Καὶ ἤκουσα φωνῆς ἐκ τοῦ οὐρανοῦ λεγούσης μοι· γράψον· μακάριοι οἱ νεκροὶ οἱ ἐν κυρίῳ ἀποθνῄσκοντες ἀπάρτι. ναί, λέγει τὸ πνεῦμα, ἵνα ἀναπαύσωνται ἐκ τῶν κόπων αὐτῶν. τὰ δὲ ἔργα ἀκολουθεῖ μετ’ αὐτῶν. Ἡ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ φωνὴ οὐ πάντας μακαρίζει τοὺς νεκρούς, ἀλλὰ τοὺς ἐν κυρίῳ ἀποθνῄσκοντας, τοὺς νεκρωθέντας τῷ κόσμῳ καὶ τὴν νέκρωσιν τοῦ Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματι περιφέροντας καὶ Χριστῷ συμπάσχοντας. ἐκείνοις γὰρ ὄντως ἡ τοῦ σώματος ἔξοδος κόπων ἀνάπαυσις, ἡ δὲ τῶν ἔργων ἀκολούθησις στεφάνων ἀμαράντων καὶ βραβείων δόξης ὑπόθεσις, πολλῷ τῷ μέτρῳ ὑπερνικώντων τῶν ἐπάθλων τοὺς ἄθλους, οὓς πρὸς τὰς ἀοράτους δυνάμεις οἱ Χριστοῦ τοῦ θεοῦ ἡμῶν ἀγωνισταὶ διήθλησαν. «οὐ γὰρ ἄξια τὰ παθήματα τοῦ νῦν καιροῦ πρὸς τὴν μέλλουσαν δόξαν ἀποκαλύπτεσθαι» τοῖς τῷ θεῷ εὐαρεστοῦσι, καθώς φησιν ὁ ἀπόστολος. ἧς καὶ ἡμᾶς ὀρεγομένους ἀπαύστως δεῖ τῷ θεῷ προσεύχεσθαι λέγοντας· «κλῖνον τὰς καρδίας ἡμῶν, κύριε, εἰς τὰ μαρτύριά σου καὶ ἀπόστρεψον τοὺς ὀφθαλμοὺς ἡμῶν πάσης ματαιότητος», «καὶ μὴ εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετὰ τῶν δούλων σου, ὅτι οὐ δικαιοθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν», ἀλλὰ τοῖς πλουσίοις σου οἰκτιρμοῖς ἐπίσκεψαι ἡμᾶς. ὅτι σὸν τὸ κράτος καὶ ἡ βασιλεία καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ δόξα, τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν.
Μετάφραση
Και άκουσα μία φωνή από τον ουρανό να μου λέει: «Γράψε: μακάριοι οι νεκροί που πεθαίνουν εν Κυρίω από εδώ και στο εξής. Ναι, λέει το Πνεύμα, για να αναπαυθούν από τους κόπους τους. Και τα έργα τους ακολουθούν μαζί τους». Η φωνή από τον ουρανό δεν μακαρίζει όλους τους νεκρούς, αλλά εκείνους που πεθαίνουν εν Κυρίω, εκείνους που νεκρώθηκαν για τον κόσμο και περιφέρουν στο σώμα τους τη νέκρωση του Ιησού και συμπάσχουν με τον Χριστό. Διότι γι' αυτούς η έξοδος από το σώμα είναι πράγματι ανάπαυση από τους κόπους, και η συνοδεία των έργων τους αποτελεί αφορμή για αμάραντα στεφάνια και βραβεία δόξας, καθώς τα έπαθλα υπερβαίνουν κατά πολύ σε μέγεθος τους άθλους, τους οποίους διεξήγαγαν ενάντια στις αόρατες δυνάμεις οι αγωνιστές του Χριστού και Θεού μας. «Διότι τα παθήματα του παρόντος καιρού δεν είναι άξια να συγκριθούν με τη δόξα που πρόκειται να αποκαλυφθεί» σε αυτούς που ευαρεστούν τον Θεό, όπως λέει ο απόστολος. Αυτήν (τη δόξα) επιθυμώντας κι εμείς, πρέπει ακατάπαυστα να προσευχόμαστε στον Θεό λέγοντας: «Κλίνε τις καρδιές μας, Κύριε, στα μαρτύριά σου και απόστρεψε τα μάτια μας από κάθε ματαιότητα», «και μην έλθεις σε κρίση με τους δούλους σου, διότι κανένας ζωντανός δεν θα δικαιωθεί ενώπιόν σου», αλλά με τους πλούσιους οικτιρμούς σου επίσκεψέ μας. Διότι δικό σου είναι το κράτος και η βασιλεία και η δύναμη και η δόξα, του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, νυν και αεί και στους αιώνες των αιώνων· αμήν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες