Ἡ δὲ γυνὴ ἔτεκε παιδίον ἄρρεν· καὶ τὸ παιδίον μὲν ἡρπάγη πρὸς τὸν Θεόν, ἡ δὲ γυνὴ ἔφυγεν εἰς τὴν ἔρημον ἐν τόπῳ ἡτοιμασμένῳ αὐτῇ, ἵνα ἐκεῖ τρέφεται ἡμέρας χιλίας διακοσίας ἑξήκοντα. Ὁ δὲ δράκων διάβολος ὀργισθεὶς διὰ τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ ὥρμησε μετὰ τῶν ἀγγέλων αὐτοῦ συνάψαι πόλεμον μετὰ Μιχαὴλ καὶ τῶν ἀγγέλων αὐτοῦ. Καὶ τούτου γενομένου οὐχ εὑρέθη ἐν τῷ οὐρανῷ τόπος τῷ δράκοντι, ἀλλὰ ἀπερρίφη εἰς τὴν γῆν μετὰ τῶν ἀγγέλων αὐτοῦ, κατεδίωξεν δὲ τὴν γυναῖκα ἐν τῇ ἐρήμῳ· ἀλλ’ οὐδὲ κατ’ αὐτῆς ἐδόθη αὐτῷ ἰσχῦσαι, ἀλλ’ ἑκατέρωθεν ἔμεινεν ἄπρακτος». «Εἶτα ἔστην ἐπὶ τὴν ἄμμον καὶ εἶδον θηρίον ὅμοιον παρδάλει, καὶ οἱ πόδες αὐτοῦ ὡς ἄρκτου, κεφαλὰς ἔχον ἑπτὰ καὶ κέρατα δέκα, καὶ ἐπὶ τῶν δέκα κεράτων διαδήματα δέκα, καὶ ἐπὶ τὰς ἑπτὰ κεφαλὰς αὐτοῦ ὀνόματα ἔγραφον βλασφημίας, τὸ δὲ στόμα αὐτοῦ ὡς στόμα λέοντος. Ἐδόθη δὲ αὐτῷ ἐξουσία μεγάλη καὶ θρόνος παρὰ τοῦ δράκοντος, καὶ ἐθαύμασε τὸ πλῆθος τοῦ λαοῦ ὅτι τὸ ἀρτιφανὲς θηρίον μεγάλην ἔλαβεν ἐξουσίαν παρὰ τοῦ δράκοντος, καὶ προσεκύνησαν αὐτόν. Τῷ δὲ θηρίῳ ἐδόθη στόμα καὶ ἐλάλει μεγάλα καὶ βλάσφημα, καὶ ἐδόθη αὐτῷ ἐξουσία μῆνας τεσσαράκοντα δύο, πᾶσα δὲ φυλὴ καὶ γλῶσσα προσεκύνει αὐτό, ὧν οὐ γέγραπται τὰ ὀνόματα ἐν τῇ βίβλῳ τῆς ζωῆς.