σαν στόμα λιονταριού. Και του δόθηκε μεγάλη εξουσία και θρόνος από τον δράκοντα, και θαύμασε το πλήθος του λαού επειδή το νεοφανές θηρίο έλαβε μεγάλη εξουσία από τον δράκοντα, και τον προσκύνησαν. Στο δε θηρίο δόθηκε στόμα και έλεγε λόγια μεγάλα και βλάσφημα, και του δόθηκε εξουσία για σαράντα δύο μήνες, και κάθε φυλή και γλώσσα το προσκυνούσε, εκείνων δηλαδή που τα ονόματά τους δεν έχουν γραφτεί στο βιβλίο της ζωής.