Καὶ ἐπατήθη ἡ ληνὸς ἔξω τῆς πόλεως, καὶ ἐξῆλθεν αἷμα ἐκ τῆς ληνοῦ ἄχρι τῶν χαλινῶν τῶν ἵππων ἀπὸ σταδίων χιλίων ἑξακοσίων. Καὶ γὰρ ἔξω τῆς ἐπουρανίου πόλεως Ἰερουσαλὴμ ὁ τῆς βασάνου τόπος τῶν ταύτης ἀξίων. τὸ δὲ τὸ αἷμα αὐτῶν ἄχρι τῶν χαλινῶν τῶν ἵππων φθάσαι ἀπὸ σταδίων χιλίων ἑξακοσίων σημαίνειν εἰκὸς τὸ μήκοθεν μὲν διὰ τῶν τιμωρῶν ἀγγέλων, οὓς τροπικῶς ἵππους ὀνομάζειν τῇ θείᾳ γραφῇ σύνηθες, μέχρι δὲ τῶν χαλινῶν αὐτῶν φθάνειν τὰς τῶν αἰκιζομένων οἰμωγάς· χαλινοὺς δὲ αἱ ἅγιαι δυνάμεις τὸ θεῖον ἔχουσι πρόσταγμα, ᾧ ἡνιωχοῦνται πρὸς τὰ κελευόμενα, ὥς φησιν Ἀμβακούμ· «ἐπιβήσῃ ἐπὶ τοὺς ἵππους σου», καὶ τὰ Ἄισματα· «τῇ ἵππῳ μου ἐν ἅρμασι Φαραὼ ὡμοίωσά σε». δυνατὸν δὲ καὶ ἑτέρως νοηθῆναι. ὅτιπερ ἐπειδὴ ἵπποι θηλυμανεῖς ταῖς ἡδοναῖς ἐγκείμενοι οἱ παράνομοι γεγόνασιν, ἄχρι τῶν χαλινῶν ταῖς τιμωρίαις ληφθήσονται, ὅτι χαλινὸν ἐν ταῖς ἡδοναῖς οὐκ ἔγνωσαν. διὰ δὲ τῶν χιλίων ἑξακοσίων σταδίων τὸ μέγα χάσμα τὸ διορίζον τοὺς δικαίους ἀπὸ τῶν ἁμαρτωλῶν διδασκόμεθα, διὰ τὸ ἐν πονηρίᾳ τέλειον καὶ τὸ βδελυκτὸν ἐν ταῖς πράξεσι, τῆς μὲν δεκάδος τῶν ἑκατοντάδων δηλούσης τῆς κακίας τὸ μέγεθος τέλειον, τῆς δὲ ἑξάδος αὐτῶν τὴν ἐπιμελῆ τῆς ἁμαρτίας ἐργασίαν διὰ τὴν παράχρησιν τῆς ἐν ἑξαημέρῳ δημιουργηθείσης κτίσεως καὶ τὸ ἐν ἑξακοσιοστῷ ἔτει τοῦ Νῶε πᾶσαν κατακλυσθῆναι τὴν ἤπειρον. [
Μετάφραση
Και πατήθηκε ο ληνός έξω από την πόλη, και βγήκε αίμα από τον ληνό μέχρι τα χαλινάρια των αλόγων σε απόσταση χιλίων εξακοσίων σταδίων. Διότι, πράγματι, έξω από την επουράνια πόλη Ιερουσαλήμ βρίσκεται ο τόπος της βασάνου για όσους είναι άξιοι αυτής. Το ότι δε το αίμα τους έφτασε μέχρι τα χαλινάρια των αλόγων από απόσταση χιλίων εξακοσίων σταδίων, πιθανότατα σημαίνει ότι από μακριά μεν, μέσω των τιμωρών αγγέλων, τους οποίους η θεία Γραφή συνηθίζει να ονομάζει μεταφορικά άλογα, φτάνουν μέχρι τα ίδια τους τα χαλινάρια οι οιμωγές όσων βασανίζονται· ως χαλινάρια δε οι άγιες δυνάμεις έχουν το θείο πρόσταγμα, με το οποίο καθοδηγούνται ως την επίτευξη όσων τους προστάζονται, όπως λέει ο Αββακούμ: «θα επιβιβαστείς στα άλογά σου», και το Άσμα Ασμάτων: «με τη φοράδα μου στα άρματα του Φαραώ σε παρομοίασα». Είναι όμως δυνατόν να κατανοηθεί και διαφορετικά. Ότι δηλαδή, επειδή οι παράνομοι έγιναν σαν θηλυμανή άλογα παραδομένα στις ηδονές, θα συλληφθούν από τις τιμωρίες μέχρι τα χαλινάρια, διότι δεν γνώρισαν χαλινάρι στις ηδονές τους. Και μέσω των χιλίων εξακοσίων σταδίων διδασκόμαστε το μέγα χάσμα που διαχωρίζει τους δικαίους από τους αμαρτωλούς, εξαιτίας της τέλειας πονηρίας και του βδελυρού χαρακτήρα των πράξεών τους, καθώς η μεν δεκάδα των εκατοντάδων (το χίλια) δηλώνει το τέλειο μέγεθος της κακίας, η δε εξάδα αυτών (το εξακόσια) την επιμελή εργασία της αμαρτίας εξαιτίας της παράχρησης της κτίσης που δημιουργήθηκε σε έξι ημέρες και επειδή στο εξακοσιοστό έτος της ζωής του Νώε κατακλύστηκε ολόκληρη η ξηρά. [
Περισσότερα
Λεπτομέρειες